← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Κολοσσαείς

Αποκαθιστώντας την Εικόνα

Κολοσσαείς 1Άγιος Αθανάσιος — Περί της Ενανθρωπήσεως του Λόγου20 λεπ
Άνοιγμα
Το έργο του Αγίου Αθανασίου του Μεγάλου 'Περί της Ενανθρωπήσεως του Λόγου' ξεδιπλώνει το μυστήριο με το οποίο η αιώνια Εικόνα του Πατρός εισέρχεται στη δημιουργία για να θεραπεύσει αυτό που είχε απομακρυνθεί. Σήμερα παραθέτουμε αυτή την πατερική μαρτυρία δίπλα στην προς Κολοσσαείς 1, όπου ο απόστολος διακηρύσσει τον Χριστό ως την εικόνα του αόρατου Θεού, στον οποίο όλα συγκρατούνται. Το μάθημα μας καλεί να δεχτούμε ξανά τη λάμψη που κάποτε χάθηκε και τώρα αποκαταστάθηκε στον Λόγο που έγινε σάρκα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ακούμε πρώτα τον αποστολικό ύμνο στην προς Κολοσσαείς 1, ο οποίος υμνεί τον Υιό ως την αληθινή εικόνα μέσω της οποίας ο Πατέρας γίνεται γνωστός. Με αυτό το βιβλικό θεμέλιο στρεφόμαστε στον Άγιο Αθανάσιο, ο οποίος δείχνει πώς η ίδια Εικόνα έρχεται στο σώμα για να ανανεώσει αυτό που είχε αμβλυνθεί, ώστε η γνώση του Θεού να γεμίσει ξανά την καρδιά του ανθρώπου.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Αθανάσιος αρχίζει εξετάζοντας το αρχικό δώρο της εικόνας. Ο Θεός, ο οποίος έχει την εξουσία επί πάντων, όταν δημιουργούσε το ανθρώπινο γένος μέσω του ιδίου του Λόγου Του, βλέποντας την αδυναμία της φύσης τους, ότι δεν ήταν επαρκής αφ' εαυτής να γνωρίσει τον Δημιουργό της, ούτε να αποκτήσει καμία ιδέα για τον Θεό· διότι ενώ Αυτός ήταν άκτιστος, τα κτίσματα είχαν δημιουργηθεί εκ του μηδενός, και ενώ Αυτός ήταν ασώματος, οι άνθρωποι είχαν πλαστεί με κατώτερο τρόπο στο σώμα, και επειδή από κάθε άποψη τα δημιουργημένα υστερούσαν πολύ στο να μπορούν να κατανοήσουν και να γνωρίσουν τον Δημιουργό τους—λυπούμενος, λέγω, το ανθρώπινο γένος, καθότι είναι αγαθός, δεν τους άφησε στερημένους από τη γνώση του Εαυτού Του, μήπως δεν βρουν κανένα όφελος στην ύπαρξη Cf. 13. 2.. 2. Διότι τι όφελος για τα κτίσματα αν δεν γνώριζαν τον Δημιουργό τους; ή πώς θα μπορούσαν να είναι λογικά χωρίς να γνωρίζουν τον Λόγο (και τη Λογική) του Πατρός, στον Οποίο έλαβαν την ίδια τους την ύπαρξη; Διότι δεν θα υπήρχε τίποτα να τους διακρίνει ακόμη και από τα άλογα κτίσματα αν γνώριζαν μόνο τα επίγεια πράγματα. Στη συνέχεια δείχνει γιατί μόνο η ίδια η Εικόνα μπορούσε να ανανεώσει αυτό που χάθηκε. Και πάλι, ένας απλός ανθρώπινος βασιλιάς δεν αφήνει τις χώρες που έχει αποικίσει να περάσουν σε άλλους για να τους υπηρετήσουν, ούτε να περάσουν σε άλλους ανθρώπους· αλλά τους προειδοποιεί με επιστολές, και συχνά στέλνει σε αυτούς μέσω φίλων, ή, αν χρειαστεί, έρχεται αυτοπροσώπως, για να τους επιπλήξει ως έσχατη λύση με την παρουσία του, μόνο και μόνο για να μην υπηρετήσουν άλλους και το δικό του έργο να πάει χαμένο. 6. Δεν θα φεισθεί πολύ περισσότερο ο Θεός των ιδίων του κτισμάτων, ώστε να μην παρασυρθούν από Αυτόν και να υπηρετήσουν πράγματα του μηδενός; ειδικά αφού μια τέτοια αποπλάνηση αποδεικνύεται η αιτία της καταστροφής και της απώλειάς τους, και αφού ήταν ακατάλληλο να χαθούν αυτά που κάποτε είχαν λάβει μέρος στην εικόνα του Θεού. 7. Τι έπρεπε λοιπόν να κάνει ο Θεός; ή τι έπρεπε να γίνει εκτός από την ανανέωση αυτού που ήταν κατ' εικόνα Θεού, ώστε μέσω αυτού οι άνθρωποι να μπορέσουν και πάλι να Τον γνωρίσουν; Αλλά πώς θα μπορούσε αυτό να συμβεί εκτός από την παρουσία της ίδιας της Εικόνας του Θεού, του Κυρίου μας Ιησού Χριστού; Ο Αθανάσιος στη συνέχεια περιγράφει πώς ο Λόγος, παρών στο σώμα, κάνει τον Πατέρα γνωστό μέσω των έργων του. Διότι Αυτός που με την ίδια Του την Πρόνοια και τη διάταξη όλων των πραγμάτων δίδασκε τους ανθρώπους για τον Πατέρα, Αυτός ήταν που μπορούσε να ανανεώσει και αυτή την ίδια διδασκαλία. 7. Πώς, λοιπόν, θα μπορούσε αυτό να γίνει; Ίσως κάποιος να πει, ότι τα ίδια μέσα ήταν διαθέσιμα όπως και πριν, για να φανερώσει την αλήθεια για τον Πατέρα και πάλι μέσω του έργου της δημιουργίας. Αλλά αυτό δεν ήταν πλέον ένα σίγουρο μέσο. Αντιθέτως· διότι οι άνθρωποι δεν το έβλεπαν αυτό πριν, και έχουν στρέψει τα μάτια τους όχι πλέον προς τα πάνω αλλά προς τα κάτω. 8. Όθεν, φυσικά, θέλοντας να ωφελήσει τους ανθρώπους, κατοικεί εδώ ως άνθρωπος, λαμβάνοντας ένα σώμα όπως τα άλλα, και από τα επίγεια πράγματα, δηλαδή από τα έργα του σώματός Του [τους διδάσκει], ώστε αυτοί που δεν θα Τον γνώριζαν από την Πρόνοια και την κυριαρχία Του επί όλων των πραγμάτων, να γνωρίσουν ακόμη και από τα έργα που έγιναν από το ίδιο Του το σώμα τον Λόγο του Θεού που είναι στο σώμα, και μέσω Αυτού τον Πατέρα.
Σκεφτείτε
Ο Αθανάσιος καταλήγει αναπτύσσοντας το διπλό έργο που επιτελέστηκε στην ενσάρκωση. Τώρα γι' αυτόν τον λόγο, επίσης, δεν ολοκλήρωσε αμέσως με την έλευσή Του τη θυσία Του για χάρη όλων, προσφέροντας το σώμα Του στον θάνατο και ανασταίνοντάς το, διότι με αυτό διὰ τούτου, ίσως, και στις δύο θέσεις—'μέσω αυτού', δηλαδή του σώματός Του. το μέσο θα είχε καταστήσει τον Εαυτό Του αόρατο. Αλλά έκανε τον Εαυτό Του αρκετά ορατό με αυτό διὰ τούτου, ίσως, και στις δύο θέσεις—'μέσω αυτού', δηλαδή του σώματός Του. που έκανε, παραμένοντας σε αυτό, και κάνοντας τέτοια έργα, και δείχνοντας τέτοια σημεία, που τον έκαναν γνωστό όχι πλέον ως Άνθρωπο, αλλά ως Θεό τον Λόγο. 5. Διότι με το να γίνει Άνθρωπος, ο Σωτήρας επρόκειτο να επιτελέσει και τα δύο έργα αγάπης· πρώτον, απομακρύνοντας τον θάνατο από εμάς και ανανεώνοντάς μας πάλι· δεύτερον, όντας αόρατος, φανερώνοντας και κάνοντας τον Εαυτό Του γνωστό με τα έργα Του ως τον Λόγο του Πατρός, και τον Κυβερνήτη και Βασιλέα του σύμπαντος.
Απαντήστε
Πού στη ζωή μου έχει αμβλυνθεί η εικόνα του Θεού λόγω αμέλειας ή διάσπασης; Πώς η παρουσία του ενσαρκωμένου Λόγου με καλεί να στρέψω ξανά το βλέμμα μου προς τα πάνω; Με ποιον συγκεκριμένο τρόπο μπορώ να αφήσω την ανανεωμένη εικόνα να λάμψει μέσα από τα λόγια και τις πράξεις μου σήμερα;
Προσευχηθείτε
Ω Λόγε του Πατρός, αληθινή Εικόνα του αόρατου Θεού, που δεν εγκατέλειψες την πεσμένη σου εικόνα αλλά ήρθες στο σώμα για να την αποκαταστήσεις, δώσε να σε αντικρίσουμε ξανά και, αντικρίζοντας, να ανανεωθούμε. Όπως ο απόστολος δηλώνει στην προς Κολοσσαείς ότι όλα συγκρατούνται σε σένα, έτσι κράτα τις καρδιές μας σταθερές στο φως σου. Είθε η λάμψη που κάποτε χάθηκε να λάμψει ξανά μέσα μας, ώστε να ζούμε όχι πλέον για τον εαυτό μας αλλά για αυτόν που πέθανε και αναστήθηκε για χάρη μας. Με τις πρεσβείες του Αγίου Αθανασίου του Μεγάλου, ω Χριστέ ο Θεός μας, ελέησέ μας και σώσε μας. Αμήν.

Άγιος Αθανάσιος — Περί της Ενανθρωπήσεως του Λόγου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →