← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δευτερονόμιο

Δευτερονόμιον 33-34 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Δευτερονόμιο 33-34Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα ακούμε τον Ιωάννη Καλβίνο καθώς ερμηνεύει την τελική ευλογία του Μωυσή προς τις φυλές του Ισραήλ στο Δευτερονόμιο 33. Η προσεκτική ερμηνεία του Καλβίνου αποκαλύπτει πώς τα προφητικά λόγια στηρίζουν τις υποσχέσεις της διαθήκης του Θεού ακόμη και καθώς ο Μωυσής ετοιμάζεται να πεθάνει. Το σχόλιό του αναδεικνύει το μεγαλείο του Νομοθέτη και τη διαρκή χάρη που επεκτείνεται στους απογόνους του Αβραάμ. Θα ακολουθήσουμε την ερμηνεία του Καλβίνου στίχο προς στίχο για να δούμε πώς κάθε φυλή λαμβάνει το μερίδιό της και πώς ολόκληρος ο λαός καλείται να εμπιστευθεί τον Κύριο που εμφανίστηκε στο Σινά. Ας στερεώσουν οι γνώσεις του τις καρδιές μας καθώς δεχόμαστε αυτά τα αρχαία λόγια εκ νέου.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ανοίξτε τη Βίβλο σας στα κεφάλαια 33 και 34 του Δευτερονομίου. Διαβάστε αργά την ευλογία που ο Μωυσής προφέρει για κάθε φυλή και την αφήγηση του θανάτου του στο όρος Νεβώ. Προσέξτε τις επαναλαμβανόμενες αναφορές στην αγάπη του Θεού, στη δόση του Νόμου και στην μελλοντική κληρονομιά. Αφήστε το κείμενο να ηρεμήσει πριν στραφείτε στην ερμηνεία του Καλβίνου.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά εξηγώντας τον σκοπό της ευλογίας του Μωυσή. 1. Και αυτή είναι η ευλογία. Η πικρία του Άσματος είχε καρυκευθεί, [304] κατά κάποιον τρόπο, από αυτό το παυσίπονο, στο οποίο ο Μωυσής άφησε μια μαρτυρία σχετικά με τη μελλοντική και αιώνια χάρη του Θεού, σαν να κατέθετε έναν ανεκτίμητο θησαυρό στα χέρια του λαού. Διότι, όπως ο Θεός, μετά την απελευθέρωση του λαού Του και τη δόση του Νόμου, ανανέωσε τη διαθήκη την οποία ο Ιακώβ είχε μαρτυρήσει και διακηρύξει, έτσι ο Μωυσής ήταν, κατά κάποιον τρόπο, ο δεύτερος πατέρας τους, για να επικυρώσει εκ νέου τις ευλογίες της, μήπως η μνήμη τους χαθεί ποτέ. Ο Καλβίνος στη συνέχεια μεγαλύνει την προφητική κλήση του Μωυσή πριν αρχίσουν οι ευλογίες. Για να γεννήσει εμπιστοσύνη στις ευλογίες του, ξεκινά μεγαλύνοντας την κλήση του πριν προχωρήσει σε αυτές· διότι, αν και η λέξη ευλογία ισοδυναμεί με προσευχή για επιτυχία, πρέπει ωστόσο να θυμόμαστε ότι ο Μωυσής δεν προσεύχεται εδώ με τον συνήθη τρόπο, όπως ένας ιδιώτης, με τον τρόπο που οι πατέρες συνηθίζουν να προσφέρουν ικεσίες για τα παιδιά τους· αλλά ότι, με το πνεύμα της προφητείας, εκθέτει τις ευλογίες που επρόκειτο να αναμένονται από τον Θεό. Αυτός, λοιπόν, είναι ο λόγος για τον οποίο εξυψώνει την αξιοπρέπεια και τη δόξα του αξιώματός του ως άρχοντα με τόσο υψηλούς όρους, δηλαδή, ώστε οι δώδεκα φυλές του Ισραήλ να είναι πλήρως βέβαιες ότι ο Θεός είναι ο συγγραφέας αυτών των ευλογιών. Για τον ίδιο λόγο αποκαλεί τον εαυτό του «άνθρωπο του Θεού»: ώστε ο λαός να δεχθεί ό,τι πρόκειται να πει σαν να προερχόταν από τον Θεό, του οποίου είναι αναμφισβήτητος υπηρέτης. Ούτε η περίσταση του χρόνου στερείται βάρους — «πριν από τον θάνατό του», ή, «στον θάνατό του», που προσθέτει στην προφητεία τη δύναμη μιας διαθήκης. Για την περιγραφή της έλευσης του Κυρίου από το Σινά, ο Καλβίνος γράφει: 2 Και είπε, Ο Κύριος ήλθε από το Σινά. [305] Με αυτά τα λόγια τους υπενθυμίζει ότι τους παρουσιάζει μια επιβεβαίωση της διαθήκης, την οποία ο Θεός είχε κάνει μαζί τους σε αυτόν τον Νόμο, και ότι δεν είναι τίποτε διαφορετικό από αυτόν· διότι αυτή η σύνδεση ήταν υπερβολικά αποτελεσματική για την εδραίωση της βεβαιότητας των ευλογιών, αρκεί μόνο ο Νόμος να τιμάτο δεόντως· διότι τίποτε δεν ήταν καλύτερα προσαρμοσμένο για να επιβεβαιώσει τη χάρη του Θεού από τη μεγαλοπρέπεια που επιδείχθηκε στην έκδοση του Νόμου. Μερικοί, όπως νομίζω ακατάλληλα, το μεταφράζουν, — «Ο Θεός έρχεται στο Σινά», ενώ ο Μωυσής μάλλον εννοεί ότι ήλθε από εκεί, όταν η λαμπρότητά Του έγινε φανερή. Για στολισμό, το ίδιο πράγμα επαναλαμβάνεται σχετικά με τον Σηείρ και τον Φαράν· και, αφού αυτές οι τρεις λέξεις είναι συνώνυμες, επομένως το να εξέλθει, να ανατείλει και να έλθει, αντιπροσωπεύουν επίσης το ίδιο πράγμα, δηλαδή, εκείνη την εκδήλωση της θείας δόξας που θα έπρεπε να αρπάξει σε θαυμασμό τις διάνοιες όλων· σαν να είχε πει ότι οι ευλογίες του έπρεπε να γίνουν δεκτές με την ίδια ευλάβεια, όπως εκείνη που ο Θεός είχε εξασφαλίσει για τον Νόμο Του, όταν το πρόσωπό Του εμφανιζόταν εμφανώς στο όρος Σινά. Ο προφήτης Αββακούμ (Αββακούμ 3:3) έχει μιμηθεί αυτή τη μορφή, αν και με διαφορετικό σκοπό, δηλαδή, ώστε ο λαός να βασισθεί με εμπιστοσύνη στη δύναμή Του, η οποία είχε προηγουμένως φανερωθεί στους πατέρες με ορατή λαμπρότητα.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος συνδέει αυτή την αποκάλυψη με την αδιάλειπτη στοργή του Θεού προς τον λαό Του. 3. Ναι, ηγάπησε τον λαόν. [308] Εάν προτιμάται να εφαρμοσθή τούτο εις τα έθνη, η πρότασις πρέπει ούτω να αναλυθή, «Αν και αγαπά πάντας τους ανθρώπους, εν τούτοις οι άγιοι Αυτού τιμώνται με την ιδιαιτέραν εύνοιαν Αυτού, καθότι επαγρυπνεί επί της ασφαλείας αυτών»· ορθότερον όμως είναι να ερμηνευθή ως αναφερόμενον μόνον εις τα τέκνα του Αβραάμ, τα οποία ονομάζει «λαούς», διότι, ένεκα του πλήθους εις το οποίον ηυξήθησαν, εις τας διαφόρους φυλάς αυτών, ηδύναντο να λογισθούν ως τοσαύτα έθνη. Και επειδή το μόριον αφ, αφ, [309] σημαίνει παράτασιν χρόνου, όπως το μέχρι τώρα εις την λατινικήν, η ακολουθούσα έννοια θα είναι πολύ ικανοποιητική, ότι, Αν και οι απόγονοι του Αβραάμ διηρέθησαν εις διαφόρους φυλάς, και διά τούτο εφαίνοντο να μη είναι πλέον μία και μόνη οικογένεια, εν τούτοις ο Θεός εξηκολούθησε να θεωρή πάντας αυτούς με στοργήν, και ο αριθμός και αι διαιρέσεις αυτών δεν εμπόδισαν Αυτόν από του να λογίζη αυτούς ως εν σώμα. Το σύνολον είναι, ότι η εύνοια του Θεού προς αυτούς δεν εσβέσθη, ούτε υπό της προόδου του χρόνου, ούτε υπό της αυξήσεως του λαού· αλλά ότι εξετείνετο αδιαλείπτως εις το γένος του Αβραάμ, οσονδήποτε μακράν ή ευρέως και αν εσκορπίζετο.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς επηρεάζει η ανάμνηση της προφητικής αποστολής του Μωυσή τον τρόπο με τον οποίο δέχεστε τις υποσχέσεις του Θεού σήμερα; Σε ποιους τομείς της ζωής χρειάζεστε υπενθύμιση ότι η εύνοια του Θεού συνεχίζεται παρά τον χρόνο και την αλλαγή; Πού μπορείτε να προσκολληθείτε πληρέστερα στην εντολή του Κυρίου όπως περιγράφει ο Καλβίνος τους πιστούς;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Κύριε Παντοκράτορ, ὁ καθιδρύσας τὴν διαθήκην Σου μετὰ τοῦ Ἰσραὴλ καὶ ἀνακηρύξας πᾶσαν εὐλογίαν διὰ τῶν τελικῶν λόγων τοῦ Μωυσέως, χάρισον ἡμῖν τὴν αὐτὴν πεποίθησιν ὅτι πᾶσα ἡ μερίς ἡμῶν ῥέει ἐκ τῆς ἀμεταβλήτου Σου πιστότητος καὶ τῆς ἐκλεκτικῆς Σου χάριτος. Κράτει τὰς καρδίας ἡμῶν διδακτὰς πρὸς τὸ δέχεσθαι τὸν νόμον Σου, καὶ ἐνίσχυσον ἡμᾶς νὰ περιπατῶμεν ἐν τῇ κληρονομίᾳ ἣν ἡτοίμασας ἕως οὗ ἴδωμέν Σε πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Χριστοῦ προσευχόμεθα. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →