← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Σαμουήλ

2 Σαμουήλ 19-20 — με τον Κόουκ

Β' Σαμουήλ 19-20Σχόλια του Thomas Coke στην Αγία Γραφή20 λεπ
Άνοιγμα
Στο πνεύμα του πρώιμου Μεθοδισμού, στρεφόμαστε σήμερα στο Σχολιασμό της Αγίας Γραφής του Τόμας Κόουκ. Ως έμπιστος συνεργάτης του Γουέσλεϋ και ο πρώτος Μεθοδιστής επίσκοπος, ο Κόουκ φέρνει την καρδιά ενός ποιμένα και την επιμέλεια ενός μελετητή στο ιερό κείμενο. Οι σκέψεις του για το Β' Σαμουήλ μας καλούν να εντοπίσουμε το έλεος του Θεού, το κόστος της εξέγερσης και την ήσυχη δύναμη μιας πρόθυμης καρδιάς που αποκαθίσταται στον Βασιλιά της. Ας ακούσουμε με ευλάβεια και ετοιμότητα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με καρδιές προετοιμασμένες με προσευχή, ας διαβάσουμε τα κεφάλαια 19 και 20 του Β' Σαμουήλ. Δώστε προσοχή στην επιστροφή του βασιλιά, στις αναταραχές μεταξύ των φυλών και στο νέο ξέσπασμα αναταραχής. Δεχτείτε τον λόγο ως εκείνοι που ποθούν την ειρήνη του χρισμένου του Θεού.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Κόουκ ξεκινά εξετάζοντας τη συμπεριφορά του Δαβίδ μετά τη νίκη. Εδάφιο 10. 2 Σαμουήλ 19:10 . Γιατί δεν λέτε ούτε μια λέξη για την επιστροφή του βασιλιά; — Ο Δαβίδ, τώρα νικητής επί ενός επαναστατικού στρατού, είχε τη δύναμη να πάρει άφθονη εκδίκηση από όλους εκείνους των οποίων η προδοσία και η απιστία άξιζαν να τιμωρηθούν αυστηρά· και είναι φανερό ότι, αν είχε κάτι εκδικητικό και αιμοδιψές στη φύση του, δεν θα του έλειπε τώρα κανένα πρόσχημα, είτε δικαιοσύνης είτε πολιτικής, για να το ικανοποιήσει πλήρως: αλλά κυβερνιόταν από πολύ διαφορετικές αρχές, και έβλεπε όλη την υπόθεση της εξέγερσης του γιου του και της δικής του κατάκτησης υπό άλλο πρίσμα. Γνώριζε ότι το πρώτο ήταν το αποτέλεσμα της ενοχής του, και το τελευταίο ο καρπός της μετάνοιας και της ταπείνωσής του ενώπιον του Θεού· και γι' αυτό δεν έκανε άλλη αλλαγή στη συμπεριφορά του, παρά από προσευχή και μετάνοια, σε ευγνωμοσύνη και δοξολογία, και μια υπομονετική ταπεινή προσδοκία της πρόνοιας του Θεού για την έκβαση. Ούτε απέτυχε στην ανταμοιβή του· διότι τώρα φάνηκε καλό στον Μεγάλο Κυβερνήτη του κόσμου, ο οποίος κατά την ευχαρίστησή του ηρεμεί την οργή της θάλασσας και την τρέλα του λαού, να στρέψει τις καρδιές των υπηκόων του Δαβίδ, σαν σε μια στιγμή, υπέρ του· τόσο που τώρα επέστρεψαν στο καθήκον τους με τόσο μεγάλο και πρόθυμο ζήλο, όσο λίγες μέρες πριν είχαν ορμήσει σε εξέγερση εναντίον του. Στη συνέχεια αναφέρεται στο μήνυμα που στάλθηκε στους πρεσβυτέρους του Ιούδα. Εδάφια 11-12. 2 Σαμουήλ 19:11-12 . Λάλησε στους πρεσβυτέρους του Ιούδα, κ.λπ.— Οι συγγραφείς της Universal History κατηγορούν αυτό το μήνυμα για μεροληψία, και ότι ήταν, γι' αυτόν τον λόγο, η αιτία ζήλιας και εξέγερσης μεταξύ των άλλων δέκα φυλών: αλλά δεν βλέπω τίποτα στην ιστορία που να δικαιολογεί αυτή την παρατήρηση. Αντί να 'καλέσει τους πρεσβυτέρους του Ιούδα να έρθουν πρώτοι να τον ανακουφίσουν', όπως υποθέτουν αυτοί οι συγγραφείς, απλώς τους επέπληξε ήπια που ήταν οι τελευταίοι· τονίζοντας ότι ήταν από τη δική τους φυλή ως λόγο για τον οποίο έπρεπε να επιστρέψουν στην πίστη τους, και αμέσως να έρθουν να τον υποδεχτούν: σε όλα αυτά δεν εμφανίζεται κανένα σημάδι μεροληψίας. Ο Κόουκ στη συνέχεια εξετάζει τη συγχώρεση που δόθηκε στον Σιμεΐ. Εδάφιο 23. 2 Σαμουήλ 19:23 . Ο βασιλιάς είπε στον Σιμεΐ, 'Δεν θα πεθάνεις' — Ο Σιμεΐ ήταν από τον οίκο και την οικογένεια του Σαούλ, και ένα πρόσωπο μεγάλης δύναμης και επιρροής στη φυλή του Βενιαμίν, από την οποία είχε χίλιους στην ακολουθία του, όταν υποτάχθηκε στον Δαβίδ κατά την αποκατάστασή του. Ο τρόπος με τον οποίο προσέγγισε τον Δαβίδ, κεφ. 2Σα 16:13 όταν έφευγε από την Ιερουσαλήμ, αποκάλυψε την εσωτερική κακία της καρδιάς του, και την ετοιμότητά του να συμμετάσχει σε οποιαδήποτε μέτρα για να στενοχωρήσει και να διαταράξει την κυβέρνησή του, και να προκαλέσει την επιστροφή του στέμματος στον οίκο του Σαούλ. Αν και ο Αβισαΐ συμβούλεψε τον βασιλιά να τον θανατώσει, εντούτοις ο Δαβίδ, τόσο λαμπρός για τη συγχώρεση, όσο και για την ευσέβειά του στους Ψαλμούς, έχοντας αρνηθεί προηγουμένως να τον θανατώσει, όταν τον καταριόταν και τον λιθοβολούσε, διατήρησε την ίδια αξιοπρέπεια του νου, και, με την υποταγή του, επικύρωσε τη συγχώρεσή του με όρκο. Σημείωση: (1.) Η επιείκεια είναι μία από τις ευγενέστερες ιδιότητες ενός πρίγκιπα. (2.) Όταν οι επαναστάτες αμαρτωλοί εμφανίζονται στα πόδια της Θείας Ευσπλαχνίας, αν και ο Σατανάς στέκεται να τους κατηγορήσει, δεν θα υπάρξει καταδίκη.
Σκεφτείτε

Σκέψου

Ο Κόουκ κλείνει την ενότητα πιέζοντας την πρόσκληση της καρδιάς στον Χριστό. Ο Χριστός επιλέγει να βασιλεύει πάνω σε έναν πρόθυμο λαό, και, όταν υποκλίνει τις καρδιές μας, περιμένει να τον καλέσουμε να έρθει και να κάνει την κατοικία του μαζί μας. (4.) Κανένα επιχείρημα δεν είναι τόσο αποτελεσματικό για να κερδίσει την καρδιά του αμαρτωλού, όσο η αγάπη του Κυρίου του. Έχει γίνει οστό μας και σάρκα μας.
Απαντήστε

Απάντησε

1. Πού στη ζωή μου αργώ να καλωσορίσω τον Βασιλιά πίσω στη νόμιμη θέση του; 2. Πώς η ανάμνηση του παρελθόντος ελέους διαμορφώνει την προθυμία μου να συγχωρώ τους άλλους; 3. Ποιο βήμα πιστής αγάπης μου υποκινεί ο Χριστός σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχήσου

Ευλογημένε Κύριε, όπως ο Δαβίδ περίμενε τον λαό του να επιστρέψει, έτσι κι εσύ περιμένεις τις πρόθυμες καρδιές μας. Χάρισέ μας τη χάρη να αφήσουμε κάθε εξέγερση και να σε καλέσουμε στο σπίτι μας με χαρά. Είθε το ίδιο έλεος που συγχώρεσε τον Σιμεΐ και αποκατέστησε τον Μεμφιβοσθέ να χαρακτηρίζει τις σχέσεις μας μεταξύ μας. Υποκίνησε τους πρεσβυτέρους μέσα μας να δείξουν τον δρόμο στην πίστη και την αγάπη. Μέσω του Χριστού του Βασιλιά μας προσευχόμαστε. Αμήν.

Σχόλια του Thomas Coke στην Αγία Γραφή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →