← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αμώς

Αμώς 5-6 — με τον Ματθαίο Χένρι

Αμώς 5-6Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο σημερινό μάθημα ο Ματθαίος Χένρι μας καθοδηγεί μέσα από τα κεφάλαια 5 και 6 του Αμώς, δείχνοντας πώς η επείγουσα πρόσκληση του προφήτη να ζητούμε τον Κύριο εξακολουθεί να μιλά στις καρδιές σήμερα. Η προσεκτική ερμηνεία του Χένρι αποκαλύπτει τόσο τη θλίψη της πτώσης του Ισραήλ όσο και τον σαφή δρόμο της μετάνοιας που παραμένει ανοιχτός. Καθώς ακούμε, ανακαλύπτουμε γιατί η εξωτερική θρησκεία δεν μπορεί να μας προστατεύσει από την κρίση και γιατί η γνήσια αναζήτηση του Θεού φέρνει ζωή. Οι γνώσεις του Χένρι μας προσκαλούν να εξετάσουμε τις δικές μας διαθέσεις και πράξεις υπό το φως του ίδιου αγίου προτύπου. Ας προετοιμάσουν τα λόγια του να συναντήσουμε τον Θεό μας με ανανεωμένη ειλικρίνεια και ελπίδα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε τη Βίβλο σας και διαβάστε αργά τα κεφάλαια 5 και 6 του Αμώς, επιτρέποντας στον θρήνο και τις προειδοποιήσεις του προφήτη να εγκατασταθούν στο πνεύμα σας. Προσέξτε την επαναλαμβανόμενη πρόσκληση να ζητούμε τον Κύριο και τους σοβαρούς λόγους που δίνονται για αυτό. Καθώς διαβάζετε, ζητήστε από το Πνεύμα να φωτίσει τυχόν περιοχές όπου είδωλα ή αδικία εξακολουθούν να διεκδικούν την πίστη σας. Ας αφυπνίσει το κείμενο τόσο την καταδίκη όσο και την υπόσχεση ζωής για όσους επιστρέφουν στον Θεό.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει τη μελέτη τονίζοντας τις επαναλαμβανόμενες προσκλήσεις να ακούσουμε τον λόγο του θρήνου. Αυτό το κεφάλαιο αρχίζει, όπως και τα δύο προηγούμενα, με το Άκουσε αυτόν τον λόγο. Όπου ο Θεός έχει στόμα για να μιλήσει πρέπει να έχουμε αυτί για να ακούσουμε· είναι καθήκον μας, είναι συμφέρον μας, όμως τόσο ανόητοι είναι οι περισσότεροι άνθρωποι που χρειάζεται να καλούνται ξανά και ξανά να ακούσουν τον λόγο του Κυρίου, να δώσουν ακρόαση, να δώσουν προσοχή. Άκουσε αυτόν τον λόγο. Αυτός ο πειστικός αφυπνιστικός λόγος πρέπει να ακουστεί και να ληφθεί υπόψη, όπως και λόγοι παρηγοριάς και ειρήνης· ο λόγος που στρέφεται εναντίον μας, όπως και αυτός που είναι υπέρ μας· γιατί, είτε ακούμε είτε απέχουμε, ο λόγος του Θεού θα επιφέρει το αποτέλεσμα, και ούτε ένα γράμμα του δεν θα πέσει στη γη. Είναι ο λόγος που εγώ αναλαμβάνω — όχι μόνο ο προφήτης, αλλά ο Θεός που τον έστειλε. Είναι ο λόγος που ο Κύριος έχει μιλήσει, κεφ. γ΄. 1. Ο λόγος που πρέπει να ακουστεί είναι θρήνος, μια θλιβερή περιγραφή της παρούσας καταστροφικής κατάστασης του βασιλείου του Ισραήλ, και μια θλιβερή πρόβλεψη της ολοκληρωτικής καταστροφής του. Η κατάστασή τους είναι θλιβερή: Η παρθένος του Ισραήλ έχει πέσει (εδ. 2), έχει κατέβει από αυτό που ήταν· εκείνη η κατάσταση, αν και όχι καθαρή και αγνή σαν παρθένος, ήταν όμως όμορφη και χαρούμενη, και είχε τις γοητείες της· η ίδια έβλεπε ψηλά, και την ερωτεύονταν πολλοί σαν παρθένος· αλλά έχει πέσει σε περιφρόνηση και φτώχεια, και όλοι την περιφρονούν. Και η κατάστασή τους είναι αβοήθητη: Δεν θα ξανασηκωθεί πλέον, δεν θα ανακτήσει ποτέ ξανά την προηγούμενη αξιοπρέπειά της. Ο Θεός είχε αρχίσει πρόσφατα να κόβει τον Ισραήλ (Β΄ Βασιλειών ι΄. 32), και επειδή δεν μετανόησαν, δεν άργησε να τον κόψει κάτω. 1. Οι άρχοντές τους, που έπρεπε να τους βοηθήσουν να σηκωθούν, ήταν ανίκανοι: Είναι εγκαταλελειμμένη στη γη της. Όχι μόνο εκείνοι με τους οποίους ήταν σε συμμαχία στο εξωτερικό την απέτυχαν, αλλά και οι φίλοι της στο εσωτερικό την εγκατέλειψαν· δεν θα είχε αιχμαλωτιστεί σε ξένη γη αν δεν είχε πρώτα εγκαταλειφθεί στη δική της γη και ριχτεί κάτω εκεί, και όλα τα αληθινά συμφέροντά της εγκαταλειφθούν από εκείνους που έπρεπε να τα έχουν στην καρδιά τους. Δεν υπάρχει κανείς να την σηκώσει, κανείς που να μπορεί να το κάνει, ούτε που να νοιάζεται να της δώσει χέρι. 2. Ο λαός τους, που έπρεπε να τους βοηθήσει να σηκωθούν, μειώθηκε, εδ. 3. «Η πόλη που είχε πολιτοφυλακή χιλίων ανδρών, και στην αρχή του πολέμου είχε στείλει χίλιους αποτελεσματικούς άνδρες, ικανούς και καλά οπλισμένους, όταν έρθουν να ελέγξουν τα στρατεύματά τους μετά τη μάχη, θα βρουν μόνο εκατό· και αναλογικά, η πόλη που έστειλε εκατό θα έχει μόνο δέκα να επιστρέψουν, τόσο μεγάλη σφαγή θα γίνει, και τόσο λίγοι θα μείνουν στον οίκο του Ισραήλ για τη δημόσια υπηρεσία και ασφάλεια.» Σχεδόν ένας στους δέκα θα διαφύγει από τα χέρια που έπρεπε να ανακουφίσουν αυτό το ταπεινό, αυτό το καταθλιπτικό έθνος. Σημείωσε, Η μείωση των αριθμών του πνευματικού Ισραήλ του Θεού, με θάνατο ή αποστασία, είναι ακριβώς θέμα για θρήνο· γιατί από ποιον θα αναστηθεί ο Ιακώβ, από ποιον θα αποκατασταθούν οι φθορές της ευσέβειας, όταν έτσι γίνεται μικρός; Ο Χένρι στη συνέχεια προσδιορίζει τις μεγάλες αμαρτίες που προκάλεσαν τη δυσαρέσκεια του Θεού. 1. Ο Θεός τους λέει, γενικά (εδ. 12), «Γνωρίζω τις πολλαπλές παραβάσεις σας, και τις μεγάλες αμαρτίες σας· και θα σας κάνω να τις γνωρίσετε κι εσείς.» Στους μετανοημένους στοχασμούς μας για τις αμαρτίες μας πρέπει να εξετάζουμε, όπως ο Θεός κάνει στις δικαστικές παρατηρήσεις του γι' αυτές, και θα κάνει στη μεγάλη ημέρα, (1.) Ότι είναι πολύ πολυάριθμες· είναι οι πολλαπλές παραβάσεις μας, αμαρτίες διαφόρων ειδών και συχνά επαναλαμβανόμενες. Ω τι πλήθος μάταιων και άθλιων σκέψεων φιλοξενείται μέσα μας! Τι πλήθος αργών, ανόητων, πονηρών λόγων έχουν ειπωθεί από εμάς! Σε τι πλήθος περιπτώσεων έχουμε ικανοποιήσει και επιτρέψει τις διεφθαρμένες επιθυμίες και πάθη μας! Και πόσες οι δικές μας παραλείψεις καθήκοντος και εντός καθήκοντος! Ποιος μπορεί να καταλάβει τα λάθη του; Ποιος μπορεί να πει πόσο συχνά προσβάλλει; Ο Θεός γνωρίζει πόσες, ακριβώς πόσες, είναι οι παραβάσεις μας· καμία από αυτές δεν περνά απαρατήρητη από αυτόν· γνωρίζουμε ότι είναι για εμάς αναρίθμητες· περισσότερες από τις τρίχες του κεφαλιού μας· και έχουμε λόγο να δούμε σε τι κίνδυνο έχουμε φέρει τον εαυτό μας, και τι αφθονία έργου έχουμε κάνει για μετάνοια, με τις πολλαπλές παραβάσεις μας, με τον αναρίθμητο αριθμό των αμαρτιών μας καθημερινής εισβολής. (2.) Ότι μερικές από αυτές είναι πολύ σοβαρές· είναι οι μεγάλες αμαρτίες μας· αμαρτίες που είναι περισσότερο υπερβολικά αμαρτωλές από τη φύση τους και επειδή διαπράττονται με αυθάδεια και με υψηλό χέρι, αμαρτίες κατά του φωτός της φύσης, κραυγαλέα εγκλήματα, που είναι ισχυρές να υπερνικήσουν τις πεποιθήσεις σας και να κατεβάσουν κρίσεις επάνω σας. Ο Χένρι στη συνέχεια ξεδιπλώνει την ελεήμονα προτροπή να ζητούμε τον Κύριο και να ζούμε. 1. Εδώ προτρέπονται να είναι ειλικρινείς και ευλαβείς στις προσεγγίσεις τους προς τον Θεό, εδ. 4. Ο Θεός λέει στον οίκο του Ισραήλ, Ζητείτε εμένα, και με καλό λόγο, γιατί δεν πρέπει ένας λαός να ζητά τον Θεό του; Ησ. η΄. 19. Πού αλλού να πάνε παρά στον προστάτη τους; Ο Ισραήλ ήταν πρίγκιπας με τον Θεό· ας ζητούν οι απόγονοί του τον Κύριο, όπως έκανε εκείνος, και θα είναι κι αυτοί. Τώρα, για να το κάνουν αυτό, πρέπει να εγκαταλείψουν τις ειδωλολατρίες τους. Ο Θεός δεν ζητείται αληθινά αν δεν ζητείται αποκλειστικά, γιατί δεν θα αντέξει αντιπάλους: «Ζητείτε τον Κύριο, και μην ζητάτε τη Βαιθήλ (εδ. 5), μην συμβουλεύεστε τα ειδωλολατρικά σας μαντεία, ούτε ρωτάτε στο στόμα των ιερέων της Βαιθήλ· μην ζητάτε τον χρυσό μόσχο εκεί για προστασία, ούτε φέρνετε πλέον τις προσευχές και τις θυσίες σας εκεί, ή στη Γαλγάλ, γιατί εγκαταλείπετε τα δικά σας ελέη αν παρατηρείτε εκείνες τις ψεύτικες ματαιότητες. Αλλά ζητείτε τον Κύριο (εδ. 6, 8)· ερευνάτε γι' αυτόν· ερωτάτε αυτόν· ζητάτε να γνωρίσετε το θέλημά του ως κανόνα σας, να εξασφαλίσετε την εύνοιά του ως ευτυχία σας.» Για να πιέσουμε αυτή την προτροπή μας λέγεται να σκεφτούμε, (1.) Τι θα κερδίσουμε ζητώντας τον Θεό· θα είναι η ζωή μας· θα τον βρούμε, και θα είμαστε ευτυχείς σε αυτόν. Έτσι τους λέει ο ίδιος (εδ. 4): Ζητείτε εμένα, και θα ζήσετε. Εκείνοι που ζητούν θεούς που χάνονται θα χαθούν μαζί τους (εδ. 5), αλλά εκείνοι που ζητούν τον ζωντανό Θεό θα ζήσουν με αυτόν: «Θα ελευθερωθείτε από τις θανατηφόρες κρίσεις με τις οποίες απειλείστε· το έθνος σας θα ζήσει, θα ανακάμψει από τις παρούσες αδυναμίες του· οι ψυχές σας θα ζήσουν· θα αγιαστείτε και θα παρηγορηθείτε, και θα γίνετε για πάντα μακάριοι. Θα ζήσετε.» (2.) Τι Θεός είναι αυτός που πρέπει να ζητούμε, εδ. 8, 9. [1.] Είναι Θεός παντοδύναμης δύναμης ο ίδιος. Τα είδωλα ήταν ανίσχυρα πράγματα, δεν μπορούσαν να κάνουν ούτε καλό ούτε κακό, και επομένως ήταν ανοησία είτε να τα φοβόμαστε είτε να τα εμπιστευόμαστε· αλλά ο Θεός του Ισραήλ κάνει τα πάντα, και μπορεί να κάνει οτιδήποτε, και επομένως πρέπει να τον ζητούμε· προκαλεί την ομολογία μας που έχει όλη τη δύναμη στο χέρι του, και είναι συμφέρον μας να τον έχουμε με το μέρος μας. Διάφορες αποδείξεις και παραδείγματα δίνονται εδώ για τη δύναμη του Θεού, ως Δημιουργού, στη βασιλεία της φύσης, ως θεμελιωτή και κυβερνήτη εκείνης της βασιλείας. Συγκρίνετε κεφ. δ΄. 13. Πρώτον, Τα αστέρια είναι έργο των χεριών του· εκείνα τα αστέρια που λάτρευαν οι εθνικοί (εδ. 26), τα αστέρια του θεού σας, εκείνα τα αστέρια είναι πλάσματα και υπηρέτες του Θεού. Κάνει τις επτά αστέρια και τον Ωρίωνα, δύο πολύ αξιοσημείωτους αστερισμούς, τους οποίους ο Αμώς, ένας βοσκός, ενώ φύλαγε τα ζώα του τη νύχτα, είχε παρατηρήσει ιδιαίτερα τις κινήσεις τους. Τους έκανε στην αρχή, εξακολουθεί να τους κάνει να είναι αυτό που είναι για αυτή τη γη και είτε δένει είτε λύνει τις γλυκές επιρροές των Πλειάδων και του Ωρίωνα, τους δύο αστερισμούς που αναφέρονται εδώ. Δείτε Ιώβ λη΄. 31· θ΄. 9, στα οποία χωρία ο Αμώς φαίνεται να αναφέρεται εδώ, υπενθυμίζοντάς τους εκείνες τις αρχαίες αποκαλύψεις της δόξας του Θεού πριν ονομαστεί ο Θεός του Ισραήλ. Δεύτερον, Η συνεχής διαδοχή ημέρας και νύχτας είναι υπό την καθοδήγησή του, και διατηρείται από τη δύναμη και την πρόνοιά του. Είναι αυτός που μετατρέπει τη νύχτα (που είναι σκοτεινή σαν τη σκιά του θανάτου) σε πρωί με την ανατολή του ηλίου, και με τη δύση του ηλίου κάνει την ημέρα σκοτεινή με νύχτα· και η ίδια δύναμη μπορεί, για ταπεινούς μετανοούντες, εύκολα να μετατρέψει τη θλίψη και τη λύπη σε ευημερία και χαρά, αλλά μπορεί εξίσου εύκολα να μετατρέψει την ευημερία των αυθάδων αμαρτωλών σε σκοτάδι, σε απόλυτο σκοτάδι. Τρίτον, Η βροχή ανεβαίνει και πέφτει όπως αυτός ορίζει. Καλεί τα νερά της θάλασσας· από αυτά αντλούνται ατμοί από τη θερμότητα του ηλίου, που συγκεντρώνονται σε σύννεφα, και χύνονται στο πρόσωπο της γης, για να την ποτίσουν και να την κάνουν καρποφόρα. Αυτό ήταν το έλεος που είχε κρατηθεί από αυτούς πρόσφατα (κεφ. δ΄. 7)· και επομένως σε ποιον να απευθυνθούν παρά σε αυτόν που είχε δύναμη να το δώσει; Γιατί όλες οι ματαιότητες των εθνών δεν μπορούσαν να δώσουν βροχή, ούτε οι ουρανοί οι ίδιοι μπορούσαν να δώσουν βροχές Ιερ. ιδ΄. 22. Είναι ο Θεός που έχει κάνει αυτά τα πράγματα· Ιεχωβά είναι το όνομά του, το όνομα με το οποίο ο Θεός της φύσης, ο Θεός όλης της γης, έχει κάνει τον εαυτό του γνωστό στον λαό του Ισραήλ και έχει συνάψει διαθήκη μαζί τους. [2.] Όπως είναι Θεός παντοδύναμης δύναμης ο ίδιος, έτσι δίνει δύναμη και ισχύ στον λαό του που τον ζητά, και ανανεώνει δύναμη σε εκείνους που την είχαν χάσει, αν τον περιμένουν γι' αυτήν· γιατί (εδ. 9) ενισχύει τον λεηλατημένο εναντίον του ισχυρού σε τέτοιο βαθμό που ο λεηλατημένος έρχεται εναντίον του φρουρίου και κάνει τολμηρές και γενναίες επιθέσεις σε εκείνους που τους είχαν λεηλατήσει. Αυτό είναι ενθάρρυνση για τον λαό να ζητά τον Κύριο, ότι, αν το κάνουν, θα τον βρουν ικανό να αποκαταστήσει τις υποθέσεις τους, όταν έχουν φτάσει στο χαμηλότερο σημείο· αν και είναι οι λεηλατημένοι, και οι εχθροί τους είναι οι ισχυροί, αν μπορούν να εμπλέξουν τον Θεό για αυτούς, θα ανακάμψουν σύντομα ώστε την επόμενη φορά να είναι όχι μόνο οι επιτιθέμενοι, αλλά οι κατακτητές· έρχονται εναντίον του φρουρίου, για να κάνουν ανταποδόσεις και να γίνουν κύριοι αυτού.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι κλείνει δείχνοντας πώς η αναζήτηση του καλού και η αγάπη γι' αυτό εξασφαλίζει την παρουσία του Κυρίου. 2. Εδώ προτρέπονται να είναι έντιμοι και δίκαιοι στις συναλλαγές τους με τους ανθρώπους, εδ. 14, 15, όπου παρατηρήστε, (1.) Το απαιτούμενο καθήκον: Ζητείτε το καλό, και όχι το κακό. Μισείτε το κακό, και αγαπάτε το καλό, και εγκαθιδρύστε κρίση στην πύλη· επανεγκαθιδρύστε την εκεί, από όπου έχει εξοριστεί, εδ. 7. Σημείωσε, Τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα αλλά μπορούν να διορθωθούν αν ληφθεί ο σωστός δρόμος· δεν πρέπει να απελπιζόμαστε αλλά ότι τα παράπονα μπορούν να αποκατασταθούν και οι καταχρήσεις να διορθωθούν· η δικαιοσύνη μπορεί ακόμα να θριαμβεύσει όπου η αδικία τυραννεύει. Για να γίνει αυτό, το καλό πρέπει να αγαπιέται και να ζητείται, το κακό πρέπει να μισείται και να μην ζητείται πλέον. Πρέπει να αγαπάμε καλές αρχές και να προσκολλόμαστε σε αυτές, να αγαπάμε να κάνουμε καλό και να αφθονούμε σε αυτό, να αγαπάμε καλούς ανθρώπους, και καλή συναναστροφή, και καλές υποχρεώσεις· και, όποιο καλό κάνουμε, πρέπει να το κάνουμε από αρχή αγάπης, να το κάνουμε από επιλογή και με ευχαρίστηση. Εκείνοι που έτσι αγαπούν το καλό θα το ζητούν, θα σχεδιάζουν να κάνουν όλο το καλό που μπορούν, θα ερευνούν για ευκαιρίες να το κάνουν, και θα προσπαθούν να το κάνουν στο μέγιστο της δύναμής τους. Θα μισούν επίσης το κακό, θα αποστρέφονται τη σκέψη να κάνουν άδικο πράγμα, και θα απέχουν από κάθε εμφάνισή του. Μάταια προσποιούμαστε ότι ζητούμε τον Θεό στις λατρείες μας αν δεν ζητούμε το καλό σε όλη τη συναναστροφή μας. (2.) Οι λόγοι που προστίθενται. [1.] Αυτός είναι ο σίγουρος τρόπος να είμαστε ευτυχείς οι ίδιοι και να έχουμε τη συνεχή παρουσία του Θεού μαζί μας: «Ζητείτε το καλό, και όχι το κακό, για να ζήσετε, να διαφύγετε την τιμωρία του κακού που έχετε ζητήσει και αγαπήσει (η δικαιοσύνη ελευθερώνει από τον θάνατο), για να έχετε την εύνοια του Θεού, που είναι η ζωή σας, που είναι καλύτερη από την ίδια τη ζωή, για να έχετε παρηγοριά στον εαυτό σας και να ζήσετε για κάποιον καλό σκοπό. Θα ζήσετε, γιατί έτσι ο Κύριος ο Θεός των δυνάμεων θα είναι μαζί σας και θα είναι η ζωή σας.» Σημείωσε, Εκείνοι που μένουν στον δρόμο του καθήκοντος έχουν την παρουσία του Θεού μαζί τους, ως τον Θεό των δυνάμεων, Θεό παντοδύναμης δύναμης. «Θα είναι μαζί σας όπως έχετε μιλήσει, δηλαδή όπως έχετε καυχηθεί· θα έχετε πραγματικά αυτό που, ενώ προχωρούσατε σε άδικους δρόμους, μόνο φαινόταν να έχετε και καυχιόσασταν σαν να το είχατε.» Εκείνοι που αληθινά μετανοούν και μεταρρυθμίζονται εισέρχονται στην απόλαυση εκείνης της παρηγοριάς που πριν μόνο κολάκευαν τον εαυτό τους με τη φαντασία της. Ή, «Όπως έχετε προσευχηθεί όταν ζητούσατε τον Κύριο. Ζήστε σύμφωνα με τις προσευχές σας, και θα έχετε αυτό για το οποίο προσεύχεστε.» [2.] Αυτός είναι ο πιο πιθανός τρόπος να κάνουμε το έθνος ευτυχισμένο: «Αν ζητάτε και αγαπάτε αυτό που είναι καλό, μπορείτε να συμβάλλετε στη σωτηρία της γης από την καταστροφή.» Μπορεί, ο Κύριος ο Θεός των δυνάμεων να είναι ελεήμων στο υπόλοιπο του Ιωσήφ· αν και έχει μείνει μόνο ένα υπόλοιπο, όμως, αν ο Θεός είναι ελεήμων σε αυτό το υπόλοιπο, θα ξαναγίνει μεγάλο έθνος· και αν μερικοί από αυτούς απομακρυνθούν από την αμαρτία, ειδικά αν η κρίση εγκαθιδρυθεί στην πύλη, αν και δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι, όμως υπάρχει μεγάλη πιθανότητα ότι οι δημόσιες υποθέσεις θα πάρουν νέα και ευτυχή τροπή, και όλα θα βελτιωθούν αν οι άνθρωποι βελτιώσουν τη ζωή τους. Προσωρινές υποσχέσεις γίνονται με ένα Μπορεί· και οι προσευχές μας πρέπει να γίνονται ανάλογα.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην καθημερινή μου ζωή εξακολουθώ να ζητώ ασφάλεια εκτός από τον Κύριο; Ποια αδικία ή μεροληψία μπορεί να ανέχομαι που ο Χένρι θα με καλούσε να μισήσω; Πώς θα ζητήσω πρακτικά το καλό και θα εγκαθιδρύσω δικαιοσύνη στη σφαίρα μου σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Θεέ τῶν δυνάμεων, καθὼς ὁ λόγος σου ἐν Ἀμὼς διακηρύττει, σὲ ζητοῦμεν ἐνῷ εὑρίσκεσαι καὶ ἀποστρεφόμεθα ἀπὸ πᾶσαν κρυπτὴν παράβασιν καὶ εἴδωλον. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, ἐκριζῶσον τὴν καταδυνάστευσιν τὴν ὁποίαν συγχωρήσαμεν καὶ διαμόρφωσον τὰς καρδίας ἡμῶν νὰ ἀγαπῶμεν τὸ ἀγαθὸν καὶ νὰ περιπατῶμεν δικαίως ἐνώπιόν σου. Χάρισον εἰς ἡμᾶς ζωὴν ἐν τῇ παρουσίᾳ σου, ἵνα ἡ δικαιοσύνη ῥέῃ δι' ἡμῶν ὡς ποταμός. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →