← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Σαμουήλ

Β' Σαμουήλ 3-4 — με τον Σίμεων

Β' Σαμουήλ 3-4Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Με τον μετρημένο ρυθμό της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Ώρες Ομιλητικές του Καρόλου Σίμεων, αυτό το θησαυροφυλάκιο εκθετικής θεολογίας που διαμορφώθηκε για την Εκκλησία της Αγγλίας. Στο διάστημα των κεφαλαίων 3 και 4 του Β' Σαμουήλ, ο Σίμεων ιχνηλατεί τα περίπλοκα κίνητρα των ανθρώπων και τη σταθερή βουλή του Θεού, προσκαλώντας μας να ακούσουμε τόσο προειδοποίηση όσο και παρηγοριά. Η μέθοδός του παραμένει πάντοτε η ίδια: υπομονετική προσοχή στο ιερό κείμενο, ακολουθούμενη από απλή εφαρμογή στη συνείδηση. Καθώς εισερχόμαστε σε αυτό το μάθημα, ζητούμε από το Πνεύμα που καθοδήγησε τον Σίμεων να μας καθοδηγήσει ομοίως, ώστε ο λόγος που κηρύχθηκε σε παλαιότερες ημέρες να ζωογονήσει πάλι την πίστη και να τακτοποιήσει ορθά τις στοργές μας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με καρδιές προετοιμασμένες από σιωπή και προσευχή, ας δώσουμε τώρα προσοχή στην ίδια την αφήγηση. Τα δύο κεφάλαια θέτουν ενώπιόν μας τον φόνο του Αβενήρ, τη θλίψη του Δαβίδ και την μυστηριώδη πρόοδο της επαγγελίας του Θεού εν μέσω ανθρώπινης προδοσίας. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε στίχο να ηχήσει τη δική του νότα κρίσης και ελπίδας. Όπου το κείμενο μιλά για θρήνο ή για θεία κυριαρχία, σταματήστε και αφήστε τις λέξεις να εγκατασταθούν. Σε αυτή την προσεκτική ανάγνωση το ίδιο Πνεύμα που κάποτε κίνησε τον ιστορικό θα μας κινήσει, ελπίζουμε.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σίμεων ανοίγει απευθυνόμενος στην πρώτη από τις κύριες παρατηρήσεις του. Ο Ιωάβ, μόλις επέστρεψε από εκστρατεία κατά των Φιλισταίων, άκουσε τι είχε κάνει ο Αβενήρ· και αμέσως διαμαρτυρήθηκε στον Δαβίδ για την ευπιστία του, επειδή άφησε τον Αβενήρ να τον εξαπατήσει έτσι: και έπειτα, στέλνοντας ιδιωτικά στο όνομα του Δαβίδ προς τον Αβενήρ, σαν να χρειαζόταν κάποια περαιτέρω επικοινωνία μαζί του, συνάντησε τον Αβενήρ κατά την επιστροφή του, τον πήρε κατά μέρος και τον σκότωσε. Αυτή η φονική πράξη του Ιωάβ, μαζί με τις συνοδευτικές περιστάσεις της, θα μας παράσχει μερικές πολύ χρήσιμες και, αυτή τη στιγμή, εύστοχες [Σημείωση: Αμέσως μετά τη δολοφονία του κ. Πέρσεβαλ, πριν την παρουσίαση στον Πρίγκιπα Αντιβασιλέα της Διεύθυνσης από το Κέιμπριτζ.] παρατηρήσεις. Παρατηρούμε λοιπόν, Ι. Ότι δεν υπάρχει έγκλημα τόσο φρικτό, που ένα πρόσωπο υπό την επίδραση εκδικητικού πνεύματος να μην το διαπράξει— [Η εκδίκηση ήταν η αρχή από την οποία ο Ιωάβ, σε συνεννόηση με τον αδελφό του Αβισαί, ενήργησε αυτή την περίπτωση [Σημείωση: εδ. 27, 30. Προχωρεί έπειτα στη εθνική διάσταση των ατομικών εγκλημάτων. Τι ανάγκη έχουμε να φυλαγόμαστε από την ίδια τη σκέψη της να αναδυθεί στις καρδιές μας! Αληθινά, δεν γνωρίζουμε σε ποια έκταση μπορεί να φθάσει η πλημμύρα, όταν γίνει η μικρότερη ρήξη στο φράγμα που εμποδίζει αυτό το ρεύμα [Σημείωση: Παροιμίαι 17:14 .].] Όλοι καλούμαστε αυτή τη στιγμή να πενθήσουμε για τη θλιβερή περίσταση: διότι είναι βέβαιο, ΙΙ. Ότι τα εγκλήματα των ατόμων θα μας καταλογιστούν ως εθνικά, αν δεν κατακριθούν και δεν θρηνηθούν εθνικά— [Ο Δαβίδ το γνώριζε αυτό· και γι' αυτό προσπάθησε να αποτρέψει την ενοχή από το έθνος, καλώντας όλους να ταπεινωθούν ενώπιον του Θεού και να εκφράσουν με μετανοητική λύπη την αποστροφή τους για το έγκλημα [Σημείωση: εδ. 28, 29, 31.]. Ο Σίμεων αναλογίζεται έπειτα τους απαραβίαστους σκοπούς του Θεού. Θα σας υπενθυμίσουμε όμως όλους, ότι αυτή πρέπει να είναι περίοδος βαθιάς ταπείνωσης μεταξύ μας και έντονης προσευχής. Πρέπει να πενθήσουμε για την πράξη και να πλύνουμε τα χέρια μας στο αίμα της μεγάλης μας Θυσίας, αν δεν θέλουμε η ενοχή του αίματος να μας καταλογιστεί ή να επισκεφθεί τη χώρα μας [Σημείωση: Δευτερονόμιον 21:1-9 .].] Είναι κάποια παρηγοριά για εμάς όμως να σκεφτούμε, ΙΙΙ. Ότι όποια εμπόδια και αν προκύψουν, οι σκοποί του Θεού θα εκπληρωθούν σίγουρα— [Η εγκατάσταση του Δαβίδ στον θρόνο του Ισραήλ είχε σχεδόν ολοκληρωθεί τώρα· όμως ακριβώς τη στιγμή της ολοκλήρωσής της, κατά κάποιον τρόπο, αντικρούστηκε από αυτό το φρικτό έγκλημα· η επιρροή που επρόκειτο να ολοκληρώσει το μέτρο καταστράφηκε· και ο αντίπαλος μονάρχης αποτράπηκε από τον σκοπό του. Καμία προοπτική δεν παρέμενε πλέον παρά εκείνη του συνεχούς πολέμου: και οι ίδιες οι βουλές του Ουρανού φαίνεται να έχουν ηττηθεί. Ολοκληρώνει τις κεφαλές του με προειδοποίηση για την επερχόμενη κρίση. Ότι όμως οι άνθρωποι μπορεί να διαφύγουν την τιμωρία σε αυτόν τον κόσμο, οι αμαρτίες τους θα ανταποδοθούν στον μέλλοντα κόσμο— [Σε εκείνο το δικαστήριο απέβλεπε ο Δαβίδ, όταν είδε ότι «οι υιοί της Σερουίας ήταν υπερβολικά σκληροί γι' αυτόν»· και βρήκε παρηγοριά στη σκέψη ότι «ο Κύριος θα ανταποδώσει στον δράστη σύμφωνα με την κακία του» [Σημείωση: εδ. 39.]. Ήταν δυστυχία γι' αυτόν να έχει υπήκοο τόσο ισχυρό, ώστε να μπορεί να περιφρονεί τους νόμους. Μέσα από την αγαθότητα του Θεού, οι νόμοι της χώρας μας επιβάλλονται· και η φρικτή πράξη που διαπράχθηκε έλαβε την άξια ανταπόδοσή της. Υπάρχουν όμως αμαρτίες λιγότερο βαρειάς φύσεως, που διαπράττονται καθημερινά με ατιμωρησία. Ας μην υποθέσουμε όμως ότι δεν θα γίνουν αντιληπτές από τον Κριτή ζώντων και νεκρών.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Σίμεων πιέζει την ελπίδα που παραμένει για το έθνος παρά την απώλεια. Αλλά η βουλή του Θεού θα σταθεί, μολονότι το αναμενόμενο όργανο της εκπλήρωσής της αφαιρεθεί από τον δρόμο, και το μεγαλύτερο εμπόδιο στην εκπλήρωσή της παραμείνει. Συνεπώς με απρόσμενο τρόπο το σημείο επιτεύχθηκε, και η επαγγελία που δόθηκε δεκαπέντε χρόνια πριν στον Δαβίδ εκπληρώθηκε. Ελπίζαμε ότι με την ανύψωση εκείνου, του οποίου τον θάνατο θρηνούμε, στην κυβέρνηση αυτής της χώρας, ο Θεός είχε σχέδια ελέους προς εμάς: και έχουμε λόγους να λατρεύουμε τον Θεό μας για τα οφέλη που μέσω της μεσολάβησής του έλαβε το έθνος μας. Τέτοιος χαρακτήρας, όλα τα πράγματα συνυπολογισμένα, σπάνια έχει φανεί στην κεφαλή των υποθέσεών μας· διότι η ευσέβεια είναι σπάνιος σύντροφος της πολιτικής εξουσίας. Αλλά, αν το κανάλι του ελέους του Θεού αποσυρθεί, η Πηγή παραμένει πλήρης· και αν τον ικετεύσουμε να χύσει τα αγαθά του επάνω μας, θα βρει ακόμη άλλα κανάλια μέσω των οποίων να τα μεταδώσει στη χώρα μας. Κλείνει υπογραμμίζοντας την αμεροληψία της τελικής κρίσης. Η εκδικητική σκέψη θα γίνει αντιληπτή εκεί, όπως και η εκδικητική πράξη· ναι, και η ακάθαρτη επιθυμία επίσης, όπως και η μοιχεία η ίδια: διότι ο Θεός θα φέρει σε κρίση κάθε κρυφό πράγμα, είτε είναι καλό είτε κακό. Ούτε θα υπάρξει προσωποληψία ενώπιόν του. Τώρα υπάρχει ένα είδος μεροληψίας υπέρ των πλουσίων και μεγάλων· κακά επιτρέπονται σε αυτούς, τα οποία, αν διαπράττονταν από πρόσωπα της κατώτερης τάξης, θα κατακρίνονταν και θα αποστρέφονταν: αλλά οι υψηλοί και οι χαμηλοί θα κριθούν στο μέλλον εξίσου από το αλάνθαστο μέτρο του νόμου του Θεού, και θα κριθούν «σύμφωνα με όσα έπραξαν στο σώμα, είτε καλό είτε κακό». Ας μην ενθαρρύνει λοιπόν η ελπίδα ατιμωρησίας κανέναν να αμαρτήσει· διότι ο Θεός μας προειδοποίησε ότι «αν και χέρι ενώσει με χέρι», (ναι, αν και γη και άδης ενωθούν για την προστασία οποιουδήποτε), «ο ασεβής δεν θα μείνει ατιμώρητος».
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη δική μου ζωή επιτράπηκε στην αγανάκτηση να διαμορφώσει πράξη ή λόγο; Πώς φέρει σήμερα η Εκκλησία εταιρική θλίψη για δημόσιες αμαρτίες χωρίς να απαλλάσσει την προσωπική ευθύνη; Με ποιους τρόπους καλούμαι να εμπιστευθώ τους κρυφούς σκοπούς του Θεού όταν τα ανθρώπινα σχέδια ανατρέπονται ξαφνικά;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Κύριε, ὁ διατάσσων πάντα κατὰ τὴν βουλὴν τοῦ θελήματός σου καὶ ἱδρύων τὴν βασιλείαν σου ἐν δικαιοσύνῃ, καθάρισον τὸν λαόν σου ἀπὸ πάσης ῥίζης πικρίας καὶ τῆς ἔριδος τῆς ἐργαζομένης κακόν, ἵνα πενθῶμεν μετὰ θείας λύπης καὶ περιπατῶμεν ἐν φόβῳ τῶν κριμάτων σου. Στήριξον τὰς καρδίας ἡμῶν ἐπὶ τὸν θρόνον τοῦ Χριστοῦ σου, ἵνα σοι λατρεύωμεν ἐν ἁγιότητι καὶ εἰρήνῃ ταύτην τὴν ἡμέραν· διὰ τοῦ αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →