Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις
Πράξεις 26 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα καθόμαστε με τον Ιωάννη Καλβίνο καθώς ανοίγει τον πλούσιο σχολιασμό στο κεφάλαιο 26 των Πράξεων. Ο Παύλος στέκεται ενώπιον του Αγρίππα και ο Καλβίνος παρακολουθεί την απολογία του αποστόλου με προσεκτική προσοχή στην Γραφή και στη δύναμη του Θεού. Τα λόγια του μας προσκαλούν να σκεφτούμε πώς η ελπίδα της αναστάσεως διαμορφώνει την πιστή μαρτυρία ακόμη και μπροστά στην αντίθεση. Μέσα από αυτή τη μελέτη οδηγούμαστε βαθύτερα στις υποσχέσεις της διαθήκης και στην κλήση να στραφούμε από το σκοτάδι στο φως. Είθε οι γνώσεις του Καλβίνου να ενισχύσουν την κατανόησή μας για το κυρίαρχο έργο του Θεού στην κλήση και την αποστολή των υπηρετών του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Τώρα στρεφόμαστε στο ίδιο το κείμενο. Αφιερώστε χρόνο για να διαβάσετε αργά και προσευχητικά το κεφάλαιο 26 των Πράξεων. Ακούστε την καθαρή μαρτυρία του Παύλου για τη μεταστροφή του, την υπεράσπιση της ελπίδας της αναστάσεως και το ουράνιο όραμα που αναπροσανατόλισε τη ζωή του. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν στην καρδιά σας πριν εξερευνήσουμε τις σκέψεις του Καλβίνου για αυτό το κρίσιμο κεφάλαιο.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά θέτοντας το πλαίσιο για την απολογία του Παύλου ενώπιον του Αγρίππα.
2. Έχουμε δηλώσει για ποιο σκοπό ο Παύλος οδηγήθηκε ενώπιον αυτής της συνάξεως, δηλαδή ώστε ο Φήστος να γράψει στον Καίσαρα όπως θα συμβουλευόταν από τον Αγρίππα και τους λοιπούς. Γι' αυτό δεν χρησιμοποιεί κάποια απλή ή συνήθη μορφή απολογίας, αλλά μάλλον προσαρμόζει τον λόγο του στη διδασκαλία. Ο Λουκάς χρησιμοποιεί πράγματι λέξη απολογίας, όμως τέτοια που δεν είναι ακατάλληλη όποτε δίνεται κάποιος λογαριασμός για τη διδασκαλία. Επιπλέον, επειδή ο Παύλος γνώριζε καλά ότι ο Φήστος θα περιφρονούσε όλα όσα θα λαμβάνονταν από τον νόμο και τους προφήτες, στρέφεται προς τον βασιλιά, από τον οποίο ήλπιζε ότι θα ήταν πιο προσεκτικός, αφού δεν ήταν ξένος προς την ιουδαϊκή θρησκεία. Και επειδή μέχρι τώρα μιλούσε σε κωφούς, χαίρεται τώρα που βρήκε έναν άνθρωπο ο οποίος, λόγω της γνώσης και της πείρας του, μπορεί να κρίνει ορθά. Αλλά καθώς επαινεί τη γνώση και την επιστήμη που υπάρχει στον Αγρίππα, επειδή είναι νόμιμος κριτής σε εκείνα τα θέματα για τα οποία πρόκειται να μιλήσει, έτσι από την άλλη πλευρά τον παρακαλεί να τον ακούσει υπομονετικά, διότι διαφορετικά η περιφρόνηση και η αηδία θα ήταν λιγότερο συγχωρητέα σε αυτόν. Ονομάζει εκείνα τα σημεία της διδασκαλίας, τα οποία συζητούνταν μεταξύ των γραμματέων, ερωτήματα, οι οποίοι συνήθιζαν να συζητούν τη θρησκεία με περισσότερη λεπτότητα. Με τη λέξη έθιμα εννοεί εκείνες τις τελετουργίες που ήταν κοινές σε ολόκληρο το έθνος. Επομένως, το σύνολο είναι αυτό, ότι ο βασιλιάς Αγρίππας δεν ήταν άγνωστος ούτε στη διδασκαλία ούτε στις τελετουργίες του νόμου. Εκείνο που εισάγει ή συμπεραίνει, όπου λέει παρακαλώ σε ακούω υπομονετικά, (όπως είπα μόλις τώρα) σημαίνει ότι όσο πιο έμπειρος είναι κάποιος στη Γραφή, τόσο πιο προσεκτικός πρέπει να είναι όταν το ζήτημα αφορά τη θρησκεία. Διότι αυτό που καταλαβαίνουμε δεν μας ενοχλεί τόσο πολύ. Και είναι πρέπον να είμαστε τόσο προσεκτικοί για τη λατρεία του Θεού, ώστε να μην μας ενοχλεί να ακούμε εκείνα τα πράγματα που ανήκουν στον ορισμό της, και κυρίως όταν έχουμε μάθει την αρχή, ώστε να μπορούμε εύκολα να κρίνουμε, αν θέλουμε να προσέχουμε.Στο εδάφιο 4, ο Καλβίνος εξετάζει την πρώιμη ζωή του Παύλου και την ταυτότητά του ως Φαρισαίου.
4. Η ζωή που έζησα. Δεν εισέρχεται ακόμη στην ουσία της υπόθεσης, αλλά επειδή κατηγορήθηκε άδικα και φορτώθηκε με πολλά εγκλήματα, μήπως ο βασιλιάς Αγρίππας φθονήσει την υπόθεση λόγω μίσους προς το πρόσωπο, αποδεικνύει πρώτα την αθωότητά του. Διότι γνωρίζουμε ότι όταν μια δυσμενής υποψία έχει καταλάβει κάποτε τις διάνοιες των ανθρώπων, όλες οι αισθήσεις τους κλείνουν τόσο πολύ ώστε δεν μπορούν να δεχτούν τίποτα. Επομένως, ο Παύλος διώχνει πρώτα τα σύννεφα της κακής γνώμης που είχαν συγκεντρωθεί από ψευδείς αναφορές, ώστε να ακουστεί από καθαρά και καλά καθαρισμένα αυτιά. Από αυτό βλέπουμε ότι ο Παύλος αναγκάστηκε από την αναγκαιότητα της υπόθεσης να επαινέσει τη ζωή που είχε ζήσει προηγουμένως. Αλλά δεν στέκεται πολύ σε αυτό το σημείο, αλλά περνά αμέσως στην ανάσταση των νεκρών, όταν λέει ότι είναι Φαρισαίος. Και νομίζω ότι αυτό ονομάζεται η πιο αυστηρή αίρεση, όχι σε σχέση με την αγιότητα της ζωής, αλλά επειδή υπήρχε σε αυτήν περισσότερη φυσική ειλικρίνεια διδασκαλίας και μεγαλύτερη μάθηση. Διότι καυχιούνταν ότι γνώριζαν το μυστικό νόημα της Γραφής. Και βεβαίως, επειδή οι Σαδδουκαίοι καυχιούνταν ότι προσκολλώνται στο γράμμα, έπεσαν σε αισχρή και χονδροειδή άγνοια αφού είχαν σκοτεινιάσει το φως της Γραφής. Οι Εσσαίοι, αρκούμενοι σε έναν αυστηρό και στενό τρόπο ζωής, δεν ενδιαφέρονταν πολύ για τη διδασκαλία. Ούτε αυτό εμποδίζει καθόλου, επειδή ο Χριστός επιτίθεται κυρίως κατά των Φαρισαίων, ως των χειρότερων διαφθορέων της Γραφής (Ματθαίος 23:13). Διότι επειδή αμφισβητούσαν για τον εαυτό τους την εξουσία να ερμηνεύουν τη Γραφή σύμφωνα με το κρυμμένο και μυστικό νόημα, προήλθε εκείνη η τόλμη να αλλάζουν και να καινοτομούν, με την οποία ο Κύριος δυσαρεστείται. Αλλά ο Παύλος δεν αγγίζει εκείνες τις εφευρέσεις που είχαν επινοήσει βιαστικά και τις οποίες επέβαλαν με τυραννική αυστηρότητα. Διότι σκοπός του ήταν να μιλήσει μόνο για την ανάσταση των νεκρών. Διότι αν και είχαν διαφθείρει τον νόμο σε πολλά σημεία, ήταν πρέπον η αυθεντία εκείνης της αίρεσης να είναι περισσότερο σε εκτίμηση στην υπεράσπιση της υγιούς και αληθινής πίστης, παρά των άλλων, οι οποίοι είχαν απομακρυνθεί περισσότερο από τη φυσική καθαρότητα. Επιπλέον, ο Παύλος μιλά μόνο για την κοινή κρίση, η οποία αφορούσε το χρώμα της πιο λεπτής γνώσης.Στη συνέχεια ο Καλβίνος στρέφεται στην ελπίδα της υποσχέσεως που δόθηκε στους πατέρες.
6. Διότι την ελπίδα της υποσχέσεως. Κατέρχεται τώρα στην υπόθεση, δηλαδή ότι αγωνίζεται για το κύριο σημείο της πίστεως. Και αν και φαίνεται να έχει μιλήσει γενικά για την ανάσταση, μπορούμε να συμπεράνουμε από το κείμενο ότι ξεκινά από ένα πιο μακρινό σημείο, και ότι περιέλαβε εκείνες τις περιστάσεις που ανήκαν ιδιαιτέρως στην πίστη του ευαγγελίου. Παραπονιέται ότι οι Ιουδαίοι τον κατηγορούσαν, επειδή υποστήριζε την ελπίδα της υποσχέσεως που δόθηκε στους πατέρες. Επομένως, αυτή ήταν η αρχή και επίσης το τέλος του θέματος, ότι η διαθήκη που ο Θεός είχε κάνει με τους πατέρες αναφέρεται στην αιώνια σωτηρία. Γι' αυτό αυτό ήταν το σύνολο της συζήτησης, ότι η ιουδαϊκή θρησκεία δεν είχε καμία αξία αν δεν πρόσεχαν τους ουρανούς, και δεν σήκωναν επίσης τα μάτια τους προς τον Χριστό, τον συγγραφέα της νέας ζωής. Καυχιούνταν ότι είχαν εκλεγεί από όλα τα έθνη του λόγου. Αλλά η υιοθεσία τους δεν τους ωφελούσε σε τίποτα, αν δεν εμπιστεύονταν στον υποσχεμένο Μεσίτη, και δεν έβλεπαν προς την κληρονομιά της βασιλείας του Θεού. Επομένως, πρέπει να συλλάβουμε πολύ περισσότερα από όσα ο Λουκάς εκφράζει σαφώς. Και βεβαίως η αφήγησή του δεν τείνει σε άλλο σκοπό, παρά μόνο να γνωρίζουμε για ποια πράγματα μίλησε ο Παύλος. Αλλά τι ήταν αυτό, και με ποια λόγια το εξέφρασε, δεν μπορούμε να πούμε. Παρ' όλα αυτα, είναι ανάγκη να συγκεντρώσουμε από μια σύντομη περίληψη εκείνα τα πράγματα που ανήκουν σε αυτή τη συζήτηση, η οποία διεξήχθη ελεύθερα ενώπιον του Αγρίππα, όταν ο Παύλος είχε λάβει ελεύθερη άδεια να υπερασπιστεί την υπόθεσή του.Στη συνέχεια ο Καλβίνος ασχολείται με την ανάσταση και τη δύναμη του Θεού.
8. Γιατί να μην αμφιβάλλω ότι απέδειξε και με λόγο και με μαρτυρίες της Γραφής όσα δίδασκε σχετικά με την ανάσταση και την ουράνια ζωή. Αλλά για καλούς λόγους επαναφέρει εκείνους στους οποίους μιλά στη δύναμη του Θεού, μήπως κρίνουν γι' αυτό σύμφωνα με τη δική τους αδύναμη ικανότητα. Διότι τίποτα δεν μπορεί να εισχωρήσει πιο δύσκολα στους ανθρώπινους νόες από το ότι τα σώματα των ανθρώπων θα αποκατασταθούν όταν καταναλωθούν μία φορά. Επομένως, επειδή είναι μυστήριο που υπερβαίνει κατά πολύ τον ανθρώπινο νου, ας θυμούνται οι πιστοί πόσο μακριά φθάνει η άπειρη δύναμη του Θεού, και όχι τι καταλαβαίνουν οι ίδιοι, όπως διδάσκει ο ίδιος ο Παύλος στο τρίτο κεφάλαιο προς Φιλιππησίους (Φιλιππησίους 3:21). Διότι όταν έχει πει ότι τα ταπεινά μας σώματα θα γίνουν όμοια με το ένδοξο σώμα του Χριστού, προσθέτει αμέσως, 'σύμφωνα με την ισχυρή ενέργεια με την οποία είναι ικανός να υποτάξει τα πάντα στον εαυτό του'. Αλλά οι άνθρωποι είναι ως επί το πλείστον άδικοι προς τον Θεό, οι οποίοι δεν θέλουν το χέρι του να φθάνει πιο μακριά από όσο μπορεί να φθάσει η κατανόηση και ο λόγος τους, ώστε όσο εξαρτάται από αυτούς θα ήθελαν να περιορίσουν το μέγεθος των έργων του (που υπερβαίνει τον ουρανό και τη γη) στα στενά τους όρια. Αλλά, από την άλλη πλευρά, ο Παύλος μας προστάζει να σκεφτούμε τι είναι ικανός να κάνει ο Θεός, ώστε υψωμένοι πάνω από τον κόσμο, να μάθουμε να συλλάβουμε την πίστη της αναστάσεως, όχι σύμφωνα με την αδύναμη ικανότητα του νου μας, αλλά σύμφωνα με την παντοδυναμία του.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος αναστοχάζεται τη διακονία που εμπιστεύθηκε στον Παύλο και σε όλους όσοι κηρύττουν το ευαγγέλιο.
18. Για να ανοίξεις τα μάτια τους. Ο Παύλος, παίρνοντας για τον εαυτό του αυτό που ανήκει στον Θεό, φαίνεται να υψώνεται υπερβολικά. Διότι γνωρίζουμε ότι είναι μόνο το Άγιο Πνεύμα που φωτίζει τα μάτια. Γνωρίζουμε ότι ο Χριστός είναι ο μόνος Λυτρωτής που μας ελευθερώνει από την τυραννία του Σατανά. Γνωρίζουμε ότι είναι μόνο ο Θεός που, αφού απομακρύνει τις αμαρτίες μας, μας υιοθετεί στην κληρονομιά των αγίων. Αλλά αυτό είναι κοινό, ότι ο Θεός μεταφέρει στους υπηρέτες του εκείνη την τιμή που οφείλεται μόνο σε αυτόν, όχι για να αφαιρέσει κάτι από τον εαυτό του, αλλά για να συστήσει εκείνη την ισχυρή ενέργεια του Πνεύματός του που δείχνει μέσω αυτών. Διότι δεν τους στέλνει να εργαστούν, για να είναι νεκρά όργανα, ή, σαν να λέγαμε, ηθοποιοί στη σκηνή, αλλά για να εργαστεί ισχυρά με το χέρι τους. Αλλά εξαρτάται από τη μυστική δύναμη του Πνεύματός του το ότι το κήρυγμά τους είναι αποτελεσματικό, ο οποίος εργάζεται τα πάντα σε όλους τους ανθρώπους, και ο οποίος μόνο δίνει την αύξηση.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Πώς διαμορφώνει η ελπίδα της αναστάσεως τον τρόπο με τον οποίο απολογείστε για την πίστη σας σήμερα; Σε ποιους τομείς σας προσκαλεί ο Θεός να στραφείτε πιο πλήρως από το σκοτάδι στο φως του; Πού μπορεί να χρειάζεστε νέο θάρρος για να μαρτυρήσετε ακόμη και όταν άλλοι σας αντιτίθενται;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κυρίαρχε Πάτερ, διά τῆς αὐτῆς χάριτος, ἥτις συνέλαβε τὸν ἀπόστολον ἐν τῇ ὁδῷ τῆς Δαμασκοῦ, στρέψον τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ τοῦ σκότους πρὸς τὸ φῶς καὶ δώρησαι ἡμῖν ἀκλόνητον ἐλπίδα ἐν τῇ ἀναστάσει τοῦ Υἱοῦ Σου. Στήριξον ἡμᾶς διὰ τῆς διαθηκικῆς Σου πιστότητος, ἵνα φέρωμεν σαφῆ μαρτυρίαν περὶ τοῦ Χριστοῦ, ὥστε νὰ λαλοῦμεν μετὰ θάρρους καὶ νὰ ἴδωμεν τὴν δύναμίν Σου νὰ φέρῃ πολλοὺς εἰς μετάνοιαν. Ταῦτα αἰτούμεθα διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →