Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης
Ο Άρτος της Ζωής από τον Ουρανό
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο Υπόμνημα του Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας στο Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο οδηγούμαστε κεφάλαιο προς κεφάλαιο στο μυστήριο του Λόγου που έγινε σάρκα. Το έκτο κεφάλαιο ξεδιπλώνει τα σημεία των άρτων και της θαλάσσης, έπειτα ανοίγει τον λόγο για τον ζωντανό άρτο που κατέρχεται από τον ουρανό. Η αλεξανδρινή όραση του Κυρίλλου κρατά τα μάτια της ψυχής προσηλωμένα στον Μονογενή που μετέχει της ζωής του Πατρός και δίδει τον εαυτό του για τη ζωή του κόσμου. Μέσα από την προσεκτική ανάγνωσή του μαθαίνουμε να δεχόμαστε τον Υιό όχι ως ξένο αλλά ως τον αληθινό άρτο που τρέφει προς αιώνια ζωή. Το ίδιο Πνεύμα που οδήγησε τον Ευαγγελιστή οδηγεί ακόμη την Εκκλησία, εισάγοντας τους πιστούς στη θεωρία του ενσαρκωμένου Κυρίου.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας αναγνωσθεί αργά και με ευλάβεια το ιερό κείμενο του κατά Ιωάννην κεφαλαίου έκτου. Προσέξτε τη θρέψη του πλήθους, το περπάτημα επί των υδάτων και τα ίδια τα λόγια του Κυρίου για τον άρτο που δίδει ζωή στον κόσμο. Αφήστε τη μαρτυρία του Ευαγγελιστή να προετοιμάσει την καρδιά για τον βαθύτερο στοχασμό που προσφέρει ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Κύριλλος ανοίγει με την απάντηση στο πρώτο σημείο
Εκείνοι που μπορούσαν να κατανοήσουν τα θεία πράγματα έδειξαν θαυμασμό για το θαύμα, καθοδηγούμενοι από ανθρώπινο λογισμό και όχι προσβεβλημένοι από κτηνώδη αναισθησία, όπως ορισμένοι ασεβείς Ιουδαίοι που, αντί να ωφεληθούν από τα σημεία που έγιναν, βλάφθηκαν ακόμη και στη δύναμη ορθής κρίσεως. Διότι είχαν ήδη αποφασίσει να λιθοβολήσουν τον Ιησού επειδή συχνά εμφανιζόταν ως εργάτης θαυμάτων. Πολύ μεγαλύτερη λοιπόν από την παραφροσύνη τους ήταν εκείνων που θαύμασαν το θαύμα και, μόνο με αυτό το ένα μεγάλο σημείο, είχαν ήδη φθάσει συνετά στην πεποίθηση ότι αυτός ήταν βεβαίως ο Προφήτης που είχε προφητευθεί να έλθει στον κόσμο. Παρατήρησε πάλι πόση διαφορά δείχνεται εδώ μεταξύ του λαού του Ισραήλ και εκείνων που κατοικούσαν έξω από την Ιουδαία. Οι πρώτοι, αν και θεατές πολλών θαυμαστών σημείων, αποδείχθηκαν όχι μόνο σκληροί και απάνθρωποι, αλλά και σχεδίασαν παρανόμως να φονεύσουν Εκείνον που φρόντιζε για την αρμόζουσα σωτηρία τους, διώχνοντάς Τον από την πόλη και τη χώρα τους με την αχαλίνωτη παραφροσύνη τους. Εκείνοι όμως που ζούσαν έξω από τα Ιεροσόλυμα και γι’ αυτό θεωρούνταν ξένοι, με ένα μόνο σημείο δόξασαν Αυτόν και αποφάσισαν ότι πρέπει με αδίστακτη πίστη να λάβουν ευγενή αντίληψη γι’ Αυτόν. Εξαιτίας όλων αυτών, ο Ισραήλ καταδικάστηκε δικαίως από τον εαυτό του και τελικώς υποτάχθηκε οικειοθελώς στην απόρριψη, ενώ στους Εθνικούς αντιθέτως άρμοζε να λάβουν το έλεος και την αγάπη του Χριστού άνωθεν.Ο Κύριλλος στη συνέχεια ξεδιπλώνει την εμφάνιση του Χριστού επί των υδάτων με
Όταν είχαν απομακρυνθεί από τη γη κατά μεγάλη απόσταση και ήταν φυσικό να απελπιστούν για τη σωτηρία—βρίσκονταν ήδη στο μέσο της θαλάσσης—τότε εκείνη τη στιγμή συμβαίνει η πολυπόθητη εμφάνιση του Χριστού σε αυτούς· διότι μπορούσε να δώσει σε εκείνους που χάνονταν την πολυπόθητη σωτηρία, όταν ο φόβος είχε ήδη αποκόψει από αυτούς κάθε ελπίδα ζωής. Και εμφανίζεται σε αυτούς κατά θαυμαστό τρόπο, που είχε ταχθεί για το μεγαλύτερο όφελός τους. Καταλαμβάνονται από φόβο, όντας στο μέσο της θαλάσσης και βλέποντας τον Ιησού να περπατά επί του ίδιου του ύδατος, και στον φόβο προσθέτουν θαυμασμό· αλλά ο Χριστός αμέσως τους ελευθερώνει από ό,τι τους είχε συμβεί, λέγοντας, «Εγώ είμι· μη φοβείσθε». Αληθώς κάθε φόβος οφείλει να απομακρυνθεί μακριά, και εκείνοι στους οποίους ο Χριστός ήταν ήδη παρών οφείλουν να είναι υπεράνω κάθε κινδύνου. Επομένως οφείλουμε και εμείς να μάθουμε από αυτό να έχουμε στους πειρασμούς θαρραλέα και ανδρεία διάθεση ψυχής, και να κατέχουμε σταθερή και ισχυρή ελπίδα εν Χριστώ, μένοντας ακλόνητοι σε καλή προσδοκία πλήρους σωτηρίας, ακόμη κι αν πολλοί φόβοι δοκιμασίας μας επιτεθούν.Στρεφόμενος στον ίδιο τον λόγο, ο Κύριλλος παρουσιάζει τον Κύριο ως τον άρτο της ζωής με
Σε αυτά τα λόγια μπορεί κανείς να δει σαφώς την εκπλήρωση όσων προφητεύθηκαν από τον Ησαΐα: «Ευρέθην από εκείνους που δεν με ζητούσαν· εφανερώθην σε εκείνους που δεν με ρωτούσαν. Είπα, “Ιδού εγώ”, σε έθνος που δεν επικαλούνταν το όνομά μου. Εξέτεινα τας χείρας μου όλη την ημέρα σε λαό απειθή και αντιλέγοντα». Αφαιρώντας κάθε κάλυμμα από τον λόγο και απογυμνώνοντας, ούτως ειπείν, το εξωτερικό του ένδυμα, αποκαλύπτει ανοιχτά τον εαυτό του στους Ισραηλίτες, λέγοντας, «Εγώ ειμι ο άρτος της ζωής», ώστε να γνωρίσουν ότι αν επιθυμούν να υψωθούν υπεράνω της φθοράς και να ελευθερωθούν από τον θάνατο που ήλθε δια της παραβάσεως, πρέπει να έλθουν σε Εκείνον που έχει δύναμη να δίδει ζωή, ο οποίος καταστρέφει τη φθορά και καταργεί τον θάνατο—διότι όλα αυτά ανήκουν κατά φύσιν στην ίδια τη Ζωή.Ο Κύριλλος έπειτα θεωρεί την προσφορά της σαρκός για τη ζωή του κόσμου με
Αποθνήσκω, λέγει, υπέρ πάντων, ώστε να ζωοποιήσω πάντας δι’ εμού, και κατέστησα την ιδίαν μου Σάρκα λύτρον για τη σάρκα πάντων· διότι ο θάνατος πρέπει να αποθάνει εν τω θανάτω μου, και η πεσμένη ανθρώπινη φύσις θα αναστηθεί μετ’ εμού. Για τούτο έγινα άνθρωπος όμοιος με εσάς, από το σπέρμα του Αβραάμ, ώστε να ομοιωθώ με τους αδελφούς μου κατά πάντα. Ο μακάριος Παύλος, κατανοώντας ορθώς όσα είπε ο Χριστός, διακηρύττει: «Επειδή τα παιδία μετέσχον σαρκός και αίματος, και αυτός ομοίως μετέσχε των αυτών, ίνα διά του θανάτου καταργήσει τον έχοντα το κράτος του θανάτου, τουτέστι τον διάβολον». Άλλως ήταν αδύνατον να καταστραφεί εκείνος που κατείχε την κυριαρχία του θανάτου, και αυτός ο θάνατος, παρά μόνο αν ο Χριστός έδωσε τον εαυτό του υπέρ ημών ως λύτρον υπέρ πάντων, ένας υπέρ όλων. Γι’ αυτό στους Ψαλμούς, προσφέροντας τον εαυτό του υπέρ ημών ως άσπιλη θυσία στον Θεό Πατέρα, λέγει, «Θυσίαν και προσφοράν ουκ ηθέλησας, σώμα δε κατηρτίσω μοι… Ιδού ήκω· εν κεφαλίδι βιβλίου γέγραπται περί εμού· του ποιήσαι το θέλημά σου, ο Θεός μου, ηθέλησα».
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Κύριλλος πιέζει την ομοούσια τιμή που αποδίδει ο Υιός στον Πατέρα με
Όντας τέτοιας φύσεως, τιμά τον Πατέρα· μη χλευάζεις αυτό, ω άνθρωπε, ούτε να επιφέρεις στον εαυτό σου τιμωρία αγνοώντας και υποτιμώντας ό,τι λιγότερο άξιο υποτιμήσεως. Αρμόζει να θαυμάζουμε αυτόν ακόμη και γι’ αυτό, ότι τιμά και αγαπά τον Γεννήτορα· διότι κάθε μορφή αρετής έχει ως πηγή και ρίζα την υπέρτατη Ουσία. Το αγαθό που πρώτα φανερώθηκε σε αυτήν χύνεται και σε εμάς που πλασθήκαμε κατ’ εικόνα της. Γι’ αυτό ο Νομοθέτης διεκήρυξε ότι οφείλουμε να τιμούμε πατέρα και μητέρα, και όρισε άριστη ανταπόδοση, αναγνωρίζοντας τούτο ως το μέγιστο των έργων και τόσο απαλλαγμένο από κάθε όνειδος ώστε γίνεται ακόμη και αιτία μακροημερεύσεως. Όπως λοιπόν με την υποταγή και υπακοή στους γονείς δεν δειχνυόμαστε φύσεως διαφορετικής από τη δική τους, αλλά, όντες άνθρωποι από ανθρώπους και διατηρώντας τον τέλειο ορισμό της ανθρωπότητος, αγωνιζόμαστε να αποδώσουμε υπακοή ως ένδοξη αρετή, έτσι οφείλουμε να σκεφθούμε και για τον Πατέρα και τον Υιό. Όντας ό,τι είναι—σαφώς Θεός εκ Θεού, Τέλειος εκ Τελείου, η αμετάβλητη εικόνα της ουσίας του Γεννήτορος—δεν μπορεί να σκέπτεται τίποτε άλλο παρά ό,τι σκέπτεται Εκείνος, του οποίου Υιός και Βουλή και Λόγος είναι. Μπορεί να θέλει μόνο ό,τι θέλει ο Πατήρ, συγκρατούμενος με τον Πατέρα, ως προς τους ίδιους νόμους της ομοουσιότητος στο θέλημα πάντων των αγαθών.Για τη δόση της ζωής ανέρχεται στην κατά φύσιν ταυτότητα του Μονογενούς με τον Γεννήτορα με
Πρέπει όμως να προσέξουμε και τούτο, ότι κάτι άξιο ιδιαίτερης σημειώσεως ευρίσκεται στην πίστη στον Υιό: έχει τη ζωή ως ανταπόδοση. Και αν ο Πατήρ και Θεός γίνεται γνωστός εν τω Υιώ όπως είναι κατά φύσιν, ποιος λοιπόν μπορεί να ανεχθεί εκείνους που τον θέτουν έξω από την ουσία του Πατρός και στρέφουν την αχαλίνωτη γλώσσα τους σε τέτοια βλασφημία; Δηλώνοντας ότι είναι ικανός να αποκαταστήσει στη ζωή ό,τι έχει πέσει στον θάνατο, αμέσως και χωρίς καμία μεσολάβηση ανέρχεται στην κατά φύσιν ταυτότητα με τον Γεννήτορα· διότι το να δίδει ζωή είναι έργο ίδιον της ζωής, και αν ο Πατήρ είναι Ζωή κατά φύσιν, τότε χωρίς αμφιβολία εκείνος που είναι εξ αυτού κατά φύσιν, δηλαδή ο Μονογενής, οφείλει να νοείται ως Ζωή.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η ταπείνωση του Λόγου που έγινε σάρκα με προσκαλεί να ζητώ δόξα στην ταπείνωση παρά στις ανθρώπινες τιμές; Με ποιους τρόπους η εμφάνιση του Χριστού επί των υδάτων ενισχύει την ελπίδα μου όταν οι δοκιμασίες φαίνεται να αποκόπτουν κάθε άλλο καταφύγιο; Πού οδηγούμαι από τον Πατέρα να τρέφομαι από τον Υιό ως τον αληθινό άρτο που μόνο αυτός χαρίζει αιώνια ζωή;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ κατελθὼν ἐκ τῶν οὐρανῶν ὡς ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς ὁ ἀληθινός, τρέφε ἡμῶν τὰς ψυχὰς διὰ τοῦ παναχράντου Σου Σώματος καὶ τοῦ τιμίου Σου Αἵματος, ἵνα μένωμεν ἐν Σοὶ καὶ Σὺ ἐν ἡμῖν εἰς ζωὴν αἰώνιον. Διὰ πρεσβειῶν τῆς Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, διαφύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τῆς ἀπιστίας καὶ ἀξίωσον ἡμᾶς μετασχεῖν ἀξίως τῶν οὐρανίων Σου μυστηρίων. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →