Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας
Ησαΐας 63-64 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντικός)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Τα τελευταία κεφάλαια του Ησαΐα παρουσιάζουν τον Κύριο ως τον μοναδικό δράστη στις υποθέσεις των εθνών και του λαού της διαθήκης Του. Τα κεφάλαια 63 και 64 ξεδιπλώνουν ένα όραμα στο οποίο η θεία κρίση κατά των αντιπάλων της Σιών διακηρύσσεται χωρίς εξάρτηση από ανθρώπινα όργανα, ακολουθούμενη από μια συνεχή έκκληση από το υπόλοιπο που αναγνωρίζει τόσο τα αρχαία ελέη του Κυρίου όσο και τις επίμονες παραβάσεις του λαού. Ο προφήτης παρουσιάζει τα κόκκινα ενδύματα του Θεού ως σημεία της ανεξάρτητης εκτέλεσης της δικαιοσύνης Του κατά του Εδώμ και όλων όσοι καταπίεσαν το σπέρμα του Αβραάμ. Αυτό δεν είναι αλληγορία μελλοντικής λύτρωσης αλλά διακήρυξη του κυρίαρχου δικαιώματος του Κυρίου να εκδικηθεί τους δικούς Του και να θυμηθεί τη διαθήκη Του όταν ο λαός κραυγάζει από τη σκόνη της θλίψης. Το κείμενο μεταβαίνει από το μοναχικό πάτημα του πατητηριού στην ομολογία ότι όλη η δικαιοσύνη ανήκει στον Κύριο και ότι ο λαός είναι ως πηλός στο χέρι του αγγειοπλάστη. Μια τέτοια πλαισίωση προφυλάσσει από κάθε ιδέα ότι η ανθρώπινη δύναμη ή αξία συμβάλλει στη σωτηρία· η πρωτοβουλία παραμένει εξ ολοκλήρου στον αμετάβλητο Θεό που κρίνει και διαφυλάσσει σύμφωνα με τη δική Του βουλή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε τον Ησαΐα 63 έως 64 με προσοχή στην ακολουθία της θείας αυτοπαρουσίασης και της ανθρώπινης απόκρισης. Παρατηρήστε πώς ο Κύριος περιγράφεται ως ερχόμενος μόνος από τον Εδώμ με ενδύματα λεκιασμένα από το πατητήρι της οργής, και σημειώστε την απουσία οποιασδήποτε βοηθητικής δύναμης. Σημειώστε τη μετάβαση στην ανάμνηση των προηγούμενων οικτιρμών και την λεπτομερή ομολογία της εθνικής αμαρτίας που ακολουθεί. Προσέξτε την επαναλαμβανόμενη έκκληση στο όνομα του Κυρίου, τη σχέση διαθήκης Του με τον Ισραήλ, και την ικεσία να μην παραμείνει σιωπηλός ή να συγκρατηθεί μπροστά στην ερήμωση του λαού. Τα κεφάλαια προσκαλούν σε εξέταση της δικαιοσύνης του Θεού που εκτελείται χωρίς βοήθεια πλάσματος και της ορθής στάσης του λαού της διαθήκης όταν βρίσκονται υπό παιδεία αλλά επικαλούνται τον αμετάβλητο χαρακτήρα του Κυρίου.
Μελετήστε
Μελέτη
Το αρχικό όραμα του κεφαλαίου 63 παρουσιάζει τον Κύριο να επιστρέφει από τον Εδώμ με βαμμένα ενδύματα, απαντώντας στην ερώτηση για την ταυτότητά Του δηλώνοντας ότι πάτησε το πατητήρι μόνος. Κανένα έθνος ή στρατός δεν καλείται· το έργο της κρίσης κατά εκείνων που θλίψαν τη Σιών ανήκει στον ίδιο τον Κύριο. Η εικόνα των λεκιασμένων με αίμα ενδυμάτων σημαίνει την εκτέλεση της εκδίκησης κατά των εχθρών του λαού της διαθήκης, ιδιαίτερα του Εδώμ, του οποίου η αιώνια εχθρότητα συναντά εδώ μοναχική θεία δράση. Ο προφήτης έτσι θεμελιώνει ότι η δύναμη του Κυρίου δεν απαιτεί συμπλήρωση από ανθρώπινη ισχύ, σημείο που ενισχύεται όταν το κείμενο δηλώνει ότι η ημέρα της εκδίκησης ήταν στην καρδιά Του και ότι κοίταξε και δεν βρήκε κανέναν να βοηθήσει. Αυτή η κυρίαρχη ανεξαρτησία εκτείνεται στη σωτηρία του λαού Του, διότι ο ίδιος βραχίονας που καταβάλλει τον αντίπαλο φέρνει επίσης σωτηρία στη Σιών. Η αφήγηση στη συνέχεια μετατοπίζεται καθώς ο προφήτης στρέφεται στις παλαιές αγαθοσύνες του Κυρίου, επαναλαμβάνοντας τις ημέρες που έγινε Σωτήρας του Ισραήλ στην έρημο και τους οδήγησε με το χέρι του Μωυσή. Μια τέτοια ανάμνηση δεν είναι απλή ανάκληση αλλά επιχείρημα ενώπιον του Θεού: ο ίδιος Κύριος που ενήργησε τότε παραμένει αμετάβλητος στον σκοπό προς το σπέρμα που επέλεξε. Ο λαός επομένως διδάσκεται να θυμάται αυτά τα ελέη ακόμη και στην παρούσα θλίψη, διότι η ροπή του Κυρίου προς οικτιρμό δεν αλλάζει με τους καιρούς. Το κεφάλαιο 64 συνεχίζει την έκκληση ομολογώντας ότι ο λαός αμάρτησε και ότι οι ανομίες τους προκάλεσαν τον Κύριο να κρύψει το πρόσωπό Του. Η γλώσσα του αγγειοπλάστη και του πηλού υπογραμμίζει την απόλυτη εξάρτηση· το πλάσμα δεν έχει καμία αξίωση στον Δημιουργό εκτός από εκείνη που προκύπτει από τον ίδιο τον λόγο της διαθήκης του Κυρίου. Το κεφάλαιο κλείνει με την ικεσία ο Κύριος να σχίσει τους ουρανούς και να κατέβει, αναγνωρίζοντας ότι κανένα μάτι δεν είδε Θεό εκτός από Αυτόν που εργάζεται για εκείνους που περιμένουν σε Αυτόν. Σε όλη τη διάρκεια και των δύο κεφαλαίων η έμφαση στηρίζεται στη μοναχική πρωτοβουλία του Κυρίου στην κρίση και το έλεος, τη σχέση διαθήκης που θεμελιώνει την ελπίδα του λαού, και την αναγκαιότητα της ταπεινής ομολογίας όταν το χέρι της παιδείας βαραίνει.
Σκεφτείτε
Εξέταση
Το πρότυπο που παρουσιάζεται εδώ ευθυγραμμίζεται με προγενέστερη γραφική μαρτυρία στην οποία ο Κύριος μόνος εκτελεί κρίση κατά των εθνών ενώ διαφυλάσσει ένα υπόλοιπο σύμφωνα με την εκλογή της χάριτος. Το μοναχικό πάτημα του πατητηριού απηχεί την αφήγηση της Εξόδου στην οποία ο Κύριος πολέμησε για τον Ισραήλ χωρίς να απαιτήσει τα ξίφη τους. Προεικονίζει επίσης μεταγενέστερες προφητικές διακηρύξεις ότι η ημέρα του Κυρίου θα πραγματοποιηθεί από τον δικό Του βραχίονα. Μέσα στον ευρύτερο κανόνα η ίδια έμφαση εμφανίζεται στα αποστολικά συγγράμματα όπου η θεία οργή χύνεται χωρίς ανθρώπινη μεσολάβηση και όπου η εκκλησία διδάσκεται να αναπαύεται στο τετελεσμένο έργο του κυρίαρχου Θεού αντί στις δικές της προσπάθειες. Η ανάμνηση των προηγούμενων ελέων που μοντελοποιείται από τον προφήτη αντιστοιχεί στη λογική της διαθήκης που βρίσκεται σε όλη την έκταση των Ψαλμών και των ιστορικών βιβλίων, όπου οι εκκλήσεις στις παρελθούσες πράξεις του Κυρίου χρησιμεύουν ως βάση για παρούσα εμπιστοσύνη. Η ομολογία της αμαρτίας και η αναγνώριση της εξάρτησης του πλάσματος αντανακλούν περαιτέρω την συνεπή βιβλική επιμονή ότι η δικαιοσύνη ανήκει στον Κύριο και ότι κάθε αποκατάσταση πρέπει να προέρχεται από τον αζήτητο οικτιρμό Του. Έτσι το απόσπασμα στέκεται μέσα στη μεγαλύτερη μαρτυρία ότι ο Θεός παραμένει ο εναρκτήρας και ο ολοκληρωτής της σωτηρίας του λαού Του.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποιες παρούσες περιστάσεις πειράζεστε να αναζητήσετε ανθρώπινα όργανα ή στρατηγικές αντί να αναπαύεστε στη μοναχική εκτέλεση δικαιοσύνης και ελέους από τον Κύριο; Πώς διαμορφώνει την απόκρισή σας η ανάμνηση των προηγούμενων συναλλαγών του Κυρίου με τον λαό της διαθήκης Του όταν οι τρέχουσες θλίψεις υποδηλώνουν ότι έχει κρύψει το πρόσωπό Του; Με ποιους συγκεκριμένους τρόπους διορθώνει η ομολογία ότι εμείς είμαστε ο πηλός και Αυτός ο αγγειοπλάστης κάθε εναπομείνασα ιδέα ότι η στάση σας ενώπιον του Θεού εξαρτάται από τη δική σας δικαιοσύνη ή προσπάθεια;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, που μόνος πάτησες το πατητήρι και έφερες σωτηρία με τον δικό Σου βραχίονα, ομολογούμε ότι δεν βρέθηκε βοήθεια μεταξύ των εθνών όταν σηκώθηκες να κρίνεις. Δώσε μας χάρη να θυμόμαστε τους προηγούμενους οικτιρμούς Σου προς τον λαό που επέλεξες, ακόμη και όταν οι παρούσες θλίψεις μας πιέζουν. Ομολογούμε ότι αμαρτήσαμε και ότι οι ανομίες μας Σε προκάλεσαν να κρύψεις το πρόσωπό Σου· μη μας μεταχειριστείς σύμφωνα με τα άξιά μας αλλά σύμφωνα με την πιστότητα της διαθήκης Σου. Εσύ είσαι ο αγγειοπλάστης και εμείς ο πηλός· πλάσε μας σύμφωνα με την καλή Σου ευαρέσκεια και μη συγκρατήσεις το έλεός Σου. Σχίσε τους ουρανούς, Σε ικετεύουμε, και κατέβα για χάρη του ονόματός Σου, ώστε τα έθνη να γνωρίσουν ότι Εσύ μόνος είσαι Θεός και ότι η σωτηρία ανήκει σε Εσένα. Διαφύλαξε το υπόλοιπο που επικαλείται Εσένα και στήριξε τον λαό Σου στη δικαιοσύνη που είναι μόνο δική Σου, δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.