← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους

Προς Ρωμαίους 2 — με τον Χοτζ

Ρωμαίους 2Charles Hodge — Υπομνήματα επί των Ρωμαίων, Α΄-Β΄ Κορινθίους, Εφεσίων20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο πνεύμα της Μεταρρυθμισμένης παραδόσεως, στρεφόμαστε σήμερα στο Υπόμνημα του Καρόλου Χοτζ επί των Προς Ρωμαίους, Α' Κορινθίους και Εφεσίους. Το σεβαστό αυτό έργο αναπτύσσει το επιχείρημα του αποστόλου με δογματική ακρίβεια, αποκαλύπτοντας τη δικαιοσύνη του Θεού που δεν αφήνει κανένα αμαρτωλό χωρίς δικαιολογία. Καθώς εισερχόμαστε στο δεύτερο κεφάλαιο της Προς Ρωμαίους, ο Χοτζ μας καθοδηγεί στις αρχές κατά τις οποίες θα κριθεί κάθε άνθρωπος, είτε Ιουδαίος είτε Εθνικός. Η ερμηνεία του προβάλλει τις αξιώσεις της θείας δικαιοσύνης ενώ κατευθύνει τις καρδιές στη μόνη ελπίδα που βρίσκεται στον Χριστό. Ας μας δώσει ο Κύριος ταπεινή προσοχή καθώς καθόμαστε υπό το πιστό αυτό υπόμνημα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ευλάβεια ανοίγουμε τώρα το ιερό κείμενο του δευτέρου κεφαλαίου της Προς Ρωμαίους. Ας εγκατασταθούν τα λόγια του αποστόλου στη συνείδηση καθώς προετοιμαζόμαστε να ακούσουμε πώς το ίδιο μέτρο της θείας δικαιοσύνης εφαρμόζεται σε όλους. Αναγινώσκετε αργά, επιτρέποντας στο Πνεύμα να ερευνά την καρδιά, ώστε να δεχθούμε την αλήθεια χωρίς μεροληψία ή αυταπάτη.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χοτζ αρχίζει δηλώνοντας το αντικείμενο και την τριμερή διαίρεση του κεφαλαίου. Στίχος 1. Περιεχόμενα του δευτέρου κεφαλαίου Το αντικείμενο του κεφαλαίου είναι να θεμελιώσει τις ίδιες κατηγορίες κατά των Ιουδαίων, οι οποίες μόλις αποδείχθηκαν κατά των εθνικών· να δείξει ότι και αυτοί ήταν εκτεθειμένοι στην οργή του Θεού. Αποτελείται από τρία μέρη. Το πρώτο περιέχει έκθεση εκείνων των απλών αρχών δικαιοσύνης επί των οποίων θα κριθούν όλοι οι άνθρωποι, στίχοι 1-16. Το δεύτερο είναι εφαρμογή αυτών των αρχών στην περίπτωση των Ιουδαίων, Προς Ρωμαίους 2:17-24. Το τρίτο είναι έκθεση της αληθινής φύσεως και σκοπού της περιτομής, προκειμένου να δείξει ότι οι Ιουδαίοι δεν μπορούσαν να προσδοκούν απαλλαγή βάσει αυτού του τυπικού, Προς Ρωμαίους 2:25-29. Ανάλυση Προς Ρωμαίους 2:1-16 Ότι άνθρωποι τόσο ασεβείς και ανήθικοι, όπως εκείνοι που περιγράφονται στο προηγούμενο κεφάλαιο, άξιζαν τη θεία δυσαρέσκεια και δεν μπορούσαν ποτέ, με τα ίδια τους τα έργα, να εξασφαλίσουν την εύνοια του Θεού, ο Ιουδαίος ήταν έτοιμος να το παραδεχθεί εύκολα. Ο Χοτζ στη συνέχεια εκθέτει τις απλές αρχές δικαιοσύνης που διέπουν την τελική κρίση. Αλλά μήπως υπήρχε κάποια ομάδα ανθρώπων, οι οποίοι, δυνάμει κάποιας υποσχέσεως εκ μέρους του Θεού ή της εκτελέσεως κάποιων ειδικών καθηκόντων, μπορούσαν να διεκδικήσουν απαλλαγή από την εκτέλεση του σκοπού του Θεού να τιμωρήσει κάθε αμαρτία; Για να καθορισθεί αυτό το σημείο, ήταν αναγκαίο να εξετασθεί λίγο περισσότερο η δικαιοσύνη του Θεού, προκειμένου να διαπιστωθεί αν επέτρεπε ατιμωρησία σε αμαρτωλούς βάσει του υποτιθέμενου λόγου. Αυτό το πρώτο τμήμα του κεφαλαίου, επομένως, χρησιμοποιείται για να αναπτύξει την αρχή του Προς Ρωμαίους 2:18 του πρώτου κεφαλαίου. Περιέχει ανάπτυξη εκείνων των αρχών δικαιοσύνης που συνιστώνται αμέσως στη συνείδηση κάθε ανθρώπου. Η πρώτη είναι ότι εκείνος που κατακρίνει σε άλλους ό,τι κάνει ο ίδιος, κατακρίνει έτσι τον εαυτό του, Προς Ρωμαίους 2:1. Η δεύτερη, ότι οι κρίσεις του Θεού είναι σύμφωνα με την αλήθεια ή την πραγματική κατάσταση του πράγματος, Προς Ρωμαίους 2:2. Ο Χοτζ έπειτα δείχνει ότι αυτές οι αρχές εφαρμόζονται άμεσα στην περίπτωση των Ιουδαίων. Υπόμνημα Προς Ρωμαίους 2:1 Προκειμένου να εκτιμηθεί η δύναμη του συλλογισμού του αποστόλου σε αυτόν και στους επόμενους στίχους, πρέπει να θυμηθούμε ότι ο κύριος λόγος επί του οποίου οι Ιουδαίοι προσδοκούσαν αποδοχή από τον Θεό ήταν η διαθήκη που είχε κάνει με τον πατέρα τους Αβραάμ, στην οποία υποσχέθηκε να είναι Θεός σε αυτόν και στο σπέρμα του κατόπιν αυτού. Κατανόησαν αυτή την υπόσχεση ότι εξασφαλίζει σωτηρία για όλους όσοι διατηρούσαν τη σύνδεσή τους με τον Αβραάμ, με την τήρηση του νόμου και του τυπικού της περιτομής. Προσδοκούσαν, επομένως, να θεωρούνται και να αντιμετωπίζονται όχι τόσο ως άτομα, καθένας από τους οποίους αντιμετωπίζεται σύμφωνα με τον προσωπικό του χαρακτήρα, αλλά ως κοινότητα στην οποία η σωτηρία εξασφαλιζόταν από την υπόσχεση που δόθηκε στον Αβραάμ. Ο Παύλος αρχίζει το επιχείρημά του από απόσταση· εκθέτει τις αρχές του με τόσο γενικούς όρους, ώστε δεν μπορούσαν παρά να εξασφαλίσουν τη συγκατάθεση του Ιουδαίου, προτού αυτός αντιληφθεί την εφαρμογή τους στον εαυτό του. Ο Χοτζ αναπτύσσει περαιτέρω την αλήθεια ότι η κρίση του Θεού προχωρεί σύμφωνα με την πραγματικότητα και όχι με την ομολογία. Στίχος 2. Προς Ρωμαίους 2:2 Αλλά γνωρίζουμε. Δηλαδή, όσο διεστραμμένη και μεροληπτική κι αν είναι η κρίση που περνάτε στον εαυτό σας, εμείς γνωρίζουμε, κ.λπ. Το εμείς δεν αναφέρεται στους Ιουδαίους, ως ιδιαιτέρως διδαχθέντες, αλλά σε όλους τους ανθρώπους. Ο καθένας γνωρίζει. Η πρόταση που περιέχεται σε αυτόν τον στίχο είναι: Η κρίση του Θεού είναι κατά εκείνων που κάνουν τέτοια πράγματα. Δηλαδή, όσο κι αν δικαιολογούνται, ο Θεός θα τους κρίνει. Οι λέξεις, επομένως, δεν σχηματίζουν το κατηγορούμενο της προτάσεως, σαν να ήταν η έννοια, Η κρίση του Θεού είναι σύμφωνα με την αλήθεια. Η έννοια μάλλον είναι, η κρίση του Θεού, η οποία είναι σύμφωνα με την αλήθεια, είναι κατά εκείνων, κ.λπ. Υπάρχουν δύο πράγματα, επομένως, που διακηρύσσονται, η βεβαιότητα αυτής της θείας κρίσεως και το ότι είναι σύμφωνα με την αλήθεια, δηλαδή χωρίς σφάλμα, χωρίς προσωποληψία. Δεν θεμελιώνεται σε απλές εμφανίσεις ή ομολογίες, αλλά στην πραγματική αλήθεια του πράγματος. Συγκρ. Παροιμίες 29:14, και Ιωάννης 8:16. Αυτός ο στίχος, λοιπόν, περιέχει τη δεύτερη γενική αρχή δικαιοσύνης, σύμφωνα με την οποία όλοι οι άνθρωποι, είτε Ιουδαίοι είτε Εθνικοί, πρόκειται να κριθούν. Όλη η ελπίδα των Ιουδαίων θεμελιωνόταν στην υπόθεση ότι η κρίση του Θεού σχετικά με αυτούς θα καθοδηγούνταν από κάποιον άλλο κανόνα εκτός από την αλήθεια. Δεν επρόκειτο να τους κρίνει σύμφωνα με τα πραγματικά τους προσόντα, αλλά σύμφωνα με τις εθνικές και εκκλησιαστικές σχέσεις τους, ακριβώς όπως οι άνθρωποι τώρα ελπίζουν να σωθούν επειδή ανήκουν στην αληθινή Εκκλησία.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χοτζ προβάλλει την αρχή ότι ο Θεός αποδίδει σε κάθε άνθρωπο σύμφωνα με τα έργα του. Στίχος 6. Προς Ρωμαίους 2:6 Ο οποίος θα αποδώσει σε κάθε άνθρωπο σύμφωνα με τα έργα του. Αυτή είναι η τέταρτη σημαντική αρχή που ο απόστολος μας διδάσκει ότι ρυθμίζει την κρίση του Θεού. Θα κρίνει τους ανθρώπους ούτε σύμφωνα με τις ομολογίες τους ούτε με τις σχέσεις τους, αλλά σύμφωνα με τα έργα τους. Το ερώτημα ενώπιον του βήματός του θα είναι, όχι αν ένας άνθρωπος είναι Ιουδαίος ή Εθνικός, αν ανήκει στον εκλεκτό λαό ή στον εθνικό κόσμο, αλλά αν έχει υπακούσει στον νόμο. Αυτή η αρχή αναπτύσσεται και εφαρμόζεται σε ό,τι ακολουθεί, στις Προς Ρωμαίους 2:7-11. Έχει ερωτηθεί, πώς η δήλωση ότι ο Θεός θα αποδώσει σε κάθε άνθρωπο, είτε Ιουδαίο είτε Εθνικό, σύμφωνα με τα έργα του — στους αγαθούς, αιώνια ζωή, στους πονηρούς, αγανάκτηση και οργή — πρόκειται να συμφιλιωθεί με τη διδασκαλία του αποστόλου, ότι κανένας άνθρωπος δεν δικαιώνεται με έργα, ότι η δικαιοσύνη και η ζωή δεν είναι με έργα, αλλά με πίστη, και δια της χάριτος. Ο Χοτζ καταλήγει διευκρινίζοντας ότι αυτές οι δηλώσεις εκθέτουν τον νόμο, όχι τη μέθοδο δικαιώσεως του ευαγγελίου. Οι πονηροί θα τιμωρηθούν εξαιτίας των έργων τους, και σύμφωνα με τα έργα τους· οι δίκαιοι θα ανταμειφθούν, όχι εξαιτίας, αλλά σύμφωνα με τα έργα τους. Τα καλά έργα είναι γι' αυτούς η απόδειξη ότι ανήκουν σε εκείνη την τάξη στην οποία, χάριν του Χριστού, η αιώνια ζωή απονέμεται χαριστικά· και είναι, κατά κάποια έννοια και σε κάποιο βαθμό, το μέτρο εκείνης της ανταμοιβής. Αλλά είναι πιο πρόσφορο να παρατηρήσουμε, κατά δεύτερον, ότι ο απόστολος δεν διδάσκει εδώ τη μέθοδο της δικαιώσεως, αλλά εκθέτει εκείνες τις γενικές αρχές δικαιοσύνης, σύμφωνα με τις οποίες, ανεξαρτήτως του ευαγγελίου, όλοι οι άνθρωποι πρόκειται να κριθούν. Εκθέτει τον νόμο, όχι το ευαγγέλιο. Και όπως ο νόμος όχι μόνο λέει ότι ο θάνατος είναι η αμοιβή της αμαρτίας, αλλά επίσης ότι εκείνοι που τηρούν τις εντολές του θα ζήσουν δι' αυτών, έτσι και ο απόστολος λέει, ότι ο Θεός θα τιμωρήσει τους πονηρούς και θα ανταμείψει τους δικαίους.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πώς επηρεάζει τη θέαση της δικής σας καρδιάς η γνώση ότι ο Θεός κρίνει σύμφωνα με την αλήθεια; 2. Με ποιους τρόπους μπορεί να πειρασθείτε να διεκδικήσετε απαλλαγή από την κρίση σε βάσεις άλλες από τον Χριστό; 3. Ποια απόκριση μετανοίας καλεί σήμερα μέσα σας η μακροθυμία του Θεού;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ δίκαιε Πάτερ, κλίνωμεν ἐνώπιόν σου τῆς κυριαρχικῆς κρίσεως τῆς ἀποκεκαλυμμένης ἐν τῷ Λόγῳ σου, ὅτι ἀποδίδως ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ ἀπροσωπολήπτως καὶ ὅτι τὰ κρυπτὰ τῶν καρδιῶν κριθήσονται διὰ Χριστοῦ. Διὰ τῆς χάριτός σου μόνης, λύτρωσον ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ θησαυρίζειν ὀργὴν διὰ σκληρότητος καὶ ἀμετανοησίας, καὶ περιτεμεῖ τὴν καρδίαν ἡμῶν διὰ τοῦ Πνεύματός σου ἵνα μετανοήσωμεν καὶ ζητήσωμεν τὴν δόξαν, τὴν τιμήν, καὶ τὴν ἀφθαρσίαν τὰ ἐρχόμενα μόνον διὰ πίστεως ἐν τῷ Υἱῷ σου. Φύλαξον ἡμᾶς ἐν τῇ διαθηκικῇ σου πιστότητι, ἵνα ὁ νόμος ὁδηγῇ ἡμᾶς πρὸς τὸν Χριστόν καὶ οὐχὶ πρὸς ἀλαζονείαν. Ἀμήν.

Charles Hodge — Υπομνήματα επί των Ρωμαίων, Α΄-Β΄ Κορινθίους, Εφεσίων · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →