← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 3-4 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ψαλμοί 3-4Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στους Ψαλμούς 3 και 4 μας προσκαλεί στην έμπρακτη εμπειρία ενός βασιλιά που φεύγει αλλά παρ' όλα αυτά αναπαύεται ασφαλής στον Θεό. Ο Χένρι δείχνει πώς η θλίψη του Δαβίδ γίνεται η ίδια η αφορμή για βαθύτερη εμπιστοσύνη, μετατρέποντας την προσωπική κρίση σε δημόσια μαρτυρία. Σε αυτά τα κεφάλαια παρακολουθούμε τον ψαλμωδό να μεταβαίνει από το παράπονο στην πεποίθηση και από την προσευχή στην διακήρυξη. Οι σκέψεις του Χένρι μας υπενθυμίζουν ότι ο ίδιος Θεός που στήριξε τον Δαβίδ εξακολουθεί να προστατεύει τον λαό του σήμερα. Καθώς ακολουθούμε την έκθεση του Χένρι θα ιχνηλατήσουμε το πρότυπο της κραυγής, της λήψης βεβαιότητας και της πρόσκλησης άλλων στην ίδια ελπίδα. Ας αφήσει αυτή η αρχαία σοφία να σταθεροποιήσει τις καρδιές μας σε όποια θλίψη αντιμετωπίζουμε.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε αργά τους Ψαλμούς 3 και 4. Παρατηρήστε πώς ο Δαβίδ μεταβαίνει από την πίεση των εχθρών στην ειρήνη της προστασίας του Θεού. Αφήστε τα λόγια να αντηχήσουν στις δικές σας περιστάσεις. Κάντε παύση μετά από κάθε Σελάχ και αφήστε το Πνεύμα να εφαρμόσει την πεποίθηση του ψαλμωδού στην καρδιά σας. Όταν τελειώσετε, επιστρέψτε έτοιμοι να μελετήσετε με την καθοδήγηση του Ματθαίου Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά πλαισιώνοντας το συνολικό μήνυμα του Ψαλμού 3. Όπως ο προηγούμενος ψαλμός, με τον τύπο του Δαβίδ στην προαγωγή, μας έδειξε τη βασιλική αξιοπρέπεια του Λυτρωτή, έτσι αυτός, με το παράδειγμα του Δαβίδ στη θλίψη, μας δείχνει την ειρήνη και την ιερή ασφάλεια των λυτρωμένων, πόσο ασφαλείς είναι πραγματικά και θεωρούν τους εαυτούς τους ότι είναι, υπό τη θεία προστασία. Ο Δαβίδ, που τώρα διώχνεται από το παλάτι του, από τη βασιλική πόλη, από την αγία πόλη, από τον επαναστατημένο γιο του Αβεσσαλώμ, Ι. Παραπονιέται στον Θεό για τους εχθρούς του, εδ. 1, 2. ΙΙ. Εμπιστεύεται στον Θεό και ενθαρρύνει τον εαυτό του σε αυτόν ως Θεό του, παρ' όλα αυτά, εδ. 3. ΙΙΙ. Ανακαλεί την ικανοποίηση που είχε στις γεμάτες χάρη απαντήσεις που έδωσε ο Θεός στις προσευχές του και την εμπειρία της καλοσύνης του προς αυτόν, εδ. 4, 5. IV. Θριαμβεύει πάνω στους φόβους του (εδ. 6) και πάνω στους εχθρούς του, εναντίον των οποίων προσεύχεται, εδ. 7. V. Δίνει στον Θεό τη δόξα και παίρνει ο ίδιος την παρηγοριά της θείας ευλογίας και σωτηρίας που είναι βέβαιες για όλο τον λαό του Θεού, εδ. 8. Εκείνοι μιλούν καλύτερα για τις αλήθειες του Θεού που μιλούν πειραματικά· έτσι ο Δαβίδ εδώ μιλά για τη δύναμη και την καλοσύνη του Θεού και για την ασφάλεια και την ηρεμία των ευσεβών. Ο Χένρι στη συνέχεια εξερευνά την ομολογία εξάρτησης του Δαβίδ από τον Θεό. ΙΙ. Με μια ομολογία της εξάρτησής του από τον Θεό, εδ. 3. Ένας ενεργός πιστός, όσο περισσότερο απομακρύνεται από τον Θεό, είτε από τις επιπλήξεις της Πρόνοιας είτε από τις μομφές των εχθρών, τόσο πιο σφιχτά θα πιαστεί από αυτόν και τόσο πιο στενά θα προσκολληθεί σε αυτόν· έτσι ο Δαβίδ εδώ, όταν οι εχθροί του είπαν, Δεν υπάρχει βοήθεια γι' αυτόν στον Θεό, φωνάζει με τόσο περισσότερη βεβαιότητα, 'Αλλά εσύ, Κύριε, είσαι ασπίδα για μένα· ας πουν ό,τι θέλουν, είμαι βέβαιος ότι ποτέ δεν θα με εγκαταλείψεις, και είμαι αποφασισμένος να μην αμφιβάλλω ποτέ για σένα.' Δείτε τι είναι ο Θεός για τον λαό του, τι θα είναι, τι έχουν βρει σε αυτόν, τι βρήκε ο Δαβίδ σε αυτόν. 1. Ασφάλεια: 'Είσαι ασπίδα για μένα, ασπίδα γύρω μου' (έτσι μερικοί), 'για να με ασφαλίσεις από όλες τις πλευρές, αφού οι εχθροί μου με περιέβαλαν.' Όχι μόνο η ασπίδα μου (Γεν. ιε΄ 1), που δηλώνει ενδιαφέρον για τη θεία προστασία, αλλά ασπίδα για μένα, που δηλώνει το παρόν όφελος και πλεονέκτημα αυτής της προστασίας. 2. Τιμή: Είσαι η δόξα μου. Εκείνοι που ο Θεός αναγνωρίζει ως δικούς του δεν είναι μόνο ασφαλείς και άνετοι, αλλά πραγματικά φαίνονται μεγάλοι και έχουν αληθινή τιμή επάνω τους, πολύ πάνω από αυτήν που υπερηφανεύονται οι μεγάλοι της γης. Ο Δαβίδ ήταν τώρα σε ατίμωση· το στέμμα είχε πέσει από το κεφάλι του· αλλά δεν θα σκεφτεί χειρότερα για τον εαυτό του ενώ έχει τον Θεό για δόξα του, Ησ. ξ΄ 19. 'Είσαι η δόξα μου· τη δόξα σου λογαριάζω δική μου' (έτσι μερικοί)· 'αυτό είναι που επιδιώκω και φιλοδοξώ, όποια και αν είναι η μοίρα μου και ό,τι κι αν γίνει της τιμής μου — να είμαι για τον Θεό μου όνομα και έπαινος.' 3. Χαρά και απελευθέρωση: 'Είσαι αυτός που υψώνει το κεφάλι μου· θα υψώσεις το κεφάλι μου από τις θλίψεις μου και θα με αποκαταστήσεις στην αξιοπρέπειά μου ξανά, στον κατάλληλο χρόνο· ή, τουλάχιστον, θα υψώσεις το κεφάλι μου κάτω από τις θλίψεις μου, ώστε να μην καταρρεύσω ούτε να αποθαρρυνθώ, ούτε να αποτύχουν τα πνεύματά μου.' Αν, στις χειρότερες εποχές, ο λαός του Θεού μπορεί να υψώσει τα κεφάλια του με χαρά, γνωρίζοντας ότι όλα θα εργαστούν για το καλό τους, θα ομολογήσουν ότι είναι ο Θεός που υψώνει το κεφάλι τους, που τους δίνει και αιτία να χαρούν και καρδιές να χαρούν. Ο Χένρι στοχάζεται πάνω στην πεπεισμένη ματιά του Δαβίδ προς τα εμπρός εν μέσω συνεχιζόμενων κινδύνων. ΙΙ. Δείτε με τι πεποίθηση κοιτάζει μπροστά στους κινδύνους που είχε ακόμη μπροστά του. Έχοντας θέσει τον εαυτό του υπό την προστασία του Θεού και έχοντας βρει συχνά το όφελος αυτής, 1. Οι φόβοι του ήταν όλοι ηρεμημένοι και σιωπηλοί, εδ. 6. Με τι ιερή γενναιότητα αψηφά τις ανίσχυρες απειλές και προσπάθειες των εχθρών του! 'Δεν θα φοβηθώ από δεκάδες χιλιάδες λαού, που είτε σε ξένη εισβολή είτε σε εσωτερική επανάσταση τάσσονται εναντίον μου ή στρατοπεδεύουν γύρω μου.' Κανείς δεν φαινόταν λιγότερο ασφαλής (οι εχθροί του είναι πολυάριθμοι, δεκάδες χιλιάδες· είναι κακόβουλοι και αποφασισμένοι, 'Έχουν τάξει τον εαυτό τους εναντίον μου· μάλιστα, έχουν προχωρήσει πολύ και φαίνεται να έχουν πετύχει τον σκοπό τους· γιατί είναι εναντίον μου γύρω γύρω από κάθε πλευρά, χιλιάδες εναντίον ενός'), και όμως κανείς δεν ήταν πιο ασφαλής: 'Δεν θα φοβηθώ, για όλα αυτά· δεν μπορούν να με βλάψουν, και επομένως δεν θα με τρομάξουν· όποιες συνετές μεθόδους και αν λάβω για τη δική μου διαφύλαξη, δεν θα ταράξω τον εαυτό μου, δεν θα δυσπιστήσω στον Θεό μου, ούτε θα αμφιβάλλω για καλό αποτέλεσμα στο τέλος.' Όταν ο Δαβίδ, στην φυγή του από τον Αβεσσαλώμ, είπε στον Σαδώκ να φέρει πίσω την κιβωτό, μίλησε αμφίβολα για την έκβαση των παρόντων θλίψεών του και κατέληξε, σαν ταπεινός μετανοημένος, Να είμαι εγώ εδώ· ας μου κάνει ό,τι φαίνεται καλό σε αυτόν, Β' Βασ. ιε΄ 26. Αλλά τώρα, σαν ισχυρός πιστός, μιλά με πεποίθηση και δεν έχει φόβο για το αποτέλεσμα. Σημείωσε, Μια χαρούμενη παράδοση στον Θεό είναι ο τρόπος για να αποκτήσει κανείς χαρούμενη ικανοποίηση και πεποίθηση στον Θεό. 2. Οι προσευχές του έγιναν πιο ζωηρές και ενθαρρύνθηκαν, εδ. 7. Πίστευε ότι ο Θεός ήταν ο Σωτήρας του, και όμως προσεύχεται· μάλιστα, γι' αυτό προσεύχεται, Σήκω, Κύριε! Σώσε με, Θεέ μου! Οι υποσχέσεις σωτηρίας δεν αντικαθιστούν, αλλά δεσμεύουν, τις ικεσίες μας γι' αυτήν. Θα ερωτηθεί γι' αυτό. 3. Η πίστη του έγινε θριαμβευτική. Άρχισε τον ψαλμό με παράπονα για τη δύναμη και την κακία των εχθρών του, αλλά τον ολοκληρώνει με αγαλλίαση στη δύναμη και τη χάρη του Θεού του, και τώρα βλέπει περισσότερους με αυτόν παρά εναντίον του, εδ. 8. Δύο μεγάλες αλήθειες πάνω στις οποίες χτίζει την πεποίθησή του και αντλεί παρηγοριά. (1.) Ότι η σωτηρία ανήκει στον Κύριο· έχει δύναμη να σώσει, όσο μεγάλος κι αν είναι ο κίνδυνος· είναι προνόμιό του να σώζει, όταν όλες οι άλλες βοήθειες και ενισχύσεις αποτυγχάνουν· είναι ευχαρίστησή του, είναι ιδιότητά του, είναι υπόσχεσή του σε εκείνους που είναι δικοί του, των οποίων η σωτηρία δεν είναι από τους ίδιους, αλλά από τον Κύριο. Επομένως όλοι όσοι έχουν τον Κύριο για Θεό τους, σύμφωνα με τους όρους της νέας διαθήκης, είναι βέβαιοι για σωτηρία· γιατί αυτός που είναι Θεός τους είναι ο Θεός της σωτηρίας. (2.) Ότι η ευλογία του είναι επάνω στον λαό του· όχι μόνο έχει δύναμη να τους σώσει, αλλά τους έχει διαβεβαιώσει για τις καλές και γεμάτες χάρη προθέσεις του προς αυτούς. Έχει, στον λόγο του, προφέρει ευλογία επάνω στον λαό του· και είμαστε υποχρεωμένοι να πιστέψουμε ότι αυτή η ευλογία αναπαύεται ανάλογα επάνω τους, αν και δεν υπάρχουν ορατά αποτελέσματα αυτής. Εξ αυτού μπορούμε να συμπεράνουμε ότι ο λαός του Θεού, αν και μπορεί να βρίσκεται υπό τις μομφές και τις επικρίσεις των ανθρώπων, είναι σίγουρα ευλογημένος από αυτόν, που ευλογεί αληθινά, και επομένως μπορεί να προστάξει ευλογία. Στρέφοντας στον Ψαλμό 4, ο Χένρι εισάγει τον ρόλο του Δαβίδ ως βασιλικού κήρυκα. Ο Δαβίδ ήταν κήρυκας, βασιλικός κήρυκας, καθώς και ο Σολομών· πολλοί από τους ψαλμούς του είναι δογματικοί και πρακτικοί καθώς και λατρευτικοί· το μεγαλύτερο μέρος αυτού του ψαλμού είναι έτσι, στον οποίο η Σοφία φωνάζει στους ανθρώπους, στους γιους των ανθρώπων (ως Παρ. η΄ 4, 5), να λάβουν διδασκαλία. Ο τίτλος δεν μας λέει, όπως έκανε εκείνος του προηγούμενου, ότι γράφτηκε σε κάποια συγκεκριμένη περίσταση, ούτε πρέπει να σκεφτούμε ότι όλοι οι ψαλμοί ήταν περιστασιακοί, αν και μερικοί ήταν, αλλά ότι πολλοί από αυτούς σχεδιάστηκαν γενικά για την διδασκαλία του λαού του Θεού, που παρευρίσκονταν στις αυλές του οίκου του, για την βοήθεια των λατρευτικών τους πράξεων και την καθοδήγηση των συναναστροφών τους· έναν τέτοιο θεωρώ ότι είναι αυτός ο ψαλμός. Ας μην κάνουμε την προφητεία της γραφής να είναι περισσότερο ιδιωτικής ερμηνείας από όσο χρειάζεται, Β' Πέτρ. α΄ 20. Εδώ Ι. Ο Δαβίδ αρχίζει με μια σύντομη προσευχή (εδ. 1) και αυτή η προσευχή κηρύττει. ΙΙ. Κατευθύνει τον λόγο του στα τέκνα των ανθρώπων, και, 1. Στο όνομα του Θεού τους ελέγχει για την ατιμία που κάνουν στον Θεό και τη βλάβη που κάνουν στις ψυχές τους, εδ. 2. 2. Θέτει μπροστά τους την ευτυχία των ευσεβών ανθρώπων για την ενθάρρυνσή τους να είναι θρησκευόμενοι, εδ. 3. 3. Τους καλεί να εξετάσουν τους δρόμους τους, εδ. 4. ΙΙΙ. Τους προτρέπει να υπηρετήσουν τον Θεό και να εμπιστευθούν σε αυτόν, εδ. 5. IV. Δίνει λογαριασμό των δικών του εμπειριών της χάριτος του Θεού που εργάζεται μέσα του, 1. Ενδυναμώνοντάς τον να επιλέξει την εύνοια του Θεού για την ευτυχία του, εδ. 6. 2. Γεμίζοντας την καρδιά του με χαρά σε αυτήν, εδ. 7. 3. Ησυχάζοντας το πνεύμα του στην βεβαιότητα της θείας προστασίας υπό την οποία βρισκόταν, νύχτα και ημέρα, εδ. 8.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι ολοκληρώνει το τμήμα για τον Ψαλμό 3 ενθαρρύνοντας τους πιστούς στον πνευματικό τους πόλεμο. Στο να ψάλλουμε αυτόν και να προσευχόμαστε γι' αυτόν, πρέπει να κατέχουμε τον εαυτό μας με την αντίληψη του κινδύνου στον οποίο βρισκόμαστε από το πλήθος και την κακία των πνευματικών μας εχθρών, που επιδιώκουν την καταστροφή των ψυχών μας διώχνοντάς μας από τον Θεό μας, και πρέπει να ενδιαφερόμαστε για τις θλίψεις και τους κινδύνους της εκκλησίας του Θεού, που παντού μιλιέται εναντίον της, παντού πολεμιέται· αλλά, σε σχέση και με τα δύο, πρέπει να ενθαρρύνουμε τον εαυτό μας στον Θεό μας, που κατέχει και προστατεύει και θα στεφανώσει στον κατάλληλο χρόνο το δικό του συμφέρον τόσο στον κόσμο όσο και στις καρδιές του λαού του.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

1. Πού στην παρούσα κατάστασή σας χρειάζεστε περισσότερο να απηχήσετε την κραυγή του Δαβίδ, 'Εσύ, Κύριε, είσαι ασπίδα για μένα'; 2. Πώς μπορεί η μνήμη των παρελθουσών απαντήσεων σε προσευχή να ενισχύσει την πεποίθησή σας για τις αβεβαιότητες του αύριο; 3. Με ποιον πρακτικό τρόπο μπορείτε να 'σταθείτε με δέος και να μην αμαρτήσετε' αυτή την εβδομάδα ενώ ακόμη εμπιστεύεστε τον Θεό για την υπεράσπισή σας;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλεύσπλαχνε, ὅταν ἐχθροὶ ἐγείρωνται καθ' ἡμῶν καὶ ὁ φόβος πιέζῃ, δίδαξον ἡμᾶς νὰ κραυγάζωμεν πρὸς Σέ, ὡς τὴν ἀσπίδα ἡμῶν καὶ τὸν ἀνυψωτὴν τῆς κεφαλῆς ἡμῶν. Ρίζωσον τὰς καρδίας ἡμῶν εἰς τὴν αὐτὴν ἐμπιστοσύνην, ἡ ὁποία ἀναπαύεται ἀσφαλῶς ἐν τῇ φροντίδι Σου, καθιστῶν ἱκανοὺς ἡμᾶς νὰ κοιμώμεθα ἐν εἰρήνῃ, διότι ἡ σωτηρία ἀνήκει εἰς τὸν Κύριον μόνον. Στήριξον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός Σου καθ' ἑκάστην νυκτερινὴν φυλακήν, καὶ ἕλκυσον ἡμᾶς ἔτι ἐγγύτερον εἰς τὸ εὐαγγέλιον τῆς σωτηρίου χάριτός Σου. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →