Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ
Ιώβ 29-30 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Ο Ματθαίος Χένρι μας οδηγεί μέσα από τις συγκινητικές αναστοχαστικές σκέψεις του Ιώβ στα κεφάλαια 29 και 30, ανιχνεύοντας την πορεία από την ενθυμούμενη ευλογία προς την παρούσα δοκιμασία. Το σχόλιό του μας προσκαλεί να καθίσουμε με την ειλικρινή αφήγηση του Ιώβ ενώ διακρίνουμε το σταθερό χέρι της πρόνοιας κάτω από κάθε εποχή. Καθώς ακούμε, η προσεκτική ερμηνεία του Χένρι μας βοηθά να κρατήσουμε τόσο την ευγνωμοσύνη για τις παρελθούσες ευσπλαχνίες όσο και την εμπιστοσύνη μέσα στην παρούσα απώλεια. Σήμερα αργούμε πάνω σε αυτά τα αρχαία λόγια, επιτρέποντάς τους να διαμορφώσουν τη δική μας στάση προς τον Θεό σε καιρούς αντιστροφής και αποκατάστασης.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Εγκατασταθείτε σε έναν ήσυχο χώρο και διαβάστε τα κεφάλαια 29 και 30 του Ιώβ αργά. Παρατηρήστε την αντίθεση ανάμεσα στην τιμημένη ζωή που γνώριζε κάποτε ο Ιώβ και στην ερήμωση που υπομένει τώρα. Αφήστε την ποίηση να σας περιλούσει, σημειώνοντας τα σημεία όπου η μνήμη ξεσηκώνει τόσο λαχτάρα όσο και θρήνο. Ζητήστε από το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά σας για τις γνώσεις που θα ξεδιπλώσει ο Ματθαίος Χένρι από αυτά τα κεφάλαια.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ανοίγει πλαισιώνοντας ολόκληρο το κεφάλαιο μέσα στον ευρύτερο σκοπό του Ιώβ.
Μετά από εκείνη την εξαιρετική ομιλία σχετικά με τη σοφία στο προηγούμενο κεφάλαιο ο Ιώβ κάθισε και έκανε μια παύση για λίγο, όχι επειδή είχε μιλήσει μέχρι να χάσει την ανάσα του, αλλά επειδή δεν ήθελε, χωρίς την άδεια της συντροφιάς, να μονοπωλήσει την ομιλία στον εαυτό του, αλλά θα έδινε χώρο στους φίλους του, αν το επιθυμούσαν, να κάνουν τις παρατηρήσεις τους σε ό,τι είχε πει· όμως δεν είχαν τίποτα να πουν, και γι' αυτό, αφού συγκέντρωσε λίγο τον εαυτό του, συνέχισε την ομιλία του σχετικά με τις δικές του υποθέσεις, όπως καταγράφεται σε αυτό και τα δύο επόμενα κεφάλαια, στα οποία, Ι. Περιγράφει το ύψος της ευημερίας από την οποία είχε πέσει. Και, ΙΙ. Το βάθος της δυστυχίας στην οποία είχε πέσει· και αυτό το κάνει για να κινήσει τη συμπόνια των φίλων του, και για να δικαιολογήσει, ή τουλάχιστον να δικαιολογήσει, τα δικά του παράπονα. Αλλά τότε, ΙΙΙ. Για να αποτρέψει τις επικρίσεις των φίλων του εναντίον του, κάνει μια πολύ πλήρη και ιδιαίτερη διαμαρτυρία για τη δική του ακεραιότητα παρ' όλα αυτά. Σε αυτό το κεφάλαιο κοιτάζει πίσω στις ημέρες της ευημερίας του, και δείχνει, 1. Τι παρηγοριά και ικανοποίηση είχε στο σπίτι και την οικογένειά του, εδ. 1-6. 2. Τι μεγάλη τιμή και δύναμη είχε στη χώρα του, και τι σεβασμό του απέδιδαν άνθρωποι κάθε είδους, εδ. 7-10. 3. Τι αφθονία καλού έκανε στη θέση του, ως δικαστής, εδ. 11-17. 4. Τι δίκαιη προοπτική είχε για τη συνέχιση της παρηγοριάς του στο σπίτι (εδ. 18-20) και του ενδιαφέροντός του στο εξωτερικό, εδ. 21-25. Όλα αυτά τα επεκτείνει, για να επιδεινώσει τις παρούσες συμφορές του· όπως η Ναόμι, «πήγα έξω γεμάτη», αλλά επέστρεψα «στο σπίτι άδεια».Ο Χένρι στη συνέχεια στρέφεται στην εναρκτήρια επιθυμία του Ιώβ για τις περασμένες ημέρες.
Οι χαμένοι μπορεί να έχουν άδεια να μιλήσουν, και δεν υπάρχει τίποτα για το οποίο μιλούν πιο αισθητά από τις παρηγοριές από τις οποίες έχουν απογυμνωθεί. Η προηγούμενη ευημερία τους είναι ένα από τα πιο ευχάριστα θέματα των σκέψεων και της ομιλίας τους. Έτσι ήταν για τον Ιώβ, ο οποίος ξεκινά εδώ με μια ευχή (εδ. 2): Μακάρι να ήμουν όπως στους περασμένους μήνες! έτσι φέρνει αυτή την αφήγηση της ευημερίας του. Η ευχή του είναι, 1. «Μακάρι να ήμουν σε τόσο καλή κατάσταση όσο ήμουν τότε, να είχα τόσο πλούτο, τιμή και ευχαρίστηση, όσο είχα τότε!» Αυτό το εύχεται, από μια ανησυχία που είχε, όχι τόσο για την άνεσή του, όσο για τη φήμη του και τη δόξα του Θεού του, που νόμιζε ότι επισκιάζονταν από τις παρούσες δοκιμασίες του. «Μακάρι να αποκατασταθώ στην ευημερία μου, και τότε οι επικρίσεις και οι μομφές των φίλων μου θα σιωπούσαν αποτελεσματικά, ακόμη και σύμφωνα με τις δικές τους αρχές, και θα απομακρύνονταν για πάντα!» Αν αυτός είναι ο σκοπός μας στο να επιθυμούμε ζωή, υγεία και ευημερία, ώστε ο Θεός να δοξάζεται, και η πίστη της αγίας μας ομολογίας να διασώζεται, να διατηρείται και να προάγεται, η επιθυμία δεν είναι μόνο φυσική, αλλά πνευματική. 2. «Μακάρι να ήμουν σε τόσο καλή πνευματική κατάσταση όσο ήμουν τότε!» Αυτό για το οποίο παραπονιόταν περισσότερο ο Ιώβ τώρα ήταν ένα φορτίο πάνω στα πνεύματά του, λόγω της απομάκρυνσης του Θεού από αυτόν· και γι' αυτό εύχεται να είχε τώρα το πνεύμα του τόσο διευρυμένο και ενθαρρυμένο στην υπηρεσία του Θεού όσο είχε τότε και να είχε τόση ελευθερία και κοινωνία μαζί του όσο τότε θεωρούσε τον εαυτό του ευτυχισμένο. Αυτό ήταν στις ημέρες της νεότητάς του (εδ. 4), όταν ήταν στην ακμή του χρόνου του για την απόλαυση αυτών των πραγμάτων και μπορούσε να τα γευτεί με την υψηλότερη απόλαυση. Σημείωσε, Όσοι ευημερούν στις ημέρες της νεότητάς τους δεν γνωρίζουν τι μαύρες και συννεφιασμένες ημέρες είναι ακόμη προορισμένες γι' αυτούς. Δύο πράγματα έκαναν τους περασμένους μήνες ευχάριστους στον Ιώβ:—Ο Χένρι στη συνέχεια ξεδιπλώνει τις θεϊκές παρηγοριές που κάποτε στήριζαν τον Ιώβ.
Ι. Ότι είχε παρηγοριά στον Θεό του. Αυτό ήταν το κύριο πράγμα στο οποίο χαιρόταν στην ευημερία του, ως η πηγή της και η γλυκύτητα της, ότι είχε την εύνοια του Θεού και τα σημεία εκείνης της εύνοιας. Δεν απέδιδε την ευημερία του σε μια ευτυχή στροφή της τύχης, ούτε στη δική του δύναμη, ούτε στη δύναμη του δικού του χεριού, αλλά κάνει την ίδια ομολογία που κάνει και ο Δαβίδ. Ψαλμ. λ΄ 7, Εσύ, με την εύνοιά σου, έκανες το βουνό μου να στέκεται ισχυρό. Μια ευλαβής ψυχή ευχαριστιέται στα χαμόγελα του Θεού, όχι στα χαμόγελα αυτού του κόσμου. Τέσσερα πράγματα ήταν τότε πολύ ευχάριστα στον άγιο Ιώβ:—1. Η εμπιστοσύνη που είχε στην θεϊκή προστασία. Ήταν οι ημέρες που ο Θεός με διαφύλαττε, εδ. 2. Ακόμη και τότε έβλεπε τον εαυτό του εκτεθειμένο, και δεν έκανε τον πλούτο του ισχυρή πόλη ούτε εμπιστευόταν στην αφθονία των πλούτων του, αλλά το όνομα του Κυρίου ήταν ο ισχυρός πύργος του· σε αυτό μόνο θεωρούσε τον εαυτό του ασφαλή, και σε αυτό απέδιδε ότι ήταν τότε ασφαλής και ότι οι παρηγοριές του διαφυλάσσονταν γι' αυτόν. Ο διάβολος είδε έναν φράχτη γύρω του από την κατασκευή του Θεού (κεφ. α΄ 10), και ο Ιώβ τον είδε ο ίδιος, και ομολόγησε ότι ήταν η επίσκεψη του Θεού που διαφύλαττε το πνεύμα του, κεφ. ι΄ 12. Μόνο όσους ο Θεός προστατεύει είναι ασφαλείς και μπορούν να είναι ήσυχοι· και γι' αυτό όσοι έχουν όσο πολύ από αυτόν τον κόσμο δεν πρέπει να θεωρούν τους εαυτούς τους ασφαλείς εκτός αν ο Θεός τους διαφυλάττει. 2. Η ευαρέσκεια που είχε στην θεϊκή εύνοια (εδ. 3): Το κερί του Θεού έλαμπε πάνω στο κεφάλι του, δηλαδή ο Θεός ύψωσε το φως του προσώπου του πάνω του, του έδωσε τις διαβεβαιώσεις και τις γλυκές απολαύσεις της αγάπης του. Το καλύτερο από τις επικοινωνίες της θεϊκής εύνοιας στους αγίους σε αυτόν τον κόσμο δεν είναι παρά το φως του κεριού, σε σύγκριση με αυτό που είναι αποθηκευμένο γι' αυτούς στην μελλοντική κατάσταση. Αλλά τόση άφθονη ικανοποίηση έπαιρνε ο Ιώβ από την θεϊκή εύνοια ώστε, με το φως αυτής, περπατούσε μέσα από το σκοτάδι· αυτό τον καθοδηγούσε στις αμφιβολίες του, τον παρηγορούσε στις θλίψεις του, τον σήκωνε κάτω από τα βάρη του, και τον βοηθούσε μέσα από όλες τις δυσκολίες του. Όσοι έχουν την πιο φωτεινή ηλιοφάνεια της εξωτερικής ευημερίας πρέπει όμως να περιμένουν κάποιες στιγμές σκοταδιού. Μερικές φορές διασταυρώνονται, μερικές φορές βρίσκονται σε απώλεια, μερικές φορές μελαγχολικοί. Αλλά όσοι ενδιαφέρονται για την εύνοια του Θεού, και ξέρουν πώς να την εκτιμούν, μπορούν, με το φως αυτής, να περπατούν χαρούμενα και άνετα μέσα από όλο το σκοτάδι αυτής της κοιλάδας των δακρύων. Αυτό βάζει αρκετή χαρά στην καρδιά για να αντισταθμίσει όλες τις θλίψεις του παρόντος χρόνου. 3. Η κοινωνία που είχε με τον θεϊκό λόγο (εδ. 4): Το μυστικό του Θεού ήταν πάνω στη σκηνή μου, δηλαδή ο Θεός συνομιλούσε ελεύθερα μαζί του, όπως ένας στενός φίλος με έναν άλλο. Γνώριζε το νου του Θεού, και δεν ήταν στο σκοτάδι γι' αυτό, όπως, πρόσφατα, είχε γίνει. Το μυστικό του Κυρίου λέγεται ότι είναι με εκείνους που τον φοβούνται, γιατί τους δείχνει αυτό που είναι στη διαθήκη του που άλλοι δεν βλέπουν, Ψαλμ. κε΄ 14. Ο Θεός επικοινωνεί την εύνοια και τη χάρη του στον λαό του, και λαμβάνει την ανταπόδοση της αφοσίωσής τους με τρόπο μυστικό στον κόσμο. Κάποιοι το διαβάζουν, Όταν η κοινωνία του Θεού ήταν στη σκηνή μου, που ο Ραβίνος Σολομών κατανοεί ως μια συνάθροιση του λαού του Θεού που συνήθιζε να συναντιέται στο σπίτι του Ιώβ για θρησκευτική λατρεία, στην οποία προήδρευε· αυτό το έπαιρνε με μεγάλη ευχαρίστηση, και η διασπορά του ήταν πρόβλημα γι' αυτόν. Ή μπορεί να κατανοηθεί για τους αγγέλους του Θεού που έστηναν τις σκηνές τους γύρω από την κατοικία του. 4. Η βεβαιότητα που είχε για την θεϊκή παρουσία (εδ. 5): Ο Παντοδύναμος ήταν ακόμη μαζί μου. Τώρα νόμιζε ότι ο Θεός είχε απομακρυνθεί από αυτόν, αλλά σε εκείνες τις ημέρες ήταν μαζί του, και αυτό ήταν το παν γι' αυτόν. Η παρουσία του Θεού με έναν άνθρωπο στο σπίτι του, ακόμη κι αν είναι μόνο μια καλύβα, το κάνει και κάστρο και παλάτι.Ο Χένρι προχωρά στην εξέταση του δημόσιου καλού που επιδίωκε ο Ιώβ στον ρόλο του.
ΙΙ. Τι μεγάλο καλό έκανε στη θέση του. Ήταν πολύ χρήσιμος στη χώρα του με τη δύναμη που είχε· και εδώ θα δούμε τι ήταν αυτό με το οποίο ο Ιώβ εκτιμούσε τον εαυτό του την ημέρα της ευημερίας του. Είναι φυσικό για τους ανθρώπους να έχουν κάποια αξία για τον εαυτό τους, και μπορούμε να κρίνουμε κάτι για τον δικό μας χαρακτήρα παρατηρώντας τι είναι αυτό πάνω στο οποίο εκτιμούμε τον εαυτό μας. Ο Ιώβ εκτιμούσε τον εαυτό του, όχι από την τιμή της οικογένειάς του, το μεγάλο κτήμα που είχε, το μεγάλο εισόδημά του, το πλήρες τραπέζι του, τους πολλούς υπηρέτες που είχε υπό τις διαταγές του, τα σύμβολα της αξιοπρέπειάς του, την ακολουθία και τη συνοδεία του, τις λαμπρές διασκεδάσεις που έδινε, και την αυλή που του γινόταν, αλλά από τη χρησιμότητά του. Η καλοσύνη είναι η δόξα του Θεού, και θα είναι δική μας· αν είμαστε ελεήμονες όπως ο Θεός είναι, είμαστε τέλειοι όπως είναι αυτός.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι κλείνει το τμήμα αντανακλώντας στην προηγούμενη εμπιστοσύνη του Ιώβ στη συνεχιζόμενη ευλογία.
Αυτό που στεφάνωνε την ευημερία του Ιώβ ήταν η ευχάριστη προοπτική που είχε για τη συνέχιση της. Αν και γνώριζε, γενικά, ότι ήταν επιρρεπής σε πρόβλημα, και γι' αυτό δεν ήταν ασφαλής (κεφ. γ΄ 26, Δεν ήμουν σε ασφάλεια, ούτε είχα ανάπαυση), όμως δεν είχε ιδιαίτερη αφορμή για φόβο, αλλά τόσο λόγο όσο ποτέ άλλος άνθρωπος να υπολογίζει στην παράταση της ηρεμίας του.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη δική σας ιστορία αισθάνεστε μια παρόμοια λαχτάρα για εποχές εμφανούς εύνοιας; Πώς μπορεί η ανάμνηση της παρελθούσας παρουσίας του Θεού να ενισχύσει την εμπιστοσύνη σας όταν οι παρούσες συνθήκες αισθάνονται κρυμμένες; Με ποιους τρόπους μπορείτε, όπως ο Ιώβ, να επιδιώξετε να επεκτείνετε τη δικαιοσύνη και το έλεος ακόμη και ενώ περπατάτε μέσα από δυσκολία;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ Ουράνιε, σε περιόδους απώλειας όπως αυτές που αντιμετώπισε ο Ιώβ, στερέωσε τις καρδιές μας στην αμετάβλητη παρουσία Σου και όχι στις ευλογίες που φθίνουν, και ενδυνάμωσέ μας με το Πνεύμα Σου να υπηρετούμε τους άλλους ακόμα και όταν η δική μας δύναμη κλονίζεται. Αγκυροβόλησέ μας καθημερινά στην ελπίδα του ευαγγελίου, ώστε να περπατάμε μέσα στο σκοτάδι με το φως της χάρης Σου και να αντανακλούμε το ίδιο φως σε όσους βρίσκονται γύρω μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →