Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος
Οι Ψίχουλες που Διαπερνούν το Τείχος
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο The Desire of Ages η Έλεν Γουάιτ ανοίγει την καταγραφή του ταξιδιού του Χριστού πέρα από τη Γαλιλαία, δείχνοντας πώς ο Σωτήρας χρησιμοποίησε την κραυγή μιας μητέρας για να γκρεμίσει αιώνες διαχωρισμού. Οι σελίδες της μας προσκαλούν να παρακολουθήσουμε τον Κύριο του θερισμού να μετακινείται από τα ιουδαϊκά χωριά στο φοινικικό έδαφος, προετοιμάζοντας καρδιές για ένα ευαγγέλιο που δεν γνωρίζει σύνορα. Ακούμε καθώς εκείνη ιχνηλατεί τα βήματα που μετέτρεψαν μια ιδιωτική ανάπαυση σε δημόσιο μάθημα ελέους. Τα λόγια της κρατούν τα μάτια μας στον Ιησού, τον Μόνο που απαντά στην πίστη όπου κι αν αναδύεται. Μέσα από την πένα της η μεγάλη διαμάχη μεταξύ υπερηφάνειας και χάριτος γίνεται ορατή σε μια μοναδική συνάντηση στο δρόμο. Ανοίγουμε ξανά αυτά τα κεφάλαια σήμερα, ζητώντας από το Πνεύμα να ανανεώσει την όρασή μας για την περιεκτική αγάπη του Χριστού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στραφείτε τώρα στο Ματθαίος 15 και διαβάστε την αφήγηση της Χαναναίας γυναίκας που συναντά τον Ιησού κοντά στην Τύρο και τη Σιδώνα. Αφήστε τα λόγια του Σωτήρα και την ικεσία της μητέρας να μιλήσουν απευθείας στην καρδιά σας. Προσέξτε πώς η πίστη αρνείται να απομακρυνθεί. Ζητήστε από τον Κύριο να σας δείξει τι αποκαλύπτει αυτή η ιστορία για την καρδιά Του προς κάθε ψυχή που βρίσκεται ακόμη έξω από το ορατό ποίμνιο.
Μελετήστε
Μελέτη
Η Γουάιτ τοποθετεί τους μαθητές δίπλα στον Δάσκαλό τους σε ξένο έδαφος:
Και μερικές φορές πειραζόταν να σκεφτεί, Τι μπορεί αυτός ο Ιουδαίος δάσκαλος να κάνει για μένα; Αλλά ο λόγος είχε έρθει, Θεραπεύει κάθε είδους ασθένειες, είτε όσοι έρχονται σε Αυτόν για βοήθεια είναι πλούσιοι είτε φτωχοί. Αποφάσισε να μην χάσει τη μόνη της ελπίδα. Ο Χριστός γνώριζε την κατάσταση αυτής της γυναίκας. Γνώριζε ότι λαχταρούσε να Τον δει, και Τοποθέτησε τον Εαυτό Του στο μονοπάτι της. Με το να υπηρετήσει τη θλίψη της, μπορούσε να δώσει μια ζωντανή αναπαράσταση του μαθήματος που σχεδίαζε να διδάξει. Για αυτό είχε φέρει τους μαθητές Του σε αυτή την περιοχή. Επιθυμούσε να δουν την άγνοια που υπήρχε σε πόλεις και χωριά κοντά στη γη του Ισραήλ. Ο λαός που είχε λάβει κάθε ευκαιρία να κατανοήσει την αλήθεια ήταν χωρίς γνώση των αναγκών εκείνων γύρω τους. Δεν έγινε καμία προσπάθεια να βοηθηθούν ψυχές στο σκοτάδι. Το διαχωριστικό τείχος που είχε υψώσει η ιουδαϊκή υπερηφάνεια, απέκλειε ακόμη και τους μαθητές από τη συμπάθεια προς τον εθνικό κόσμο. Αλλά αυτά τα εμπόδια έπρεπε να γκρεμιστούν.Στη συνέχεια δείχνει πώς ο Ιησούς δέχεται την πρώτη κραυγή της γυναίκας:
Ο Χριστός δεν απάντησε αμέσως στο αίτημα της γυναίκας. Δέχθηκε αυτή την εκπρόσωπο μιας περιφρονημένης φυλής όπως θα είχαν κάνει οι Ιουδαίοι. Σε αυτό σχεδίαζε να εντυπωσιαστούν οι μαθητές Του με τον ψυχρό και άκαρδο τρόπο με τον οποίο οι Ιουδαίοι θα αντιμετώπιζαν μια τέτοια περίπτωση, όπως φάνηκε από τη δική Του υποδοχή της γυναίκας, και τον ευσπλαχνικό τρόπο με τον οποίο θα ήθελε να αντιμετωπίσουν μια τέτοια δυστυχία, όπως φάνηκε από την επακόλουθη χορήγηση της αίτησής της.Η Γουάιτ καταγράφει τη στιγμή που η γυναίκα απαντά στον δοκιμαστικό λόγο του Χριστού:
Η γυναίκα προέβαλε την υπόθεσή της με αυξημένη σοβαρότητα, προσκυνώντας στα πόδια του Χριστού, και φωνάζοντας, 'Κύριε, βοήθησέ με.' Ο Ιησούς, ακόμη φαινομενικά απορρίπτοντας τις ικεσίες της, σύμφωνα με την αναίσθητη προκατάληψη των Ιουδαίων, απάντησε, 'Δεν είναι σωστό να πάρει κανείς το ψωμί των παιδιών και να το ρίξει στα σκυλιά.' Αυτό ουσιαστικά ισχυριζόταν ότι δεν ήταν δίκαιο να σπαταληθούν οι ευλογίες που δόθηκαν στον ευνοημένο λαό του Θεού σε ξένους και αλλοεθνείς από τον Ισραήλ. Αυτή η απάντηση θα είχε αποθαρρύνει εντελώς έναν λιγότερο σοβαρό αναζητητή. Αλλά η γυναίκα είδε ότι η ευκαιρία της είχε έρθει. Κάτω από την φαινομενική άρνηση του Ιησού, είδε μια ευσπλαχνία που Αυτός δεν μπορούσε να κρύψει. 'Αλήθεια, Κύριε,' απάντησε, 'αλλά τα σκυλιά τρώνε από τις ψίχουλες που πέφτουν από το τραπέζι των κυρίων τους.' Ενώ τα παιδιά του νοικοκυριού τρώνε στο τραπέζι του πατέρα, ακόμη και τα σκυλιά δεν μένουν άσιτα. Έχουν δικαίωμα στις ψίχουλες που πέφτουν από το τραπέζι που είναι άφθονα εφοδιασμένο. Έτσι, ενώ υπήρχαν πολλές ευλογίες δοσμένες στον Ισραήλ, δεν υπήρχε και μια ευλογία για εκείνη; Θεωρούνταν σκύλα, και δεν είχε τότε το δικαίωμα ενός σκύλου σε μια ψίχουλα από την αφθονία Του;Κλείνει τη σκηνή σημειώνοντας το μοναδικό θαύμα του ταξιδιού:
Αυτό ήταν το μόνο θαύμα που έκανε ο Ιησούς ενώ βρισκόταν σε αυτό το ταξίδι. Ήταν για την εκτέλεση αυτής της πράξης που πήγε στα σύνορα της Τύρου και της Σιδώνας. Επιθυμούσε να ανακουφίσει την ταλαιπωρημένη γυναίκα, και ταυτόχρονα να αφήσει ένα παράδειγμα στο έργο ελέους Του προς έναν από έναν περιφρονημένο λαό προς όφελος των μαθητών Του όταν δεν θα ήταν πλέον μαζί τους. Επιθυμούσε να τους οδηγήσει από την ιουδαϊκή αποκλειστικότητά τους να ενδιαφερθούν για το έργο προς άλλους εκτός από τον δικό τους λαό.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Η Γουάιτ μας αφήνει να δούμε τη χαρά του Σωτήρα όταν η πίστη διεκδικεί τη θέση της στο τραπέζι:
Ο Σωτήρας είναι ικανοποιημένος. Έχει δοκιμάσει την πίστη της σε Αυτόν. Με τις συναλλαγές Του μαζί της, έχει δείξει ότι εκείνη που θεωρούνταν αποκλεισμένη από τον Ισραήλ δεν είναι πλέον ξένη, αλλά παιδί στο νοικοκυριό του Θεού. Ως παιδί είναι προνόμιό της να συμμετέχει στα δώρα του Πατέρα. Ο Χριστός τώρα χορηγεί το αίτημά της, και ολοκληρώνει το μάθημα προς τους μαθητές. Στρεφόμενος προς αυτήν με ένα βλέμμα οίκτου και αγάπης, λέει, 'Ω γυναίκα, μεγάλη είναι η πίστη σου: ας γίνει σε σένα όπως θέλεις.' Από εκείνη την ώρα η κόρη της έγινε ολόκληρη. Ο δαίμονας δεν την ενοχλούσε πλέον. Η γυναίκα αναχώρησε, αναγνωρίζοντας τον Σωτήρα της, και ευτυχής στη χορήγηση της προσευχής της.Υψώνει τα μάτια μας στον διαρκή σκοπό εκείνου του ελέους:
Η επίσκεψη του Σωτήρα στη Φοινίκη και το θαύμα που έγινε εκεί είχαν ακόμη ευρύτερο σκοπό. Όχι μόνο για την ταλαιπωρημένη γυναίκα, ούτε καν για τους μαθητές Του και εκείνους που δέχθηκαν τους κόπους τους, έγινε το έργο· αλλά επίσης 'ώστε να πιστέψετε ότι ο Ιησούς είναι ο Χριστός, ο Υιός του Θεού· και πιστεύοντας να έχετε ζωή μέσω του ονόματός Του.' Ιωάννης 20:31. Οι ίδιες δυνάμεις που απέκλειαν τους ανθρώπους από τον Χριστό πριν από δεκαοκτώ αιώνες είναι ενεργές σήμερα. Το πνεύμα που έχτισε το διαχωριστικό τείχος μεταξύ Ιουδαίου και Εθνικού είναι ακόμη ενεργό. Η υπερηφάνεια και η προκατάληψη έχουν χτίσει ισχυρά τείχη διαχωρισμού μεταξύ διαφορετικών τάξεων ανθρώπων. Ο Χριστός και η αποστολή Του έχουν παρερμηνευθεί, και πλήθη αισθάνονται ότι είναι ουσιαστικά αποκλεισμένα από τη διακονία του ευαγγελίου. Αλλά ας μην αισθάνονται ότι είναι αποκλεισμένα από τον Χριστό. Δεν υπάρχουν εμπόδια που ο άνθρωπος ή ο Σατανάς μπορεί να υψώσει αλλά που η πίστη μπορεί να διαπεράσει.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού έχω επιτρέψει σε εθνικά, πολιτιστικά ή προσωπικά τείχη να περιορίσουν τις προσευχές μου για άλλους; Πώς η επιμονή της Χαναναίας μητέρας με προσκαλεί να συνεχίσω να φέρνω τους αγαπημένους μου στον Ιησού; Με ποιον πρακτικό τρόπο μπορώ να ενωθώ με τον Χριστό σήμερα διασχίζοντας ένα εμπόδιο με την αγάπη Του;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ιησού, Σε ευχαριστούμε που συναντάς κάθε αναζητούσα καρδιά, ακόμη και όταν αιώνες προκατάληψης στέκονται εμπόδιο. Δώσε μας την ίδια ταπεινή τόλμη που έδειξε η φοινικική μητέρα, ώστε να καταθέτουμε τα βάρη μας στα πόδια Σου χωρίς δισταγμό. Γκρέμισε τα τείχη που έχουμε χτίσει γύρω από την ευσπλαχνία μας. Δίδαξέ μας να βλέπουμε κάθε ψυχή ως παιδί προσκεκλημένο στο τραπέζι Σου. Γέμισέ μας με την πίστη που αρνείται να αποθαρρυνθεί μέχρι να έρθει η ευλογία. Ας αντανακλούν οι ζωές μας σήμερα το πλάτος του ελέους Σου και τη βεβαιότητα της επαγγελίας Σου. Κράτα την ελπίδα μας στερεωμένη στην ταχεία επιστροφή Σου, όταν κάθε εμπόδιο θα έχει φύγει για πάντα. Στο σωτήριο όνομά Σου προσευχόμαστε, αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →