← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους

Εβραίους 6 — με τον Benson

Εβραίους 6Σχόλια του Joseph Benson στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Με το θερμό πνεύμα της Γουεσλεϊανής αφοσίωσης στρεφόμαστε σήμερα στο σχολιασμό του Joseph Benson για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Η προσεκτική έκθεση του Benson για το έκτο κεφάλαιο της προς Εβραίους επιστολής προσκαλεί κάθε πιστό να προχωρήσει από τις πρώτες αρχές στην πλήρη βεβαιότητα της ελπίδας. Η ποιμαντική του διορατικότητα προφυλάσσει από την πνευματική νωθρότητα, ενώ προβάλλει τις σταθερές υποσχέσεις του Θεού που εξασφαλίζονται εν Χριστώ. Καθώς ακούμε, είθε η ίδια επιμέλεια που χαρακτήρισε τους πατριάρχες να αναζωπυρωθεί στις καρδιές μας, ώστε να κληρονομήσουμε τις υποσχέσεις με υπομονή και πίστη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας δώσουμε τώρα ευλαβική προσοχή στο έκτο κεφάλαιο της Επιστολής προς Εβραίους. Διαβάστε το απόσπασμα αργά, επιτρέποντας στην αποστολική προτροπή να αναταράξει την ψυχή σας. Παρατηρήστε την κλήση για πρόοδο, τη σοβαρή προειδοποίηση κατά της αποστασίας και τη παρηγορητική βεβαιότητα του όρκου του Θεού. Δεχθείτε αυτά τα λόγια ως ζωντανή συμβουλή για το δικό σας προσκύνημα πίστης.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Benson ξεκινά στρέφοντας την προσοχή στην ανάγκη προόδου πέρα από την στοιχειώδη διδασκαλία. Στίχοι 1-2. Εβραίους 6:1-2. Επομένως, βλέποντας ότι οι περισσότεροι από εσάς παραμείνατε τόσο αδαείς, αν και για τόσο καιρό ευνοηθήκατε με το φως του ευαγγελίου και διάφορα μέσα οικοδομής, είναι καιρός να κοπιάσετε για περισσότερη γνώση και χάρη, και για μένα να σας διδάξω περαιτέρω· αφήνοντας τις αρχές της διδασκαλίας του Χριστού, δηλαδή, μη λέγοντας τίποτα περισσότερο προς το παρόν, για εκείνα τα πράγματα στα οποία συνηθίζουν να διδάσκονται πρώτα όσοι ασπάζονται τον Χριστιανισμό. Η αρχική έκφραση, τον της αρχής του Χριστού λόγον, είναι, κυριολεκτικά, ο λόγος της αρχής του Χριστού, όπως στο περιθώριο· και σημαίνει εκείνα τα μέρη της χριστιανικής διδασκαλίας στα οποία οι άνθρωποι συνήθως και σωστά διδάσκονταν πρώτα· και τα οποία ο απόστολος απαριθμεί αμέσως. Είναι τα ίδια με τις πρώτες αρχές των λογίων του Θεού, που αναφέρονται στην Εβραίους 5:12. Στη συνέχεια αναπτύσσει τη σοβαρή αδυναμία που αντιμετωπίζουν όσοι έχουν γευτεί κάποτε ουράνιες πραγματικότητες, αλλά παρεκκλίνουν. Στίχοι 3-5. Εβραίους 6:3-5. Και αυτό θα κάνουμε. Θα προχωρήσουμε προς την τελειότητα· αν ο Θεός το επιτρέψει, δηλαδή, αν προσφέρει βοήθεια και ευκαιρία. Και θα το κάνουμε αυτό μάλλον, και πιο επιμελώς, επειδή είναι αδύνατο για εκείνους που φωτίστηκαν κάποτε με τη γνώση της αλήθειας όπως είναι εν Χριστώ Ιησού (Εφεσίους 4:21), και ελευθερώθηκαν έτσι από τη δουλεία της αμαρτίας και του Σατανά, Ιωάννης 8:31-36· και γεύτηκαν το ουράνιο δώρο, το δώρο της δικαιοσύνης που τους αποδόθηκε, Ρωμαίους 5:17· πίστη που λογίζεται για δικαιοσύνη· ή την άφεση των αμαρτιών μέσω της πίστης στον Χριστό, γλυκύτερη από το μέλι στη γεύση· και έγιναν μέτοχοι του Αγίου Πνεύματος, της μαρτυρίας και των καρπών του Πνεύματος του Θεού· και γεύτηκαν τον καλό λόγο του Θεού, είχαν γεύση και ευχαρίστηση στη διδασκαλία του ευαγγελίου, τράφηκαν από αυτήν και θρέφτηκαν από αυτήν· και τις δυνάμεις του μέλλοντος κόσμου, μέλλοντος αιώνος, όπως ονομάστηκε η χριστιανική διακονία από τους Εβραίους, ο Μεσσίας ονομαζόμενος από τους Ο'. Ο Benson στη συνέχεια εκφράζει τη βέβαιη πεποίθησή του σχετικά με τους αγαπητούς αναγνώστες. Στίχοι 9-11. Εβραίους 6:9-11. Αλλά, αγαπητοί. Σε αυτό το ένα σημείο τους αποκαλεί έτσι. Ποτέ δεν χρησιμοποιεί αυτή την προσφώνηση παρά μόνο σε προτροπές· είμαστε πεπεισμένοι για καλύτερα πράγματα για εσάς από αυτά που υπονοούνται στους στίχους 4-6. Αυτό είναι ακριβώς στον τρόπο του Αγίου Παύλου να μαλακώνει τα σκληρά πράγματα που αναγκαζόταν να γράψει. Βλέπε Εφεσίους 4:20· Β' Θεσσαλονικείς 2:13. Και πράγματα που συνοδεύουν τη σωτηρία, τα οποία δείχνουν ότι βρίσκεστε σε κατάσταση σωτηρίας, και στο τέλος, αν επιμείνετε, θα σας οδηγήσουν στην αιώνια σωτηρία· δηλαδή, ειλικρινή πίστη στον Χριστό και το ευαγγέλιό του, αγάπη προς τον Θεό και μεταξύ σας, και υπακοή στο θέλημά του· αν και έτσι μιλάμε, δηλώνουμε τον κίνδυνο της αποστασίας για να σας προειδοποιήσουμε, μήπως πέσετε από την παρούσα σας σταθερότητα. Διότι ο Θεός δεν είναι άδικος να ξεχάσει, κ.λπ. Ολοκληρώνει την ενότητα δείχνοντας πώς ο όρκος του Θεού εξασφαλίζει ισχυρή παρηγοριά για κάθε κληρονόμο της υπόσχεσης. Στίχοι 18-19. Εβραίους 6:18-19. Ώστε με δύο αμετάβλητα πράγματα, σε οποιοδήποτε, πολύ περισσότερο και στα δύο, στα οποία ήταν αδύνατο για τον Θεό να ψευστεί, να αλλάξει τον σκοπό του και να διαψεύσει την προσδοκία μας· να έχουμε ισχυρή παρηγοριά, ένα ισχυρό επιχείρημα για να πιστέψουμε την υπόσχεση με μια εμπιστοσύνη που αποκλείει κάθε αμφιβολία και φόβο, και να λάβουμε μεγάλη παρηγοριά από αυτήν· εμείς που καταφύγαμε, οι οποίοι, με συνείδηση της αμαρτωλότητας και της ενοχής μας, της διαφθοράς, της αδυναμίας και της αθλιότητάς μας, καταφύγαμε για ασφάλεια από την άξια οργή· για να κρατηθούμε από την ελπίδα, την υπόσχεση (τόσο επιβεβαιωμένη με όρκο) που είναι το έδαφος της ελπίδας μας· που τέθηκε μπροστά μας εν Χριστώ, μέσω του οποίου μόνο μπορούμε να έχουμε σωτηρία, παρούσα και αιώνια· την οποία ελπίδα, εν και μέσω Χριστού, της δικαιοσύνης και του αγιασμού μας· την έχουμε ως άγκυρα της ψυχής. Ο απόστολος εδώ αναφέρεται σε μια άγκυρα, η οποία όταν ριχτεί, και διατηρεί το σκάφος από το να χάσει το έδαφος που έχει κερδίσει, και το κρατά σταθερό μέσα στους ανέμους και τα κύματα, όταν η τέχνη και η δεξιότητα των ναυτικών υπερνικώνται, και δεν μπορούν να κατευθύνουν το πλοίο στη σωστή του πορεία, ούτε αλλιώς θα μπορούσαν να το διατηρήσουν από βράχους, υφάλους ή αμμοθίνες· και βέβαιη, ασφαλή, που δεν θα αποτύχει, ή μπορεί με εμπιστοσύνη να εμπιστευτεί κανείς, η ύλη από την οποία είναι σχηματισμένη είναι συμπαγής, και η αναλογία της προσαρμοσμένη στο φορτίο του πλοίου· και σταθερή, βεβαία, σταθερή ενάντια σε κάθε αντίσταση, την οποία καμία βία ανέμων ή καταιγίδων δεν μπορεί ούτε να σπάσει ούτε να μετακινήσει από τη θέση της· και η οποία εισέρχεται σε εκείνο που βρίσκεται μέσα στο καταπέτασμα. Αναφέρεται στο καταπέτασμα που χώριζε τον άγιο τόπο της ιουδαϊκής σκηνής ή του ναού από τα άγια των αγίων: και έτσι επιστρέφει στην ιεροσύνη του Χριστού.
Σκεφτείτε
Ο Benson πιέζει την τελική εικόνα της ελπίδας ως άγκυρας που εισέρχεται μέσα στο καταπέτασμα. Στίχοι 18-19. Εβραίους 6:18-19. Ώστε με δύο αμετάβλητα πράγματα, σε οποιοδήποτε, πολύ περισσότερο και στα δύο, στα οποία ήταν αδύνατο για τον Θεό να ψευστεί, να αλλάξει τον σκοπό του και να διαψεύσει την προσδοκία μας· να έχουμε ισχυρή παρηγοριά, ένα ισχυρό επιχείρημα για να πιστέψουμε την υπόσχεση με μια εμπιστοσύνη που αποκλείει κάθε αμφιβολία και φόβο, και να λάβουμε μεγάλη παρηγοριά από αυτήν· εμείς που καταφύγαμε, οι οποίοι, με συνείδηση της αμαρτωλότητας και της ενοχής μας, της διαφθοράς, της αδυναμίας και της αθλιότητάς μας, καταφύγαμε για ασφάλεια από την άξια οργή· για να κρατηθούμε από την ελπίδα, την υπόσχεση (τόσο επιβεβαιωμένη με όρκο) που είναι το έδαφος της ελπίδας μας· που τέθηκε μπροστά μας εν Χριστώ, μέσω του οποίου μόνο μπορούμε να έχουμε σωτηρία, παρούσα και αιώνια· την οποία ελπίδα, εν και μέσω Χριστού, της δικαιοσύνης και του αγιασμού μας· την έχουμε ως άγκυρα της ψυχής. Ο απόστολος εδώ αναφέρεται σε μια άγκυρα, η οποία όταν ριχτεί, και διατηρεί το σκάφος από το να χάσει το έδαφος που έχει κερδίσει, και το κρατά σταθερό μέσα στους ανέμους και τα κύματα, όταν η τέχνη και η δεξιότητα των ναυτικών υπερνικώνται, και δεν μπορούν να κατευθύνουν το πλοίο στη σωστή του πορεία, ούτε αλλιώς θα μπορούσαν να το διατηρήσουν από βράχους, υφάλους ή αμμοθίνες· και βέβαιη, ασφαλή, που δεν θα αποτύχει, ή μπορεί με εμπιστοσύνη να εμπιστευτεί κανείς, η ύλη από την οποία είναι σχηματισμένη είναι συμπαγής, και η αναλογία της προσαρμοσμένη στο φορτίο του πλοίου· και σταθερή, βεβαία, σταθερή ενάντια σε κάθε αντίσταση, την οποία καμία βία ανέμων ή καταιγίδων δεν μπορεί ούτε να σπάσει ούτε να μετακινήσει από τη θέση της· και η οποία εισέρχεται σε εκείνο που βρίσκεται μέσα στο καταπέτασμα. Αναφέρεται στο καταπέτασμα που χώριζε τον άγιο τόπο της ιουδαϊκής σκηνής ή του ναού από τα άγια των αγίων: και έτσι επιστρέφει στην ιεροσύνη του Χριστού.
Απαντήστε
1. Σε ποιο τομέα της πνευματικής μου ζωής μπαίνω στον πειρασμό να παραμείνω ικανοποιημένος με τις πρώτες αρχές αντί να πιέζω για ωριμότητα; 2. Πώς η βεβαιότητα του όρκου του Θεού ενισχύει την ελπίδα μου όταν προκύπτουν δοκιμασίες; 3. Ποια καθημερινή πρακτική πίστης και υπομονής θα με βοηθήσει να μιμηθώ εκείνους που κληρονομούν τις υποσχέσεις;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για τους πιστούς κόπους του δούλου σου Joseph Benson, του οποίου ο σχολιασμός ανοίγει τον λόγο σου με τόση ποιμαντική τρυφερότητα. Χάρισέ μας χάρη να αφήσουμε πίσω τα στοιχειώδη και να τρέξουμε με υπομονή τον αγώνα που τέθηκε μπροστά μας. Σφράγισε τις υποσχέσεις σου στις καρδιές μας με τον όρκο που ορκίστηκες, ώστε η ελπίδα μας να είναι βέβαιη και σταθερή, εισερχόμενη μέσα στο καταπέτασμα όπου έχει εισέλθει ο Πρόδρομός μας. Κράτησέ μας από τη νωθρότητα, γέμισέ μας με επιμέλεια, και φέρε μας τελικά στην πλήρη κληρονομιά της αιώνιας ζωής, μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Σχόλια του Joseph Benson στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →