← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έξοδος

Έξοδος 17-18 — με τον Clarke

Έξοδος 17-18Σχόλια του Adam Clarke στην Αγία Γραφή20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που προέρχεται από το Σχόλιο του Adam Clarke για ολόκληρη την Αγία Γραφή. Σε αυτές τις σελίδες ο Clarke ανοίγει την απλή έννοια της Εξόδου με θερμή ευαγγελική σαφήνεια, ανιχνεύοντας τις πιστές σχέσεις του Θεού με τον Ισραήλ μέσα από δοκιμασίες και θριάμβους. Οι σημειώσεις του προσκαλούν κάθε πιστό σε πρακτική αγιότητα, δείχνοντας πώς η αρχαία ιστορία εξακολουθεί να καθοδηγεί την καρδιά που αναζητά τη χάρη του Γουέσλεϋ και τη σταθερή εμπιστοσύνη στον Κύριο που παρέχει.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στρέψτε τώρα στην Έξοδο κεφάλαια 17 και 18. Ακούστε για τη δίψα του λαού στη Ραφιδείν, τη μάχη με τον Αμαλήκ και τη σοφή συμβουλή του Ιοθόρ. Αφήστε την αφήγηση να εγκατασταθεί ήσυχα στην καρδιά, προετοιμάζοντας την ψυχή να δεχθεί την οδηγία του Πνεύματος μέσω της πιστής έκθεσης του Clarke για αυτά τα κεφάλαια.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Clarke εξετάζει πρώτα το βαθύτερο νόημα των παραπόνων του Ισραήλ στην έρημο. Εδάφιο 3. Εδάφιο Έξοδος 17:3. Και ο λαός γόγγυσε — Ο αναγνώστης δεν πρέπει να ξεχνά όσα έχουν σημειωθεί τόσες φορές σχετικά με την υποβαθμισμένη κατάσταση του νου των Ισραηλιτών. Ένα ισχυρό επιχείρημα, ωστόσο, μπορεί να αντληθεί από αυτό υπέρ της υπερφυσικής τους διαφυγής από την Αίγυπτο. Αν ήταν ένα σχέδιο που είχε συμφωνηθεί από τους αρχηγούς του λαού, θα είχε γίνει απαραίτητα πρόβλεψη για τέτοιες ανάγκες. Αλλά καθώς ο Θεός επέλεξε να τους κρατήσει συνεχώς εξαρτημένους από τον εαυτό του για κάθε αναγκαίο της ζωής, και καθώς είχαν μόνο τον Μωυσή ως μεσολαβητή τους για να κοιτάξουν, γόγγυσαν εναντίον του όταν βρέθηκαν σε στενότητες και δυσκολίες, μετάνιωσαν που είχαν φύγει από την Αίγυπτο και εξέφρασαν την ισχυρότερη επιθυμία να επιστρέψουν. Αυτό δείχνει ότι είχαν φύγει από την Αίγυπτο απρόθυμα· και καθώς ο Μωυσής και ο Ααρών ποτέ δεν φαίνεται να είχαν άλλους πόρους εκτός από αυτούς που προέρχονταν εμφανώς με υπερφυσικό τρόπο, επομένως ολόκληρη η έξοδος ή η αναχώρηση από την Αίγυπτο αποδεικνύει ότι δεν ήταν ανθρώπινη επινόηση, αλλά ένα μέτρο που είχε συμφωνηθεί από τον ίδιο τον Θεό. Ο Clarke δείχνει στη συνέχεια πώς ο χτυπημένος βράχος παραπέμπει στον Χριστό. Εδάφιο 7. Εδάφιο Έξοδος 17:7. Και εκάλεσε το όνομα του τόπου Μασσά, και Μεριβά — מסה Μασσά σημαίνει πειρασμός ή δοκιμασία· και מריבה Μεριβά, φιλονικία ή αντιδικία. Από το Α' Κορινθίους 10:4, μαθαίνουμε ότι αυτός ο βράχος ήταν τύπος του Χριστού, και το να πίνουν από αυτόν παριστάνεται ως το να γίνονται μέτοχοι της χάριτος και του ελέους του Θεού μέσω του Χριστού Ιησού· και όμως πολλοί που ήπιαν έπεσαν και χάθηκαν στην έρημο στην ίδια την πράξη της ανυπακοής! Αναγνώστη, μη είσαι υπερήφανος, αλλά φοβήσου! Σχετικά με το χτύπημα του βράχου από τη ράβδο του Μωυσή, ο κ. Ainsworth έχει την ακόλουθη ευσεβή σημείωση: 'Αυτός ο βράχος σήμαινε τον Χριστό, και γι' αυτό ονομάζεται πνευματικός Βράχος, Α' Κορινθίους 10:4. Αυτός, αφού χτυπήθηκε με τη ράβδο του Μωυσή, και φέροντας την κατάρα του νόμου για τις αμαρτίες μας, και με το κήρυγμα του Ευαγγελίου σταυρώθηκε μεταξύ του λαού του, Γαλάτες 3:1, από αυτόν ρέει το πνευματικό ποτό με το οποίο αναζωογονούνται όλες οι πιστές καρδιές.' Ιωάννης 7:37, και Ησαΐας 53:1-3. Ο Clarke εξηγεί στη συνέχεια την ύψωση των χεριών του Μωυσή ως πράξη επικρατούσας προσευχής. Εδάφιο 11. Εδάφιο Έξοδος 17:11. Όταν ο Μωυσής ύψωνε το χέρι του — Δεν μπορούμε να κατανοήσουμε αυτή τη συναλλαγή με κυριολεκτικό τρόπο· διότι η ύψωση ή η κάθοδος των χεριών του Μωυσή δεν μπορούσε, ανθρώπινα μιλώντας, να επηρεάσει τη μάχη. Είναι πιθανό ότι κρατούσε τη ράβδο του Θεού στο χέρι του, Έξοδος 17:9, ως έμβλημα για τον λαό. Έχουμε ήδη δει ότι στην προσευχή τα χέρια γενικά υψώνονταν και απλώνονταν, (Έξοδος 9:29,) και επομένως είναι πιθανό ότι με αυτή την πράξη εννοούνται η προσευχή και η δέηση. Το Τάργκουμ της Ιερουσαλήμ λέει, 'Όταν ο Μωυσής ύψωνε τα χέρια του στην προσευχή, ο οίκος του Ισραήλ επικρατούσε· και όταν κατέβαζε τα χέρια του από την προσευχή, ο οίκος του Αμαλήκ επικρατούσε.' Μπορούμε λοιπόν να συμπεράνουμε ότι με την ύψωση των χεριών σε αυτή την περίπτωση εννοούνταν δύο πράγματα: 1. Ότι με αυτό γινόταν αναφορά στον Θεό, ως την πηγή από την οποία πρέπει να προέρχεται κάθε βοήθεια και προστασία, και ότι μόνο σε αυτόν πρέπει να εξαρτώνται. 2. Ότι η προσευχή και η δέηση προς τον Θεό είναι ουσιαστικά απαραίτητες για την επικράτησή τους έναντι όλων των εχθρών τους. Είναι αναμφισβήτητα αλήθεια ότι, όσο τα χέρια είναι απλωμένα, δηλαδή, όσο η ψυχή καταβάλλει προσπάθεια στην προσευχή και τη δέηση προς τον Θεό, είμαστε σίγουροι ότι θα νικήσουμε τους πνευματικούς μας αντιπάλους· αλλά αν τα χέρια μας βαρύνουν — αν περιορίσουμε την προσευχή ενώπιον του Θεού, ο Αμαλήκ θα επικρατήσει — κάθε πνευματικός εχθρός, κάθε εσωτερική διαφθορά, θα κερδίσει έδαφος. Αρκετοί από τους πατέρες θεωρούν τον Μωυσή, με τα απλωμένα χέρια του, ως μορφή του Χριστού στον σταυρό, που υποφέρει για την ανθρωπότητα, και αποκτά πλήρη νίκη επί της αμαρτίας και του Σατανά.
Σκεφτείτε
Ο Clarke κλείνει τονίζοντας την αναγκαιότητα της συνεχούς προσευχής για την επιμονή του πιστού. Αυτός που έχει το πνεύμα της προσευχής, έχει το υψηλότερο συμφέρον στο δικαστήριο του ουρανού· και ο μόνος τρόπος να το διατηρήσει, είναι να το κρατά σε συνεχή απασχόληση. Η αποστασία αρχίζει στο δωμάτιο: κανείς δεν απομακρύνθηκε ποτέ από τη ζωή και τη δύναμη του Χριστιανισμού που συνέχισε σταθερά και θερμά, ειδικά στην ιδιωτική προσευχή. Αυτός που προσεύχεται αδιάκοπα είναι πιθανό να χαίρεται για πάντα.
Απαντήστε
Σε ποιο σημείο του σημερινού σας ταξιδιού αισθάνεστε την ίδια δίψα που ένιωσαν οι Ισραηλίτες, και πώς θα μπορούσατε να την φέρετε απευθείας στον Κύριο; Σε ποια συνηθισμένη στιγμή σήμερα θα μπορούσατε να εξασκήσετε την ύψωση αγίων χεριών σε προσευχή αντί να τα αφήσετε να βαρύνουν; Πώς σας ενθαρρύνει η νίκη που κερδήθηκε μέσω της μεσιτείας να παραμείνετε σταθεροί στη χάρη για τους άλλους;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Κύριε, σε ευχαριστούμε για το καθαρό φως που ο Adam Clarke ρίχνει στον λόγο σου. Χάρισέ μας τη χάρη να πιούμε βαθιά από τον Βράχο που είναι ο Χριστός και να υψώσουμε τα χέρια μας σε αδιάκοπη προσευχή. Κράτησε τις καρδιές μας από το μουρμουρητό και γέμισέ τες με άγια εμπιστοσύνη στην πρόνοιά σου. Είθε το λάβαρο του Ιεχωβά-Νισσί να κυματίζει πάνω από κάθε μάχη που αντιμετωπίζουμε, και είθε να περπατάμε στην πρακτική αγιότητα που πηγάζει από το Πνεύμα σου. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας, Αμήν.

Σχόλια του Adam Clarke στην Αγία Γραφή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →