← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 3-4 — με τον Barnes

Ψαλμοί 3-4Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Στην καθαρή ερμηνευτική παράδοση της αμερικανικής πρεσβυτεριανής υποτροφίας, στρεφόμαστε σήμερα στις Σημειώσεις της Βίβλου του Άλμπερτ Μπάρνς για μια προσεκτική ανάγνωση των Ψαλμών 3 και 4. Ο Μπάρνς φέρνει τη συνήθη ακρίβειά του σε αυτούς τους πρωινούς και εσπερινούς ψαλμούς του Δαβίδ, ανιχνεύοντας το ιστορικό τους πλαίσιο ενώ αντλεί τη διαρκή μαρτυρία τους για την εμπιστοσύνη στον Κύριο εν μέσω προδοσίας και κινδύνου. Οι σημειώσεις του μας καθοδηγούν στίχο προς στίχο, δείχνοντας πώς η εμπιστοσύνη του ψαλμωδού στηρίζεται όχι στις περιστάσεις αλλά στον χαρακτήρα του Θεού. Καθώς ακολουθούμε την έκθεσή του, καλούμαστε να δεχθούμε αυτά τα αρχαία άσματα ως δικές μας προσευχές και να αναπαυθούμε στην ίδια θεία προστασία που στήριξε τον Δαβίδ.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα τους Ψαλμούς 3 και 4 με πνεύμα ήσυχης ευλάβειας. Αυτοί οι δύο σύντομοι ψαλμοί μετακινούνται από την κραυγή της θλίψης το βράδυ στην βέβαιη ανάπαυση που προέρχεται από το υποστηρικτικό χέρι του Κυρίου. Καθώς ακούτε τα λόγια, αφήστε το Πνεύμα να τα εφαρμόσει στις δικές σας δοκιμασίες και στον καθημερινό ρυθμό της κατάθεσης των βαρών σας ενώπιον του Θεού και της ανάστασης ανανεωμένοι από το έλεός του.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μπάρνς ανοίγει καθιερώνοντας την πατρότητα και την περίσταση του ψαλμού. Εισαγωγή. Τμήμα 1. Ο συγγραφέας. Αυτός ο ψαλμός παρουσιάζεται στον τίτλο ως «Ψαλμός του Δαβίδ», και είναι ο πρώτος στον οποίο προτάσσεται τίτλος που υποδεικνύει την πατρότητα ή την περίσταση κατά την οποία συντέθηκε ένας ψαλμός. Ο τίτλος βρίσκεται στην αραμαϊκή παράφραση, στη λατινική Βουλγάτα, στην Εβδομήκοντα, στη συριακή, στην αραβική και στην αιθιοπική μετάφραση. Δεν είναι βέβαιο από ποιον προτάχθηκε ο τίτλος, αλλά δεν υπάρχει λόγος να αμφισβητηθεί η ορθότητά του. Τα συναισθήματα στον ψαλμό συμφωνούν με τις περιστάσεις στις οποίες ο Δαβίδ τοποθετήθηκε περισσότερες από μία φορές, και είναι τέτοια που μπορούμε να υποθέσουμε ότι θα εξέφραζε σε εκείνες τις περιστάσεις. Τμήμα 2. Η περίσταση κατά την οποία συντέθηκε ο ψαλμός. Ο ψαλμός, σύμφωνα με τον τίτλο, παρουσιάζεται ότι γράφτηκε από τον Δαβίδ, «όταν έφυγε από τον Αβεσσαλώμ τον γιο του». Στη συνέχεια αφηγείται την ιστορική φυγή από τον Αβεσσαλώμ. Η φυγή του Δαβίδ, η οποία υποτίθεται ότι αναφέρεται εδώ, περιγράφεται στο Β' Σαμουήλ 15–18. Ο Αβεσσαλώμ επαναστάτησε εναντίον του πατέρα του· συγκέντρωσε μεγάλο αριθμό δυσαρεστημένων στο βασίλειο· και με το πρόσχημα της εκπλήρωσης ενός τάματος που είχε κάνει, έλαβε άδεια να πάει στη Χεβρών, έχοντας δώσει οδηγίες στους οπαδούς του να τον συναντήσουν εκεί, και έχοντας κάνει διευθετήσεις για να ανακηρυχθεί βασιλιάς εκεί. Τόσο τεχνίτης ήταν, τόσο πολυάριθμοι ήταν οι οπαδοί του, τόσο εκτεταμένη φαινόταν η αποστασία, και τόσο λίγο προετοιμασμένος ήταν ο Δαβίδ να την αντιμετωπίσει, ώστε η μόνη προοπτική ασφάλειας φαινόταν να είναι η φυγή. Με λίγους συνοδούς ο Δαβίδ έφυγε από την Ιερουσαλήμ, και πέρασε το Όρος των Ελαιών, σχεδιάζοντας να αναζητήσει τόπο καταφυγίου. Αυτό ήταν γι' αυτόν η μεγάλη δοκιμασία της ζωής του, γιατί δεν υπάρχει μεγαλύτερη δοκιμασία από την αχαριστία ενός γιου όταν ζητά τη ζωή του πατέρα του. Ο Μπάρνς στη συνέχεια παρέχει μια σαφή τετραμερή ανάλυση της δομής του ψαλμού. Ο ψαλμός διαιρείται φυσικά και τακτικά σε τέσσερις στροφές ή μέρη, καθένα από τα οποία περιλαμβάνει δύο στίχους· και σε τρία από αυτά κλείνει με τη λέξη Σελάχ, που υποδεικνύει παύση είτε στο νόημα, είτε στη μελωδία, είτε και στα δύο. Βλ. τις σημειώσεις στους Ψαλμούς 3:2. Ι. Το πρώτο εκφράζει την ανησυχία του ψαλμωδού από το γεγονός ότι πολλοί εχθροί είχαν σηκωθεί εναντίον του, Ψαλμοί 3:1-2. ΙΙ. Το δεύτερο εκφράζει την εμπιστοσύνη του στον Θεό εν μέσω των θλίψεών του, Ψαλμοί 3:3-4. Ήταν η ασπίδα και ο βοηθός του, και άκουσε την προσευχή του από τον άγιο λόφο του. ΙΙΙ. Το τρίτο αναφέρεται στο γεγονός ότι στις θλίψεις του, αντίθετα με ό,τι υπήρχε λόγος να φοβηθεί, του επιτράπηκε να ξαπλώσει ήρεμα και να κοιμηθεί, και να αναστηθεί ξανά το πρωί. Κλείνει την έκθεση υπογραμμίζοντας την προορισμένη χρήση του ψαλμού για ολόκληρη την Εκκλησία. Ένα σημαντικό μέρος των ψαλμών του Δαβίδ συντέθηκε αναμφίβολα με βάση τις περιστάσεις στις οποίες βρισκόταν ο συγγραφέας, και σχεδιάστηκαν για να εκφράσουν τα δικά του συναισθήματα στην περίσταση, αλλά σχεδιάστηκαν επίσης για την Εκκλησία γενικά, και προορίζονταν να χρησιμοποιηθούν στην Εκκλησία σε όλους τους μελλοντικούς χρόνους, και γι' αυτό δίνεται γενική μορφή στα συναισθήματα, και η τοπική αναφορά μόλις αναφέρεται, ή παραλείπεται εντελώς. Είναι ίσως επίσης ένδειξη της φύσης της αληθινής ευλάβειας, ότι θα απομακρυνθεί από, ή θα ξεχάσει, για λίγο, τις προσωπικές και τοπικές περιστάσεις της θλίψης, και θα δώσει έκφραση σε συναισθήματα ευσέβειας που θα εκφράζουν τα συναισθήματα των τέκνων του Θεού σε όλες τις εποχές και σε όλες τις περιστάσεις. Ο ψαλμός έτσι γίνεται γενικής χρήσης· και η γλώσσα είναι τέτοια που προσαρμόζεται στη χρήση της Εκκλησίας σε όλες τις γενεές.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Μπάρνς ολοκληρώνει πιέζοντας τον αποκλειστικό ισχυρισμό ότι η σωτηρία ανήκει στον Κύριο. Στίχος 8. Η σωτηρία ανήκει στον Κύριο — Δηλαδή, ανήκει μόνο στον Θεό να σώζει. Ο ψαλμωδός δεν είχε προσδοκία να σώσει τον εαυτό του· δεν είχε εμπιστοσύνη στην αβοήθητη ανδρεία του δικού του βραχίονα. Αν επρόκειτο να σωθεί, ένιωθε ότι αυτό θα γινόταν μόνο από τον Θεό, και ο έπαινος γι' αυτό έπρεπε να δοθεί σε Αυτόν. Η ιδιαίτερη αναφορά εδώ είναι στην προσωρινή απελευθέρωση, ή απελευθέρωση από τους κινδύνους που τον περιέβαλλαν τότε· αλλά η δήλωση είναι εξίσου αληθινή για την πνευματική απελευθέρωση — για τη σωτηρία της ψυχής — όπως και για την απελευθέρωση από προσωρινό κίνδυνο. Και στις δύο περιπτώσεις είναι αληθές ότι μόνο ο Θεός σώζει, και ότι όλος ο έπαινος οφείλεται σε Αυτόν. Η ευλογία σου είναι στον λαό σου — Ή ίσως, μάλλον, «η ευλογία σου ας είναι στον λαό σου», θεωρώντας αυτό ως «προσευχή» παρά ως «βεβαίωση». Είναι αληθές, πράγματι, ως βεβαίωση (συγκρίνετε Ψαλμούς 2:12)· αλλά ταιριάζει καλύτερα με τη σύνδεση εδώ, και είναι πιο κατάλληλο συμπέρασμα του ψαλμού να το θεωρήσουμε ως ικεσία, εκφράζοντας έντονη επιθυμία ότι η ευλογία του Θεού να αναπαύεται πάντα στον δικό του λαό. Τότε οι σκέψεις του ψαλμωδού στρέφονται μακριά από τους δικούς του κινδύνους στην κατάσταση των άλλων· από την ατομική του περίπτωση σε εκείνη της Εκκλησίας γενικά· και προσεύχεται όλοι οι άλλοι να βρουν τις ίδιες χάρες από τον Θεό που αυτός είχε απολαύσει τόσο πλούσια, και που ελπίζει ακόμη να απολαύσει. Είναι ένα από τα χαρακτηριστικά της αληθινής ευσέβειας έτσι να στρέφεται από τη δική μας κατάσταση σε εκείνη των άλλων, και να επιθυμεί αυτό που απολαμβάνουμε να μετέχεται από τον λαό του Θεού παντού.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Σε ποια παρούσα δοκιμασία πειράζομαι να αναζητήσω βοήθεια αλλού παρά μόνο στον Κύριο; 2. Πώς διαμορφώνει το πρότυπο της εσπερινής προσευχής και της πρωινής εμπιστοσύνης σε αυτούς τους ψαλμούς τον δικό μου καθημερινό περίπατο; 3. Πού μου χορήγησε πρόσφατα ο Θεός ανάπαυση εν μέσω περιβάλλουσας θλίψης, και πώς θα του δώσω ευχαριστία;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ὁ Θεός, ὅπως ὁ Δαβὶδ ἐβόησε πρὸς σὲ ἐν μέσῳ πολλῶν ἐχθρῶν καὶ σὲ εὗρε ἀσπίδα αὐτοῦ καὶ τὸν ἀνορθωτὴν τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, οὕτως καὶ ἡμεῖς ῥίπτομεν πᾶσαν μέριμναν ἐπὶ σὲ ταύτην τὴν ἡμέραν. Στήριξον ἡμᾶς διὰ τῶν νυκτερινῶν φυλακῶν διὰ τοῦ Πνεύματός σου, χάρισον ἡμῖν ἥσυχον ἀνάπαυσιν ἐν τῇ βεβαιότητι ὅτι ἡ σωτηρία ἀνήκει εἰς σὲ μόνον, καὶ ἔγειρον ἡμᾶς μετὰ τῆς εἰρήνης τοῦ ἀνεξαντλήτου ἐλέους σου. Ἀμήν.

Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →