← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους

1 Κορινθίους 16 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Α' Κορινθίους 16Υπομνήματα του John Calvin18 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Η προσεκτική ερμηνεία της Γραφής από τον Ιωάννη Καλβίνο συνεχίζει να θρέφει τους πιστούς αιώνες αργότερα. Στο υπόμνημά του για το 1 Κορινθίους 16, ο Καλβίνος καθοδηγεί τους αναγνώστες μέσα από πρακτικές οδηγίες για γενναιοδωρία, οργανωμένο σχεδιασμό και σταθερή πίστη. Τα λόγια του μας προσκαλούν να σκεφτούμε πώς η αγάπη του ευαγγελίου διαμορφώνει τις καθημερινές αποφάσεις και τη ζωή της Εκκλησίας. Καθώς ακούμε τον Καλβίνο σήμερα, ας ανακινήσει το Πνεύμα τις καρδιές μας σε μεγαλύτερη πιστότητα στη δωρεά, την υπηρεσία και την προσμονή της επιστροφής του Χριστού. Ας μας οδηγήσει αυτή η αρχαία φωνή βαθύτερα στον ζωντανό Λόγο.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στραφείτε τώρα στο 1 Κορινθίους κεφάλαιο 16. Διαβάστε ολόκληρο το κεφάλαιο αργά, παρατηρώντας τις οδηγίες του Παύλου σχετικά με τη συλλογή, τα ταξιδιωτικά του σχέδια και τις τελικές προτροπές του. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν στην καρδιά σας πριν στραφείτε στις γνώσεις του Καλβίνου. Ζητήστε από τον Κύριο να ανοίξει τα αυτιά σας για να δεχθείτε τόσο τις οδηγίες του αποστόλου όσο και το πιστό υπόμνημα του Καλβίνου.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά απευθυνόμενος στη συλλογή για τους αγίους. 1. Αλλά σχετικά με τη συλλογή ο Λουκάς αφηγείται (Πράξεις 11:28) ότι η πρόρρηση του Άγαβου, που προέλεγε ότι θα υπήρχε λιμός επί Κλαυδίου Καίσαρος, έδωσε αφορμή για ελεημοσύνες που συλλέγονταν από τους αγίους, με σκοπό την παροχή βοήθειας προς τους αδελφούς στην Ιερουσαλήμ. Διότι μολονότι ο Προφήτης είχε προφητεύσει ότι αυτή η συμφορά θα ήταν γενικά διαδεδομένη σχεδόν σε ολόκληρο τον κόσμο, όμως επειδή καταπιέζονταν βαρύτερα με ένδεια στην Ιερουσαλήμ, και επειδή όλες οι Εθνικές Εκκλησίες ήταν δεσμευμένες, αν δεν ήθελαν να θεωρηθούν ένοχες για πολύ μεγάλη αχαριστία, να παράσχουν βοήθεια σε εκείνο τον τόπο από τον οποίο είχαν λάβει το ευαγγέλιο, συνεπώς ο καθένας, λησμονώντας τον εαυτό του, αποφάσισε να παράσχει ανακούφιση στην Ιερουσαλήμ. Ότι η πίεση της ένδειας γινόταν αισθητή βαρειά στην Ιερουσαλήμ, φαίνεται από την Επιστολή προς τους Γαλάτες, (Γαλάτες 2:10,) όπου ο Παύλος αφηγείται, ότι του είχε δοθεί εντολή από τους Αποστόλους να παροτρύνει τους Εθνικούς να παράσχουν βοήθεια. [149] Τώρα οι Απόστολοι ποτέ δεν θα είχαν δώσει τέτοια εντολή, αν δεν ήταν αναγκασμένοι από ανάγκη. Περαιτέρω, αυτό το χωρίο είναι απόδειξη της αλήθειας αυτού που ο Παύλος δηλώνει εκεί επίσης -- ότι είχε φροντίσει να παροτρύνει τους Εθνικούς να παράσχουν βοήθεια σε τέτοια περίπτωση ανάγκης. Τώρα, όμως, ορίζει τη μέθοδο ανακούφισης· και ώστε οι Κορίνθιοι να συμφωνήσουν σε αυτήν πιο πρόθυμα, αναφέρει ότι την είχε ήδη ορίσει στις Εκκλησίες της Γαλατίας· διότι θα επηρεάζονταν αναγκαστικά περισσότερο από το παράδειγμα, καθώς έχουμε τη συνήθεια να αισθανόμαστε φυσική απροθυμία για οτιδήποτε δεν ασκείται συνήθως. Τώρα ακολουθεί η μέθοδος -- με την οποία σχεδίαζε να αποκόψει όλα τα εμπόδια και τα προσκόμματα. Στο εδάφιο 2, ο Καλβίνος γράφει: 2. Σε ένα από τα Σάββατα. Ο σκοπός είναι αυτός -- ώστε να έχουν τις ελεημοσύνες τους έτοιμες εγκαίρως. Επομένως τους προτρέπει να μην περιμένουν μέχρι να έρθει αυτός, καθώς οτιδήποτε γίνεται ξαφνικά, και με βιασύνη, δεν γίνεται καλά, αλλά να συνεισφέρουν το Σάββατο ό,τι φαινόταν καλό, και σύμφωνα με την ικανότητα του καθενός -- δηλαδή, την ημέρα κατά την οποία κρατούσαν τις ιερές συνάξεις τους. Η φράση που αποδίδεται ως σε ένα από τα Σάββατα, (κατά μίαν σαββάτων,) ο Χρυσόστομος εξηγεί ότι σημαίνει -- το πρώτο Σάββατο. Σε αυτό δεν συμφωνώ μαζί του· διότι ο Παύλος εννοεί μάλλον ότι θα πρέπει να συνεισφέρουν, ο ένας σε ένα Σάββατο και ο άλλος σε ένα άλλο· ή ακόμη ο καθένας από αυτούς κάθε Σάββατο, αν επέλεγαν. Διότι έχει κατά νου, πρώτα απ' όλα, την ευκολία, και περαιτέρω, ότι η ιερή σύναξη, στην οποία εορτάζεται η κοινωνία των αγίων, θα μπορούσε να είναι ένα πρόσθετο κίνητρο για αυτούς. Ούτε είμαι περισσότερο διατεθειμένος να δεχθώ την άποψη που λαμβάνεται από τον Χρυσόστομο -- ότι ο όρος Σάββατο χρησιμοποιείται εδώ για να σημαίνει την ημέρα του Κυρίου, (Αποκάλυψη 1:10,) διότι η πιθανότητα είναι ότι οι Απόστολοι, στην αρχή, διατήρησαν την ημέρα που ήταν ήδη σε χρήση, αλλά ότι αργότερα, αναγκασμένοι από τη δεισιδαιμονία των Ιουδαίων, παρέλειψαν εκείνη την ημέρα, και αντικατέστησαν μια άλλη. Τώρα η ημέρα του Κυρίου επιλέχθηκε, κυρίως επειδή η ανάσταση του Κυρίου μας έθεσε τέλος στις σκιές του νόμου. Ως εκ τούτου η ίδια η ημέρα μας υπενθυμίζει τη χριστιανική μας ελευθερία. Μπορούμε, όμως, πολύ εύκολα να συμπεράνουμε από αυτό το χωρίο, ότι οι πιστοί είχαν πάντοτε μια ορισμένη ημέρα ανάπαυσης από τον μόχθο -- όχι σαν να συνίστατο η λατρεία του Θεού στην αργία, αλλά επειδή είναι σημαντικό για την κοινή αρμονία, ότι μια ορισμένη ημέρα θα πρέπει να ορίζεται για τη διεξαγωγή ιερών συνάξεων, καθώς δεν μπορούν να διεξάγονται κάθε ημέρα. Διότι όσον αφορά την απαγόρευση του Παύλου αλλού (Γαλάτες 4:10) ότι δεν θα πρέπει να γίνεται καμία διάκριση μεταξύ μιας ημέρας και μιας άλλης, αυτό πρέπει να νοείται ότι είναι με σκοπό τη θρησκεία, [150] και όχι με σκοπό την πολιτεία ή την εξωτερική τάξη. [151] Ο Καλβίνος έπειτα εξηγεί τη φράση σχετικά με την ευημερία. Σύμφωνα με ό,τι έχει ευημερήσει. Αντί αυτού η παλαιά μετάφραση το έχει αποδώσει, Ό,τι φαίνεται καλό σε αυτόν, παραπλανημένη, χωρίς αμφιβολία, από την ομοιότητα μεταξύ της λέξης που χρησιμοποιήθηκε, και μιας άλλης. [154] Ο Εράσμιος το αποδίδει, Ό,τι θα είναι βολικό. [155] Ούτε το ένα ούτε το άλλο με ευχαρίστησε, για αυτόν τον λόγο -- ότι η ορθή σημασία της λέξης αποφέρει ένα νόημα που είναι πολύ πιο κατάλληλο· διότι σημαίνει -- να προχωρώ ευημερώντας. Ως εκ τούτου καλεί τον καθένα να εξετάσει την ικανότητά του -- «Ας βάλει ο καθένας, σύμφωνα με ό,τι τον έχει ευλογήσει ο Θεός, να δαπανήσει στους πτωχούς από την αύξησή του.»
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος αναλογίζεται την υποταγή των σχεδίων στον Κύριο. Αφού είπε τα πάντα, όμως, προσθέτει αυτόν τον περιορισμό -- αν το επιτρέψει ο Κύριος Με αυτήν την επιφύλαξη, οι άγιοι οφείλουν να ακολουθούν όλα τα σχέδια και τις σκέψεις τους· διότι είναι παράδειγμα μεγάλης προπέτειας να αναλαμβάνει και να καθορίζει κανείς πολλά πράγματα για το μέλλον, ενώ δεν έχουμε ούτε μια στιγμή στη διάθεσή μας. Το κύριο πράγμα πράγματι είναι ότι, στην εσωτερική διάθεση του νου, υποτασσόμαστε στον Θεό και την πρόνοιά του, οτιδήποτε αποφασίσουμε· [159] αλλά ταυτόχρονα, είναι πρέπον να συνηθίσουμε τον εαυτό μας σε τέτοιες μορφές έκφρασης, ώστε όποτε έχουμε να κάνουμε με το μέλλον να εξαρτούμε τα πάντα από το θείο θέλημα. [160]
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς μπορεί η έμφαση του Καλβίνου στην οργανωμένη δωρεά να αναδιαμορφώσει τη δική σας πρακτική γενναιοδωρίας; Με ποιους τρόπους η κλήση να αγρυπνείτε και να στέκεστε σταθεροί προκαλεί την καθημερινή σας πορεία; Πού αισθάνεστε ότι το Πνεύμα σας προσκαλεί να υποτάξετε τα μελλοντικά σχέδια πιο πλήρως στον Κύριο;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Κύριε Θεέ, ὁ διατάσσων πάσας τὰς ὁδοὺς ἡμῶν κατὰ τὴν βουλὴν τοῦ θελήματός σου, χάρισαι ἡμῖν χάριν τοῦ διδόναι γενναίως καὶ προθύμως ὑπὲρ τῶν ἁγίων, ἵνα αἱ συλλογαὶ ἡμῶν ὦσιν εὔτακτοι καὶ εὐπρόσδεκτοι ἐνώπιόν σου. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου διατήρησον ἡμᾶς ἀγρύπνους καὶ σταθεροὺς ἐν τῇ πίστει, φυλάσσοντας τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ παντὸς ἀργοῦ λόγου καὶ ἐνισχύοντας ἡμᾶς τοῦ ἐργάζεσθαι ἐν ἀγάπῃ ἕως ἔλθῃ ὁ Κύριος. Στήριξον τὰ σχέδια ἡμῶν ἐν ταπεινῇ ἐξαρτήσει ἐπὶ τὴν διαθηκικὴν πίστιν σου, ἵνα ἡ ἀγάπη κυβερνᾷ πάσας τὰς πράξεις ἡμῶν καὶ τὸ ὄνομά σου δοξάζηται ἐν Χριστῷ. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →