Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις
Ἐπικαλοῦμαι τὸν Καίσαρα: Ὁ Παῦλος ἐνώπιον τοῦ Φήστου
Άνοιγμα
Ἄνοιγμα
Δύο ἔτη παρῆλθον ἐν φυλακῇ Καισαρείας, καὶ νέος ἡγεμὼν ἀναλαμβάνει τὴν ἀρχήν. Ὁ Φῆστος, νεοφερμένος ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ καὶ πρόθυμος νὰ κερδίση τὴν εὔνοιαν τῶν Ἰουδαίων, ἐρωτᾷ ἐὰν ὁ Παῦλος θελήσῃ νὰ ἀναβῇ εἰς Ἱερουσαλὴμ διὰ νὰ δικασθῇ ἐκεῖ — ἀκριβῶς τὴν ὁδὸν ἐπὶ τῆς ὁποίας τεσσαράκοντα δολοφόνοι εἶχον ὁρκισθῆ ποτὲ νὰ τὸν ἐνεδρεύσουν. Ὁ Παῦλος δὲν θὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν παγίδα. Στέκεται ἐπὶ τοῦ Ῥωμαϊκοῦ δικαιώματος τῆς γεννήσεώς του καὶ λέγει τὰ λόγια ποὺ θὰ τὸν μεταφέρουν διὰ θαλάσσης εἰς αὐτὴν τὴν πρωτεύουσαν τοῦ κόσμου: 'Ἐπικαλοῦμαι τὸν Καίσαρα.' Δὲν εἶναι ἡ κραυγὴ φοβισμένου ἀνθρώπου ποὺ ἀρπάζεται ἀπὸ οἱανδήποτε διαφυγήν. Ἡ Χριστιανικὴ Ἀνατολὴ πάντοτε ἀνέγνωσε τὴν σκηνὴν αὐτὴν διὰ τῶν ὀφθαλμῶν τοῦ Χρυσοστόμου: ἰδοὺ δέσμιος μὲ συνείδησιν τόσον καθαρὰν ὥστε οὐδενὸς δικαστοῦ ἀποφεύγει τὸ βλέμμα, οὐδένα κολακεύει, καὶ παραδίδει ὁλόκληρον τὴν ὑπόθεσίν του — καὶ τὴν ζωήν του — εἰς τὸν Θεόν. Αἱ Πράξεις 25 μᾶς δείχνουν πῶς συμπεριφέρεται ἐλευθέρα ψυχὴ ὅταν ἵσταται, δεδεμένη, ἐνώπιον τῶν ἐξουσιῶν τοῦ κόσμου τούτου.
Διαβάστε
Ἀνάγνωσις
Ἀναγίνωσκε Πράξεις 25 — ὁ Φῆστος νεοφερμένος εἰς τὴν ἐπαρχίαν ἀναβαίνει εἰς Ἱερουσαλήμ, ὅπου οἱ ἀρχιερεῖς παρακαλοῦν αὐτὸν νὰ μεταπέμψῃ τὸν Παῦλον, 'ἐνεδρεύοντες ἐν τῇ ὁδῷ ἀποκτεῖναι αὐτόν'· ὁ Φῆστος ἀποκρίνεται ὅτι οἱ κατήγοροι ὀφείλουν νὰ καταβοῦν εἰς Καισάρειαν· οἱ Ἰουδαῖοι φέρουν 'πολλὰς καὶ βαρείας αἰτίας κατὰ τοῦ Παύλου, ἃς οὐκ ἴσχυον ἀποδεῖξαι'· ἡ ἀπολογία τοῦ Παύλου, 'οὔτε εἰς τὸν νόμον τῶν Ἰουδαίων οὔτε εἰς τὸ ἱερὸν οὔτε εἰς Καίσαρα ἥμαρτόν τι'· ὁ Φῆστος, θέλων νὰ χαρισθῇ τοῖς Ἰουδαίοις, ἐρωτᾷ ἐὰν ὁ Παῦλος κριθῇ ἐν Ἱερουσαλήμ· ἡ ἄρνησις τοῦ Παύλου καὶ ἡ ἔκκλησις αὐτοῦ — 'ἐπὶ τοῦ βήματος Καίσαρος ἕστηκα… Καίσαρα ἐπικαλοῦμαι'· καὶ ὁ Φῆστος, μετὰ τοῦ βασιλέως Ἀγρίππα καὶ τῆς Βερνίκης, προάγων τὸν Παῦλον, ὁμολογῶν ὅτι 'οὐδὲν ἀσφαλὲς ἔχει γράψαι' περὶ αὐτοῦ πρὸς τὸν κύριον αὐτοῦ.
Μελετήστε
Μελέτη
Διὰ τί ὁ Παῦλος οὐ φοβεῖται δίκην; Διότι συνείδησις καθαρὰ οὐδὲν δεδοικυῖα ἀκριβοῦς ἐξετάσεως — μᾶλλον αὐτὴν ἀσπάζεται. Ὁ Χρυσόστομος θαυμάζει τὴν ἐλευθερίαν ψυχῆς μηδὲν ἠδικηκυίας:
τοῦτο γὰρ σημεῖον καθαρᾶς συνειδήσεως, τὸ μὴ ἀποκρύπτεσθαι δικαστοῦ ἀκριβῶς εἰδότος τὰ πράγματα, ἀλλὰ καὶ χαίρειν καὶ μακαρίζειν ἑαυτόν.Ὁ ἔχων τι κρύπτειν φοβεῖται τὸν ἀκριβῆ δικαστήν· ὁ ἀθῷος ἐπιποθεῖ αὐτόν. Καὶ πρόσεχε πῶς ὁμιλεῖ ὁ Παῦλος ἐνώπιον τῶν ἀρχόντων τούτων — ἄνευ ἴχνους κολακείας ἣν οἱ ἄνθρωποι χρῶνται πρὸς ἀγορὰν εὐνοίας, ἀποδίδων τὴν πᾶσαν δόξαν οὐχὶ τῇ ἰδίᾳ συνέσει ἀλλὰ τῷ Θεῷ.
Ὅρα πῶς ἀκόλακος ὁ λόγος, καὶ πῶς ἅπαντα ἀνατίθησι τῷ Θεῷ.Ἡ ἔκκλησις πρὸς τὸν Καίσαρα, ἄρα, δὲν εἶναι ἀπόγνωσις· εἶναι ἡ ἤρεμος καὶ νόμιμος κίνησις ἀνδρὸς ὃς οὐδένα δικαστήριον φοβεῖται διότι ἀποκρίνεται πρῶτον εἰς ἀνώτερον.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ὁ Φῆστος κατέχει τὸ ἀξίωμα τοῦ ἡγεμόνος, ὁ Ἀγρίππας φέρει τὸν τίτλον τοῦ βασιλέως, ἀλλ' ὁ Χρυσόστομος οὐκ ἐπιτρέπει ἡμῖν νὰ συγχέωμεν τὸν τίτλον μὲ τὴν πραγματικότητα ἣν ἀξιοῖ. Ἡ ἀληθὴς ἐξουσία οὐκ ἔγκειται ἐν τῷ ὀνόματι ᾧ τις καλεῖται ἀλλ' ἐν τῷ εἰ ἄρχει μετὰ δικαιοσύνης καὶ ἀληθείας.
Οὐ γὰρ ὁ καλούμενος ἄρχων ἐστίν, ἀλλ' ὁ ὄντως τοιοῦτος.Μετρούμενον κατὰ τὸ μέτρον τοῦτο, ὅλη ἡ σκηνὴ ἡσύχως ἀντιστρέφεται: ὁ Φῆστος, ὃς ὁμολογεῖ ὅτι 'οὐδὲν ἀσφαλὲς ἔχει γράψαι', εἶναι ὁ πλανώμενος· ὁ δεδεμένος δέσμιος εἶναι ὁ ἑδραῖος, σαφὴς καὶ ἐλεύθερος. Ὁ Παῦλος οὔτε καταγγέλλει τὴν ἀδικίαν τῶν δύο ἀπολεσθέντων ἐτῶν οὔτε μηχανᾶται ἀπελευθέρωσιν κατὰ τοὺς ἰδίους ὅρους. Χρῆται τοῖς νομίμοις μέσοις ἃ ὁ Θεὸς ἔθεσεν ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ — τῇ ἐκκλησίᾳ Ῥωμαίου πολίτου — καὶ ἐπιτρέπει αὐτοῖς νὰ τὸν φέρουν ὅπου ὁ Θεὸς ἤδη ὑπεσχέθη ὅτι ὀφείλει πορευθῆναι: εἰς Ῥώμην. Αἱ ἐξουσίαι τοῦ κόσμου τούτου φαντάζονται ὅτι διαθέτουν τὸν Παῦλον· ἐν ἀληθείᾳ ὑπ' αὐτῶν γίνεται ἡ ἐκπλήρωσις τοῦ λόγου τοῦ Κυρίου, 'οὕτω σε δεῖ καὶ εἰς Ῥώμην μαρτυρῆσαι'.
Απαντήστε
Ἀπόκρισις
Ὅταν ἀδικῆσαι καὶ ἀδύνατος, πῶς φέρεις σεαυτὸν ἐνώπιον τῶν ἐχόντων ἐξουσίαν ἐπὶ σοῦ; Ὁ Παῦλος δεικνύει ἡμῖν τρίτην ὁδὸν μεταξὺ δειλίας καὶ ὀργῆς: τὴν σταθερότητα καθαρᾶς συνειδήσεως. Ἐξέτασον τὴν ἰδίαν. Ὑπάρχει δικαστήριον ὃ φοβεῖσαι διότι ἔχεις τι κρύπτειν — ἢ δύνασαι, καθὼς ὁ Παῦλος, 'χαίρειν' ἐξεταζόμενος ὑπὸ δικαστοῦ πάντα εἰδότος; Τοιαύτη ἐλευθερία οἰκοδομεῖται ἐν κρυπτῷ, διὰ βίου συντόμου λογαριασμοῦ πρὸς τὸν Θεόν. Πρόσεχε ἐπίσης ὅτι ὁ Παῦλος οὐδένα κολακεύει καὶ πάντα ἀνατίθησι τῷ Θεῷ· οὔτε γονυπετεῖ πρὸς εὔνοιαν οὔτε ἁρπάζει τὸν ἔλεγχον, ἀλλὰ χρῆται τοῖς νομίμοις μέσοις τοῖς παροῦσι καὶ ἀφίησι τὸ ἀποτέλεσμα τῷ Κυρίῳ. Καὶ μέμνησο τῆς ἡσύχου διορθώσεως τοῦ Χρυσοστόμου: οἱ τίτλοι οὓς οἱ ἄνθρωποι φοροῦσιν οὐδὲν ἀποδεικνύουσιν. Γίνου ὃς 'ὄντως' ἐστὶν ὃ ὁ Θεὸς ἐκάλεσέ σε εἶναι — οὐχὶ ὀνόματι μόνον — καὶ στήσῃ, καὶ δεδεμένος, ἐλευθερώτερος τῶν ἀρχόντων οἵτινες νομίζουσιν ὅτι κατέχουσι τὴν μοῖράν σου.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Θεέ, ἐνώπιον οὗ πᾶν κρυπτὸν ἀνεῴχθη καὶ οὐδεμία κατηγορία ἵσταται κατὰ τῆς ψυχῆς ἣν σὺ ἐκαθάρισας: δός μοι συνείδησιν τόσον καθαρὰν ὥστε μὴ ἀποκρύπτεσθαι τοῦ παντεφόρου βλέμματός σου, ἀλλὰ καὶ χαίρειν ἐξεταζόμενος ὑπὸ σοῦ. Ἐλευθέρωσόν με ἀπὸ τῆς κολακείας ἣν θηρεύει τὴν εὔνοιαν τῶν ἀνθρώπων καὶ ἀπὸ τῆς ὀργῆς ἣ καταρᾶται τὴν ἀδικίαν αὐτῶν· ἄφες με ἀνατιθέναι σοι ὅλον τὸν βίον μου καὶ χρῆσθαι μόνοις τοῖς νομίμοις καὶ ἐντίμοις μέσοις οἷς τίθης ἐν τῇ χειρί μου. Ὅταν ἵσταμαι ἐνώπιον τῶν ἐξουσιῶν τοῦ κόσμου τούτου, δεδεμένος καὶ φαινομένως ἀβοήθητος, ποίησόν με ἑδραῖον καὶ ἄφοβον, γινώσκοντα ὅτι σὺ μόνος εἶ ὁ Ἄρχων ὁ ὄντως τοιοῦτος, καὶ ὅτι φέρεις με εἰς τὸν τόπον τῆς σῆς διατάξεως. Σοὶ τῷ δικαίῳ Κριτῇ πάντων, σὺν τῷ μονογενεῖ Υἱῷ σου καὶ τῷ παναγίῳ Πνεύματί σου, δόξα νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →