Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εσθήρ
Εσθ 3-4 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στα κεφάλαια 3 και 4 της Εσθήρ ανοίγει ένα παράθυρο στην ξαφνική άνοδο του κακού και στο ήσυχο θάρρος που το αντιμετωπίζει. Οι σκέψεις του ανιχνεύουν πώς η υπερηφάνεια ενός ανθρώπου μπορεί να απειλήσει έναν ολόκληρο λαό ενώ η συνείδηση ενός άλλου αρνείται να λυγίσει. Μέσα από την προσεκτική ερμηνεία του Χένρι βλέπουμε την αλληλεπίδραση της θείας πρόνοιας και της ανθρώπινης πιστότητας εν μέσω επικείμενης καταστροφής. Τα λόγια του μας προσκαλούν να σταθούμε στην ένταση ανάμεσα στην αυλική εξουσία και τη θεοσεβή αποφασιστικότητα. Καθώς ακολουθούμε τις γνώσεις του, μας υπενθυμίζεται ότι οι σκοτεινές νύχτες συχνά προηγούνται του πρωινού φωτός της απελευθέρωσης. Το σημερινό μάθημα μας εισάγει σε αυτή την ιερή ένταση με ευλάβεια και προσδοκία.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στρέψου τώρα στα κεφάλαια 3 και 4 της Εσθήρ. Άσε την αφήγηση της ανόδου του Αμάν, της άρνησης του Μορδοχαίου και του διατάγματος που προκύπτει να σε πλημμυρίσει. Παρατήρησε τη θλίψη που απλώνεται στον ιουδαϊκό λαό και την δαπανηρή απόφαση που τίθεται ενώπιον της βασίλισσας Εσθήρ. Διάβασε αργά, επιτρέποντας στο βάρος της κρίσης και στις κινήσεις του θάρρους να εγκατασταθούν στο πνεύμα σου.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας την προαγωγή του Αμάν υπό τον βασιλιά.
Ι. Ο Αμάν προήχθη από τον άρχοντα και λατρεύτηκε γι' αυτό από τον λαό. Ο Ασσουήρος είχε πρόσφατα βάλει την Εσθήρ στην αγκαλιά του, αλλά εκείνη δεν είχε τέτοια επιρροή πάνω του ώστε να προτιμήσει τους φίλους της ή να εμποδίσει την προτίμηση κάποιου που γνώριζε ότι ήταν εχθρός του λαού της. Όταν οι καλοί γίνονται μεγάλοι, βρίσκουν ακόμη ότι δεν μπορούν να κάνουν το καλό ούτε να αποτρέψουν το κακό όπως θα ήθελαν. Αυτός ο Αμάν ήταν Αγαγίτης (Αμαληκίτης, λέει ο Ιώσηπος), πιθανώς απόγονος του Αγάγ, κοινού ονόματος των πριγκίπων της Αμαλήκ, όπως φαίνεται στο Αρ. κδ΄ 7. Μερικοί νομίζουν ότι ήταν εκ γενετής πρίγκιπας, όπως ο Ιωακείμ, του οποίου ο θρόνος τέθηκε πάνω από τους άλλους αιχμάλωτους βασιλείς (Β' Βασ. κε΄ 28), όπως ήταν και του Αμάν εδώ, εδ. 1. Ο βασιλιάς τον συμπαθήθηκε (οι πρίγκιπες δεν είναι υποχρεωμένοι να δίνουν λόγους για τις εύνοιές τους), τον έκανε αγαπημένο του, έμπιστό του, πρωθυπουργό του. Τέτοια επιρροή είχε τότε η αυλή ώστε (αντίθετα με την παροιμία) όσους ευλογούσε αυτή, ευλογούσε και η χώρα· γιατί όλοι οι άνθρωποι λάτρεψαν αυτόν τον ανατέλλοντα ήλιο, και οι υπηρέτες του βασιλιά διατάχθηκαν ιδιαίτερα να υποκλίνονται ενώπιόν του και να τον τιμούν (εδ. 2), και το έκαναν. Αναρωτιέμαι τι είδε ο βασιλιάς στον Αμάν που να είναι αξιέπαινο ή άξιο· είναι φανερό ότι δεν ήταν άνθρωπος τιμής ή δικαιοσύνης, ούτε αληθινού θάρρους ή σταθερής συμπεριφοράς, αλλά υπερήφανος, παθιασμένος και εκδικητικός· όμως προήχθη και περιποιήθηκε, και δεν υπήρχε κανείς τόσο μεγάλος όσο αυτός. Τα αγαπημένα των πριγκίπων δεν είναι πάντα άξιοι.Στη συνέχεια στρέφεται στην αρχική στάση του Μορδοχαίου κατά της απαιτούμενης τιμής.
ΙΙ. Ο Μορδοχαίος προσκολλήθηκε στις αρχές του με τολμηρή και θαρραλέα απόφαση, και γι' αυτό αρνήθηκε να τιμήσει τον Αμάν όπως έκαναν οι υπόλοιποι υπηρέτες του βασιλιά, εδ. 2. Προτράπηκε σε αυτό από τους φίλους του, που του υπενθύμισαν την εντολή του βασιλιά και συνεπώς τον κίνδυνο που διέτρεχε αν αρνιόταν να συμμορφωθεί· ήταν όσο άξιζε η ζωή του, ιδίως αν λάβουμε υπόψη την αυθάδεια του Αμάν, εδ. 3. Του μιλούσαν καθημερινά (εδ. 4), για να τον πείσουν να συμμορφωθεί, αλλά μάταια· δεν τους άκουσε, αλλά τους είπε καθαρά ότι ήταν Ιουδαίος και δεν μπορούσε κατά συνείδηση να το κάνει. Αναμφίβολα η άρνησή του, όταν έγινε αντιληπτή και αντικείμενο συζήτησης, αποδόθηκε συνήθως σε υπερηφάνεια και φθόνο, ότι δεν ήθελε να αποδώσει σεβασμό στον Αμάν επειδή, λόγω της συγγένειάς του με την Εσθήρ, δεν προήχθη ο ίδιος τόσο πολύ, ή σε στασιαστικό πνεύμα και δυσαρέσκεια προς τον βασιλιά και την κυβέρνησή του· όσοι ήθελαν να το παρουσιάσουν καλύτερα το έβλεπαν ως αδυναμία του ή έλλειψη αγωγής, το ονόμαζαν ιδιοτροπία και επίδειξη ιδιαιτερότητας. Δεν φαίνεται να δίστασε κανείς άλλος να συμμορφωθεί εκτός από τον Μορδοχαίο· και όμως η άρνησή του ήταν ευσεβής, συνειδητή και ευάρεστη στον Θεό, γιατί η θρησκεία του Ιουδαίου του απαγόρευε, 1. Να αποδίδει τέτοιες υπερβολικές τιμές όπως απαιτούνταν σε οποιονδήποτε θνητό άνθρωπο, ιδίως σε τόσο πονηρό άνθρωπο όσο ο Αμάν. Στα απόκρυφα κεφάλαια αυτού του βιβλίου (κεφ. ιγ΄ 12-14) ο Μορδοχαίος παρουσιάζεται να επικαλείται τον Θεό σε αυτό το θέμα: Γνωρίζεις, Κύριε, ότι ούτε από περιφρόνηση ούτε από υπερηφάνεια ούτε από επιθυμία δόξας δεν υποκλίθηκα στον υπερήφανο Αμάν, γιατί θα μπορούσα να είχα αρκεί με καλή θέληση, για τη σωτηρία του Ισραήλ, να φιλήσω τα πέλματα των ποδιών του· αλλά το έκανα αυτό για να μην προτιμήσω τη δόξα του ανθρώπου πάνω από τη δόξα του Θεού, ούτε θα προσκυνήσω κανέναν άλλον παρά εσένα. 2. Θεώρησε ιδιαίτερα άδικο προς το έθνος του να αποδώσει τέτοια τιμή σε Αμαληκίτη, έναν από εκείνο το καταραμένο έθνος με το οποίο ο Θεός είχε ορκιστεί ότι θα είχε αιώνιο πόλεμο (Εξ. ιζ΄ 16) και για το οποίο είχε δώσει αυτή τη σοβαρή εντολή (Δευτ. κε΄ 17), Θυμήσου τι έκανε ο Αμαλήκ. Αν και η θρησκεία δεν καταστρέφει με κανέναν τρόπο τους καλούς τρόπους, αλλά μας διδάσκει να αποδίδουμε τιμή σε όποιον οφείλεται τιμή, όμως είναι χαρακτηριστικό του πολίτη της Σιών ότι όχι μόνο στην καρδιά του, αλλά και στα μάτια του, ένας τόσο άθλιος άνθρωπος όπως ο Αμάν περιφρονείται, Ψαλμ. ιε΄ 4. Ας είναι σταθεροί και αποφασιστικοί όσοι κυβερνώνται από αρχές συνείδησης, όσο κι αν επικρίνονται ή απειλούνται, όπως ήταν ο Μορδοχαίος.Στη συνέχεια, ο Χένρι εξετάζει την κακόβουλη παρουσίαση των Ιουδαίων από τον Αμάν στον βασιλιά.
Ι. Κάνει μια ψευδή και κακόβουλη αναπαράσταση των Ιουδαίων και του χαρακτήρα τους στον βασιλιά, εδ. 8. Οι εχθροί του λαού του Θεού δεν θα μπορούσαν να τους δώσουν τόσο κακή μεταχείριση αν δεν τους έδιναν πρώτα κακό όνομα. Θα ήθελε ο βασιλιάς να πιστέψει, 1. Ότι οι Ιουδαίοι ήταν ένας περιφρονημένος λαός, και ότι δεν ήταν προς τιμήν του να τους φιλοξενεί: 'Υπάρχει ένας ορισμένος λαός', χωρίς όνομα, σαν να μην ήξερε κανείς από πού ήρθαν και τι ήταν· 'δεν είναι ενσωματωμένοι, αλλά διασκορπισμένοι σε όλες τις επαρχίες ως φυγάδες και αλήτες στη γη, και ένοικοι σε όλες τις χώρες, το βάρος και το σκάνδαλο των τόπων όπου ζουν.' 2. Ότι ήταν ένας επικίνδυνος λαός, και ότι δεν ήταν ασφαλές να τους φιλοξενεί. 'Έχουν νόμους και έθιμα δικά τους, και δεν συμμορφώνονται με τα διατάγματα του βασιλείου και τα έθιμα της χώρας· και γι' αυτό μπορούν να θεωρηθούν δυσαρεστημένοι με την κυβέρνηση και πιθανό να μολύνουν άλλους με τις ιδιαιτερότητές τους, που μπορεί να καταλήξουν σε εξέγερση.' Δεν είναι νέο πράγμα για τους καλύτερους ανθρώπους να τους δίνονται τέτοιοι φθονεροί χαρακτηρισμοί· αν δεν είναι αμαρτία να τους σκοτώσουν, δεν είναι αμαρτία να τους συκοφαντήσουν.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι ολοκληρώνει την ενότητα αντιπαραβάλλοντας τη χαρά της αυλής με την αμηχανία της πόλης.
ΣΤ. Η διαφορετική διάθεση της αυλής και της πόλης εξαιτίας αυτού. 1. Η αυλή ήταν πολύ χαρούμενη γι' αυτό: Ο βασιλιάς και ο Αμάν κάθισαν να πιουν, ίσως για να πιουν 'Σύγχυση σε όλους τους Ιουδαίους.' Ο Αμάν φοβόταν μήπως η συνείδηση του βασιλιά τον ελέγξει για ό,τι είχε κάνει και αρχίσει να επιθυμεί να το αναιρέσει, για να το αποτρέψει αυτό τον κράτησε κοντά του και τον έκανε να πίνει. Αυτή την καταραμένη μέθοδο χρησιμοποιούν πολλοί για να πνίξουν τις πεποιθήσεις τους και να σκληρύνουν τις δικές τους καρδιές και τις καρδιές των άλλων στην αμαρτία. 2. Η πόλη ήταν πολύ λυπημένη γι' αυτό (και οι άλλες πόλεις του βασιλείου, χωρίς αμφιβολία, όταν έμαθαν γι' αυτό): Η πόλη Σουσάν ήταν σε αμηχανία, όχι μόνο οι ίδιοι οι Ιουδαίοι, αλλά όλοι οι γείτονές τους που είχαν αρχές δικαιοσύνης και συμπόνιας. Τους λυπούσε να βλέπουν τον βασιλιά τους τόσο καταχρησμένο, να βλέπουν την αδικία στον τόπο της κρίσης (Εκκλ. γ΄ 16), να βλέπουν ανθρώπους που ζούσαν ειρηνικά να αντιμετωπίζονται τόσο βάρβαρα· και τι θα ήταν οι συνέπειες γι' αυτούς οι ίδιοι δεν ήξεραν. Αλλά ο βασιλιάς και ο Αμάν δεν ένοιαζαν για τίποτα από αυτά. Σημείωσε, Είναι παράλογο και ασεβές πράγμα να επιδιδόμεθα σε χαρά και ευχαρίστηση όταν η εκκλησία είναι σε θλίψη και ο λαός σε αμηχανία.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή σου σε καλεί ο Θεός να σταθείς με ήσυχη πεποίθηση ακόμη κι αν σου κοστίσει την εύνοια; Πώς μπορείς να ανταποκριθείς όταν όσοι σε περιβάλλουν αντιμετωπίζουν ξαφνική απειλή ή αδικία; Με ποιους τρόπους σε προσκαλεί ο Κύριος να μεσιτεύσεις για άλλους με προσωπικό ρίσκο;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Κύριε, σε ευχαριστούμε για τη σταθερή μαρτυρία του Μορδοχαίου και το αναδυόμενο θάρρος της Εσθήρ. Δίδαξέ μας να εκτιμούμε τη συνείδηση πάνω από την άνεση και να εμπιστευόμαστε τον λαό μας και την υπόθεσή μας στην κυρίαρχη φροντίδα σου. Όταν τα πονηρά σχέδια υψώνονται γρήγορα, στήριξε τις καρδιές μας στους αμετάβλητους σκοπούς σου. Δώσε μας χάρη να θρηνούμε με όσους υποφέρουν και να δρούμε όταν ανοίγεις τον δρόμο. Ας αντανακλούν οι ζωές μας την ίδια σταθερή εμπιστοσύνη που μετατρέπει τις απελπισμένες στιγμές σε ευκαιρίες για τη δόξα σου. Στο όνομα του Ιησού προσευχόμαστε, αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →