Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας
Ιερεμίας 43-44 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου στον Ιερεμία 43-44 αντιμετωπίζει την πεισματική άρνηση του λαού του Θεού να υπακούσει στην προφητική προειδοποίηση. Σε αυτά τα κεφάλαια το υπόλοιπο του Ιούδα, παρά τη σαφή θεία συμβουλή, επιλέγει τον δρόμο προς την Αίγυπτο. Η έκθεση του Καλβίνου αποκαλύπτει το βάθος της ανθρώπινης υπερηφάνειας και την κυριαρχία του Θεού ακόμη και επί επαναστατικών σχεδίων. Τα λόγια του μας καθοδηγούν να εξετάσουμε τις δικές μας καρδιές όταν ο λόγος του Θεού αντιμετωπίζει τις επιθυμίες μας. Αυτό το μάθημα μας προσκαλεί να ακούσουμε εκ νέου τη φωνή του προφήτη μέσω της προσεκτικής έκθεσης του Καλβίνου.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τα κεφάλαια 43 και 44 του Ιερεμία αργά και προσευχητικά. Προσέξτε την επιμονή του λαού να πάει στην Αίγυπτο και τη συνεχιζόμενη πιστότητα του προφήτη εν μέσω αντιδράσεων. Αφήστε την αφήγηση να αποκαλύψει την ένταση μεταξύ ανθρώπινων σχεδίων και θείας καθοδήγησης. Επιστρέψτε σε αυτά τα κεφάλαια συχνά καθώς το σχόλιο του Καλβίνου ξεδιπλώνει το νόημά τους.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά περιγράφοντας την πεισματική αντίδραση του λαού στην προειδοποίηση του προφήτη.
Εδώ ο Προφήτης προχωρεί με το υπόλοιπο μέρος της αφήγησης. Λέει ότι ολόκληρος ο λαός επέμεινε πεισματικά στο πονηρό σχέδιό του, ώστε δεν πέτυχε τίποτα με την προειδοποίηση και τη διαμαρτυρία του. Τώρα αυτή η βλακεία του λαού ήταν τερατώδης· γιατί είχαν διαπιστώσει από πείρα την πιστότητα του Προφήτη για πολλά χρόνια· και επιπλέον, είχαν πάει σε αυτόν επειδή πίστευαν ότι ήταν πιστός και εγκεκριμένος υπηρέτης του Θεού. Δεν τους είχε απλώς απαντήσει στο όνομα του Θεού, αλλά καθώς γνώριζε τη σκληρότητά τους, πρόσθεσε διαμαρτυρίες που θα μπορούσαν να συγκινήσουν ακόμη και πέτρες. Αλλά μίλησε στους κωφούς· και από αυτό φαίνεται ότι ήταν εντελώς μαγεμένοι από τον διάβολο. Και έτσι ας μάθουμε να μην κοροϊδεύουμε τον Θεό, ούτε να φέρνουμε διπλή καρδιά όταν ρωτάμε για το θέλημά του, αλλά να αφήνουμε τον εαυτό μας να κυβερνάται από τον λόγο του.Ο Καλβίνος εξετάζει στη συνέχεια τον χαρακτήρα του Ιωάναν γιου του Καρεά και των συντρόφων του.
Τώρα λέει ότι όταν τελείωσε να μιλάει σε ολόκληρο τον λαό, όπως τον πρόσταξε ο Θεός, τότε ο Ιωάναν ο γιος του Καρεά, και ο Αζαρίας ο γιος του Οσαΐα, όντας οι πρώτοι μεταξύ τους, μίλησαν εναντίον του. Για τον Αζαρία, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε με βεβαιότητα τι ήταν. Αλλά έχουμε εδώ στον Ιωάναν τον γιο του Καρεά ένα παράδειγμα άξιο προσοχής. Έχουμε δει ότι ήταν τολμηρός, σοφός και συνετός άνθρωπος, και επίσης με ορθή διάνοια. Εν ολίγοις, όταν εξετάζουμε τι έχει πει προηγουμένως ο Προφήτης γι' αυτόν, δεν μπορούμε παρά να σκεφτούμε ότι ήταν από τη φύση του ηρωικός άνθρωπος· μάλιστα, όταν συγκρίνεται με τον Γεδαλία, ο οποίος ταυτόχρονα ήταν εξαιρετικός άνθρωπος, και τον οποίο ο Προφήτης έχει στολίσει με υψηλούς επαίνους, υπερείχε ακόμη πολύ. Ο Γεδαλίας, πράγματι, είχε καλοσυνάτη διάθεση, ήταν θαρραλέος στην προστασία του λαού, ήταν άνθρωπος ακεραιότητας· και, επιπλέον, ήταν πατέρας για τον λαό, και συμπεριφέρθηκε έτσι όταν τα πράγματα ήταν σε απελπιστική κατάσταση, ώστε, πέρα από την προσδοκία όλων, συγκέντρωσε το υπόλοιπο του λαού· και έχουμε επίσης δει ότι με τις προσπάθειές του ο Προφήτης είχε σωθεί από άμεσο θάνατο. Αλλά ο Ιωάναν ο γιος του Καρεά είχε υπάρξει αξιοσημείωτος βοηθός του, έχοντας έρθει σε αυτόν με δική του πρωτοβουλία, και προσφέροντας τη βοήθειά του· και επιπλέον, προειδοποίησε πιστά και συνετά να προσέχει την προδοσία εκείνου του ανέντιμου ανθρώπου, από τον οποίο σκοτώθηκε αργότερα. Ο Γεδαλίας έπεσε λόγω υπερβολικής ευπιστίας. Ο Ιωάναν, λοιπόν, ο γιος του Καρεά, είχε μεγαλύτερη εμφάνιση αρετής από ό,τι είχε επιδείξει ο Γεδαλίας. Αλλά τι δηλώνει τώρα το Πνεύμα του Θεού γι' αυτόν και τους συντρόφους του; Λέγονται υπερήφανοι και πεισματάρηδες. Βλέπουμε λοιπόν ότι μερικοί άνθρωποι υπερέχουν σε μεγαλείο ψυχής, και όμως είναι απείθαρχης διάθεσης· και αυτό συμβαίνει ως επί το πλείστον σε ταραγμένη κατάσταση πραγμάτων. Διότι μερικοί εμφανίζονται θαυμαστά θαρραλέοι· αλλά όταν τα πράγματα δεν συμπίπτουν με τις επιθυμίες τους, γίνονται άγριοι και επαναστατούν εναντίον του Θεού και των ανθρώπων, και επιπλέον, δεν θα αντέξουν ποτέ να υποταχθούν. Τέτοιος, λοιπόν, ήταν ο Ιωάναν ο γιος του Καρεά: σε μια στιγμή έδειξε εξαιρετική αρετή, αλλά στο τέλος φάνηκε τι ήταν πραγματικά.Για την κατηγορία των ηγετών κατά του Ιερεμία, ο Καλβίνος γράφει:
Ο Προφήτης, με την εξουσία κριτή, δηλώνει ότι αυτός και οι σύντροφοί του ήταν υπερήφανοι: τότε ο Αζαρίας ο γιος του Οσαΐα, και ο Ιωάναν ο γιος του Καρεά, και όλοι οι υπερήφανοι άνθρωποι, είπαν, Ψέματα μιλάς. Αυτό ήταν εξαιρετικά αυθάδες και υβριστικό· γιατί είχαν πρόσφατα μαρτυρήσει ότι θεωρούσαν τον Ιερεμία πιστό υπηρέτη του Θεού, και ότι θα λάμβαναν οτιδήποτε έφερνε ως αληθινό χρησμό του Θεού· αλλά τώρα τον κατηγορούν για ψέμα! πόσο μεγάλη ήταν αυτή η αυθάδεια! Αλλά από αυτό φαίνεται πόσο βαθιές και ποικίλες, και πόσο ελικοειδείς είναι οι κρύπτες που υπάρχουν στις καρδιές των ανθρώπων· γιατί σε μια στιγμή αναγγέλλουν μελωδικά λόγια, και μετά δεν εκφέρουν τίποτε άλλο παρά δηλητήριο. Έτσι από το ίδιο στόμα, σαν να λέμε, σχεδόν την ίδια στιγμή, βγαίνει αυτό που είναι γλυκό· και αυτό που είναι πικρό.Ο Καλβίνος αργότερα υπογραμμίζει τη συλλογική ενοχή των ηγετών και του λαού εξίσου.
Ο Προφήτης είχε δείξει επαρκώς ότι ο Ιωάναν ο γιος του Καρεά και οι υπόλοιποι δεν είχαν ρωτήσει με καλή πίστη τον Προφήτη ποιο ήταν το θέλημα του Θεού· γιατί όταν είδαν ότι η συμβουλή του Θεού δεν εναρμονιζόταν με την πονηρή και ανόητη επιθυμία τους, σηκώθηκαν εναντίον του Προφήτη. Αλλά τώρα καταδικάζει πιο καθαρά την πεισματικότητά τους στο να μην υπακούουν τον Θεό· και λέγεται εμφατικά, ότι δεν υπάκουσαν τη φωνή του Θεού, επειδή αρνήθηκαν ότι ο Θεός είχε μιλήσει. Αν και λοιπόν προσπάθησαν να αποφύγουν, ο Ιερεμίας από την άλλη δηλώνει, ότι ήταν αληθινός ερμηνευτής του θελήματος του Θεού, ότι δεν είχε αναγγείλει τίποτε άλλο παρά αυτό που είχε έρθει από τον Θεό. Τους φέρνει όλους ως ενόχους, τους ηγέτες και ολόκληρο τον λαό, ώστε κανείς να μην νομίζει περίεργο ότι αθώοι άνθρωποι, πρόθυμοι να υποταχθούν στον Θεό, οδηγήθηκαν στην Αίγυπτο. Ως εκ τούτου ο Προφήτης δείχνει εδώ ότι όλοι ήταν εμπλεκόμενοι στο ίδιο αμάρτημα, αφού οι ηγέτες μόνο δεν αντιστάθηκαν στον χρησμό, αλλά και ολόκληρος ο λαός. Ακολουθεί τώρα,
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Καλβίνος στοχάζεται στις μομφές που πρέπει να υπομένουν οι υπηρέτες του Θεού.
Αλλά βλέπουμε ότι οι υπηρέτες του Θεού ήταν πάντα εκτεθειμένοι σε ακραίες μομφές, ακόμη και όταν επέδειξαν τη μεγαλύτερη ακεραιότητα. Αν λοιπόν, σήμερα, ακούμε κακές αναφορές, αφού έχουμε εργαστεί για να ενεργούμε ορθά, δεν πρέπει να μας φαίνεται σκληρό ή νέο πράγμα να τις υπομένουμε με υπομονή. Πρέπει, πράγματι, να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να φράξουμε τα στόματα των κακοπροαίρετων και των πονηρών· ούτε πρέπει να δίνουμε αφορμή, όπως μας προτρέπει ο Παύλος, στους κακοήθεις. Αλλά όταν έχουμε εκτελέσει το καθήκον μας πιστά, αν ακόμη σκυλιά γαβγίζουν εναντίον μας, αν φορτωθούμε με πολλές μομφές και εγκλήματα, ας μάθουμε να τα υπομένουμε υπομονετικά. Αυτό, λοιπόν, πρέπει να γίνεται από εμάς, αφού βλέπουμε ότι ο Βαρούχ κατηγορήθηκε για ακραία προδοσία και σκληρότητα.Ο Καλβίνος δείχνει περαιτέρω πώς ο Θεός κατευθύνει κυριαρχικά ακόμη και απρόθυμα γεγονότα για τους σκοπούς του.
Αλλά καθώς τίποτε δεν συμβαίνει παρά μέσω του σκοπού του Θεού, έτσι από αυτή την προφητεία φαίνεται ότι ο Θεός διέταξε την κάθοδο του υπηρέτη του, και ότι δεν ήταν τόσο υποταγμένος στο θέλημα των πονηρών, αλλά ότι καθοδηγούνταν πάντα από την κρυφή επιρροή του Θεού· γιατί ήταν θέλημα του Θεού να έχει τον κήρυκά του ακόμη και στη μέση της Αιγύπτου, ώστε να διακηρύξει στους Ιουδαίους τι επρόκειτο να γίνει. Η διδασκαλία του, πράγματι, δεν ήταν ωφέλιμη για αυτούς· αλλά ήταν σκοπός του Θεού να τους οδηγήσει σαν σε τρέλα, εφόσον η πονηρία τους ήταν εντελώς ανεπίδεκτη θεραπείας· γιατί είναι πιο σκληρό πράγμα για τους πονηρούς να ακούν τη φωνή του Θεού όταν απειλεί εκδίκηση, παρά να αισθάνονται το χέρι του. Όταν, λοιπόν, οι άπιστοι αποφεύγουν τον λόγο του Θεού, εξακολουθούν να αναγκάζονται, θέλοντας ή μη, να ακούσουν αυτό που απορρίπτουν εκουσίως, ακόμη και ότι ο Θεός θα είναι ο κριτής τους. Ο Προφήτης λοιπόν στάλθηκε, σύμφωνα με τον κρυφό σκοπό του Θεού, στην Αίγυπτο, ώστε να εκτελέσει εκεί τη συνήθη κλήση του και να προχωρήσει στην εκπλήρωση του καθήκοντός του, και να συνεχίσει εκεί το προφητικό έργο του.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή σας αισθάνεστε αντίσταση σε έναν σαφή λόγο από τον Θεό; Πώς μπορεί η υπερηφάνεια να μεταμφιέζεται ως συνετή συμβουλή; Τι θα έμοιαζε να παραδώσετε πλήρως τα σχέδιά σας στην καθοδήγηση του Κυρίου σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ κυριαρχικῶς διευθύνων τὰς ὑποθέσεις τῶν ἐθνῶν καὶ παραμένων πιστὸς εἰς τὸν λόγον τῆς διαθήκης Σου, χάρισον ἡμῖν ταπεινὰς καρδίας διὰ νὰ δεχώμεθα καὶ νὰ ὑπακούωμεν εἰς τὰς ἐντολάς Σου ἄνευ ἀμφισβητήσεως ἢ ἰδιογνωμοσύνης. Φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τὴν ὑπερηφάνειαν καὶ τὴν ἀπιστίαν ποὺ ὤθησαν τὸ ὑπόλοιπον τοῦ Ἰούδα εἰς τὴν Αἴγυπτον, καὶ δίδαξον ἡμᾶς νὰ ἐμπιστευώμεθα τὰς κρυφὰς βουλάς Σου ὅταν αἱ περιστάσεις φαίνωνται ἀβέβαιοι. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, σχημάτισον ἐν ἡμῖν μίαν εἰλικρινῆ ὑπακοὴν ποὺ τιμᾷ τὸ ὄνομά Σου μόνον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →