← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας

Ο Κύριος Έρχεται στην Αίγυπτο: Τα Είδωλα Σείονται και ένας Βωμός στον Κύριο

Ησαΐας 19-20Υπόμνημα εις τον Ησαΐαν του Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού κειμένου υπό της Eterniseed)24 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

«Ιδού, ο Κύριος κάθηται επί νεφέλην κούφην, και ήξει εις Αίγυπτον, και σεισθήσεται τα χειροποίητα Αιγύπτου από προσώπου αυτού.» Διά του Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας τούτο είναι μία από τας πλέον φωτεινάς μαντείας εν τω βιβλίω — και η Χριστιανική Ανατολή πάντοτε ήκουσεν εν αυτώ την ιδίαν έλευσιν του Κυρίου εις Αίγυπτον: της Αγίας Οικογενείας φευγούσης εις την χώραν εκείνην, των ειδώλων της Αιγύπτου τρεμόντων και πιπτόντων ενώπιον του προσώπου του σαρκωθέντος Λόγου, και της κλήσεως των εθνών εις την πίστιν. Ο Κύριλλος, πιστός εις την προσοχήν και το βάθος αυτού, σταθμίζει τας παλαιοτέρας ερμηνείας — ότι η κούφη νεφέλη είναι η παναγνή σάρξ ληφθείσα εκ της Παρθένου, ή ότι είναι αυτή η αγία Παρθένος — και έπειτα ανοίγει περαιτέρω νόημα: η νεφέλη είναι τύπος του σωτηρίου βαπτίσματος, δι' ου ο βαθειά εμπεφυτευμένος ρύπος της ειδωλολατρίας αποπλύνεται και η ψυχή καθίσταται κούφη και πτερωτή διά τα άνω. Η Αίγυπτος, η πλέον δεισιδαίμων πασών των εθνών, σείεται, θεραπεύεται και μεταστρέφεται: έσται βωμός τω Κυρίω εν αυτή τη χώρα των ειδώλων, και στήλη επί του ορίου αυτής — η Εκκλησία και το σημείον του Σταυρού. Και εις το ύψος της μαντείας, η Αίγυπτος και η Ασσυρία και ο Ισραήλ ενώνονται υπό μίαν ευλογίαν, των αρχαίων εχθροτήτων διαλυομένων εν Χριστώ τω ειρήνη ημών. Το εικοστόν κεφάλαιον θεμελιώνει το θαύμα εις σκληρόν σημείον: ο προφήτης περιπατεί γυμνός και ανυπόδητος διά της Ιερουσαλήμ τρία έτη, ζωντανή έλεγχος προς πάντας τους ελπίζοντας επί ανθρώπους αντί του Θεού.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώσατε Ησαΐαν 19–20 — «Ιδού, ο Κύριος κάθηται επί νεφέλην κούφην, και ήξει εις Αίγυπτον, και σεισθήσεται τα χειροποίητα Αιγύπτου από προσώπου αυτού, και η καρδία αυτών ηττηθήσεται εν αυτοίς.» Η εμφύλιος στάσις, «Αιγύπτιοι προς Αιγυπτίους»· η αποτυχούσα σοφία των αρχόντων της Τάνεως και της Μέμφιδος· «εν τη ημέρα εκείνη έσονται πέντε πόλεις εν Αιγύπτω λαλούσαι την γλώσσαν Χαναανίτιν και ομνύουσαι τω ονόματι Κυρίου.» Έπειτα η καρδία της μαντείας: «εν τη ημέρα εκείνη έσται θυσιαστήριον τω Κυρίω εν γη Αιγύπτου, και στήλη τω Κυρίω επί του ορίου αυτής»· «Κύριος αποστελεί αυτοίς άνθρωπον όστις σώσει αυτούς· κρίνων σώσει αυτούς»· «γνωσθήσεται Κύριος τοις Αιγυπτίοις· και γνωριούσιν οι Αιγύπτιοι τον Κύριον εν τη ημέρα εκείνη»· «εν τη ημέρα εκείνη έσται οδός εξ Αιγύπτου προς Ασσυρίους»· «Ευλογημένος ο λαός μου ο εν Αιγύπτω και ο εν Ασσυρίοις, και η κληρονομία μου Ισραήλ.» Έπειτα το εικοστόν κεφάλαιον: το σημείον του Ησαΐου περιπατούντος «γυμνός και ανυπόδητος τρία έτη» κατά της εμπιστοσύνης την οποίαν ο λαός έθεσεν εις Αίγυπτον και Αιθιοπίαν· «ιδού, ημείς ηλπίζομεν του φυγείν προς αυτούς βοηθήσαι, και ουκ ηδυνήθησαν σώσαι εαυτούς… και πώς ημείς σωθησόμεθα;»
Μελετήστε

Μελέτη

Τι σημαίνει ότι ο Κύριος έρχεται επί νεφέλης κούφης, και τα είδωλα σείονται; Ο Κύριλλος βλέπει ενταύθα την φανέρωσιν του αγίου βαπτίσματος, του μόνου ικανού να καθαρίση τον ρύπον τον οποίον η ειδωλολατρία είχε βαθειά εμπεφυτευμένον εις την ψυχήν: Ου γαρ άλλως ο βαθύς εν τη ψυχή των πλανωμένων εμπεφυτευμένος ρύπος απαλείφεται ει μη διά του αγίου βαπτίσματος, ου τύπον είναι φαμέν την νεφέλην. Και η νεφέλη καλείται κούφη, λέγει, διότι το βάπτισμα απαλλάττει ημάς της αμαρτίας και ανυψώνει την καρδίαν προς τα ουράνια: βαπτιζόμεθα εις απόθεσιν αμαρτίας, και αποβαλλόμενοι την ασέβειαν ως φορτίον αληθώς δυσβάστακτον, πτερούμεθα τρόπον τινά διά τούτου και μανθάνομεν τα άνω φρονείν και τας καρδίας έχειν επάνω. Όταν ο Κύριος τέλος εκλάμψη, αι δαιμονικαί παγίδες πρέπει να συντριβώσι· ο Κύριλλος διακηρύττει την αναγκαιότητα: Όταν γαρ ήδη το άγιον βάπτισμα πεφανέρωται και ο Χριστός τέλος εξέλαμψεν, πάσα ανάγκη εγείρεται τα παίγνια της αρχαίας απάτης καταλυθήναι και τας παγίδας του διαβόλου συντριβήναι. Έπειτα έρχεται ο σώζων Άνθρωπος, και ο Κύριλλος ονομάζει Αυτόν άνευ δισταγμού: Και τις ο εις άνθρωπος; Σαφώς ο Χριστός· τουτέστιν ο μονογενής Λόγος του Θεού εν ανθρωπίνη μορφή φανείς. Ούτος εσώσεν ου μόνον τους Αιγυπτίους, αλλά και όλην την γην.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Το θαύμα εν τω κέντρω της μαντείας είναι ο βωμός εν τη χώρα των ειδώλων. Ο Κύριλλος αισθάνεται το παράδοξον αυτού και εμμένει επ' αυτού: Πώς γαρ ου παράδοξον το και εν αυτή τη χώρα των Αιγυπτίων βωμόν Κυρίου οραθήναι, και προς τούτοις στήλην Κυρίου επί του ορίου αυτής; Την στήλην επί του ορίου ερμηνεύει ως την Εκκλησίαν, ή ως τον άγιον Σταυρόν μεθ' ου οι πιστοί περιφράττονται: Ο γαρ σταυρός ημίν τείχος άρρηκτον, και το καύχημα εν αυτώ αληθώς σωτήριον. Και δύναται να δείξη την εκπλήρωσιν εν τη ιδία αυτού εποχή, διότι η προφητεία εφαίνετο γεγενημένη: Νυν γαρ εισίν εν τη χώρα της Αιγύπτου πάμπολλοι βωμοί τω Κυρίω, και το σημείον του σταυρού προσκυνείται υπό των εκεί κατοικούντων· πεπιστεύκασι γαρ εις Κύριον τον Ιησούν Χριστόν ημών. Η κορυφή της μαντείας είναι η συνάθροισις των εθνών εις εν: ο Κύριλλος βλέπει εν τη οδώ εξ Αιγύπτου προς Ασσυρίους την ειρήνην ήτις εστίν Αυτός ο Χριστός, ο ποιών τους πολεμούντας λαούς εν. Και οι πάλαι ειδωλολάτραι Αιγύπτιοι, φωτισθέντες διά του Χριστού, αποστρέφονται την αιματηράν θυσίαν εις την λατρείαν του Θεού εν πνεύματι, διότι ο Κύριλλος στηρίζει όλην την κίνησιν επί ενός πράγματος — της γνώσεως του αληθινού Θεού: Το γνώναι ουν τον φύσει και αληθώς όντα Θεόν και δημιουργόν του είναι και δεσπότην των όλων πηγή παντός αγαθού εστι παντί ανθρώπω. Το εικοστόν κεφάλαιον σφραγίζει το μάθημα διά του γυμνού σημείου του προφήτου, διδάσκον ότι η βοήθεια στρατιών και συμμάχων ουδέν εστι: Αγαθόν ουν ελπίζειν επί Κύριον μάλλον ή ελπίζειν επί άνθρωπον.
Απαντήστε

Απόκριση

Αφήσατε την μεγάλην εικόνα να ενεργήση επ' υμών: ο Κύριος εισέρχεται εις Αίγυπτον επί νεφέλης κούφης, και τα είδωλα πίπτουσιν από προσώπου αυτού. Οιαδήποτε είδωλα ακόμη ίστανται εν τη χώρα της καρδίας υμών — τα πράγματα κατασκευασθέντα υπό των ιδίων υμών χειρών, αι ασφάλειαι εις ας προσκυνείτε άνευ του ονομάζειν αυτά θεούς — ταύτα δεν δύνανται να σταθώσιν όταν ο Χριστός έλθη εντός. Ο Κύριλλος αναγινώσκει την νεφέλην ως το βάπτισμα υμών: ελούσθητε ου μόνον επιπολαίως αλλά εν τω βαθειά εμπεφυτευμένω ρύπω, απαλλαγέντες της αμαρτίας, γεγονότες κούφοι και πτερωτοί διά τα άνω. Ζήσατε, λοιπόν, ως ήδη κουφισθέντες· μη συρθήτε πάλιν υπό το βάρος αφ' ου ηλευθερώθητε. Θαυμάσατε, μετά του Κυρίλλου, ότι βωμός Κυρίου ανέστη εν αυτή τη χώρα των ειδώλων — διότι εάν η χάρις ηδυνήθη να φυτεύση τον Σταυρόν επί του ορίου της Αιγύπτου, δύναται να φυτεύση αυτόν επί του ορίου οιασδήποτε καρδίας, οσονδήποτε μακράν εν πλάναις. Και λάβετε το δυσκολώτερον μάθημα εκ του γυμνού προφήτου: αγαθόν ελπίζειν επί Κύριον μάλλον ή ελπίζειν επί άνθρωπον. Οι Αιθίοπες ουκ ηδυνήθησαν σώσαι εαυτούς, πολύ δε μάλλον οι φυγόντες προς αυτούς. Παύσατε φεύγοντες προς συμμάχους οίτινες ου δύνανται σώσαι· φύγετε προς τον ένα Άνθρωπον αποσταλέντα σώσαι όλην την γην κρίνων αυτήν, όστις εξέβαλεν τον τύραννον αυτής και έλκει πάντας προς εαυτόν. Και ως οι μεταστραφέντες Αιγύπτιοι οίτινες υπερέδραμον τους προνομιακούς εν αγάπη, αφήσατε την ευγνωμοσύνην υμών ποιήσαι υμάς τολμηρούς και ετοίμους εις παν έργον αγαθόν.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε ο ελθών εις Αίγυπτον επί της κούφης νεφέλης, ενώπιον του προσώπου ου τα είδωλα της χώρας εκείνης εσείσθησαν και έπεσον: ελθέ εις την Αίγυπτον της καρδίας μου, και κατάβαλε παν πράγμα κατασκευασθέν υπό των ιδίων μου χειρών όπερ ελάτρευσα αντί σου. Ευλογώ σε διά την νεφέλην του βαπτίσματός μου, εν ω απέπλυνας τον ρύπον βαθειά εμπεφυτευμένον υπέρ πάσαν άλλην κάθαρσιν, απαλλάξας με της αμαρτίας και διδάξας με τα άνω φρονείν. Φύτευσον εν εμοί τον βωμόν και την στήλην της μαντείας — την Εκκλησίαν σου και τον ζωοποιόν Σταυρόν σου — το άρρηκτον τείχος κατά πάσης εφόδου του εχθρού, και αφήσατε το καύχημα του Σταυρού είναι η σωτηρία μου. Δίδαξόν με, διά του σημείου του γυμνού προφήτου σου, ελπίζειν επί σε μάλλον ή ελπίζειν επί άνθρωπον, διότι ουδείς σύμμαχος και ουδεμία στρατιά δύναται σώσαι όταν συ ου σώζης. Συ εί ο εις Άνθρωπος αποσταλείς ελευθερώσαι, ου μόνον την Αίγυπτον αλλά και όλην την γην, κρίνων τον κόσμον και εκβάλλων τον άρχοντα αυτού και έλκων πάντας προς σεαυτόν· έλκυσόν με, και ποίησόν με, ως τους πάλαι βεβαπτισμένους εν ειδωλολατρία, σφοδρόν εν αγάπη και έτοιμον εις παν έργον αγαθόν. Συνάγαγε Αίγυπτον και Ασσυρίαν και Ισραήλ, και εμέ εν αυτοίς, υπό την μίαν σου ευλογίαν· συ γαρ ει η ειρήνη ημών, ω Χριστέ ο Θεός ημών, ω μετά του Πατρός και του παναγίου Πνεύματος δόξα νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Υπόμνημα εις τον Ησαΐαν του Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού κειμένου υπό της Eterniseed) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →