← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γαλάτες

Γαλάτας 6 — Eterniseed (Καθολικός με δευτεροκανονικά)

Γαλάτες 6Eterniseed Original — Φωνή Καθολική20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο τελευταίο κεφάλαιο της επιστολής του προς τους Γαλάτας ο Παῦλος εισάγει την κοινότητα στο πρακτικό σχήμα της ζωής εν Πνεύματι. Απελευθερωμένοι από τον ζυγό του νόμου αλλά δεμένοι με τον Χριστό οι πιστοί ανακαλύπτουν ότι το Ευαγγέλιο δεν τους αφήνει απομονωμένους. Αντιθέτως τους συγκεντρώνει σε μια ζωντανή κοινωνία όπου η αδυναμία του καθενός γίνεται αφορμή για την αγάπη του άλλου. Το χωρίο ξεδιπλώνεται στον ορίζοντα της μυστηριακής ζωής της Εκκλησίας όπου ο σταυρός κηρύττεται καθημερινά και οι πιστοί τρέφονται από τον ένα άρτο που τους κάνει ένα σώμα. Εδώ ο απόστολος επιμένει ότι η νέα κτίση δεν είναι αφηρημένη ιδέα αλλά συγκεκριμένος τρόπος να βαστάζουμε ο ένας τα φορτία του άλλου να μη χανόμαστε στην καλοσύνη και να καυχώμαστε μόνο στον σταυρό. Αναγνωσμένο μέσα στην ζωντανή Παράδοση της Εκκλησίας το χωρίο αντηχεί την αρχαία πρόσκληση σε έργα ελέους που στηρίζουν τόσο τον οίκο της πίστεως όσο και τον ευρύτερο κόσμο προετοιμάζοντας την ψυχή για την κρίση που θα φανερώσει τι έσπειρε ο καθένας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε το κείμενο αργά επιτρέποντας στον ρυθμό του να εγκατασταθεί στην καρδιά. Προσέξτε πώς ο Παῦλος μεταβαίνει από την ήπια αποκατάσταση του πεσμένου αδελφού στο κοινό φορτίο που εκπληρώνει τον νόμο του Χριστού. Παρατηρήστε την προειδοποίηση κατά της αυταπάτης στην εικόνα της σποράς και του θερισμού και την σταθερή ενθάρρυνση να μη λιποψυχήσουμε στην καλοσύνη. Προσέξτε την τελική αντίθεση ανάμεσα στα σημάδια του κόσμου και τη νέα κτίση που σφραγίζεται από τον σταυρό. Καθώς διαβάζετε αφήστε τις λέξεις να σας προσκαλέσουν να εξετάσετε τα κρυφά αυλάκια της δικής σας ζωής και τους ήσυχους τρόπους με τους οποίους η Εκκλησία ακόμη βαστάζει τα φορτία των μελών της μέσω των μυστηρίων και της καθημερινής αγάπης.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Παῦλος αρχίζει με την περίπτωση κάποιου που συνελήφθη σε παράπτωμα. Η κοινότητα δεν πρέπει να στέκεται μακριά με κρίση αλλά να αποκαθιστά τον αμαρτωλό με πνεύμα πραότητας προσέχοντας ο καθένας μήπως και ο ίδιος πειραχθεί. Αυτή η αμοιβαία φροντίδα δεν είναι προαιρετική αρετή είναι ο ίδιος ο τρόπος με τον οποίο εκπληρώνεται ο νόμος του Χριστού. Το να βαστάζει κανείς το φορτίο του άλλου σημαίνει να εισέρχεται στο πρότυπο Εκείνου που πήρε επάνω του τις αμαρτίες του κόσμου. Ο απόστολος στρέφεται έπειτα στην προσωπική εξέταση αν κάποιος νομίζει ότι είναι κάτι ενώ είναι τίποτα εξαπατά τον εαυτό του. Ο καθένας πρέπει να δοκιμάζει το δικό του έργο αντί να συγκρίνεται με άλλους διότι στο τέλος κάθε άνθρωπος θα βαστάξει το δικό του φορτίο ενώπιον του θρόνου του Θεού. Ωστόσο αυτές οι δύο αλήθειες δεν αλληλοαναιρούνται η πρώτη διέπει τη ζωή μέσα στην κοινωνία των αγίων η δεύτερη την τελική κρίση που κάθε ψυχή πρέπει να αντιμετωπίσει μόνη. Το κείμενο στη συνέχεια απευθύνεται σε εκείνους που λαμβάνουν διδασκαλία στον λόγο. Πρέπει να μοιράζονται όλα τα αγαθά με τους διδασκάλους τους μια πράξη κοινωνίας που ενώνει το σώμα και αναγνωρίζει τα πνευματικά αγαθά που ελήφθησαν. Ο Παῦλος διευρύνει έπειτα τον ορίζοντα με την εικόνα της σποράς. Ο Θεός δεν εμπαίζεται ό,τι σπείρει ο άνθρωπος αυτό και θα θερίσει. Το να σπείρει κανείς στη σάρκα αποφέρει φθορά το να σπείρει στο Πνεύμα αποφέρει αιώνια ζωή. Ο θερισμός είναι βέβαιος όμως ο κόπος είναι μακρύς και η κούραση απειλεί. Γι' αυτό οι πιστοί προτρέπονται να μη χάνουν το θάρρος τους διότι εν καιρώ θα θερίσουν αν δεν εγκαταλείψουν. Η καλοσύνη πρέπει να επεκτείνεται ιδιαίτερα στον οίκο της πίστεως αλλά δεν σταματά εκεί. Τέλος ο Παῦλος επιστρέφει στον σταυρό. Εκείνοι που επιμένουν στην περιτομή ζητούν να αποφύγουν τον διωγμό για τον σταυρό του Χριστού. Η μόνη καύχηση που επιτρέπεται είναι στον σταυρό αυτόν με τον οποίο ο κόσμος έχει σταυρωθεί για τον πιστό και ο πιστός για τον κόσμο. Περιτομή ή απεριτομησία δεν σημαίνει τίποτα αυτό που μετράει είναι η νέα κτίση. Σε εκείνους που πορεύονται κατά αυτόν τον κανόνα ο Παῦλος αναγγέλλει ειρήνη και έλεος και επί του Ισραήλ του Θεού. Τα σημάδια του Ιησού που είναι χαραγμένα στο ίδιο του το σώμα γίνονται η αυθεντική σφραγίδα της αποστολικότητας υπερβαίνοντας κατά πολύ κάθε εξωτερική τελετή. Στην ανάγνωση της Εκκλησίας αυτά τα χωρία φωτίζουν την μυστηριακή οικονομία ο σταυρός που κηρύττεται στην Ευχαριστία διαμορφώνει έναν λαό ικανό να βαστάζει φορτία μαζί ενώ ο τελικός θερισμός υπενθυμίζει την κρίση που ακολουθεί την άξια ή ανάξια υποδοχή των ιδίων μυστηρίων.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Το ίδιο Πνεύμα που κίνησε τον Παῦλο να γράψει αυτές τις γραμμές συνεχίζει να ομιλεί μέσω της λειτουργίας της Εκκλησίας και των βίων των αγίων. Η πρόσκληση να βαστάζουμε ο ένας τα φορτία του άλλου αντηχεί την ίδια την πρόσκληση του Κυρίου να πάρουμε τον ζυγό του ο οποίος γίνεται ελαφρύς μόνο όταν μοιράζεται. Η εικόνα της σποράς και του θερισμού αντηχεί την επιμονή της σοφίας ότι η ελεημοσύνη και το έλεος αποθηκεύουν θησαυρό που δεν αποτυγχάνει. Στη Θεία Λειτουργία η πομπή των προσφορών ακόμη εικονίζει τη μοιρασιά αγαθών με εκείνους που διδάσκουν και με τους πτωχούς ενώ η κοινωνία φανερώνει ενωμένα τα μέλη των οποίων τα φορτία έχουν τεθεί επί του θυσιαστηρίου. Η νέα κτίση που κηρύττει ο Παῦλος γεύεται ήδη στο βάπτισμα και τρέφεται στην Ευχαριστία όμως αναμένει την πλήρη αποκάλυψή της όταν κάθε έργο θα ζυγιστεί. Έτσι το κεφάλαιο στέκεται ως γέφυρα ανάμεσα στην παρούσα κοινωνία της Εκκλησίας και την επερχόμενη κρίση προτρέποντας τους πιστούς να ζουν τώρα στην ελευθερία που μόνο ο σταυρός χαρίζει.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην καθημερινή σας ζωή σας ζητά ο Κύριος να αφήσετε τις δικές σας μέριμνες αρκετά ώστε να σηκώσετε το φορτίο κάποιου άλλου χωρίς να ζητάτε αναγνώριση Σε ποιους κρυφούς τρόπους ίσως σπέρνετε στη σάρκα ενώ πείθετε τον εαυτό σας ότι υπηρετείτε το Πνεύμα και ποια συγκεκριμένη αλλαγή συνήθειας θα επέτρεπε να φανεί ο θερισμός του Πνεύματος Καθώς προετοιμάζεστε να δεχθείτε την Ευχαριστία αυτή την εβδομάδα πώς μπορεί η μνήμη του σταυρού να σας οδηγήσει σε μεγαλύτερη πραότητα προς εκείνους των οποίων τα σφάλματα παρατηρείτε πιο γρήγορα
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ιησού Χριστέ που βάσταξες το φορτίο των αμαρτιών μας επί του σταυρού μόρφωσέ μας σε λαό που πρόθυμα βαστάζει ο ένας τα φορτία του άλλου. Ας πέσει ο σπόρος του λόγου σου σε καλή γη μέσα μας ώστε να μη χανόμαστε στην καλοσύνη αλλά να θερίζουμε εν καιρώ τον θερισμό της αιωνίου ζωής. Διά της μεσιτείας της Υπεραγίας Θεοτόκου και πάντων των αγίων διατήρησέ μας πιστούς στη νέα κτίση που σφραγίστηκε στο βάπτισμα και τρέφεται στο θυσιαστήριό σου. Ας είναι η μόνη καύχησή μας στον σταυρό σου διά του οποίου ο κόσμος σταυρώνεται σε εμάς και εμείς σε αυτόν. Χάρισε ώστε όταν σταθούμε ενώπιον του θρόνου της κρίσεώς σου να βρεθούμε ανάμεσα σε εκείνους που έσπειραν στο Πνεύμα διά του αυτού Χριστού του Κυρίου ημών ο οποίος ζει και βασιλεύει μετά του Πατρός και του Αγίου Πνεύματος εις Θεός εις τους αιώνας των αιώνων Αμήν.

Eterniseed Original — Φωνή Καθολική · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.