Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ωσηέ
Ωσηέ 13-14 — με τον Barnes
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπαρνς για την Αγία Γραφή στα κεφάλαια 13 και 14 του Ωσηέ. Η προσεκτική ερμηνεία του Μπαρνς ανιχνεύει τη μακρά ανταρσία του Ισραήλ, τον πολλαπλασιασμό των ειδώλων και τις ταχείες κρίσεις που ακολούθησαν, χωρίς ποτέ να χάνει από τα μάτια την αμετάβλητη πρόσκληση του Κυρίου για επιστροφή. Τα σχόλιά του ξεδιπλώνουν τις αυστηρές προειδοποιήσεις του προφήτη και την έκπληκτη υπόσχεση ελέους που κλείνει το βιβλίο. Ακούμε με ευλάβεια, επιτρέποντας στο Πνεύμα να εφαρμόσει αυτά τα αρχαία λόγια στην Εκκλησία σήμερα. Ο ίδιος Θεός που μίλησε μέσω του Ωσηέ ας μιλήσει σε εμάς εκ νέου μέσω του πιστού έργου του Μπαρνς.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με καρδιές προετοιμασμένες, ας διαβάσουμε τον Ωσηέ 13 και 14 στο σύνολό τους. Αυτά τα κεφάλαια μετακινούνται από την πικρή καταγραφή της υπερηφάνειας και της ειδωλολατρίας του Εφραίμ στην τρυφερή ικεσία να επιστρέψει ο Ισραήλ στον Κύριο. Καθώς ακούγονται τα λόγια, ζητούμε από το Πνεύμα να ανοίξει τα αυτιά μας τόσο στην προειδοποίηση όσο και στην υπόσχεση που περιέχονται σε αυτά.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπαρνς ανοίγει την πραγματεία του για το κεφάλαιο 13 εξετάζοντας την πρώιμη κατάσταση του Εφραίμ.
Στίχος 1. Όταν ο Εφραίμ μιλούσε τρέμοντας - δηλαδή, πιθανώς 'υπήρχε τρέμουλο'. : 'Ο Εφραίμ ήταν κάποτε πολύ σεβαστός, ώστε, ενώ μιλούσε, οι υπόλοιπες φυλές ήταν έτοιμες να τρέμουν.' Ο προφήτης αντιπαραβάλλει δύο καταστάσεις του Εφραίμ, ευημερίας και καταστροφής. Την ευημερία του την όφειλε στο αδικαιολόγητο έλεος του Θεού, ο οποίος τον ευλόγησε για χάρη του Ιωσήφ· την καταστροφή του, στη δική του αμαρτία. Δεν υπάρχει καταγεγραμμένη περίοδος, 'όταν ο Εφραίμ μιλούσε τρέμοντας', δηλαδή με ταπεινότητα. Η υπερηφάνεια ήταν το χαρακτηριστικό του, σχεδόν μόλις απέκτησε ξεχωριστή ύπαρξη ως φυλή (βλ. τη σημείωση στον Ωσηέ 5:5). Επί Ιησού του Ναυή, δεν μπορούσε να εκδηλωθεί, διότι ο Εφραίμ κέρδισε τιμή, όταν ο Ιησούς, ένας από αυτούς, έγινε ο αρχηγός του λαού του Κυρίου. Επί των Κριτών, εμφανίστηκε η υπερηφάνειά τους. Ωστόσο ο Θεός τους δοκίμασε, δίνοντάς τους την επιθυμία της καρδιάς τους. Επιθυμούσαν να εξυψωθούν, και τους ικανοποίησε, αν τυχόν έτσι θα τον υπηρετούσαν.Στη συνέχεια παρακολουθεί τη σταθερή αύξηση των ειδωλολατρικών πρακτικών του Ισραήλ.
Στίχος 2. Και τώρα αμαρτάνουν όλο και περισσότερο - Η αμαρτία φέρνει αμαρτία. Αυτό φαίνεται να είναι ένα τρίτο στάδιο στην αμαρτία. Πρώτα, επί Ιεροβοάμ, ήταν η λατρεία των μοσχαριών. Έπειτα, επί Αχαάβ, η λατρεία του Βάαλ. Τρίτον, ο πολλαπλασιασμός άλλων ειδώλων (βλ. Β' Βασιλειών 17:9-10), που διείσδυσε και διαπέρασε την ιδιωτική ζωή, ακόμη και των λιγότερο εύπορων ανθρώπων τους. Τα μοσχάρια ήταν από χρυσό· τώρα 'έκαναν λιωμένες εικόνες από το ασήμι τους', ίσως επενδυμένες με ασήμι. Στην Αίγυπτο, τη μητέρα της ειδωλολατρίας, ήταν συνηθισμένο να επιχρυσώνουν είδωλα, φτιαγμένα από ξύλο, πέτρα και χαλκό. Η ειδωλολατρία, λοιπόν, είχε γίνει πιο συνήθης, καθημερινή, καθολική. Αυτά τα είδωλα ήταν φτιαγμένα από 'το ασήμι τους'· οι ίδιοι τα είχαν 'λιώσει' από αυτό. Αν και ήταν φιλάργυροι (βλ. τη σημείωση παραπάνω Β' Βασιλειών 12:7-8), σπατάλησαν 'το ασήμι τους', για να τα κάνουν θεούς τους. 'Σύμφωνα με τη δική τους κατανόηση', τα είχαν σχηματίσει. Χρησιμοποίησαν ευφυΐα και εφεύρεση για να πολλαπλασιάσουν τα είδωλά τους.Ο Μπαρνς στη συνέχεια παρουσιάζει τα τέσσερα ζωηρά σύμβολα της εφήμερης ευημερίας.
Στίχος 3. Γι' αυτό θα γίνουν σαν το πρωινό σύννεφο - Υπάρχει συχνά μια ωραία επίδειξη ευημερίας, έξω από τον Θεό· αλλά είναι βραχύβια. 'Η τρίτη γενιά', λέει η ειδωλολατρική παροιμία, 'ποτέ δεν απολαμβάνει το άδικα αποκτηθέν κέρδος.' Η υψηλότερη ευημερία ενός ασεβούς κράτους είναι συχνά η επόμενη πριν από την πτώση του. Ο Ισραήλ ποτέ δεν άνθισε τόσο, όσο επί Ιεροβοάμ Β'. Λαμπρό και αστράφτον με φως είναι 'η πρώιμη δροσιά'· σε μία ώρα έχει φύγει, σαν να μην υπήρξε ποτέ. Λαμπερό και επιχρυσωμένο από τον ήλιο είναι 'το πρωινό σύννεφο'· ενώ θαυμάζεις την ομορφιά του, οι αποχρώσεις του έχουν εξαφανιστεί. 'Το άχυρο' βρισκόταν σε έναν σωρό 'στο αλώνι' με το σιτάρι. Ο ιδιοκτήτης του ρίχνει το ανακατεμένο άχυρο και σιτάρι ενάντια στον ισχυρό άνεμο· σε μια στιγμή, 'παρασύρεται από τον άνεμο έξω από το αλώνι.' Ενώ κάθε κόκκος πέφτει στο έδαφος, το άχυρο, ελαφρύ, ξερό, άχρηστο, ασήμαντο, παρασύρεται, χωρίς αντίσταση, το παιχνίδι του αόρατου ανέμου, και το ίδιο σύντομα δεν φαίνεται πλέον.Φτάνει στη αποφασιστική δήλωση της αυτοπροκαλούμενης καταστροφής του Ισραήλ.
Στίχος 9. Ω Ισραήλ, εσύ κατέστρεψες τον εαυτό σου, αλλά σε Εμένα είναι η βοήθειά σου - Αυτό είναι ένα από τα σύντομα ρητά του Ωσηέ, που μπορεί να έχει πολλές αποχρώσεις νοήματος. Οι πέντε λέξεις, μία προς μία, είναι κυριολεκτικά, 'Ισραήλ, η καταστροφή σου, γιατί' ή 'ότι, σε' ή 'εναντίον Εμού, σε' ή 'εναντίον της βοήθειάς σου.' Κάτι πρέπει να συμπληρωθεί οπωσδήποτε· το απλούστερο φαίνεται· 'Ω Ισραήλ, η καταστροφή σου' είναι, 'ότι' ήσουν, επαναστάτησες 'εναντίον Εμού, εναντίον της βοήθειάς σου'. Ωστόσο, με οποιονδήποτε τρόπο συμπληρωθούν οι λέξεις, το γενικό νόημα είναι το ίδιο, ότι ο Θεός μόνος είναι η βοήθειά μας, εμείς είμαστε οι πηγές της δικής μας καταστροφής· και 'ότι', αποχωριζόμενοι από τον Θεό, ή επαναστατώντας εναντίον Εκείνου που είναι η βοήθειά μας μέχρι να αποχωρήσουμε από Αυτόν, ο οποίος μόνος μπορούσε να είναι, και ο οποίος αν επιστρέψουμε, θα είναι, η βοήθειά μας. Το άθροισμα του νοήματος είναι, όλη η καταστροφή μας προέρχεται από εμάς τους ίδιους· όλη η σωτηρία μας προέρχεται από τον Θεό.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Σχετικά με την πηγή όλης της βοήθειας, ο Μπαρνς πιέζει την αντίθεση μεταξύ ανθρώπινης καταστροφής και θείας χάριτος.
: 'Η απώλεια, η απόρριψη, η σκλήρυνση, η καταδίκη, δεν προέρχονται, κυρίως και από μόνες τους, από τον Θεό, που καταδικάζει σε απώλεια, απορρίπτει, σκληρύνει, καταδικάζει, αλλά από τον άνθρωπο που αμαρτάνει, και σκληρύνεται ο ίδιος στην αμαρτία μέχρι το τέλος της ζωής. Αντιθέτως, ο προορισμός, η κλήση, η χάρις, δεν προέρχονται από τα προβλεπόμενα πλεονεκτήματα του προορισμένου, αλλά από τον Θεό, που προορίζει, καλεί, και, με τη χάρη Του, προλαβαίνει τον προορισμένο. Γι' αυτό, αν και η αιτία ή το έδαφος, γιατί προορίζονται, δεν βρίσκεται στον προορισμένο, όμως στον μη προορισμένο βρίσκεται το έδαφος ή η αιτία γιατί δεν προορίζονται.' 'Αυτό το ρητό λοιπόν, 'Ω Ισραήλ, εσύ κατέστρεψες τον εαυτό σου, αλλά σε Εμένα είναι η βοήθειά σου,' μπορεί να αναπτυχθεί έτσι· Η αιχμαλωσία σου, Ισραήλ, είναι από εσένα· η λύτρωσή σου από Εμένα. Η απώλειά σου από εσένα· η σωτηρία σου από Εμένα. Ο θάνατός σου από εσένα· η ζωή σου από Εμένα. Το κακό σου από εσένα· το αγαθό σου από Εμένα.Καταλήγει υπογραμμίζοντας ότι κάθε καλό δώρο προέρχεται από τον Θεό μόνο.
Η απόρριψή σου από εσένα· ο προορισμός σου από Εμένα, ο οποίος πάντα στέκομαι στην πόρτα της καρδιάς σου και με έλεος χτυπώ. Η εγκατάλειψή σου από εσένα· η κλήση σου από Εμένα. Η δυστυχία σου από εσένα· η μακαριότητά σου από Εμένα. Η καταδίκη σου από εσένα, η σωτηρία και η μακαριότητά σου από Εμένα.' Διότι 'πολλά καλά πράγματα κάνει ο Θεός στον άνθρωπο, τα οποία ο άνθρωπος δεν κάνει, αλλά κανένα δεν κάνει ο άνθρωπος, τα οποία ο Θεός δεν τον ενδυναμώνει να κάνει.' : 'Η πρώτη αιτία της έλλειψης χάριτος είναι από εμάς· αλλά η πρώτη αιτία του δώρου της χάριτος είναι από τον Θεό.' : 'Ορθώς ο Θεός καλείται, όχι Πατέρας των κρίσεων ή της εκδίκησης, αλλά ο 'Πατέρας των οικτιρμών,' διότι από τον Εαυτό Του είναι η αιτία και η αρχή του ελέους Του, από εμάς η αιτία της κρίσεως ή της εκδίκησής Του.' 'Μακάρια η ψυχή που κατανοεί αυτό, όχι μόνο με τη διάνοια, αλλά με την καρδιά. Τίποτα δεν μπορεί να μας καταστρέψει ενώπιον του Θεού, παρά μόνο η αμαρτία, το μόνο πραγματικό κακό· και η αμαρτία είναι ολότελα από εμάς, ο Θεός δεν μπορεί να έχει κανένα μέρος σε αυτήν.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού έχουμε, όπως ο Εφραίμ, εμπιστευθεί στη δική μας δύναμη αντί στο έλεος του Κυρίου; Με ποιους τρόπους ο πολλαπλασιασμός των μικρότερων αγάπων απειλεί ακόμη την αφοσίωσή μας στον ένα αληθινό Θεό; Πώς η υπόσχεση ότι η βοήθεια βρίσκεται σε Αυτόν μόνο μας παρακινεί σε μετάνοια και ανανεωμένη εμπιστοσύνη σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, καθὼς ὁ Λόγος Σου ἐν τῷ Ὠσηὲ διακηρύττει τόσον τὴν ἀπώλειαν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι Σὲ λησμονοῦν ὅσον καὶ τὴν βεβαίαν ὑπόσχεσιν ἰάσεως διὰ τοὺς μετανοοῦντας, ῥίπτομεν ἑαυτοὺς ἐπὶ τὸ ἔλεός Σου μόνον. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου στρέψον τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ παντὸς εἰδώλου τὸ ὁποῖον δὲν δύναται νὰ σώσῃ, καὶ ἀποκατάστησον ἡμᾶς νὰ περιπατῶμεν ἐν ταπεινῇ ἐξαρτήσει ἐπὶ Σοῦ, ἵνα καρποφορήσωμεν εἰς δόξαν Σου. Διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →