Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους
Εβρ 4 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στο κεφάλαιο 4 της προς Εβραίους μας προσκαλεί να εξετάσουμε την υπέρτερη ανάπαυση που υποσχέθηκε εν Χριστώ. Με ποιμαντική σαφήνεια ο Χένρι ανιχνεύει την προειδοποίηση κατά της απιστίας και την πρόσκληση να προχωρήσουμε μπροστά με πίστη. Οι στοχασμοί του μας υπενθυμίζουν ότι ο ίδιος λόγος του ευαγγελίου που ειπώθηκε στο αρχαίο Ισραήλ απευθύνεται τώρα σε εμάς, προτρέποντας σε άγιο φόβο και επιμελή επιδίωξη της ανάπαυσης που απομένει. Καθώς ακούμε, καλούμαστε να σταθμίσουμε τη δική μας απόκριση στον ζωντανό λόγο και στον μεγάλο Αρχιερέα που εισήλθε στους ουρανούς. Οι γνώσεις του Χένρι μας βοηθούν να κρατήσουμε σταθερά την ομολογία μας ενώ ακόμη μπορούμε να εισέλθουμε σε εκείνη την ανάπαυση.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο 4 της προς Εβραίους. Ακούστε την επαναλαμβανόμενη πρόσκληση σε φόβο, σε πίστη και σε εργασία προς την ανάπαυση που απομένει για τον λαό του Θεού. Προσέξτε τις προειδοποιήσεις που αντλούνται από την ιστορία της ερήμου του Ισραήλ και την τρυφερή εικόνα του συμπαθούς Αρχιερέα μας. Αφήστε το χωρίο να ηρεμήσει πριν στραφείτε στην έκθεση του Χένρι.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ανοίγει δηλώνοντας τα ανώτερα προνόμια υπό το ευαγγέλιο.
Εδώ, Ι. Ο απόστολος δηλώνει ότι τα προνόμιά μας από τον Χριστό υπό το ευαγγέλιο δεν είναι μόνο εξίσου μεγάλα, αλλά μεγαλύτερα από εκείνα που απολάμβαναν υπό τον μωσαϊκό νόμο. Καθορίζει αυτό, ότι μας έχει αφεθεί υπόσχεση εισόδου στην ανάπαυσή του· δηλαδή, εισόδου σε σχέση διαθήκης με τον Χριστό, και κατάσταση κοινωνίας με τον Θεό μέσω του Χριστού, και αύξησης σε αυτήν, έως ότου γίνουμε τέλειοι εν δόξα. Έχουμε αποκαλύψεις αυτής της ανάπαυσης, και προτάσεις, και τις καλύτερες οδηγίες πώς μπορούμε να φθάσουμε σε αυτήν. Αυτή η υπόσχεση πνευματικής ανάπαυσης είναι υπόσχεση που μας άφησε ο Κύριος Ιησούς Χριστός στην τελευταία του διαθήκη, ως πολύτιμη κληρονομιά. Το καθήκον μας είναι να φροντίσουμε ώστε να είμαστε οι κληρονόμοι, να διεκδικήσουμε εκείνη την ανάπαυση και την ελευθερία από την κυριαρχία της αμαρτίας, του Σατανά και της σάρκας, με την οποία οι ψυχές των ανθρώπων κρατούνται σε δουλεία και στερούνται την αληθινή ανάπαυση της ψυχής, και να απελευθερωθούμε επίσης από τον ζυγό του νόμου και όλες τις κοπιαστικές τελετουργίες και υπηρεσίες του, και να απολαύσουμε ειρήνη με τον Θεό στις διατάξεις και τις προνοίες του, και στις συνειδήσεις μας, και έτσι να έχουμε την προοπτική και την εγγύηση τέλειας και αιώνιας ανάπαυσης στον ουρανό.Ο Χένρι στη συνέχεια αποδίδει την αιτία για την οποία πολλοί απέτυχαν να ωφεληθούν από τον λόγο.
ΙΙΙ. Αποδίδει πάλι τον λόγο για τον οποίο τόσο λίγοι από τους αρχαίους Ιουδαίους ωφελήθηκαν από εκείνη την οικονομία του ευαγγελίου που απολάμβαναν, και αυτός ήταν η έλλειψη πίστης: Ο λόγος που κηρύχθηκε δεν τους ωφέλησε επειδή δεν αναμίχθηκε με πίστη σε εκείνους που τον άκουσαν, εδ. 2. Παρατηρήστε, 1. Ο λόγος κηρύσσεται σε εμάς ώστε να ωφεληθούμε από αυτόν, ώστε να αποκτήσουμε πνευματικά πλούτη από αυτόν· είναι τιμή που τίθεται στα χέρια μας για να αποκτήσουμε σοφία, τον πλούσιο προικισμό της ψυχής. 2. Υπήρξαν σε όλες τις εποχές πολλοί άχρηστοι ακροατές· πολλοί που φαίνεται να ασχολούνται πολύ με κηρύγματα, στην ακρόαση του λόγου του Θεού, αλλά δεν κερδίζουν τίποτε για τις ψυχές τους· και εκείνοι που δεν κερδίζουν από την ακρόαση είναι μεγάλοι χαμένοι. 3. Αυτό που βρίσκεται στη βάση όλης της αχρηστίας μας υπό τον λόγο είναι η απιστία μας. Δεν αναμιγνύουμε πίστη με ό,τι ακούμε· είναι η πίστη στον ακροατή που είναι η ζωή του λόγου. Αν και ο κήρυκας πιστεύει το ευαγγέλιο, και προσπαθεί να αναμίξει πίστη με το κήρυγμά του, και να μιλήσει ως ένας που έχει πιστέψει και έτσι μίλησε, όμως, αν οι ακροατές δεν έχουν πίστη στις ψυχές τους να αναμίξουν με τον λόγο, δεν θα ωφεληθούν ποτέ από αυτόν. Αυτή η πίστη πρέπει να αναμιγνύεται με κάθε λέξη, και να είναι σε ενέργεια και άσκηση ενώ ακούμε· και, όταν έχουμε ακούσει τον λόγο, συμφωνώντας με την αλήθεια του, εγκρίνοντάς τον, δεχόμενοι το προσφερόμενο έλεος, εφαρμόζοντας τον λόγο στον εαυτό μας με κατάλληλα συναισθήματα, τότε θα βρούμε μεγάλη ωφέλεια και κέρδος από τον λόγο που κηρύχθηκε.Ο Χένρι επιβεβαιώνει την ευτυχία των πιστών με πολλαπλές γραμμές επιχειρημάτων.
2. Εικονογραφεί και επιβεβαιώνει ότι εκείνοι που πιστεύουν είναι έτσι ευτυχείς, και εισέρχονται στην ανάπαυση. (1.) Από το ότι ο Θεός τελείωσε το έργο της δημιουργίας του, και έτσι εισήλθε στην ανάπαυσή του (εδ. 3, 4), ορίζοντας τους πρώτους γονείς μας να αναπαυθούν την έβδομη ημέρα, να αναπαυθούν στον Θεό. Τώρα όπως ο Θεός τελείωσε το έργο του, και έπειτα αναπαύθηκε από αυτό, και ευαρεστήθηκε σε αυτό, έτσι θα κάνει εκείνους που πιστεύουν να τελειώσουν το έργο τους, και έπειτα να απολαύσουν την ανάπαυσή τους. (2.) Από το ότι ο Θεός συνεχίζει την τήρηση του σαββάτου, μετά την πτώση, και την αποκάλυψη ενός Λυτρωτή. Έπρεπε να τηρούν την έβδομη ημέρα άγιο σάββατο στον Κύριο, δοξάζοντάς τον εκεί που τους ανέστησε από το μηδέν με δημιουργική δύναμη, και προσευχόμενοι σε αυτόν να τους δημιουργήσει εκ νέου με το Πνεύμα της χάριτος, και να κατευθύνει την πίστη τους στον υποσχεμένο Λυτρωτή και αποκαταστάτη όλων των πραγμάτων, με την οποία πίστη βρίσκουν ανάπαυση στις ψυχές τους. (3.) Από το ότι ο Θεός πρότεινε τη Χαναάν ως τυπική ανάπαυση για τους Ιουδαίους που πίστεψαν: και όπως εκείνοι που πίστεψαν, ο Κάλεβ και ο Ιησούς του Ναυή, εισήλθαν πράγματι στη Χαναάν· έτσι εκείνοι που πιστεύουν τώρα θα εισέλθουν στην ανάπαυση. (4.) Από τη βεβαιότητα μιας άλλης ανάπαυσης εκτός από εκείνη την έβδομη ημέρα ανάπαυσης που θεσπίστηκε και τηρήθηκε τόσο πριν όσο και μετά την πτώση, και εκτός από εκείνη την τυπική ανάπαυση της Χαναάν από την οποία οι περισσότεροι Ιουδαίοι στερήθηκαν λόγω απιστίας· γιατί ο Ψαλμωδός έχει μιλήσει για μια άλλη ημέρα και μια άλλη ανάπαυση, από όπου είναι φανερό ότι υπάρχει ένα πιο πνευματικό και εξαίρετο σάββατο που απομένει για τον λαό του Θεού από εκείνο στο οποίο ο Ιησούς του Ναυή οδήγησε τους Ιουδαίους (εδ. 6-9), και αυτή η ανάπαυση που απομένει, [1.] Ανάπαυση χάριτος, και παρηγοριάς, και αγιότητας, στην κατάσταση του ευαγγελίου. Αυτή είναι η ανάπαυση με την οποία ο Κύριος Ιησούς, ο Ιησούς μας, κάνει τις κουρασμένες ψυχές και τις αφυπνισμένες συνειδήσεις να αναπαυθούν, και αυτή είναι η αναψυχή. [2.] Ανάπαυση εν δόξα, το αιώνιο σαββατισμό του ουρανού, που είναι η ανάπαυση και η τελειότητα της φύσης και της χάριτος επίσης, όπου ο λαός του Θεού θα απολαύσει το τέλος της πίστης του και το αντικείμενο όλων των επιθυμιών του. (5.) Αυτό αποδεικνύεται περαιτέρω από τους ένδοξους προδρόμους που έχουν πράγματι λάβει κατοχή αυτής της ανάπαυσης—ο Θεός και ο Χριστός. Είναι βέβαιο ότι ο Θεός, μετά τη δημιουργία του κόσμου σε έξι ημέρες, εισήλθε στην ανάπαυσή του· και είναι βέβαιο ότι ο Χριστός, όταν τελείωσε το έργο της λύτρωσής μας, εισήλθε στην ανάπαυσή του· και αυτοί δεν ήταν μόνο παραδείγματα, αλλά εγγυήσεις, ότι οι πιστοί θα εισέλθουν στην ανάπαυσή τους: Εκείνος που εισήλθε στην ανάπαυση έχει επίσης παύσει από τα δικά του έργα όπως ο Θεός από τα δικά του, εδ. 10. Κάθε αληθινός πιστός έχει παύσει από τα δικά του έργα δικαιοσύνης, και από τα επαχθή έργα του νόμου, όπως ο Θεός και ο Χριστός έχουν παύσει από τα έργα της δημιουργίας και της λύτρωσης.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι ολοκληρώνει το τμήμα επιβεβαιώνοντας τη δυστυχία της τελικής απιστίας.
VI. Ο απόστολος επιβεβαιώνει τη δυστυχία εκείνων που δεν πιστεύουν· δεν θα εισέλθουν ποτέ σε αυτήν την πνευματική ανάπαυση, ούτε της χάριτος εδώ ούτε της δόξας στο εξής. Αυτό είναι τόσο βέβαιο όσο ο λόγος και ο όρκος του Θεού μπορούν να το κάνουν. Όσο σίγουρο είναι ότι ο Θεός εισήλθε στην ανάπαυσή του, τόσο σίγουρο είναι ότι οι πεισματικοί άπιστοι θα αποκλειστούν. Όσο σίγουρο είναι ότι οι άπιστοι Ιουδαίοι έπεσαν στην έρημο, και δεν έφθασαν ποτέ στη γη της επαγγελίας, τόσο σίγουρο είναι ότι οι άπιστοι θα πέσουν στην καταστροφή, και δεν θα φθάσουν ποτέ στον ουρανό. Όσο σίγουρο είναι ότι ο Ιησούς του Ναυή, ο μεγάλος αρχηγός των Ιουδαίων, δεν μπορούσε να τους δώσει κατοχή της Χαναάν λόγω της απιστίας τους, παρά την εξαίρετη ανδρεία και διαγωγή του, τόσο σίγουρο είναι ότι ακόμη και ο Ιησούς ο ίδιος, και αρχηγός της σωτηρίας μας, παρά όλη την πληρότητα χάριτος και δύναμης που κατοικεί σε αυτόν, δεν θα δώσει, δεν μπορεί να δώσει, στους τελικούς άπιστους ούτε πνευματική ούτε αιώνια ανάπαυση: απομένει μόνο για τον λαό του Θεού· οι άλλοι με την αμαρτία τους εγκαταλείπουν τον εαυτό τους σε αιώνια ανησυχία.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού μπορεί η απιστία ακόμη να σας κρατά μακριά από την ανάπαυση που προσφέρει ο Χριστός; Πώς εργάζεστε για να εισέλθετε σε εκείνη την ανάπαυση αντί να την προϋποθέτετε; Με ποιους τρόπους ο ζωντανός λόγος αποκαλύπτει σκέψεις και κίνητρα που δεν έχετε ακόμη παραδώσει στον Αρχιερέα σας;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Πατέρα, σε ευχαριστούμε για την υπόσχεση της ανάπαυσης που απομένει. Φύλαξέ μας από την απιστία που στερεί τον λόγο από τη δύναμή του. Διέγειρέ μας να εργαστούμε επιμελώς ενώ διαρκεί η ημέρα, αναμιγνύοντας πίστη με κάθε υπόσχεση που ακούμε. Κράτα τα μάτια μας στραμμένα στον Ιησού, τον μεγάλο Αρχιερέα που πέρασε στους ουρανούς και που συμπαθεί την αδυναμία μας. Δώσε μας χάρη να κρατήσουμε σταθερά την ομολογία μας και να προσέλθουμε με παρρησία στον θρόνο σου, ώστε να λάβουμε έλεος και να βρούμε βοήθεια σε κάθε καιρό ανάγκης. Φέρε μας τελικά στο αιώνιο σάββατο που ετοίμασες για τον λαό σου. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →