← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Νεεμίας

Νεεμ 11-12 — με τον Ματθαίο Χένρι

Νεεμίας 11-12Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στα κεφάλαια 11 και 12 του Νεεμία μας προσκαλεί στο προσεκτικό έργο της αποκατάστασης όχι μόνο τειχών αλλά ενός λαού αφιερωμένου στον Θεό. Μέσα από τις σκέψεις του βλέπουμε πώς ηγέτες και οικογένειες ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση να κατοικήσουν στην αγία πόλη και πώς το ολοκληρωμένο τείχος έγινε αφορμή για χαρούμενη αφιέρωση. Οι γνώσεις του Χένρι τονίζουν την ένταση μεταξύ προσωπικής άνεσης και δημόσιας πιστότητας, υπενθυμίζοντάς μας ότι κάθε γενιά πρέπει να αποφασίσει πού θα κατοικήσει και ποιον θα υπηρετήσει. Καθώς ακολουθούμε την έκθεσή του, ενθαρρυνόμαστε να εξετάσουμε τους δικούς μας τόπους κατοικίας, υπηρεσίας και λατρείας. Ας διεγείρουν αυτά τα αρχαία αρχεία νέο θάρρος για να ζητήσουμε την ευημερία της πόλης του Θεού σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τον Νεεμία 11–12 αργά και προσευχητικά. Προσέξτε τους καταλόγους εκείνων που επέλεξαν να ζήσουν στην Ιερουσαλήμ, τις προσεκτικές ρυθμίσεις για την υπηρεσία του ναού και τον ενθουσιώδη εορτασμό που σημάδεψε την αφιέρωση του τείχους. Αφήστε τις λέξεις να εγκατασταθούν στην καρδιά σας καθώς φαντάζεστε οικογένειες να εγκαταλείπουν οικεία χωράφια για να ενισχύσουν την αγία πόλη και να ακούσετε τον ήχο της χαράς που ανεβαίνει από τις πύλες της.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά εξετάζοντας την απροθυμία πολλών να εγκατασταθούν στην Ιερουσαλήμ. Η Ιερουσαλήμ ονομάζεται εδώ η αγία πόλη (εδ. 1), επειδή εκεί ήταν ο ναός, και αυτός ήταν ο τόπος που ο Θεός είχε επιλέξει για να θέσει το όνομά του εκεί· γι' αυτόν τον λόγο, θα νόμιζε κανείς ότι ο άγιος σπόρος θα είχε όλοι επιλέξει να κατοικήσει εκεί και να αγωνιστεί για κατοικία εκεί· αλλά, αντίθετα, φαίνεται ότι απέφευγαν να κατοικήσουν εκεί, 1. Επειδή αναμενόταν μεγαλύτερη αυστηρότητα συμπεριφοράς από τους κατοίκους της Ιερουσαλήμ παρά από άλλους, στην οποία δεν ήταν πρόθυμοι να φτάσουν. Εκείνοι που δεν ενδιαφέρονται να είναι άγιοι οι ίδιοι είναι διστακτικοί να κατοικήσουν σε αγία πόλη· δεν θα κατοικούσαν ούτε στην ίδια τη Νέα Ιερουσαλήμ γι' αυτόν τον λόγο, αλλά θα επιθυμούσαν να έχουν μια συνεχιζόμενη πόλη εδώ στη γη. Ή, 2. Επειδή η Ιερουσαλήμ, από όλους τους τόπους, μισούνταν περισσότερο από τους ειδωλολάτρες γείτονές τους, και εναντίον της στρέφονταν τα κακόβουλα σχέδιά τους, γεγονός που έκανε εκείνον τον τόπο θέση κινδύνου (όπως συνήθως είναι η θέση τιμής) και επομένως δεν ήταν πρόθυμοι να εκτεθούν εκεί. Ο φόβος διωγμού και ονειδισμού, και του να βρεθούν σε μπελάδες, κρατά πολλούς έξω από την αγία πόλη, και τους κάνει διστακτικούς να εμφανιστούν για τον Θεό και τη θρησκεία, χωρίς να λογαριάζουν ότι, όπως η Ιερουσαλήμ απειλείται και προσβάλλεται με ειδική κακία από τους εχθρούς της, έτσι προστατεύεται με ειδική φροντίδα από τον Θεό της και γίνεται ήσυχη κατοικία, Ησ. λγ', 20· Ψαλ. μστ', 4, 5. Ή, 3. Επειδή ήταν περισσότερο προς το κοσμικό τους συμφέρον να κατοικήσουν στην ύπαιθρο. Η Ιερουσαλήμ δεν ήταν εμπορική πόλη, και επομένως δεν υπήρχαν χρήματα να κερδηθούν εκεί με εμπόριο, όπως υπήρχαν στην ύπαιθρο με σιτηρά και ζώα. Σημείωσε, Όλοι ζητούν τα δικά τους, όχι τα πράγματα του Ιησού Χριστού, Φιλ. β', 21. Είναι γενικό και δίκαιο παράπονο ότι οι περισσότεροι άνθρωποι προτιμούν τον δικό τους πλούτο, την πίστη, την ηδονή, την άνεση και την ασφάλεια, πριν από τη δόξα του Θεού και το κοινό καλό. Επειδή οι άνθρωποι ήταν έτσι διστακτικοί να κατοικήσουν στην Ιερουσαλήμ, τώρα που ήταν φτωχή, μας λέγεται εδώ, Στη συνέχεια εξηγεί τα πρακτικά βήματα που λήφθηκαν για να επανακατοικηθεί η πόλη. Ι. Με ποια μέσα αναπληρώθηκε. 1. Οι άρχοντες κατοικούσαν εκεί, εδ. 1. Αυτός ήταν ο κατάλληλος τόπος για να διαμένουν, επειδή εκεί είχαν τεθεί οι θρόνοι της κρίσεως (Ψαλ. ρκβ', 5), και εκεί, σε όλα τα δύσκολα ζητήματα, ο λαός κατέφευγε με τις τελευταίες του εκκλήσεις. Και αν ήταν παράδειγμα εξαίρετης αγάπης προς τον οίκο του Θεού, ζήλου για το κοινό καλό, και πίστεως, και αγίας τόλμης, και αυταπάρνησης, να κατοικήσουν εκεί αυτή την εποχή, οι άρχοντες θα ήταν παραδείγματα αυτών για τους κατώτερους. Η κατοικία τους εκεί θα προσκαλούσε και θα ενθάρρυνε και άλλους να κατοικήσουν εκεί επίσης. Οι μεγιστάνες είναι μαγνήτες. Όταν οι μεγάλοι άνδρες επιλέγουν την αγία πόλη για κατοικία τους, το παράδειγμά τους φέρνει την αγιότητα σε υπόληψη, και ο ζήλος τους θα προκαλέσει πολλούς. 2. Υπήρχαν μερικοί που προσφέρθηκαν πρόθυμα να κατοικήσουν στην Ιερουσαλήμ, εγκαταλείποντας γενναία το δικό τους κοσμικό συμφέρον για το δημόσιο καλό, εδ. 2. Είναι καταγεγραμμένο προς τιμήν τους, ότι όταν άλλοι ήταν διστακτικοί να διακινδυνεύσουν δυσκολία, απώλεια και κίνδυνο, αυτοί ζήτησαν το καλό της Ιερουσαλήμ, εξαιτίας του οίκου του Κυρίου του Θεού τους. Εκείνοι θα ευημερήσουν που έτσι αγαπούν τη Σιών, Ψαλ. ρκβ', 6, 9. Λέγεται, Ο λαός τους ευλόγησε. Τους επαίνεσαν· προσευχήθηκαν γι' αυτούς· δόξασαν τον Θεό γι' αυτούς. Πολλοί που δεν εμφανίζονται οι ίδιοι πρόθυμοι για το δημόσιο καλό θα δώσουν όμως καλό λόγο σε εκείνους που το κάνουν. Ο Θεός και ο άνθρωπος θα ευλογήσουν εκείνους που είναι δημόσιες ευλογίες, γεγονός που πρέπει να μας ενθαρρύνει να είμαστε ζηλωτές στο να κάνουμε το καλό. 3. Βρίσκοντας ότι ακόμη υπήρχε χώρος, αποφάσισαν μετά από αναθεώρηση όλου του σώματός τους να φέρουν έναν στους δέκα να κατοικήσει στην Ιερουσαλήμ· ποιοι θα ήταν καθορίστηκε με κλήρο, η διάθεση του οποίου, όλοι γνώριζαν, ήταν του Κυρίου. Αυτό θα απέτρεπε τη διαμάχη, και θα ήταν μεγάλη ικανοποίηση για εκείνους στους οποίους έπεσε ο κλήρος να κατοικήσουν στην Ιερουσαλήμ, ότι έβλεπαν καθαρά τον Θεό να ορίζει τα όρια της κατοικίας τους. Τήρησαν την αναλογία ενός στους δέκα, όπως μπορούμε να υποθέσουμε, για να φέρουν την ισορροπία μεταξύ πόλης και υπαίθρου σε δίκαιη και ίση στάθμιση· έτσι φαίνεται να αναφέρεται στον αρχαίο κανόνα της δόσεως του δεκάτου στον Θεό· και ό,τι δίνεται στην αγία πόλη το λογαριάζει ως δοσμένο στον εαυτό του. Στη συνέχεια ο Χένρι επισκοπεί τις συγκεκριμένες οικογένειες και ηγέτες που απάντησαν στην πρόσκληση. ΙΙ. Από ποια πρόσωπα αναπληρώθηκε. Δίνεται εδώ γενική περιγραφή των κατοίκων της Ιερουσαλήμ επειδή οι κυβερνήτες του Ιούδα τους έβλεπαν ως τη δύναμή τους στον Κύριο των δυνάμεων τον Θεό τους, και τους εκτιμούσαν ανάλογα, Ζαχ. ιβ', 5. 1. Πολλοί από τα παιδιά του Ιούδα και του Βενιαμίν κατοικούσαν εκεί· διότι, αρχικά, μέρος της πόλης ήταν στον κλήρο μιας από αυτές τις φυλές και μέρος στην άλλη· αλλά το μεγαλύτερο μέρος ήταν στον κλήρο του Βενιαμίν, και επομένως εδώ βρίσκουμε από τα παιδιά του Ιούδα μόνο 468 οικογένειες στην Ιερουσαλήμ (εδ. 6), αλλά από τον Βενιαμίν 928, εδ. 7, 8. Έτσι μικρές ήταν οι αρχές της, αλλά αργότερα, πριν από την εποχή του Σωτήρα μας, έγινε πολύ πιο πολυάνθρωπη. Όλοι όσοι από τον Ιούδα κατάγονταν από τον Φαρές, εκείνον τον γιο του Ιούδα από τον οποίο, κατά σάρκα, ήλθε ο Χριστός. Και, μολονότι οι Βενιαμίτες ήταν περισσότεροι σε αριθμό, όμως για τους άνδρες του Ιούδα λέγεται (εδ. 6) ότι ήταν ανδρείοι άνδρες, κατάλληλοι για υπηρεσία, και ικανοί να υπερασπιστούν την πόλη σε περίπτωση επίθεσης. Ο Ιούδας δεν έχει χάσει τον αρχαίο χαρακτήρα του ως σκύμνου λέοντος, τολμηρού και θαρραλέου. Για τους Βενιαμίτες που κατοικούσαν στην Ιερουσαλήμ μας λέγεται εδώ ποιος ήταν επιστάτης, και ποιος δεύτερος, εδ. 9. Διότι είναι εξίσου αναγκαίο για έναν λαό να έχει καλή τάξη μεταξύ τους όσο και να είναι οχυρωμένος εναντίον των επιθέσεων των εχθρών από έξω, να έχει καλούς άρχοντες όσο και καλούς στρατιώτες. 2. Οι ιερείς και οι Λευίτες πολλοί από αυτούς εγκαταστάθηκαν στην Ιερουσαλήμ· πού αλλού θα έπρεπε να κατοικήσουν άνθρωποι που ήταν άγιοι στον Θεό, παρά στην αγία πόλη; (1.) Οι περισσότεροι από τους ιερείς, μπορούμε να υποθέσουμε, κατοικούσαν εκεί, διότι η εργασία τους ήταν εκεί όπου ήταν ο ναός. Από εκείνους που έκαναν το έργο του οίκου στις σειρές τους εδώ ήταν 822 μιας οικογένειας, 242 μιας άλλης, και 128 μιας άλλης, εδ. 12-14. Ήταν καλό που αυτοί οι εργάτες δεν ήταν λίγοι. Λέγεται για μερικούς από αυτούς ότι ήταν ανδρείοι άνδρες (εδ. 14)· ήταν αναγκαίο να είναι έτσι, διότι η ιερωσύνη δεν ήταν μόνο έργο που απαιτούσε δύναμη, αλλά πόλεμος που απαιτούσε τόλμη, ιδιαίτερα τώρα. Για έναν από αυτούς τους ιερείς λέγεται ότι ήταν γιος ενός από τους μεγάλους άνδρες. Δεν ήταν υποτίμηση για τον μεγαλύτερο άνδρα που είχαν να έχει τον γιο του στην ιερωσύνη· μπορούσε να μεγαλύνει το αξίωμά του, διότι το αξίωμά του δεν τον μείωνε καθόλου. (2.) Μερικοί από τους Λευίτες επίσης ήλθαν και κατοίκησαν στην Ιερουσαλήμ, όμως λίγοι σε σύγκριση, 284 συνολικά (εδ. 18), με 172 πυλωρούς (εδ. 19), διότι μεγάλο μέρος της εργασίας τους ήταν να διδάσκουν την καλή γνώση του Θεού πάνω κάτω στη χώρα, για τον σκοπό αυτό έπρεπε να διασκορπιστούν στον Ισραήλ. Όσοι υπήρχε ανάγκη παρακολουθούσαν στην Ιερουσαλήμ· οι υπόλοιποι έκαναν το καλό αλλού. [1.] Λέγεται για έναν από τους Λευίτες ότι είχε την επιστασία της εξωτερικής εργασίας του οίκου του Θεού, εδ. 16. Οι ιερείς ήταν κύριοι διαχειριστές της εργασίας μέσα στις πύλες του ναού· αλλά αυτός ο Λευίτης εμπιστεύτηκε τις κοσμικές υποθέσεις του οίκου του Θεού, που ήταν σε τάξη προς τα πνευματικά—υποβοηθητικές των πνευματικών του υποθέσεων, τη συλλογή των εισφορών, την προμήθεια υλικών για την υπηρεσία του ναού, και τα παρόμοια, που ήταν αναγκαίο να επισταθούν, αλλιώς η εσωτερική εργασία θα είχε στερηθεί και θα είχε σταματήσει. Εκείνοι που φροντίζουν τα έξω—τις εξωτερικές υποθέσεις της εκκλησίας, την υπηρέτηση των τραπεζιών της, είναι εξίσου αναγκαίοι στη θέση τους όσο εκείνοι που φροντίζουν τα έσω—τις εσωτερικές της υποθέσεις, που δίνονται στον λόγο και την προσευχή. [2.] Λέγεται για έναν άλλο ότι ήταν ο κύριος να αρχίσει την ευχαριστία στην προσευχή. Πιθανώς είχε καλό αυτί και καλή φωνή, και ήταν επιστημονικός ψάλτης, και επομένως επιλέχθηκε να οδηγήσει τον ψαλμό. Ήταν προεξάρχων στον ναό. Παρατήρησε, Η ευχαριστία είναι αναγκαία στην προσευχή· πρέπει να πηγαίνουν μαζί· το να δίνεις ευχαριστία για προηγούμενα ελέη είναι αρμόζων τρόπος να ζητάς περαιτέρω ελέη. Και πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα στη δημόσια υπηρεσία ώστε όλα να γίνονται με τον καλύτερο τρόπο, ευπρεπώς και με τάξη—στην προσευχή, ώστε ένας να ομιλεί και οι υπόλοιποι να ενώνονται—στο ψάλσιμο, ώστε ένας να αρχίζει και οι υπόλοιποι να ακολουθούν.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι κλείνει το τμήμα ξεδιπλώνοντας το βαθύτερο νόημα της αφιέρωσης του τείχους. Ι. Πρέπει να ερωτήσουμε ποιο ήταν το νόημα αυτής της αφιέρωσης του τείχους· θα υποθέσουμε ότι περιλαμβάνει και την αφιέρωση της πόλης (το περιέχον για το περιεχόμενο), και επομένως δεν έγινε μέχρις ότου η πόλη ήταν αρκετά καλά αναπληρωμένη, κεφ. ια', 1. Ήταν μια επίσημη ευχαριστία προς τον Θεό για το μεγάλο έλεός του προς αυτούς στην ολοκλήρωση αυτής της επιχείρησης, από την οποία ήταν περισσότερο αισθητοί εξαιτίας της δυσκολίας και της αντίθεσης που είχαν συναντήσει σε αυτήν. 2. Με αυτόν τον τρόπο αφιέρωσαν την πόλη με ιδιαίτερο τρόπο στον Θεό και στην τιμή του, και πήραν κατοχή της γι' αυτόν και στο όνομά του. Όλες οι πόλεις μας, όλα τα σπίτια μας, πρέπει να έχουν γραμμένη επάνω τους αγιότητα στον Κύριο· αλλά αυτή η πόλη ήταν (όπως ποτέ καμία άλλη) αγία πόλη, η πόλη του μεγάλου Βασιλέως (Ψαλ. μη', 2 και Ματθ. ε', 35)· ήταν έτσι από τότε που ο Θεός την επέλεξε για να θέσει το όνομά του εκεί, και ως τέτοια, αφού τώρα επισκευάστηκε, αφιερώθηκε εκ νέου στον Θεό από τους οικοδόμους και τους κατοίκους, σε ένδειξη της αναγνώρισής τους ότι ήταν ενοικιαστές του, και της επιθυμίας τους να παραμείνει δική του και η ιδιοκτησία της να μην αλλοιωθεί ποτέ. Ό,τι γίνεται για την ασφάλεια, την άνεση και την ευκολία τους, πρέπει να σχεδιάζεται για την τιμή και τη δόξα του Θεού. 3. Με αυτόν τον τρόπο έθεσαν την πόλη και τα τείχη της υπό τη θεία προστασία, αναγνωρίζοντας ότι αν ο Κύριος δεν φυλάξει την πόλη, τα τείχη οικοδομήθηκαν μάταια. Όταν αυτή η πόλη ήταν στην κατοχή των Ιεβουσαίων, εμπιστεύτηκαν τη φύλαξή της στους θεούς τους, μολονότι ήταν τυφλοί και χωλοί, Β' Βασ. ε', 6. Με πολύ περισσότερο λόγο ο λαός του Θεού την εμπιστεύεται στη φύλαξή του που είναι πάνσοφος και παντοδύναμος. Οι δεισιδαίμονες ιδρυτές πόλεων είχαν το βλέμμα τους στην ευτυχή θέση των ουρανών (βλ. τα έργα του κ. Γρηγορίου, σελ. 29, κ.λπ.)· αλλά αυτοί οι ευσεβείς ιδρυτές είχαν το βλέμμα τους μόνο στον Θεό, στην πρόνοιά του, και όχι στην τύχη.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού μπορεί ο Θεός να σε προσκαλεί να επιλέξεις την 'αγία πόλη' αντί της προσωπικής άνεσης; Πώς η παράδειγμα των πρόθυμων ηγετών αμφισβητεί τη δική σου ετοιμότητα να υπηρετήσεις σε λιγότερο άνετους τόπους; Με ποιους τρόπους μπορεί το νοικοκυριό ή η κοινότητά σου να σημαδέψει μια νέα αφιέρωση της ζωής και του έργου σου στον Κύριο;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Κύριε, σε ευχαριστούμε που ανέστησες ηγέτες που πρόθυμα άφησαν την άνεση για να ενισχύσουν τον τόπο κατοικίας σου. Δώσε μας καρδιές που εκτιμούν τη δόξα σου πάνω από το κοσμικό συμφέρον και τόλμη να κατοικήσουμε όπου τιμάται το όνομά σου. Ευλόγησε εκείνους που υπηρετούν σε κρυφές ή δαπανηρές θέσεις, και ας σημαδευτούν τα σπίτια και οι πόλεις μας από αγιότητα σε εσένα. Καθώς θυμόμαστε τη χαρά που γέμισε τα τείχη της Ιερουσαλήμ, γέμισε τις συναθροίσεις μας με ευχαριστία και ανανεωμένη δέσμευση. Κάθε γενιά μετά από εμάς ας βρει πιστούς μάρτυρες που κρατούν τον οίκο σου και τον λαό σου ισχυρούς. Στο όνομα του Ιησού προσευχόμαστε, αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →