← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μάρκος

Μάρκος 4 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Μάρκος 4Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα εισερχόμαστε στους πλούσιους στοχασμούς του Ιωάννη Καλβίνου στο τέταρτο κεφάλαιο του Μάρκου, όπου ο Ιησούς σπέρνει τον λόγο μέσω παραβολών. Η προσεκτική ερμηνεία του Καλβίνου ανοίγει τα μυστήρια της βασιλείας, δείχνοντας πώς το ίδιο μήνυμα αποδίδει διαφορετικό καρπό ανάλογα με το έδαφος της καρδιάς. Τα λόγια του μας προσκαλούν να ακούσουμε με τα αυτιά μαθητών που έχουν λάβει χάρη για να κατανοήσουν. Καθώς ακολουθούμε την ερμηνεία του, ανακαλύπτουμε τόσο την σοβαρή πραγματικότητα των σκληρυμένων καρδιών όσο και το τρυφερό προνόμιο εκείνων στους οποίους δίνεται περισσότερο. Ας εμβαθύνει αυτή η μελέτη την ευλάβειά μας για τον λόγο και την επιθυμία μας να καρποφορήσουμε διαρκώς.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοίμασε την καρδιά σου να ακούσεις την παραβολή του σπορέα όπως καταγράφεται στο τέταρτο κεφάλαιο του Μάρκου. Διάβασε το κεφάλαιο αργά, επιτρέποντας στα λόγια του Ιησού να εγκατασταθούν. Παρατήρησε τα διαφορετικά εδάφη και τις ιδιωτικές ερωτήσεις των μαθητών. Ζήτησε από το Πνεύμα να ανοίξει τα αυτιά σου ώστε ο σπόρος να ριζώσει και να αυξηθεί. Επίστρεψε στο κείμενο μετά τη μελέτη για να αφήσεις τις γνώσεις του Καλβίνου να φωτίσουν ό,τι διάβασες.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ανοίγει θέτοντας τη σκηνή της διδασκαλίας. Ματθαίος 13:2. Και συγκεντρώθηκαν γύρω του μεγάλα πλήθη. Δεν είναι χωρίς καλό λόγο που οι Ευαγγελιστές αρχίζουν πληροφορώντας μας ότι συγκεντρώθηκε ένα τεράστιο πλήθος, και ότι όταν ο Χριστός το είδε, οδηγήθηκε να συγκρίνει τη διδασκαλία του με σπόρο. Εκείνο το πλήθος είχε συγκεντρωθεί από διάφορα μέρη: όλοι ήταν σε αγωνία· όλοι ήταν εξίσου πρόθυμοι να ακούσουν, αλλά όχι εξίσου πρόθυμοι να δεχτούν διδασκαλία. Ο σκοπός της παραβολής ήταν να τους πληροφορήσει ότι ο σπόρος της διδασκαλίας, που σκορπίζεται μακριά και πλατιά, δεν είναι παντού παραγωγικός· επειδή δεν βρίσκει πάντα γόνιμο και καλά καλλιεργημένο έδαφος. Ο Χριστός δήλωσε ότι ήταν εκεί με την ιδιότητα του γεωργού, που πήγαινε να σπείρει σπόρο, αλλά πολλοί από τους ακροατές του έμοιαζαν με ακαλλιέργητο και ξεραμένο έδαφος, ενώ άλλοι έμοιαζαν με ακανθώδες έδαφος· έτσι ώστε ο κόπος και ο ίδιος ο σπόρος να πετιούνται. Αποφεύγω να κάνω περαιτέρω έρευνα για το νόημα της παραβολής, μέχρι να φτάσουμε στην εξήγησή της· η οποία, όπως θα βρούμε, δίνεται λίγο αργότερα από τον Κύριό μας. Μπορεί μόνο να είναι απαραίτητο, προς το παρόν, να υπενθυμίσω στον αναγνώστη ότι αν εκείνοι που έτρεξαν από μακρινά μέρη προς τον Χριστό, σαν πεινασμένοι, συγκρίνονται με άγονο και στείρο έδαφος, δεν χρειάζεται να απορούμε αν, στις ημέρες μας, το Ευαγγέλιο δεν αποδίδει καρπό σε πολλούς, από τους οποίους κάποιοι είναι τεμπέληδες και νωθροί, άλλοι ακούν με αδιαφορία, και άλλοι μόλις που έλκονται ακόμη και να ακούσουν. Στη συνέχεια στρέφεται στους μαθητές που τον πλησιάζουν. 10. Οι μαθητές πλησιάζοντας είπαν σε αυτόν. Από τα λόγια του Ματθαίου είναι φανερό ότι οι μαθητές δεν κοίταζαν μόνο τον εαυτό τους, αλλά ήθελαν επίσης να συμβουλευτούν το όφελος των άλλων. Μη μπορώντας να κατανοήσουν την παραβολή, συμπέραναν ότι θα ήταν εξίσου λίγο κατανοητή από τον λαό· και, επομένως, παραπονιούνται ότι ο Χριστός χρησιμοποίησε γλώσσα από την οποία οι ακροατές του δεν μπορούσαν να αντλήσουν κανένα όφελος. Τώρα, αν και οι παραβολές γενικά βρίσκονται να φωτίζουν το θέμα που πραγματεύονται, ωστόσο η αδιάκοπη πορεία μιας μεταφοράς μπορεί να οδηγήσει σε ασάφεια. [175] Έτσι λοιπόν ο Χριστός, παραδίδοντας αυτή την παραβολή, σκόπευε να τυλίξει, σε μια αλληγορία, ό,τι θα μπορούσε να πει πιο απλά και πλήρως, χωρίς σχήμα. [176] Αλλά τώρα που προστίθεται η εξήγηση, ο εικονικός λόγος έχει μεγαλύτερη ενέργεια και δύναμη από ό,τι αν ήταν απλός: με το οποίο εννοείται ότι δεν είναι μόνο κατάλληλος να παράγει πιο ισχυρή εντύπωση στο νου, αλλά είναι επίσης πιο σαφής. Τόσο σημαντικός είναι ο τρόπος με τον οποίο λέγεται οτιδήποτε. [177] Ο Καλβίνος συνεχίζει ξεδιπλώνοντας την ειδική χάρη που δόθηκε στους μαθητές. Για να διαπιστώσουμε πλήρως το νόημα του παρόντος χωρίου, πρέπει να εξετάσουμε πιο προσεκτικά τον σκοπό του Χριστού, τον λόγο για τον οποίο, και τον σκοπό για τον οποίο, ειπώθηκαν αυτά τα λόγια. Πρώτον, η σύγκριση σκοπεύει αναμφίβολα από τον Χριστό να δείξει το μέγεθος της χάρης που δόθηκε στους μαθητές του, στο ότι έλαβαν ειδικά ό,τι δεν δόθηκε αδιακρίτως σε όλους. Αν ρωτηθεί γιατί αυτό το προνόμιο ήταν ιδιαίτερο στους αποστόλους, [181] ο λόγος σίγουρα δεν θα βρεθεί στους ίδιους, και ο Χριστός, δηλώνοντας ότι δόθηκε σε αυτούς, αποκλείει κάθε αξία. [182] Ο Χριστός δηλώνει ότι υπάρχουν ορισμένοι και εκλεκτοί άνθρωποι, στους οποίους ο Θεός χορηγεί ειδικά αυτή την τιμή να τους αποκαλύπτει τα μυστικά του, και ότι άλλοι στερούνται αυτή τη χάρη. Κανένας άλλος λόγος δεν θα βρεθεί για αυτή τη διάκριση, εκτός από το ότι ο Θεός καλεί στον εαυτό του εκείνους που έχει δωρεάν εκλέξει.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος στοχάζεται περαιτέρω στην αρχή του να λαμβάνει περισσότερο. 12. Διότι όποιος έχει, θα δοθεί σε αυτόν. Ο Χριστός συνεχίζει το θέμα που μόλις ανέφερα· γιατί υπενθυμίζει στους μαθητές του πόσο ευγενικά ενεργεί ο Θεός προς αυτούς, ώστε να εκτιμούν περισσότερο τη χάρη του, και να αναγνωρίζουν ότι βρίσκονται υπό βαθύτερες υποχρεώσεις στην καλοσύνη του. Τα ίδια λόγια τα επαναλαμβάνει αργότερα, αλλά με διαφορετική έννοια, (Ματθαίος 25:29)· γιατί σε εκείνη την περίπτωση ο λόγος σχετίζεται με τη νόμιμη χρήση των χαρισμάτων. [183] Αλλά εδώ διδάσκει απλά ότι περισσότερο δίνεται στους αποστόλους παρά στην πλειονότητα των ανθρώπων, επειδή ο ουράνιος Πατέρας ευαρεστείται να επιδείξει στην τελειότητα την καλοσύνη του προς αυτούς. Κλείνει τον στοχασμό με την προειδοποίηση σχετικά με εκείνους που δεν έχουν. Και αυτός που δεν έχει, ακόμη και ό,τι έχει θα αφαιρεθεί από αυτόν. Αυτό μπορεί να φανεί σκληρή έκφραση· αλλά αντί να λέει ότι ό,τι δεν έχουν οι ασεβείς αφαιρείται από αυτούς, ο Λουκάς απαλύνει τη σκληρότητα και αφαιρεί την αμφισημία με μια ελαφρά αλλαγή των λέξεων: και όποιος δεν έχει, ακόμη και ό,τι νομίζει ότι έχει θα αφαιρεθεί από αυτόν. Και πράγματι συμβαίνει συχνά ότι οι αποδοκιμασμένοι είναι προικισμένοι με εξέχοντα χαρίσματα, και φαίνονται να μοιάζουν με τα παιδιά του Θεού: αλλά δεν υπάρχει τίποτα πραγματικής αξίας σε αυτούς· γιατί ο νους τους στερείται ευσέβειας, και έχει μόνο τη λάμψη μιας κενής επίδειξης. Ο Ματθαίος επομένως δικαιολογείται λέγοντας ότι δεν έχουν τίποτα· γιατί ό,τι έχουν δεν έχει αξία ενώπιον του Θεού, και δεν έχει μονιμότητα μέσα. Εξίσου κατάλληλη είναι η δήλωση του Λουκά, ότι τα χαρίσματα, με τα οποία έχουν προικιστεί, διαφθείρονται από αυτούς, ώστε να λάμπουν μόνο στα μάτια των ανθρώπων, αλλά δεν έχουν τίποτα περισσότερο από λαμπρότητα και κενή επίδειξη. Ως εκ τούτου, ας μάθουμε επίσης να στοχεύουμε στην πρόοδο σε όλη μας τη ζωή· γιατί ο Θεός μας χορηγεί τη γεύση της ουράνιας διδασκαλίας του με τον ρητό όρο ότι τρεφόμαστε από αυτήν άφθονα από ημέρα σε ημέρα, μέχρι να φτάσουμε να χορτάσουμε πλήρως από αυτήν.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς το προνόμιο της κατανόησης διεγείρει ευγνωμοσύνη μέσα σου σήμερα; Με ποιους τρόπους φυλάς τον σπόρο που ήδη λήφθηκε ώστε να προστεθεί περισσότερο; Πού μπορεί να αντιστέκεσαι στον λόγο και να διακινδυνεύεις την απώλεια ό,τι νομίζεις ότι έχεις;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Πατέρα, σε ευχαριστούμε για το φως του λόγου σου και για τους διδασκάλους που έδωσες στην εκκλησία σου. Σε δοξάζουμε που άνοιξες τα μάτια μας να δούμε και τα αυτιά μας να ακούσουμε τα μυστήρια της βασιλείας. Φύλαξέ μας από τη σκληρότητα που σπαταλά τον σπόρο και από την υπερηφάνεια που φαντάζεται ότι δεν χρειαζόμαστε τίποτα περισσότερο. Καθημερινά πρόσθεσε σε εμάς τα πλούτη της χάρης σου ώστε ο λόγος να καρποφορήσει σε εμάς εκατονταπλάσια. Ας περπατήσουμε ως εκείνοι που έλαβαν πολλά και επομένως οφείλουν πολλά στον Υιό σου, στο όνομα του οποίου προσευχόμαστε. Αμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →