Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Κολοσσαείς
Προς Κολοσσαείς 1 — Eterniseed (ευαγγελικός Προτεστάντης)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το πρώτο κεφάλαιο προς Κολοσσαείς ανοίγει σαν ένα θερμό γράμμα από έναν έμπιστο φίλο που έχει περπατήσει με τον Ιησού για χρόνια. Ο Παύλος γράφει σε πιστούς στην Κολοσσαί που μαθαίνουν τι σημαίνει να ανήκουν στον Χριστό σε έναν κόσμο γεμάτο ανταγωνιστικές φωνές. Το γράμμα φαίνεται προσωπικό επειδή είναι προσωπικό. Ο Παύλος δεν δίνει ψυχρές οδηγίες· μοιράζεται την ζωντανή ελπίδα που έχει αρπάξει την ίδια του την καρδιά. Στο κέντρο στέκεται ο ίδιος ο Ιησούς, αυτός που κρατά όλα τα πράγματα μαζί και που έχει ήδη μας φέρει κοντά στον Θεό. Καθώς ακούμε, ακούμε μια πρόσκληση να αφήσουμε τον ίδιο Ιησού να διαμορφώσει τις καθημερινές μας ημέρες με ήσυχη δύναμη και σταθερή χαρά. Αυτό το κεφάλαιο μας υπενθυμίζει ότι το ευαγγέλιο δεν είναι απλώς ένα σύνολο ιδεών αλλά ένα πρόσωπο που μας συναντά εκεί που είμαστε και μας εισάγει στην ευρύτερη ιστορία της λύτρωσης που ο Θεός γράφει από την αρχή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο με το κεφάλαιο και παρατηρήστε πώς ο Παύλος μετακινείται από χαιρετισμό σε ευχαριστία σε προσευχή. Προσέξτε τον τρόπο που μιλά για την πίστη, την ελπίδα και την αγάπη που ήδη εργάζονται μεταξύ των Κολοσσαέων. Ακούστε την πλούσια περιγραφή του Ιησού που ακολουθεί, όπου κάθε γραμμή τον υψώνει ψηλότερα. Προσέξτε την κίνηση από το ποιος είναι ο Χριστός σε αυτό που έχει κάνει για να μας συμφιλιώσει με τον Πατέρα. Αφήστε τα λόγια για την καρποφορία και την αύξηση στη γνώση να εγκατασταθούν στην ίδια σας την καρδιά. Διαβάστε αρκετά αργά ώστε να αισθανθείτε την στοργή του Παύλου και την βαθιά επιθυμία του να περπατήσουν αυτοί οι πιστοί άξια του Κυρίου που έχουν γνωρίσει.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Παύλος αρχίζει ονομάζοντας τον εαυτό του απόστολο μέσω του θελήματος του Θεού και συνδέοντας τον Τιμόθεο μαζί του ως αδελφό στο έργο. Ο ίδιος ο χαιρετισμός φέρει θέρμη, σαν το γράμμα να προορίζεται να διαβαστεί δυνατά σε σπίτια όπου συγκεντρώνονται πιστοί. Στη συνέχεια στρέφεται γρήγορα στην ευχαριστία, γιορτάζοντας την πίστη που έχει ριζώσει στην Κολοσσαί και την αγάπη που ρέει προς άλλους χριστιανούς. Αυτή η πίστη και η αγάπη πηγάζουν από μια ελπίδα αποθηκευμένη στον ουρανό, μια ελπίδα που το ευαγγέλιο έχει κάνει πραγματική. Ο Παύλος προσεύχεται οι Κολοσσαείς να γεμίσουν με τη γνώση του θελήματος του Θεού ώστε να περπατήσουν με τρόπο που ευαρεστεί τον Κύριο, καρποφορώντας σε κάθε καλό έργο και αυξάνοντας στη γνώση του Θεού του ιδίου. Η προσευχή είναι πρακτική· ζητά δύναμη για να υπομείνουν με υπομονή και χαρά. Από εκεί το γράμμα μετακινείται σε μια υψηλή περιγραφή του Ιησού. Είναι η εικόνα του αόρατου Θεού, ο πρωτότοκος πάνω από όλη τη δημιουργία, αυτός μέσω του οποίου έγιναν όλα και στον οποίο όλα κρατιούνται μαζί. Είναι επίσης κεφαλή της εκκλησίας, η αρχή, ο πρωτότοκος από τους νεκρούς. Σε αυτόν κατοίκησε με ευαρέσκεια όλη η πληρότητα του Θεού. Αυτό δεν είναι αφηρημένη θεολογία αλλά το ίδιο το κέντρο της ιστορίας: ο ίδιος Ιησούς που έκανε τον κόσμο τον έχει τώρα συμφιλιώσει με τον Πατέρα μέσω του σταυρού. Αυτό που ήταν κάποτε αποξενωμένο έχει φερθεί κοντά. Ο Παύλος στη συνέχεια μιλά για τη δική του κλήση να υπηρετήσει αυτό το ευαγγέλιο, να κάνει γνωστό το μυστήριο που ήταν κρυμμένο για αιώνες αλλά τώρα αποκαλύφθηκε στους αγίους. Το κεφάλαιο κλείνει με τον Παύλο να περιγράφει τον μόχθο του και τα παθήματα που δέχεται με χαρά ώστε ο λόγος του Θεού να φτάσει την πλήρη επίδρασή του μεταξύ τους. Σε όλο το κείμενο η εστίαση παραμένει σταθερή στον Χριστό, αυτόν που μας συναντά στην ανάγκη μας και μας κρατά αγκυρωμένους στην αγάπη του Θεού.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Αυτό το κεφάλαιο κάθεται άνετα δίπλα σε άλλες επιστολές όπου ο Παύλος ξεδιπλώνει την ίδια ιστορία του ευαγγελίου. Η έμφαση στον Χριστό ως δημιουργό και συμφιλιωτή αντηχεί το άνοιγμα του ευαγγελίου του Ιωάννη και τον μεγάλο ύμνο των Φιλιππησίους δύο. Η προσευχή για αυξανόμενη γνώση και καρποφόρα ζωή βρίσκει στενό σύντροφο στους Εφεσίους, όπου ο Παύλος ομοίως ζητά οι πιστοί να κατανοήσουν το υπερβαίνον μέγεθος του Χριστού. Σε όλη την Καινή Διαθήκη βλέπουμε το ίδιο μοτίβο: οι απόστολοι δείχνουν στον Ιησού, γιορτάζουν αυτό που έχει ήδη επιτελέσει, και στη συνέχεια παροτρύνουν τους πιστούς να ζήσουν αυτή την πραγματικότητα στην καθημερινή πιστότητα. Το νήμα της ιστορίας της σωτηρίας τρέχει από τη δημιουργία μέσω του σταυρού μέχρι την παρούσα ζωή της εκκλησίας, επιστρέφοντας πάντα στην προσωπική παρουσία του αναστημένου Κυρίου που συνεχίζει να κρατά τον λαό του.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στην ημέρα σας αισθάνεστε την ανάγκη ο Χριστός να κρατήσει μαζί πράγματα που νιώθουν διασκορπισμένα; Πώς μπορεί η ελπίδα που είναι αποθηκευμένη στον ουρανό να διαμορφώσει τον τρόπο που ανταποκρίνεστε στις πιέσεις που αντιμετωπίζετε αυτή την εβδομάδα; Με ποιον μικρό τρόπο θα μπορούσατε να ενθαρρύνετε έναν άλλο πιστό με την ίδια στοργή που δείχνει ο Παύλος για τους Κολοσσαείς;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ιησού, σε ευχαριστούμε που μας συναντάς σε αυτό το γράμμα ως αυτόν που έκανε όλα τα πράγματα και που μας έχει φέρει κοντά μέσω του σταυρού σου. Γέμισε ξανά τις καρδιές μας με τη γνώση του θελήματός σου ώστε να περπατήσουμε άξια σου σήμερα. Ενίσχυσέ μας να υπομείνουμε με υπομονή και να καρποφορήσουμε με τρόπο που σου φέρνει χαρά. Κράτα τα μάτια μας στραμμένα σε σένα, την κεφαλή της εκκλησίας και το κέντρο της ελπίδας μας. Είθε η ειρήνη σου να βασιλεύει στα σπίτια και τις καρδιές μας καθώς σε εμπιστευόμαστε με κάθε συνηθισμένη στιγμή. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.