Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Βασιλείς
Α' Βασιλέων 17-18 — με τον Benson
Άνοιγμα
Στο θερμό πνεύμα της Γουεσλεϊανής αφοσίωσης στρεφόμαστε σήμερα στο σχολιασμό του Joseph Benson για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Η προσεκτική έκθεση του Benson για το Α' Βασιλέων 17-18 μας καλεί να δούμε τον ζωντανό Θεό που συντηρεί τον προφήτη του και αναζωογονεί την πίστη μιας χήρας των Εθνών. Τα λόγια του μας καθοδηγούν μέσα από την ξηρασία, το θαύμα και την αντιπαράθεση στο Κάρμηλο, αναζωπυρώνοντας τις καρδιές μας να εμπιστευτούμε τον ίδιο Κύριο που απαντά με φωτιά και βροχή. Είθε το Άγιο Πνεύμα να ανοίξει αυτές τις αρχαίες σκηνές εκ νέου για την ενθάρρυνση και την υπακοή μας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα το Α' Βασιλέων 17-18 με ευλαβική προσοχή. Ακούστε πώς ο Ηλίας αντιμετωπίζει τον Αχαάβ, συντηρείται από κοράκια και μια χήρα, ανασταίνει νεκρούς, και αργότερα καλεί φωτιά στο Κάρμηλο. Αφήστε την αφήγηση να αφυπνίσει τόσο τον δέος για τη δύναμη του Θεού όσο και τον πόθο για την ίδια τολμηρή πίστη που εμπιστεύεται τον Κύριο σε κάθε ακρότητα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Benson ξεκινά παρουσιάζοντας την ξαφνική εμφάνιση του προφήτη και τη θεία αποστολή του.
Στίχος 1. Α' Βασιλέων 17:1. Και Ηλίας ο Θεσβίτης, κ.λπ. Τόσο κακός ήταν ο χαρακτήρας, τόσο των Ισραηλιτών όσο και των αρχόντων τους, όπως περιγράφεται στο προηγούμενο κεφάλαιο, που θα περίμενε κανείς ο Θεός να είχε απορρίψει έναν λαό που τον είχε απορρίψει τόσο πολύ· αλλά ως απόδειξη του αντιθέτου, ποτέ ο Ισραήλ δεν ευλογήθηκε τόσο πολύ με έναν καλό προφήτη όσο όταν βασανιζόταν τόσο πολύ με έναν κακό βασιλιά. Ποτέ βασιλιάς δεν ήταν τόσο τολμηρός στην αμαρτία όσο ο Αχαάβ, ποτέ προφήτης δεν ήταν τόσο τολμηρός στην επίπληξη και την απειλή όσο ο Ηλίας, του οποίου η ιστορία αρχίζει σε αυτό το κεφάλαιο, και είναι γεμάτη θαύματα. Σχεδόν κανένα μέρος της ιστορίας της Παλαιάς Διαθήκης δεν λάμπει φωτεινότερα από αυτό, σχετικά με το πνεύμα και τη δύναμη του Ηλία· αυτός μόνο, από όλους τους προφήτες, είχε την τιμή του Ενώχ, του πρώτου προφήτη, να μεταφερθεί ώστε να μη δει θάνατο· και την τιμή του Μωυσή, του μεγάλου προφήτη, να συνοδεύσει τον Σωτήρα μας στη μεταμόρφωσή του.Στη συνέχεια παρακολουθεί το ταξίδι του Ηλία στη Σαρεπτά και την πρώτη συνάντηση της χήρας με τον άνθρωπο του Θεού.
Στίχος 9. Α' Βασιλέων 17:9. Σήκω, πήγαινε στη Σαρεπτά. Μια πόλη μεταξύ Τύρου και Σιδώνος, που ονομάζεται Σάρεπτα από τον Άγιο Λουκά 4:26, και άλλους. Που ανήκει στη Σιδώνα. Στη δικαιοδοσία αυτής της πόλης, η οποία κατοικούνταν από Εθνικούς. Και η πρόνοια του Θεού για τον προφήτη του, πρώτα, μέσω ενός ακάθαρτου πουλιού, και μετά μέσω ενός Εθνικού, τον οποίο οι Εβραίοι θεωρούσαν ακάθαρτο, ήταν ένα προμήνυμα της κλήσης των Εθνών, και της απόρριψης των Εβραίων. Έτσι ο Ηλίας ήταν ο πρώτος προφήτης των Εθνών. Διέταξε μια χήρα γυναίκα. Δηλαδή, όρισε ή προνόησε· διότι το ότι δεν είχε λάβει ακόμη καμία αποκάλυψη ή εντολή από τον Θεό γι' αυτό, φαίνεται από το Α' Βασιλέων 17:12.Ο Benson στη συνέχεια αναπτύσσει τη θλίψη της χήρας για τον θάνατο του γιου της και την μεσιτεία του προφήτη.
Στίχος 17. Α' Βασιλέων 17:17. Δεν είχε μείνει πνοή μέσα του. Ούτε ψυχή ούτε ζωή, όπως σημαίνει σωστά η εβραϊκή λέξη που χρησιμοποιείται εδώ. Διότι, λέει ο Buxtorf, 'Οι Εβραίοι με το נשׁמה, neshama, εννοούν την λογική και αθάνατη ψυχή, εξ ου και συνηθίζουν να ορκίζονται με αυτήν: και παραθέτει τον Aben Ezra ως αυθεντία για την απόδοση της λέξης, anima, sed humana tantum· η ψυχή, αλλά μόνο η ανθρώπινη. Η έκφραση, ωστόσο, εδώ σημαίνει μόνο ότι πέθανε, όπως είναι φανερό από τους επόμενους στίχους. Αυτό ήταν ένα τρομερό και απροσδόκητο χτύπημα για αυτή τη χήρα, και, αναμφίβολα, στάλθηκε για την περαιτέρω δοκιμασία της πίστης και της υπομονής της. Είχε δεχτεί έναν μεγάλο προφήτη στο σπίτι της, είχε αναλάβει να τον συντηρήσει, και είχε λόγους να πιστεύει ότι σίγουρα ο Κύριος θα της έκανε καλό· όμως τώρα χάνει τον γιο της. Δεν πρέπει να μας φαίνεται παράξενο αν συναντήσουμε πολύ οξείες θλίψεις, ακόμη και όταν βρισκόμαστε στον δρόμο του καθήκοντος, και της εξέχουσας υπηρεσίας προς τον Θεό: μάλιστα, και όταν έχουμε τις σαφέστερες εκδηλώσεις της εύνοιας και της καλής θέλησης του Θεού προς εμάς, ακόμη και τότε πρέπει να προετοιμαζόμαστε για τις επιπλήξεις της πρόνοιάς του· το βουνό μας ποτέ δεν στέκεται τόσο σταθερό ώστε να μην μπορεί να μετακινηθεί, και επομένως, σε αυτόν τον κόσμο, πρέπει πάντα να χαιρόμαστε με τρόμο.
Σκεφτείτε
Τέλος, ο Benson αντλεί το μάθημα από την ανανεωμένη ομολογία της χήρας μετά την αποκατάσταση του παιδιού.
Στίχοι 23-24. Α' Βασιλέων 17:23-24. Και είπεν Ηλίας, Ιδού, ο υιός σου ζει. Και ιδού η δύναμη της προσευχής, και η δύναμη Εκείνου που ακούει και απαντά στην προσευχή, που σκοτώνει και ζωοποιεί. Η γυναίκα είπε, Τώρα από αυτό γνωρίζω ότι είσαι άνθρωπος του Θεού. Αν και το πίστευε πριν, και τον αποκαλούσε άνθρωπο του Θεού (Α' Βασιλέων 17:18), πράγμα που μπορούσε κάλλιστα να κάνει, έχοντας καθημερινά γίνει μάρτυρας της θαυματουργικής αύξησης του αλευριού και του λαδιού· όμως, όταν είδε ότι δεν θεράπευσε το άρρωστο παιδί της, αλλά το άφησε να χειροτερέψει και να πεθάνει, άρχισε να αμφιβάλλει γι' αυτό: αλλά βλέποντας τον γιο της να αναζωογονείται, η πίστη της αναζωογονήθηκε μαζί του, και επιβεβαιώθηκε δυναμικά. Διότι, μέσω της χαράς που τον ξαναβρήκε, αυτό το τελευταίο θαύμα της φάνηκε πολύ μεγαλύτερο από το προηγούμενο. Ο λόγος του Κυρίου στο στόμα σου είναι αλήθεια. Ο Θεός στον οποίο ομολογείς ότι πιστεύεις, είναι ο μόνος αληθινός Θεός· και η διδασκαλία και η θρησκεία που διδάσκεις, είναι η μόνη αληθινή θρησκεία· και επομένως από εδώ και πέρα αποκηρύσσω εντελώς τη λατρεία των ειδώλων.
Απαντήστε
1. Πού στις παρούσες μου συνθήκες καλούμαι να εμπιστευτώ την πρόνοια του Θεού πέρα από τα ορατά μέσα; 2. Πώς η προθυμία της χήρας να δώσει πρώτη αμφισβητεί τις δικές μου συνήθειες γενναιοδωρίας και πίστης; 3. Με ποιους τρόπους μπορεί ο Κύριος να με καλεί να σταθώ με θάρρος για την αλήθεια Του ενώπιον εκείνων που την αντιτίθενται;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε που ανέδειξες προφήτες όπως ο Ηλίας και για την πιστή μαρτυρία που διατηρείται στο σχολιασμό του Benson. Ενδυνάμωσε τις καρδιές μας να υπακούμε στον λόγο σου ακόμα και όταν το ρυάκι στερεύει και το βαρέλι φαίνεται άδειο. Χάρισέ μας την πίστη της χήρας που δίνει πρώτη και πιστεύει την υπόσχεσή σου. Αναζωογόνησε τις ψυχές μας όπως αναζωογόνησες τον γιο της, και άσε τη φωτιά σου να πέσει πάνω στα θυσιαστήριά μας ώστε ο κόσμος να γνωρίσει ότι είσαι ο ζωντανός Θεός. Μέσω του Χριστού του Κυρίου μας, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →