← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν

Λευιτικό 27 — με τον Benson

Λευιτικόν 27Σχόλια του Joseph Benson στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Με το θερμό πνεύμα της Γουεσλεϊανής αφοσίωσης στρεφόμαστε σήμερα στο 'Σχολιασμό της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης' του Joseph Benson. Με ευλαβική φροντίδα ο Benson μας καθοδηγεί μέσα από το τελευταίο κεφάλαιο του Λευιτικού, δείχνοντας πώς οι αρχαίες υποσχέσεις και αφιερώσεις κατευθύνουν την καρδιά προς την αγία διαχείριση και τα μεγαλύτερα ελέη του ευαγγελίου. Είθε το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε τον νόμο να μας ανοίξει τώρα αυτά τα λόγια για πίστη και πράξη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε το Λευιτικό 27 αργά και με προσευχή, προσέχοντας κάθε όρκο, αποτίμηση και αφιερωμένο πράγμα. Καθώς το κεφάλαιο εκτυλίσσεται, δεχτείτε το ως μια πρόσκληση να σταθμίσουμε τις δικές μας υποσχέσεις ενώπιον του Θεού και να θυμηθούμε ότι όλα όσα έχουμε ανήκουν τελικά στον Κύριο που μας λυτρώνει.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Benson ανοίγει το κεφάλαιο εκθέτοντας την έννοια των ειδικών όρκων. Εδάφιο 2. Λευιτικό 27:2. Θα κάνει έναν ειδικό όρκο. Το εβραϊκό μπορεί να αποδοθεί, Θα διαχωρίσει, ή θα αφιερώσει έναν όρκο. δηλαδή, θα, με επίσημη υπόσχεση, διαχωρίσει οτιδήποτε από κοινή σε ιερή χρήση. Διότι οι όρκοι ήταν θρησκευτικές υποσχέσεις που δίνονταν στον Θεό, για την απόκτηση κάποιας ευλογίας ή απελευθέρωσης από κάποιο κακό ή κίνδυνο, και συνοδεύονταν από προσευχή, και πληρώνονταν με ευχαριστία. Οι λέξεις, ωστόσο, יפלא נדר, japhli neder, μπορούν να μεταφραστούν σωστά, όπως εδώ, Θα κάνει έναν ειδικό, ή δύσκολο, ή εξέχοντα όρκο. Και αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό, όχι για πράγματα, αλλά για πρόσωπα, τα οποία αφιέρωσε στον Κύριο. Στη συνέχεια διακρίνει τις αυστηρότερες και ευρύτερες μορφές προσωπικής αφιέρωσης. Αν και όρκοι αυτού του είδους δεν ήταν συνηθισμένοι, εντούτοις δεν λείπουν παραδείγματα προσώπων που αφιέρωσαν είτε τους εαυτούς τους είτε τα παιδιά τους, και αυτό είτε πιο αυστηρά, όπως οι Ναζηραίοι και οι Λευίτες, (Α' Σαμουήλ 1:11), και για αυτούς δεν επιτρεπόταν καμία εξαγορά, αλλά έπρεπε αυτοπροσώπως να εκτελέσουν την υπηρεσία στην οποία είχαν αφιερωθεί· είτε πιο γενικά, όπως κάποιοι που δεν ήταν Λευίτες μπορούσαν εντούτοις, από ζήλο για τον Θεό, ή για να αποκτήσουν μια ευλογία που τους έλειπε, να αφιερώσουν τους εαυτούς τους ή τα παιδιά τους στην υπηρεσία του Θεού και του αγιαστηρίου, αν και όχι με τον τρόπο των Λευιτών, που απαγορευόταν, εντούτοις σε κάποιο είδος υποβοήθησης προς αυτούς. Και επειδή μπορεί να υπήρχε υπερβολικά μεγάλος αριθμός προσώπων που αφιερώνονταν έτσι, πράγμα που θα μπορούσε να είναι βάρος για το αγιαστήριο, επιτρέπεται μια ανταλλαγή, και οι ιερείς κατευθύνονται να λάβουν ένα φόρο για την εξαγορά τους. Ο Benson στη συνέχεια παρέχει τους καθορισμένους συντελεστές με τους οποίους έπρεπε να αποτιμηθούν τέτοιοι όρκοι. Ένα βιβλίο τιμών, αναλόγως, παρέχεται εδώ, με το οποίο οι ιερείς έπρεπε να καθοδηγούνται στην αποτίμησή τους. 1ον, Οι μεσήλικες, μεταξύ είκοσι και εξήντα, αποτιμούνταν υψηλότερα, οι άνδρες με πενήντα σίκλους ο καθένας, και οι γυναίκες με τριάντα, (Λευιτικό 27:3-4), οι γυναίκες γενικά ήταν κατώτερες των ανδρών σε δύναμη και χρησιμότητα. 2ον, Η τιμή των νέων μεταξύ πέντε ετών και είκοσι ήταν μικρότερη, επειδή τότε ήταν λιγότερο ικανοί να προσφέρουν υπηρεσία. 3ον, Τα βρέφη κάτω των πέντε ετών ήταν ικανά να αφιερωθούν στον Θεό από τους γονείς τους, όπως ο Σαμουήλ, αλλά δεν έπρεπε να παρουσιαστούν και να εξαγοραστούν πριν γίνουν ενός μηνός· ώστε, όπως ένα σάββατο περνούσε πάνω τους πριν περιτμηθούν, έτσι και μια νέα σελήνη να περάσει πάνω τους πριν εκτιμηθούν· και η αποτίμησή τους ήταν μικρή, Λευιτικό 27:6. Στη συνέχεια στρέφεται στον νόμο που διέπει τα ζώα που είχαν αφιερωθεί. Εδάφιο 9. Λευιτικό 27:9. Αν είναι ζώο, θα είναι άγιο, κ.λπ. Ένα δεύτερο είδος πραγμάτων που αφιερώνονται στον Θεό είναι τα ζώα. Όσον αφορά αυτά, ο νόμος είναι ότι το ίδιο το ζώο έπρεπε να διατεθεί από τον ιδιοκτήτη σύμφωνα με την αρχική πρόθεση του όρκου του, είτε να θυσιαστεί στο θυσιαστήριο, είτε να δοθεί στους ιερείς, είτε να πωληθεί για τη χρήση του αγιαστηρίου, η τιμή να χρησιμοποιηθεί για τις επισκευές του οίκου του Θεού, είτε για την αγορά των συνηθισμένων θυσιών. Αυτό είναι που πρέπει να καταλάβουμε με το να είναι άγιο, όπως προκύπτει από το Λευιτικό 27:10. Ο σκοπός αυτού του νόμου ήταν να διατηρήσει τον σεβασμό προς τα πράγματα που είχαν αφιερωθεί, ώστε να μην επιστρέψουν σε κοινές χρήσεις.
Σκεφτείτε

Σκέψου

Ο Benson τονίζει το επίσημο όριο που τίθεται σε ό,τι μπορεί να αφιερωθεί από τους ανθρώπους. Εδάφιο 29. Λευιτικό 27:29. Αφιερωμένοι από ανθρώπους. Όχι από ανθρώπους, όπως κάποιοι θα το απέφευγαν, αλλά από ανθρώπους, διότι είναι φανερό τόσο από αυτό όσο και από τα προηγούμενα εδάφια, ότι οι άνθρωποι εδώ δεν είναι τα πρόσωπα που αφιερώνουν, αλλά αφιερώνονται στην καταστροφή, είτε με την κρίση του Θεού, όπως οι ειδωλολάτρες, Έξοδος 22:20· Δευτερονόμιο 23:15· οι Χαναναίοι, Δευτερονόμιο 20:17· οι Αμαληκίτες, Λευιτικό 25:19· Α' Σαμουήλ 15:3· Α' Σαμουήλ 15:26· ο Βεν-Αδάδ, Α' Βασιλέων 20:42· είτε από ανθρώπους, σε εκτέλεση τέτοιας κρίσης του Θεού, όπως Αριθμοί 21:2-3· Αριθμοί 31:17· είτε για οποιοδήποτε έγκλημα υψηλής φύσης, όπως Κριτές 21:5. Αλλά αυτό σίγουρα δεν πρέπει να γίνει κατανοητό, όπως κάποιοι το έχουν εκλάβει, σαν να μπορούσε ένας Ιουδαίος, δυνάμει αυτού του κειμένου, να αφιερώσει το παιδί του ή τον υπηρέτη του στον Κύριο, και έτσι να υποχρεωθεί να τους θανατώσει. Διότι αυτό περιορίζεται ρητά σε όλα όσα έχει ένας άνθρωπος ή όσα είναι δικά του· δηλαδή, όσα έχει εξουσία. Αλλά οι Ιουδαίοι δεν είχαν εξουσία πάνω στις ζωές των παιδιών τους ή των υπηρετών τους, αλλά τους απαγορευόταν ρητά να τους αφαιρέσουν, με την μεγάλη εντολή, 'ου φονεύσεις'. Και βλέποντας ότι αυτός που σκότωνε τον υπηρέτη του τυχαία με ένα χτύπημα με ράβδο έπρεπε σίγουρα να τιμωρηθεί, όπως λέγεται, Έξοδος 21:20, δεν θα μπορούσε να είναι νόμιμο να αφαιρέσει εκούσια τη ζωή του με πρόφαση οποιουδήποτε τέτοιου όρκου. Αλλά για τους Χαναναίους, τους Αμαληκίτες, κ.λπ., ο Θεός, ο αναμφισβήτητος Κύριος όλων των ανθρώπινων ζωών, έδωσε στους Ισραηλίτες εξουσία πάνω στα πρόσωπα και τις ζωές τους, και εντολή να τους θανατώσουν. Και αυτό το εδάφιο μπορεί να έχει ιδιαίτερη αναφορά σε αυτούς, ή σε παρόμοιους με αυτούς. Κλείνει ολόκληρο το βιβλίο με μια ευχαριστία του ευαγγελίου για την ελευθερία μας από τον ζυγό του Σινά. Εδάφιο 34. Λευιτικό 27:34. Αυτές είναι οι εντολές που ο Κύριος ενετείλατο στον Μωυσή για τους υιούς του Ισραήλ στο όρος Σινά. Αυτό αναφέρεται σε ολόκληρο το βιβλίο. Πολλές από αυτές τις εντολές είναι ηθικές· άλλες τελετουργικές, και ιδιάζουσες στην ιουδαϊκή οικονομία· οι οποίες εντούτοις είναι διδακτικές για εμάς, που έχουμε ένα κλειδί για τα μυστήρια που περιέχονται σε αυτές. Συνολικά, έχουμε λόγο να ευλογούμε τον Θεό που δεν έχουμε έρθει στο όρος Σινά, που δεν είμαστε κάτω από τις σκοτεινές σκιές του νόμου, αλλά απολαμβάνουμε το καθαρό φως του ευαγγελίου. Η διδασκαλία της συμφιλίωσής μας με τον Θεό μέσω ενός Μεσίτη, δεν επισκιάζεται από τον καπνό των καιόμενων θυσιών, αλλά διασαφηνίζεται από τη γνώση του Χριστού, και αυτού του εσταυρωμένου. Και μπορούμε να τον επαινέσουμε που δεν είμαστε κάτω από τον ζυγό του νόμου, αλλά κάτω από τις γλυκές και εύκολες οδηγίες του ευαγγελίου, το οποίο ανακηρύσσει αληθινούς προσκυνητές αυτούς που προσκυνούν τον Πατέρα εν πνεύματι και αληθεία, μόνο μέσω του Χριστού, ο οποίος είναι ο ιερέας μας, ο ναός, το θυσιαστήριο, η θυσία, ο καθαρισμός, και τα πάντα.
Απαντήστε

Απάντησε

1. Σε ποια παρούσα υπόσχεση προσπάθησα να αφιερώσω κάτι μόνο στον Θεό; 2. Πώς η ελευθερία του ευαγγελίου διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο τηρώ ή εξαγοράζω τον λόγο μου; 3. Πού μπορεί να μπω στον πειρασμό να αντιμετωπίσω επιπόλαια ό,τι έχω κάποτε αφιερώσει στον Κύριο;
Προσευχηθείτε

Προσευχήσου

Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για το φως του λόγου σου και για τους πιστούς κόπους του δούλου σου Joseph Benson. Δίδαξέ μας να κάνουμε τους όρκους μας με άγιο φόβο και να τους εκπληρώνουμε με χαρούμενη σταθερότητα. Φύλαξέ μας από τις απερίσκεπτες υποσχέσεις και από την μεγαλύτερη αμαρτία του να αντιμετωπίζουμε επιπόλαια ό,τι σου έχουμε κάποτε δώσει. Πάνω απ' όλα, στερέωσε τα μάτια μας στον Χριστό, την αληθινή μας λύτρωση και την τέλεια προσφορά μας, ώστε κάθε μικρότερη αφιέρωση να μας οδηγεί βαθύτερα στην ελευθερία του ευαγγελίου. Στο όνομά του προσευχόμαστε. Αμήν.

Σχόλια του Joseph Benson στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →