Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις
Γένεσις 15-16 — με τον Γκιλ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Βήμα μέσα στις υποσχέσεις της διαθήκης της Γενέσεως με την ιδιαίτερη βαπτιστική έκθεση της Αγίας Γραφής όλης από τον Ιωάννη Γκιλ. Αυτό το κλασικό υπόμνημα ανοίγει το αρχαίο κείμενο με προσεκτική ερμηνεία στίχο προς στίχο, ιχνηλατώντας τον λόγο του Θεού προς τον Αβράμ μέσω οράματος, υποσχέσεως και προφητικής προειδοποιήσεως. Η έκθεση του Γκιλ τονίζει την ασπίδα και την ανταμοιβή που ανήκουν στον πιστό, τη λογισθείσα δικαιοσύνη που έρχεται διά της πίστεως και την ασφαλή κληρονομία που εκτείνεται δια μέσου των γενεών. Καθώς παραμένουμε στα κεφάλαια 15 και 16, τα λόγια του μας προσκαλούν να ιδούμε τον Κύριο που καλεί, ελευθερώνει και εκπληρώνει κάθε λόγον που ελέχθη προς τον λαόν του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Εγκατασταθείτε σε ήσυχο τόπο και διαβάστε αργά τη Γένεσι 15-16. Ακούστε τη φωνή που ομιλεί μετά τη μάχη, την υπόσχεσι σπέρματος σαν τα άστρα και τη διαθήκη που σφραγίζεται μεταξύ των διηρημένων μερών. Προσέξτε το σχέδιο της Σάρας και την φυγή της Άγαρ, όμως επιστρέφετε συνεχώς στην επανειλημμένη διαβεβαίωσι του Κυρίου ότι αυτός ο ίδιος είναι η ασπίδα του Αβράμ και η υπερβολικά μεγάλη ανταμοιβή του. Αφήστε την αφήγηση να σας περιβάλει προτού στραφούμε στην έκθεση του Γκιλ.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Γκιλ αρχίζει εκθέτοντας το όραμα και τη θεία προσφώνηση που ακολουθεί τα γεγονότα του κεφαλαίου 14.
Στίχος 1. Μετά τα πράγματα αυτά ,.... τη μάχη των βασιλέων, την αιχμαλωσία του Λωτ, τη διάσωσή του και των αγαθών του, καθώς και εκείνων των Σοδόμων και Γομόρρων από τον Αβράμ, και τη συνομιλία που έγινε μεταξύ αυτού και των βασιλέων των Σοδόμων και της Σαλήμ: ο λόγος του Κυρίου ήλθε προς τον Αβράμ εν οράματι· ο Χριστός, ο ουσιώδης Λόγος, εμφανίσθηκε στον Αβράμ με ανθρώπινη μορφή, ορατή σ' αυτόν, και με αρθρωμένη φωνή του ελάλησε· λέγων , ως εξής, μη φοβού, Αβράμ· καλώντας τον με το όνομά του, για να τον ενθαρρύνει περισσότερο και να διαλύσει τους φόβους του στους οποίους ήταν υποκείμενος· οι οποίοι μπορεί να ήταν, μήπως τα έθνη που ανήκαν στους τέσσερις βασιλείς που είχε νικήσει και σκοτώσει στρατολογήσουν πάλι τα στρατεύματά τους και έλθουν εναντίον του με μεγαλύτερη δύναμη· και οι αδελφοί και συγγενείς εκείνων που είχε σκοτώσει εκδικηθούν εναντίον του, όπως υπονοούν οι Ταργκούμ του Ιωνάθαν και των Ιεροσολύμων· και γι' αυτό ο Κύριος τον προστάζει να μην ενδώσει σε αυτούς τους φόβους, διότι, προσθέτει, εγώ [είμαι] η ασπίδα σου· για να τον προστατεύει εναντίον όλων των εχθρών του, όσο ισχυροί και πολυάριθμοι κι αν είναι· όπως ο Χριστός είναι η ασπίδα του λαού του εναντίον όλων των πνευματικών εχθρών τους, της αμαρτίας, του Σατανά και του κόσμου, η οποία, όταν υψώνεται στο χέρι της πίστεως, ονομάζεται γι' αυτό η ασπίδα της πίστεως, αποτελεί ασφάλεια εναντίον τους· [και] η υπερβολικά μεγάλη ανταμοιβή σου· αν και είχε γενναιόδωρα αρνηθεί να λάβει οποιαδήποτε ανταμοιβή για την υπηρεσία που είχε προσφέρει καταδιώκοντας τους βασιλείς και σφάζοντάς τους, και επαναφέροντας τα πρόσωπα και τα αγαθά που είχαν αφαιρέσει· όμως δεν θα ζημιωθεί από αυτό, ο Κύριος θα τον ανταμείψει κατά χάριν με μεγαλύτερα και καλύτερα πράγματα· μάλιστα αυτός ο ίδιος θα είναι η ανταμοιβή του, και αυτό πρέπει να είναι μεγάλη, υπερβολικά μεγάλη· όπως ο Χριστός είναι για τον λαό του στο πρόσωπό του, στα αξιώματά του και στη χάρη του, όλα όντας δικά τους, και αυτός όλα εν πάσι γι' αυτούς· όλες οι ευλογίες της χάριτος και της δόξας ερχόμενες μαζί του, και αυτός όντας η μερίδα τους εδώ και εφεξής, εις τους αιώνας· διότι αφού αυτός είναι δικός τους, όλα είναι δικά τους, όλα τα πράγματα που ανήκουν στη ζωή και την ευσέβεια, και η αιώνια ζωή η ίδια.Ο Γκιλ εξετάζει στη συνέχεια την απάντηση πίστεως του Αβράμ και τον καταλογισμό της δικαιοσύνης.
Στίχος 6. Και επίστευσεν εις τον Κύριον ,.... Τα Ταργκούμ του Ονκέλος και του Ιωνάθαν είναι, 'εις τον Λόγον του Κυρίου'· εις τον ουσιώδη Λόγον του Κυρίου, εις τον Χριστόν τον Κύριον τη δικαιοσύνη του· επίστευσεν εις την υπόσχεσι του Θεού, ότι θα έχει σπέρμα, και πολύ πολυάριθμο· επίστευσεν ότι ο Μεσσίας θα προέλθει από το σπέρμα του· επίστευσεν εις αυτόν ως Σωτήρα και Λυτρωτή του· επίστευσεν εις αυτόν για δικαιοσύνη, και επίστευσεν εις τη δικαιοσύνη του ως δικαιούσα αυτόν ενώπιον του Θεού· και ελογίσθη εις αυτόν εις δικαιοσύνην· όχι η πράξη της πίστεώς του, αλλά το αντικείμενο αυτής· και όχι η υπόσχεσις που επίστευσε, αλλά αυτό που υποσχέθηκε, και η πίστις του έλαβε, ακόμη και ο Χριστός και η δικαιοσύνη του αυτό καταλογίσθηκε εις αυτόν χωρίς έργα, και ενώ ήταν απερίτμητο πρόσωπο, για την απόδειξη του οποίου ο απόστολος παραθέτει αυτό το χωρίο, Ρωμαίους 4:3· γι' αυτό αυτό δεν πρέπει να νοηθεί ως οποιαδήποτε ενέργειά του που εκτιμάται και λογίζεται ως δικαία, και αυτός ανακηρύσσεται και αναγνωρίζεται ως δίκαιος πρόσωπο εξ αιτίας αυτής· διότι ο Αβράμ δεν δικαιώθηκε ενώπιον του Θεού από τα ίδια του τα έργα, αλλά από τη δικαιοσύνη της πίστεως, όπως όλοι όσοι πιστεύουν, δηλαδή από τη δικαιοσύνη του Χριστού που αποκαλύπτεται στην πίστι και λαμβάνεται από αυτήν· αυτό που καταλογίζεται είναι έξω από τον άνθρωπο, και ο καταλογισμός αυτού εξαρτάται από το θέλημα άλλου· τέτοια είναι η δικαιοσύνη του Χριστού χωρίς έργα που καταλογίζεται από τον Θεό τον Πατέρα. Αυτή είναι η πρώτη φορά που διαβάζουμε για πίστι, και τόσο νωρίς ακούμε για καταλογισθείσα δικαιοσύνη. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'Ο Γκιλ στη συνέχεια επιβεβαιώνει την αυτοταυτοποίηση του Κυρίου ως εκείνου που έβγαλε τον Αβράμ από την Ουρ.
Στίχος 7. Και είπε προς αυτόν ,.... Αφού είχε εκφράσει την πίστι του εις αυτόν και εις τον λόγον του, και η μακαριότητα μιας δικαιούσας δικαιοσύνης ήλθε φανερά επάνω του, και αυτός ανακηρύχθηκε δικαιωμένο πρόσωπο· εγώ [είμαι] ο Κύριος που σε έβγαλα από την Ουρ των Χαλδαίων· όχι μόνο τον κάλεσε, αλλά τον έβγαλε από εκεί· όχι από φούρνο εκεί, όπως οι Ιουδαίοι μυθολογούν· αλλά από τόπο που ονομάζεται έτσι, ειδωλολατρικό, όπου λατρευόταν η φωτιά, και από όπου μπορεί να πήρε το όνομά του· ο Θεός τον είχε βγάλει από αυτόν τον πονηρό τόπο, και τον είχε χωρίσει από τους ανθρώπους του, και τον είχε κατευθύνει στη γη Χαναάν για τον ακόλουθο σκοπό και στόχο· για να σου δώσει αυτή τη γη να την κληρονομήσεις· για να είναι κληρονομία στη γενεά του για αιώνες που έρχονται· του έδωσε την υπόσχεσι αυτής, και κατά κάποια έννοια την κατοχή αυτής, όντας τώρα μέσα σε αυτήν· και αναφέρει ότι τον έβγαλε από τη Χαλδαία μέσα σε αυτήν, για να επιβεβαιώσει την πίστι του στην υπόσχεσι αυτής· ότι εκείνος ο Θεός που τον είχε καλέσει, και τον είχε φέρει από εκεί, και τον είχε προστατεύσει, και του είχε δώσει νίκη εναντίον των εχθρών του, είναι ικανός να πραγματοποιήσει, και θα πραγματοποιήσει την υπόσχεσι και τη χορήγηση αυτής της γης για κληρονομία εις αυτόν, δηλαδή στη γενεά του. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Γκιλ καταλήγει ξεδιπλώνοντας τον προφητικό λόγο σχετικά με τη μελλοντική θλίψη και ελευθέρωση του σπέρματος του Αβράμ.
Στίχος 13. Και είπε προς τον Αβράμ ,.... Ενώ αυτός ήταν σε βαθύ ύπνο· αυτό του είπε εν οράματι προφητείας· γνώριζε με βεβαιότητα , ή 'εν τω γινώσκειν θα γνωρίσεις ή μπορείς να γνωρίσεις' ν· και να είσαι βέβαιος γι' αυτό, αφού τώρα σου το λέγει ο ίδιος ο Κύριος, ο οποίος προγνωρίζει όλα τα πράγματα που ποτέ συμβαίνουν· πολλά από τα οποία γνωστοποιεί στον λαόν του εκ των προτέρων, ούτε θα έκρυβε από τον Αβράμ τον φίλο του τι θα συνέβαινε στη γενεά του, ως εξής· ότι το σπέρμα σου θα είναι ξένος σε γη [που] δεν είναι δική τους· αυτή η προφητεία δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί αυτή τη στιγμή, αφού ο Αβράμ δεν είχε τότε σπέρμα· αλλά κατά τη γέννηση του Ισαάκ, εις τον οποίον το σπέρμα του εκλήθη, ο οποίος παροίκησε, ή ήταν ξένος στη Γεράρ, μέρος της γης Χαναάν, όπως και ο Ιακώβ στην ίδια γη, Γένεσις 36:3· καθώς επίσης αυτός και η γενεά του παροίκησαν ή έζησαν ως ξένοι στη γη του Χαμ, στην Αίγυπτο, Ψαλμοί 105:23· και ούτε αυτές οι χώρες ήταν δικές τους· διότι αν και υπήρχε χορήγηση της Χαναάν στον Αβράμ και στο σπέρμα του, όμως δεν ήταν στην κατοχή· αν και γη υποσχέσεως, ήταν ξένη γη, γη της προσκυνήσεώς τους, και όπου όλοι οι πατριάρχες έζησαν σε αυτήν ως τέτοιοι, βλέπε Έξοδος 6:4· και θα τους δουλεύσουν· τους κατοίκους της γης που δεν είναι δική τους, δηλαδή τους Χαναναίους και τους Αιγυπτίους, ιδιαίτερα τους τελευταίους· και αυτούς τους δούλευαν μετά τον θάνατο του Ιωσήφ, από τον οποίον οι ζωές τους έγιναν πικρές με σκληρή δουλεία· και θα τους θλίψουν τετρακόσια έτη· αυτός ο όρος 'τετρακόσια έτη' δεν πρέπει να συνδεθεί ούτε με τη λέξη 'θλίψουν' ούτε με το 'δουλεύσουν'· διότι η σκληρή δουλεία και η σοβαρή θλίψη τους δεν διήρκεσε πολύ, αλλά λίγα έτη το πολύ· αλλά με τη φράση, 'ξένος σε γη που δεν είναι δική τους'· και το υπόλοιπο πρέπει να περιληφθεί σε παρένθεση έτσι, και 'το σπέρμα σου θα είναι ξένος στη γη που δεν είναι δική τους ([και] θα τους δουλεύσουν, και θα τους θλίψουν) τετρακόσια έτη'· τόσο καιρό θα είναι ξένοι και πάροικοι, όπως ήταν εν μέρει στη γη Χαναάν, και εν μέρει στη γη της Αιγύπτου, ούτε από τις οποίες ήταν στη δική τους γη, όμως όχι στην κατοχή· μέσα σε αυτό το διάστημα χρόνου θα είναι σε κατάσταση υποταγής και δουλείας, και θα θλίβονται και θα καταπιέζονται πολύ, όπως έγιναν ιδιαίτερα από τους Αιγυπτίους πριν από την ελευθέρωσή τους από αυτούς, βλέπε Έξοδος 1:11.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η υπόσχεσις του Κυρίου να είναι και ασπίδα και ανταμοιβή διαμορφώνει την εμπιστοσύνη σας όταν προκύπτουν φόβοι; Με ποιους τρόπους η πίστις του Αβράμ, που λογίσθηκε ως δικαιοσύνη, ενθαρρύνει τη δική σας πορεία πίστεως σήμερα; Πού μπορεί ο Θεός να σας προσκαλεί να αναπαυθείτε στον λόγο της διαθήκης του παρά σε ορατές περιστάσεις;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Θεέ πολυεύσπλαχνε, ἀναπαυόμεθα ἐν τῇ διαθήκῃ ἣν ἔθου μετὰ τοῦ Ἀβραάμ, λογιζόμενοι τὴν πίστιν ὡς δικαιοσύνην καὶ ἀσφαλιζόμενοι κληρονομίαν ἣν οὐδεὶς ἐχθρὸς δύναται ἀνατρέψαι. Ἐνίσχυσον τὴν ἐμπιστοσύνην ἡμῶν εἰς τὸν λόγον Σου μόνον, ἵνα περιπατῶμεν διὰ χάριτος ἐν πάσῃ θλίψει, βλέποντες εἰς τὸν Χριστὸν ἕως οὗ κρίνῃς τὰ ἔθνη καὶ φέρῃς τὸν λαόν Σου οἴκαδε μετὰ μεγάλης οὐσίας. Κράτησον τοὺς ὀφθαλμοὺς ἡμῶν προσηλωμένους εἰς τὰς ἐπαγγελίας τὰς πληρωθείσας ἐν Αὐτῷ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →