← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έξοδος

Έξοδος 31-32 — με τον Benson

Έξοδος 31-32Σχόλια του Joseph Benson στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Στις ήσυχες ώρες που έχουν αφιερωθεί στην ιερή ανάγνωση, στρεφόμαστε ξανά στο Υπόμνημα της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης του Joseph Benson. Με ευλαβική προσοχή ακολουθούμε την έκθεσή του στην Έξοδο 31-32, όπου ο Κύριος εξοπλίζει τους υπηρέτες του για ιερή εργασία και στη συνέχεια αντιμετωπίζει την ταχεία εξέγερση του λαού με κρίση και έλεος. Η μετρημένη Ουεσλεϊανή διορατικότητα του Benson μας καθοδηγεί μέσα από αυτά τα κεφάλαια, δείχνοντας πώς τα θεία δώρα, τα σημεία της διαθήκης και η μεσιτική αγάπη αποκαλύπτουν μαζί την καρδιά του Θεού προς τα άτακτα παιδιά του.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα τα κεφάλαια 31 και 32 της Εξόδου φωναχτά ή σιωπηλά, ακούγοντας τη φωνή του Κυρίου τόσο στις προσεκτικές οδηγίες για τη σκηνή του μαρτυρίου όσο και στη θλιβερή αφήγηση της ειδωλολατρίας του Ισραήλ. Δώστε προσοχή στην αντίθεση μεταξύ των γεμάτων Πνεύμα εργατών και του σκληροτράχηλου λαού, και παρατηρήστε πώς ο Μωυσής στέκεται στο χάσμα. Είθε το Πνεύμα να προετοιμάσει τις καρδιές μας να δεχθούν τον λόγο με πραότητα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Benson ξεκινά αφηγούμενος την προικισμένη από το Πνεύμα ικανότητα του Βεσελεήλ για το έργο της σκηνής του μαρτυρίου. Εδάφιο 3. Έξοδος 31:3. Και τον γέμισα με το Πνεύμα του Θεού. Και, Έξοδος 31:6, Στις καρδιές όλων των σοφών έβαλα σοφία. Η δεξιότητα στις κοινές εργασίες είναι δώρο του Θεού· αυτός είναι που βάζει ακόμη και αυτή τη σοφία στα εσωτερικά μέρη, Ιώβ 38:36. Αυτός διδάσκει στον γεωργό σύνεση, Ησαΐας 28:26· και στον τεχνίτη επίσης, και αυτός πρέπει να έχει τον έπαινο γι' αυτό. Αν και είναι πιθανό ότι οι τέχνες είχαν φτάσει σε μεγάλο ύψος αυτή την περίοδο στην Αίγυπτο· ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη την κατάσταση σκλαβιάς στην οποία είχαν κρατηθεί εκεί οι Ισραηλίτες, και τη σκληρή εργασία στην οποία είχαν αναγκαστεί, δεν πρέπει να υποτεθεί ότι πολλοί από αυτούς είχαν σημειώσει κάποια πρόοδο σε αυτές, ή ήταν κατάλληλοι για τέτοια περίεργη τέχνη όπως είχε οριστεί. Αλλά ο Θεός που συχνά επιλέγει τα αδύναμα πράγματα του κόσμου για να συγχύσει τους σοφούς· που πήρε τους αποστόλους από τις ψαρόβαρκες τους, και από άλλες χαμηλές ασχολίες, και τους έδωσε τη δυνατότητα να μιλούν άπταιστα και σωστά στις γλώσσες όλων των εθνών στα οποία στάλθηκαν να κηρύξουν· προίκισε τα πρόσωπα που αναφέρονται εδώ με την απαιτούμενη δεξιότητα για το έργο στο οποίο είχαν διοριστεί. Ένας πρόσφατος σχολιαστής παρατηρεί εδώ, 'Ούτε ο Μωυσής ούτε ο Ααρών, ούτε κανένας από τους γιους του Ααρών, δεν διορίστηκαν σε αυτή την υπηρεσία· η τιμή που τους είχε ήδη αποδοθεί έπρεπε να τους αρκεί, και αν ασχολούνταν με το δικό τους έργο, θα έβρισκαν και αυτό επαρκές. Ούτε διορίστηκαν οι γιοι του Μωυσή· γιατί ήταν θέλημα του Κυρίου η ανιδιοτέλεια και η θεία αποστολή του να εμφανιστούν λαμπρές στην αφάνεια των απογόνων του.' Υπογραμμίζει τη διαρκή σημασία της εντολής του Σαββάτου. Εδάφιο 13. Έξοδος 31:13. Βεβαίως τα σάββατά μου θα τηρείτε. Αυτό είχε αναφερθεί τρεις φορές πριν, Έξοδος 16:23· Έξοδος 20:8· Έξοδος 23:12· αλλά φαίνεται εδώ να επαναλαμβάνεται μήπως νομίσουν ότι το ιερό έργο που επιβάλλεται σε αυτό το κεφάλαιο θα δικαιολογούσε την παραβίαση της ιερής ανάπαυσης εκείνης της ημέρας. Γι' αυτό η φράση θα ήταν καλύτερα να μεταφραστεί, Εντούτοις τα σάββατά μου θα τηρείτε· γιατί το אךְ ach είναι συχνά ένα εξαιρετικό μόριο, και έτσι αποδίδεται εδώ από τους Arias, Montanus, Le Clerc, Junius, και Tremellius. Είναι ένα σημείο μεταξύ εμού και υμών. Κάποιοι πρόσφατοι σχολιαστές έχουν παραθέσει τον Poole εδώ, ως εξής: 'Το Σάββατο είναι ένα πενταπλό σημείο· 1ον, Αναμνηστικό της δημιουργίας του Θεού και της κυριαρχίας του πάνω τους και σε όλα τα πράγματα, στον οποίο με αυτό δηλώνουν την υποταγή τους. 2ον, Ενδεικτικό, δείχνοντας ότι δημιουργήθηκαν για να είναι άγιοι, και ότι η αγιοποίησή τους μπορούσε να προέλθει μόνο από τον Θεό, όπως ακολουθεί εδώ και από την τήρηση των ημερών και των ορισμών του Θεού. Ο Benson συνεχίζει περιγράφοντας την κατασκευή του χρυσού μοσχαριού. Εδάφιο 4. Έξοδος 32:4. Και το έκανε χυτό μοσχάρι. Το έλιωσε, και, έχοντας ένα έτοιμο καλούπι, έχυσε το λιωμένο χρυσάφι μέσα του, και μετά το παρήγαγε σε σχήμα βοδιού ή μοσχαριού, δίνοντάς του μερικές τελικές πινελιές με ένα εργαλείο χαρακτικής. 'Έκαναν ένα μοσχάρι', λέει ο Δαβίδ, 'στη Χωρήβ, και προσκύνησαν το χυτό είδωλο: άλλαξαν τη δόξα τους σε ομοίωμα βοδιού που τρώει χόρτο.' Είναι πιθανό ότι η προέλευση αυτής της ειδωλολατρίας ήταν από την Αίγυπτο. Οι Γραφές μας πληροφορούν ότι οι Ισραηλίτες στην Αίγυπτο μιμήθηκαν τις αιγυπτιακές δεισιδαιμονίες, Ιησούς του Ναυή 24:14· Ιεζεκιήλ 20:7-8. Τώρα, ότι οι Αιγύπτιοι λάτρευαν ζώα ήδη από εκείνες τις ημέρες, φαίνεται από την Έξοδο 8:26. Ένα βόδι ή μοσχάρι ειδικότερα ήταν το μεγάλο τους είδωλο.
Σκεφτείτε

Σκέψου

Ο Benson τονίζει την αποτελεσματικότητα της μεσιτείας του Μωυσή ως τύπου του Χριστού. Εδάφιο 14. Έξοδος 32:14. Ο Κύριος μετάνιωσε για το κακό. Άλλαξε την απόφασή του κατόπιν παράκλησης του Μωυσή, ο οποίος σε αυτό αντιπροσώπευε τον Κύριο Χριστό, τον μεγάλο Μεσίτη και Πρεσβευτή για όλη την αμαρτωλή φυλή. Ευχαριστήθηκε να μην τους επιβάλει την τιμωρία που απείλησε (Έξοδος 32:10), και έτσι ενήργησε όπως κάνουν οι άνθρωποι όταν μετανοούν και αλλάζουν γνώμη. Αν και σκόπευε να τους τιμωρήσει, ωστόσο δεν ήθελε να τους καταστρέψει. Δείτε εδώ τη δύναμη της προσευχής! Ο Θεός επιτρέπει στον εαυτό του να πειστεί από την ταπεινή, πιστή επιμονή. Και δείτε τη συμπόνια του Θεού προς τους φτωχούς αμαρτωλούς, και πόσο πρόθυμος είναι να συγχωρέσει! Πρέπει, ωστόσο, να παρατηρηθεί καλά ότι τέτοιες εκφράσεις όπως αυτή, της μετάνοιας του Κυρίου, πρέπει να νοούνται ως λεγόμενες κατά τον τρόπο των ανθρώπων. Διότι καμία πραγματική αλλαγή ή μετάνοια δεν μπορεί να λάβει χώρα στον Θεϊκό Νου, προκύπτει σαφώς από την τελειότητα της θείας γνώσης, η οποία περιλαμβάνει με μια ματιά όλα τα πράγματα, παρελθόντα, παρόντα και μέλλοντα, και δεν μπορεί ποτέ να εκπλαγεί από το πώς συμβαίνουν, ή να αλλάξει γνώμη γι' αυτό. Δείτε αυτό περαιτέρω εξηγημένο στην Γένεση 6:6. Σχετικά με τη μεσιτεία του Μωυσή, καταλήγει με το βάθος της θυσιαστικής αγάπης. Εδάφιο 32. Έξοδος 32:32. Αν συγχωρέσεις την αμαρτία τους, αν όχι. Αν έχει εκδοθεί το διάταγμα, και δεν υπάρχει θεραπεία παρά μόνο να καταστραφούν· σβήσε με, σε παρακαλώ, από το βιβλίο σου που έχεις γράψει. Ονομάζεται το βιβλίο των ζώντων, Ψαλμοί 69:28· και αναφέρεται στον Ησαΐα 4:3, όπου ο προφήτης μιλάει για το ότι είναι γραμμένος μεταξύ των ζώντων στην Ιερουσαλήμ. Προφανώς εννοεί, 'Ας πεθάνω μάλλον παρά να ζήσω για να δω τα κακά που έρχονται πάνω τους, αν κρίνεις σκόπιμο να τους τιμωρήσεις όπως τους αξίζει: αν πρέπει να χαθούν, ας χαθώ μαζί τους.' Ο Θεός, πρέπει να παρατηρηθεί, εδώ αντιπροσωπεύεται κατά τον τρόπο των ανθρώπων, σαν να έχει όλα τα ονόματα των ζώντων εγγεγραμμένα σε ένα βιβλίο, για να δηλώσει την ιδιαίτερη φροντίδα και επιθεώρησή του για τους υιούς των ανθρώπων, βλέπε Ψαλμοί 56:8.
Απαντήστε

Απάντηση

1. Πού βλέπω το Πνεύμα να εξοπλίζει ακόμα συνηθισμένα χέρια για τη δόξα του Θεού σήμερα; 2. Πώς το σημείο του Σαββάτου συνεχίζει να σηματοδοτεί την ανήκεσή μου στον Κύριο; 3. Με ποιους τρόπους καλούμαι να σταθώ στο χάσμα για τους άλλους μέσω της προσευχής;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ευλογημένε Κύριε, που γέμισες τον Βεσελεήλ με σοφία και υπέμεινες επί μακρόν έναν σκληροτράχηλο λαό, δώσε μας το ίδιο Πνεύμα για κάθε ιερό έργο. Κράτησέ μας από την ταχεία ειδωλολατρία της δικής μας κατασκευής και δίδαξέ μας την ανάπαυση του Σαββάτου που σε τιμά. Ανάστησε μεσίτες όπως ο Μωυσής που παρακαλούν για τη δόξα σου και τη διαθήκη σου, και ας μας κινήσει η συμπόνια του Χριστού σε θυσιαστική αγάπη. Μη σβήσεις τα ονόματά μας από το βιβλίο σου, αλλά γράψε τον νόμο σου στις καρδιές μας. Μέσω του Ιησού Χριστού του Μεσίτη μας, αμήν.

Σχόλια του Joseph Benson στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →