← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 41-42 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ψαλμοί 41-42Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε ξανά στην έμπιστη φωνή του Ματθαίου Χένρι, του οποίου η προσεκτική ερμηνεία ανοίγει τους θησαυρούς των Ψαλμών 41 και 42. Αυτά τα κεφάλαια μας μεταφέρουν μέσα από εποχές ασθένειας, προδοσίας και πνευματικής λαχτάρας, όμως συνεχώς μας δείχνουν πίσω στον ζωντανό Θεό που στηρίζει τον λαό του. Οι σκέψεις του Χένρι μας βοηθούν να δούμε πώς η πίστη απαντά στα παράπονα των αισθήσεων και πώς το έλεος μας συναντά ακόμη και στο κρεβάτι της αδυναμίας. Καθώς ακούμε, ας διεγερθούν οι δικές μας καρδιές σε βαθύτερη εμπιστοσύνη και πιο έντονη επιθυμία για τον Κύριο. Ας μας οδηγήσουν τα λόγια αυτού του σχολιαστή του δεκαέβδομου αιώνα πιο κοντά στις ίδιες Γραφές που στήριξαν τον Δαβίδ και αμέτρητους αγίους έκτοτε.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε τώρα τη Βίβλο σας και διαβάστε τους Ψαλμούς 41 και 42 αργά, επιτρέποντας στις ειλικρινείς κραυγές και τις βέβαιες ελπίδες του ψαλμωδού να εγκατασταθούν στο πνεύμα σας. Προσέξτε τη μετάβαση από την ασθένεια και τους ψιθύρους των εχθρών στη διψασμένη λαχτάρα για την παρουσία του Θεού. Κάντε παύση μετά από κάθε ψαλμό και ζητήστε από τον Κύριο να κάνει αυτά τα αρχαία λόγια ζωντανά και προσωπικά για εσάς σήμερα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας τη δομή και την ποιμαντική χρήση του Ψαλμού 41. Η καλοσύνη και η αλήθεια του Θεού υπήρξαν συχνά η στήριξη και η παρηγοριά των αγίων όταν είχαν τη μεγαλύτερη εμπειρία της ανθρώπινης κακίας και προδοσίας. Ο Δαβίδ τις βρήκε έτσι, πάνω σε κρεβάτι αρρώστιας· βρήκε τους εχθρούς του πολύ βάρβαρους, αλλά τον Θεό του πολύ ελεήμονα. Ι. Εδώ παρηγορεί τον εαυτό του στην κοινωνία του με τον Θεό υπό την αρρώστια του, με πίστη δεχόμενος και κρατώντας τις υποσχέσεις του Θεού προς αυτόν (εδ. 1-3) και υψώνοντας την καρδιά του σε προσευχή προς τον Θεό, εδ. 4. ΙΙ. Εδώ παρουσιάζει την κακία των εχθρών του εναντίον του, τις κακόβουλες κρίσεις τους γι' αυτόν, τις εχθρικές αντανακλάσεις τους επάνω του και τη θρασύτατη συμπεριφορά τους προς αυτόν, εδ. 5-9. ΙΙΙ. Αφήνει την υπόθεσή του στον Θεό, χωρίς αμφιβολία ότι θα τον αναγνωρίσει και θα τον εύνοήσει (εδ. 10-12), και έτσι ο ψαλμός ολοκληρώνεται με μια δοξολογία, εδ. 13. Είναι κανείς θλιμμένος από αρρώστια; ας ψάλει την αρχή αυτού του ψαλμού. Είναι κανείς διωκόμενος από εχθρούς; ας ψάλει το τέλος του· και οποιοσδήποτε από εμάς, ψάλλοντας αυτόν, μπορεί να μελετήσει τόσο τις συμφορές όσο και τις παρηγοριές των καλών ανθρώπων σε αυτόν τον κόσμο. Ο Χένρι εφαρμόζει έπειτα τις υποσχέσεις του ψαλμού γενικότερα σε όλους τους πιστούς. 2. Πρέπει να τις θεωρούμε γενικότερα με εφαρμογή στον εαυτό μας. Εδώ υπάρχει ένα σχόλιο στην υπόσχεση εκείνη, Μακάριοι οι ελεήμονες, διότι αυτοί θα ελεηθούν. Παρατηρήστε, (1.) Ποιο είναι το έλεος που απαιτείται από εμάς. Είναι να σκεφτόμαστε τους πτωχούς ή θλιμμένους, είτε στο νου, είτε στο σώμα, είτε στην περιουσία. Αυτούς πρέπει να τους σκεφτόμαστε με φρόνηση και τρυφερότητα· πρέπει να προσέχουμε τη θλίψη τους και να ερευνούμε την κατάστασή τους, να συμπάσχουμε μαζί τους και να κρίνουμε φιλάνθρωπα γι' αυτούς. Πρέπει να σκεφτόμαστε σοφά τους πτωχούς· δηλαδή, πρέπει εμείς οι ίδιοι να διδασκόμαστε από τη φτώχεια και τη θλίψη των άλλων· αυτό πρέπει να είναι Μασχίλ σε εμάς, αυτή είναι η λέξη που χρησιμοποιείται εδώ. (2.) Ποιο είναι το έλεος που υπόσχεται σε εμάς αν δείχνουμε έτσι έλεος. Εκείνος που σκέφτεται τους πτωχούς (αν δεν μπορεί να τους ανακουφίσει, όμως τους σκέφτεται, και έχει ευσπλαχνικό ενδιαφέρον γι' αυτούς, και ανακουφίζοντάς τους ενεργεί σκεπτόμενα και με διάκριση) θα ληφθεί υπόψη από τον Θεό του· όχι μόνο θα ανταμειφθεί στην ανάσταση των δικαίων, αλλά θα μακαριστεί επάνω στη γη· αυτός ο κλάδος της ευσέβειας, όσο κανείς άλλος, έχει την υπόσχεση της ζωής που τώρα είναι, και συνήθως ανταμείβεται με πρόσκαιρες ευλογίες. Η ελευθεριότητα προς τους πτωχούς είναι ο βέβαιος και ασφαλέστερος τρόπος ευημερίας· όσοι την ασκούν μπορούν να είναι βέβαιοι για έγκαιρη και αποτελεσματική ανακούφιση από τον Θεό, [1.] Σε όλες τις θλίψεις: Θα τους ελευθερώσει την ημέρα του κακού, ώστε όταν οι καιροί είναι χειρότεροι να τους πάει καλά, και να μην πέσουν στις συμφορές στις οποίες εμπλέκονται άλλοι· αν κάποιοι κρυφτούν την ημέρα της οργής του Κυρίου, αυτοί θα κρυφτούν. Εκείνους που έτσι διακρίνονται από εκείνους που έχουν σκληρές καρδιές ο Θεός θα τους διακρίνει από εκείνους που έχουν σκληρή μεταχείριση. Βρίσκονται σε κίνδυνο; θα τους διαφυλάξει και θα τους κρατήσει ζωντανούς· και εκείνοι που χιλιάδες φορές έχουν χάσει τη ζωή τους, όπως οι καλύτεροι, πρέπει να το αναγνωρίσουν ως μεγάλη εύνοια αν τους δοθεί η ζωή τους για λεία. Δεν λέει, «Θα προτιμηθούν», αλλά, «Θα διαφυλαχθούν και θα κρατηθούν ζωντανοί, όταν τα βέλη του θανάτου πετούν πυκνά γύρω τους». Απειλούν τους εχθροί τους; ο Θεός δεν θα τους παραδώσει στο θέλημα των εχθρών τους· και ο ισχυρότερος εχθρός που έχουμε δεν μπορεί να έχει καμία εξουσία εναντίον μας παρά μόνο όση του δίνεται από πάνω. Η καλή θέληση ενός Θεού που μας αγαπά αρκεί για να μας ασφαλίσει από την κακή θέληση όλων όσων μας μισούν, ανθρώπων και δαιμόνων· και αυτή την καλή θέληση μπορούμε να υποσχεθούμε στον εαυτό μας συμμετοχή αν έχουμε σκεφτεί τους πτωχούς και βοηθήσει να ανακουφιστούν και να σωθούν. [2.] Ιδιαίτερα στην αρρώστια (εδ. 3): Ο Κύριος θα τον ενισχύσει, τόσο στο σώμα όσο και στο νου, επάνω στο κρεβάτι της αδυναμίας, στο οποίο είχε κείται άρρωστος για πολύ, και θα φτιάξει όλο το κρεβάτι του—μια πολύ συγκαταβατική έκφραση, που αναφέρεται στη φροντίδα εκείνων που νοσηλεύουν και περιποιούνται αρρώστους, ιδιαίτερα των μητέρων για τα παιδιά τους όταν είναι άρρωστα, που είναι να φτιάχνουν τα κρεβάτια τους άνετα γι' αυτούς· και εκείνο το κρεβάτι πρέπει οπωσδήποτε να είναι καλά φτιαγμένο που ο ίδιος ο Θεός το φτιάχνει. Θα φτιάξει όλο το κρεβάτι του από το κεφάλι μέχρι τα πόδια, ώστε κανένα μέρος να μην είναι άβολο· θα γυρίσει το κρεβάτι του (έτσι είναι η λέξη), για να το ταρακουνήσει και να το κάνει πολύ άνετο· ή θα το μετατρέψει σε κρεβάτι υγείας. Σημειώστε, ο Θεός έχει υποσχεθεί στον λαό του ότι θα τους ενισχύσει, και θα τους κάνει άνετους, υπό τους σωματικούς πόνους και τις αρρώστιες τους. Δεν έχει υποσχεθεί ότι δεν θα αρρωστήσουν ποτέ, ούτε ότι δεν θα κείτονται για πολύ σε αδυναμία, ούτε ότι η αρρώστια τους δεν θα είναι μέχρι θανάτου· αλλά έχει υποσχεθεί να τους δώσει τη δυνατότητα να υποφέρουν τη θλίψη τους με υπομονή, και να περιμένουν χαρούμενα την έκβαση. Η ψυχή θα γίνει με τη χάρη του να κατοικεί άνετα όταν το σώμα κείται σε πόνο. Στρεφόμενος στον Ψαλμό 42, ο Χένρι τον εισάγει ως καθρέφτη ευσεβών συναισθημάτων. Αν το βιβλίο των Ψαλμών είναι, όπως το ονόμασαν μερικοί, καθρέφτης ή καθρεφτάκι ευσεβών και ευλαβών συναισθημάτων, αυτός ο ψαλμός ιδιαίτερα αξίζει, όσο οποιοσδήποτε ψαλμός, να ονομαστεί έτσι, και είναι τόσο κατάλληλος όσο οποιοσδήποτε για να ανάψει και να διεγείρει τέτοια σε εμάς· ευσεβείς επιθυμίες είναι εδώ δυνατές και θερμές· ευσεβείς ελπίδες και φόβοι, χαρές και λύπες, παλεύουν εδώ, αλλά το ευχάριστο πάθος βγαίνει νικητής. Ή μπορούμε να το πάρουμε για μια σύγκρουση μεταξύ αίσθησης και πίστης, με την αίσθηση να αντιλέγει και την πίστη να απαντά. Ι. Η πίστη αρχίζει με άγιες επιθυμίες προς τον Θεό και κοινωνία μαζί του, εδ. 1, 2. ΙΙ. Η αίσθηση παραπονιέται για το σκοτάδι και τη συννεφιά της παρούσας κατάστασης, επιδεινωμένη από την ανάμνηση των προηγούμενων απολαύσεων, εδ. 3, 4. ΙΙΙ. Η πίστη σιωπά το παράπονο με τη βεβαιότητα μιας καλής έκβασης στο τέλος, εδ. 5. IV. Η αίσθηση ανανεώνει τα παράπονά της για την παρούσα σκοτεινή και μελαγχολική κατάσταση, εδ. 6, 7. V. Η πίστη κρατά ψηλά την καρδιά, παρ' όλα αυτά, με την ελπίδα ότι η ημέρα θα ξημερώσει, εδ. 8. VI. Η αίσθηση επαναλαμβάνει τους θρήνους της (εδ. 9, 10) και αναστενάζει την ίδια διαμαρτυρία που είχε κάνει προηγουμένως για τις θλίψεις της. VII. Η πίστη παίρνει τον τελευταίο λόγο (εδ. 11), για τη σιωπή των παραπόνων της αίσθησης, και, αν και είναι σχεδόν το ίδιο με εκείνο (εδ. 5) όμως τώρα επικρατεί και κερδίζει την ημέρα. Ο τίτλος δεν μας λέει ποιος ήταν ο συγγραφέας αυτού του ψαλμού, αλλά πιθανότατα ήταν ο Δαβίδ, και μπορούμε να εικάσουμε ότι γράφτηκε από αυτόν σε μια εποχή που, είτε από τον διωγμό του Σαούλ είτε από την επανάσταση του Αβεσσαλώμ, είχε διωχθεί από το αγιαστήριο και είχε αποκοπεί από το προνόμιο να περιμένει τον Θεό σε δημόσιες τελετές. Το ύφος του είναι πολύ το ίδιο με τον 63, και επομένως μπορούμε να υποθέσουμε ότι γράφτηκε από το ίδιο χέρι και με την ίδια ή παρόμοια περίσταση. Ψάλλοντας αυτόν, αν βρισκόμαστε είτε σε εξωτερική θλίψη είτε σε εσωτερική στενοχώρια, μπορούμε να προσαρμόσουμε στον εαυτό μας τις μελαγχολικές εκφράσεις που βρίσκουμε εδώ· αν όχι, πρέπει, ψάλλοντάς τες, να συμπάσχουμε με εκείνους των οποίων η περίπτωση μιλούν πολύ καθαρά, και να ευχαριστούμε τον Θεό που δεν είναι δική μας περίπτωση· αλλά εκείνα τα χωρία σε αυτόν που εκφράζουν και διεγείρουν άγιες επιθυμίες προς τον Θεό, και εξάρτηση από αυτόν, πρέπει να προσπαθήσουμε με ζήλο να φέρουμε τον νου μας σε αυτά.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι ολοκληρώνει την πραγματεία του Ψαλμού 41 με μια δοξολογία. 4. Ο ψαλμός ολοκληρώνεται με μια επίσημη δοξολογία, ή προσκύνηση του Θεού ως Κυρίου Θεού του Ισραήλ, εδ. 13. Δεν είναι βέβαιο αν αυτός ο στίχος ανήκει σε αυτόν τον ιδιαίτερο ψαλμό (αν ναι, μας διδάσκει αυτό, Ότι μια πιστεύουσα ελπίδα της διαφύλαξής μας μέσω χάριτος στη δόξα αρκεί για να γεμίσει τις καρδιές μας με χαρά και τα στόματά μας με αιώνια αίνεση, ακόμη και στις μεγαλύτερες στενοχώριες μας) ή αν προστέθηκε ως συμπέρασμα του πρώτου βιβλίου των Ψαλμών, που υπολογίζεται ότι τελειώνει εδώ (το όμοιο προστίθεται στους ψαλμούς 72, 89, 106), και τότε μας διδάσκει να κάνουμε τον Θεό το Ωμέγα που είναι το Άλφα, να τον κάνουμε το τέλος που είναι η αρχή κάθε καλού έργου. Διδασκόμαστε, (1.) Να δίνουμε δόξα στον Θεό ως Κύριο Θεό του Ισραήλ, Θεό σε διαθήκη με τον λαό του, που έχει κάνει μεγάλα και καλά πράγματα για αυτούς και έχει περισσότερα και καλύτερα σε εφεδρεία. (2.) Να του δίνουμε δόξα ως αιώνιο Θεό, που έχει τόσο την ύπαρξή του όσο και τη μακαριότητά του από αιώνων και σε αιώνες. (3.) Να το κάνουμε αυτό με μεγάλη στοργή και ένταση πνεύματος, υποδηλούμενο στο διπλό σφράγισμα που τίθεται σε αυτό—Αμήν, και Αμήν. Ας γίνει έτσι τώρα, ας γίνει έτσι σε όλη την αιωνιότητα. Λέμε Αμήν σε αυτό, και ας πουν όλοι οι άλλοι Αμήν επίσης.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στις παρούσες περιστάσεις σας χρειάζεστε περισσότερο το έλεος και την ενίσχυση που τονίζει ο Χένρι από τον Ψαλμό 41; 2. Πώς η ειλικρινής δίψα του Ψαλμού 42 σας προσκαλεί να φέρετε τις δικές σας λαχτάρες ενώπιον του Θεού; 3. Ποιο βήμα εμπιστοσύνης ή αίνεσης μπορεί να σας προτρέπει το Πνεύμα αφού ακούσετε αυτούς τους ψαλμούς σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, στήριξον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός σου ὅταν κείμεθα ἐπὶ κλινῶν ἀσθενείας καὶ σκέπασον ἡμᾶς ἀπὸ τῶν ψιθυρισμάτων τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν. Ποίησον τὰς ψυχὰς ἡμῶν διψᾶν σε ὡς ἡ ἔλαφος διψᾷ ἐπὶ τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων, καὶ ὁδήγησον ἡμᾶς ἐν τρίβοις ἀκεραιότητος ἕως ὅτου σταθῶμεν ἐνώπιον τοῦ προσώπου σου. Μετάτρεψον τὰ δάκρυα ἡμῶν εἰς σπέρματα αἴνου καὶ πλήρωσον ἡμᾶς συμπονείας πρὸς τοὺς ἄλλους καθὼς ἐλάβομεν ἔλεος παρὰ σοῦ. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →