Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Νεεμίας
Νεεμίας 1-2 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα εισερχόμαστε στην ιστορία της αποκατάστασης μέσω του Καθολικού Σχολίου του Χέιντοκ στα αρχικά κεφάλαια του Νεεμία. Αυτή η εμπνευσμένη αφήγηση δείχνει έναν πιστό υπηρέτη που συγκινήθηκε από τα νέα από την Ιερουσαλήμ και έλαβε εύνοια για να δράσει. Η συλλογή του Χέιντοκ αντλεί από αρχαίους μάρτυρες για να φωτίσει το ιστορικό πλαίσιο, τις προσευχές του Νεεμία και την αντίθεση που προκύπτει αμέσως. Καθώς ακούμε, βλέπουμε πώς η θεία πρόνοια προετοιμάζει τόσο τον ηγέτη όσο και τη στιγμή. Το σχόλιο μας βοηθά να διαβάσουμε αυτά τα γεγονότα με τα μάτια της πίστης, αναγνωρίζοντας πρότυπα που ακόμα καθοδηγούν την Εκκλησία. Ας ενισχύσει αυτό το μάθημα την δική μας αποφασιστικότητα να ανοικοδομήσουμε ό,τι έχει πέσει σε ερείπια.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε τα πρώτα δύο κεφάλαια του Νεεμία και διαβάστε τα αργά. Προσέξτε τη θλίψη που καταλαμβάνει τον Νεεμία όταν ακούει για τα σπασμένα τείχη της Ιερουσαλήμ. Παρατηρήστε την τολμηρή αλλά ταπεινή προσέγγισή του προς τον βασιλιά και την άμεση αντίθεση που ακολουθεί. Αφήστε το κείμενο να σας τοποθετήσει μέσα στην ιστορία ενός λαού που επιστρέφει στην κληρονομιά του. Διαβάστε με την επιθυμία να κατανοήσετε τόσο το εξωτερικό έργο όσο και την εσωτερική εμπιστοσύνη που το καθιστά δυνατό.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χάιντοκ ανοίγει προσδιορίζοντας τον συγγραφέα και το ιστορικό πλαίσιο του βιβλίου.
Αυτό το Βιβλίο παίρνει το όνομά του από τον συγγραφέα, ο οποίος ήταν οινοχόος του Αρταξέρξη, (με το επώνυμο Λογγίμανος) βασιλιά του Περσικού βασιλείου, και εστάλη από αυτόν με εντολή να ανοικοδομήσει τα τείχη της Ιερουσαλήμ. Ονομάζεται επίσης το Δεύτερο Βιβλίο του Έσδρα, επειδή αποτελεί συνέχεια της ιστορίας που άρχισε ο Έσδρας, σχετικά με την κατάσταση του λαού του Θεού μετά την επιστροφή τους από την αιχμαλωσία. (Χάλλονερ) --- Ο Γενεβράρδος πιστεύει ότι ο τελευταίος έγραψε το έργο. Αλλά πόσο καιρό πρέπει να είχε ζήσει έτσι; και πώς συμβαίνει οι κατάλογοι να διαφέρουν τόσο πολύ; (Καλμέτ) --- Μπορούμε να επιτρέψουμε ότι αυτές οι διαφορές οφείλονται σε λάθη των αντιγραφέων, (1 Έσδρας β΄ 1.) διότι ο συγγραφέας και των δύο έργων ήταν σίγουρα εμπνευσμένος. Ο Έσδρας έζησε για πολύ καιρό μαζί με τον Νεεμία· (κεφ. ιβ΄ 35.) και μπορεί να άφησε μνημεία, όπως και ο τελευταίος, από τα οποία φαίνεται να συντάχθηκε το παρόν έργο. (Χάιντοκ) --- Κάποιες προσθήκες έγιναν μετά τις ημέρες του Νεεμία, ιδιαίτερα κεφ. ιβ΄ έως στ. 26, ή τουλάχιστον (Καλμέτ) οι πέντε τελευταίοι από αυτούς τους στίχους. (Κάπελ.) (Χρονικά) --- Το απόσπασμα που παρατίθεται από τα υπομνήματα του Νεεμία, (2 Μακκαβαίων β΄ 13.) δεν βρίσκεται εδώ· το οποίο δείχνει ότι δεν έχουμε ολόκληρο το έργο του, αλλά μόνο μια σύνοψη, στην οποία ο συγγραφέας υιοθέτησε τα λόγια του, με κάποιες λίγες αλλαγές. Το πέμπτο κεφάλαιο φαίνεται να είναι εκτός θέσης, και επίσης η αφιέρωση των τειχών, κεφ. ιβ΄ 27. Ο Νεεμίας ήταν πρόσωπο σε μεγάλη εύνοια στην αυλή της Περσίας· και υψηλής καταγωγής, πιθανώς της βασιλικής οικογένειας, (Ευσέβιος· Ισίδωρος· Γενεβράρδος εν Χρον.) όπως οι περισσότεροι από τους αρχαίους πιστεύουν ότι όλοι όσοι κυβέρνησαν, μέχρι την εποχή των Ασμοναίων, ήταν της φυλής του Ιούδα. Γι' αυτό αποκαλεί τον Ανανί αδελφό του, (κεφ. α΄ 2.) και αρνείται να εισέλθει στον ναό, κεφ. στ΄ 11. Το όνομά του δεν εμφανίζεται ποτέ μεταξύ των ιερέων· και μολονότι διαβάζουμε [στο] 2 Μακκαβαίων α΄ 18, 21, διέταξε ο ιερέας Νεεμίας, (Τιρίνους) το ελληνικό έχει, «Νεεμίας διέταξε τους ιερείς»· ελληνικά: ιερείς: (Καλμέτ· Χουέτ· Ντυ Αμέλ) και ο τίτλος του ιερέα δίνεται μερικές φορές σε λαϊκούς επικεφαλής υποθέσεων. (Χάιντοκ) --- Με αυτόν τον χαρακτήρα εμφανίστηκε ο Νεεμίας, με διαταγή του Αρταξέρξη: και παρά τα εμπόδια των εχθρών του Ιούδα, ανοικοδόμησε τα τείχη της Ιερουσαλήμ, και επέστρεψε μετά από δώδεκα χρόνια στην αυλή, κάνοντας δεύτερη επίσκεψη στη χώρα του, λίγο πριν τον θάνατο του βασιλιά, τον οποίο πιθανώς επέζησε μόνο ένα χρόνο, πεθαίνοντας το έτος του κόσμου 3580, περίπου τριάντα χρόνια αφότου είχε διοριστεί κυβερνήτης. (Καλμέτ) --- Στα δύο πρώτα κεφάλαια, βλέπουμε τη φροντίδα του για την ευημερία της χώρας του, στα δέκα επόμενα την επιτυχία του, και στο τελευταίο ποιες καταχρήσεις διόρθωσε. (Γουόρθινγκτον) --- Ανανέωσε τη διαθήκη με τον Θεό, (κεφ. θ΄, και ι΄) έστειλε για το ιερό πυρ, και ίδρυσε βιβλιοθήκη στην Ιερουσαλήμ, 2 Μακκαβαίων α΄ 19, 34., και β΄ 13. (Χάιντοκ)Σχετικά με τους εναρκτήριους στίχους το υπόμνημα παρέχει τον ακριβή χρονισμό και την τοποθεσία των γεγονότων.
Λόγια, ή συναλλαγές γραμμένες από τον Νεεμία. (Μενοχίους) --- Ελκίας, ή εβραϊκά και εβδομήκοντα, «Χελκίας». --- Κασλεύ, ο τρίτος του πολιτικού έτους, 1 Έσδρας ι΄ 9. --- Έτος του Αρταξέρξη, (Καλμέτ) αφού συσχετίστηκε με τον πατέρα του στον θρόνο· (Τιρίνους) ή μάλλον τον θάνατο του Ξέρξη. Από αυτή την περίοδο χρονολογούνται οι εβδομήντα εβδομάδες του Δανιήλ, (Ντυ Αμέλ) ή από τον 23ο του Αρταξέρξη, και τον 28ο του Ξέρξη, (Τιρίνους) καθώς πάνω από τρία χρόνια πρέπει να είχαν καταναλωθεί για προετοιμασίες για τα τείχη, κ.λπ. (Ιώσηπος, [Αρχαιότητες;] ια΄ 5.) --- Το όνομα του Νεεμία, «παρηγορητής του Θεού», καθώς και το ότι εστάλη από βασιλιά για να οικοδομήσει, κ.λπ., προεικόνιζε τον Ιησού Χριστό, απεσταλμένο από τον Θεό για να παρηγορήσει και να εδραιώσει την Εκκλησία του. (Βεν. Βέδας) (Γουόρθινγκτον) (Χάιντοκ) --- Σούσα. Εβραϊκά, «στη Σούσα, το παλάτι», όπου οι βασιλείς της Περσίας διέμεναν τους μήνες του χειμώνα, (Αθήναιος ιβ΄ 1.) και της άνοιξης. (Ξενοφών) (Κύρ. η΄.) (Κούρτιος ε΄ 8.) --- Εδώ ο Δαρείος πιθανώς κρατούσε την αυλή του άλλες φορές, Εσθήρ α΄ 2. (Καλμέτ) --- Η Σούσα βρισκόταν στον ποταμό Κοάσπη, μεταξύ των επαρχιών της Βαβυλώνας και της Περσίας. (Ντυ Αμέλ)Ο Χάιντοκ εξετάζει στη συνέχεια την ανταλλαγή μεταξύ του Νεεμία και του βασιλιά στο δεύτερο κεφάλαιο.
Χάιντοκ Καθολικό Βιβλικό Υπόμνημα Έτος. Φαίνεται ότι οι Πέρσες άρχιζαν το έτος με τον Τισρί, αφού τόσο ο Κασλεύ (ο τρίτος) όσο και ο Νισάν (ο έβδομος μήνας του πολιτικού έτους) πέφτουν στην εικοστή του βασιλιά. --- Οίνο. Αυτοί οι βασιλείς έπιναν μόνο αυτόν της Συρίας. (Στράβων ιε΄.) --- Άνθρωποι διακεκριμένοι διορίζονταν οινοχόοι· και ακόμη και τα παιδιά των βασιλέων δεν θεωρούσαν το αξίωμα κατώτερό τους. (Ηρόδοτος γ΄ 34.) (Αθήναιος ι΄ 6.) (Όμηρος, κ.λπ.) (Καλμέτ) --- Ήμουν. Προτεστάντες, «δεν ήμουν προηγουμένως λυπημένος παρουσία του». (Χάιντοκ) --- Εβραϊκά κυριολεκτικά, «δεν ήμουν κακός». Εβδομήκοντα, «εχθρός, ή ξένος». Αραβικά, «δυσάρεστος». Συριακά, «λυπημένος». Εβδομήκοντα επίσης, «δεν υπήρχε άλλος (ελληνικά: οὐκ ἦν ἕτερος) παρών», κεφ. ε΄ 6. Ο Άγιος Ιερώνυμος φαίνεται να μην έχει διαβάσει την άρνηση. (Χάιντοκ)Το υπόμνημα καταγράφει στη συνέχεια την άμεση αντίθεση που αντιμετωπίζει η αποστολή.
Ωρωνίτης, ιθαγενής, όχι (Καλμέτ) μικροβασιλιάς (Γκρότιους) της Ωρωναΐμ, στη χώρα του Μωάβ, Ιερεμίας μη΄ 3. Πρέπει να ήταν πολύ γέρος, αν έζησε μέχρι να οικοδομηθεί ο ναός στη Γαριζίμ: (Ιώσηπος και Σκαλίγερος) αλλά ο Πετάβιος υποθέτει ότι υπήρχαν δύο με το όνομα. --- Υπηρέτης· αξιωματούχος διορισμένος επί των Σαμαρειτών, όπως και ο Σαναβαλλάτ. Οι Πέρσες μονάρχες αποκαλούσαν όλους τους υπηκόους τους υπηρέτες ή δούλους. (Καλμέτ) --- Λυπήθηκε. Έτσι οι άπιστοι θρηνούν όταν κάποιος προσπαθεί να διαδώσει την αλήθεια, (Χάιντοκ) ή να εδραιώσει την Εκκλησία. (Γουόρθινγκτον)
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χέιντοκ αντλεί τυπολογικό σύνδεσμο μεταξύ του Νεεμία και του Χριστού.
Λόγια, ή συναλλαγές γραμμένες από τον Νεεμία. (Μενοχίους) --- Χελκίας, ή Εβραϊκό και Εβδομήκοντα, «Χελκίας.» --- Κασλεύ, ο τρίτος του πολιτικού έτους, Α' Έσδρας ι'. 9. --- Έτος του Αρταξέρξη, (Καλμέτ) αφού συσχετίστηκε με τον πατέρα του στον θρόνο· (Τιρίνους) ή μάλλον τον θάνατο του Ξέρξη. Από αυτή την περίοδο χρονολογούνται οι εβδομήντα εβδομάδες του Δανιήλ, (Ντυ Αμέλ) ή από το 23ο του Αρταξέρξη, και το 28ο του Ξέρξη, (Τιρίνους) καθώς πάνω από τρία χρόνια πρέπει να είχαν καταναλωθεί σε προετοιμασίες για τα τείχη, κ.λπ. (Ιώσηπος, [Αρχαιότητες?] ια'. 5.) --- Το όνομα του Νεεμία, «παρηγορητής του Θεού,» καθώς και το ότι στάλθηκε από βασιλιά για να οικοδομήσει, κ.λπ., προεικόνιζε τον Ιησού Χριστό, σταλμένο από τον Θεό για να παρηγορήσει και να εδραιώσει την Εκκλησία Του. (Αιδ. Βήδης) (Γουόρθινγκτον) (Χέιντοκ) --- Σούσα. Εβραϊκό, «στη Σούσα, το παλάτι,» όπου οι βασιλείς της Περσίας διέμεναν τους μήνες του χειμώνα, (Αθήναιος ιβ'. 1.) και της άνοιξης. (Ξενοφών) (Κύρ. η'.) (Κούρτιος ε'. 8.) --- Εδώ ο Δαρείος πιθανώς κρατούσε την αυλή του άλλες φορές, Εσθήρ α'. 2. (Καλμέτ) --- Η Σούσα βρισκόταν στον ποταμό Κοάσπη, μεταξύ των επαρχιών της Βαβυλωνίας και της Περσίας. (Ντυ Αμέλ)Το σχόλιο τονίζει την πνευματική αντίσταση που συναντά πάντα το έργο της αποκατάστασης.
Ωρωνίτης, ιθαγενής, όχι (Καλμέτ) μικροβασιλιάς (Γκρότιους) της Ωρωναΐμ, στη χώρα του Μωάβ, Ιερεμίας μη'. 3. Πρέπει να ήταν πολύ γέρος, αν έζησε μέχρι να χτιστεί ο ναός στο Γαριζίμ: (Ιώσηπος και Σκαλίγερος) αλλά ο Πετώ υποθέτει ότι υπήρχαν δύο με το όνομα. --- Υπηρέτης· αξιωματούχος διορισμένος επί των Σαμαρειτών, όπως και ο Σαναβαλλάτ. Οι Πέρσες μονάρχες αποκαλούσαν όλους τους υπηκόους τους υπηρέτες ή δούλους. (Καλμέτ) --- Λυπήθηκε. Έτσι οι άπιστοι θρηνούν όταν κάποιος προσπαθεί να διαδώσει την αλήθεια, (Χέιντοκ) ή να εδραιώσει την Εκκλησία. (Γουόρθινγκτον)
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη δική σας ζωή αισθάνεστε μια κλήση να ανοικοδομήσετε κάτι που έχει πέσει σε ερείπια; Πώς ανταποκρίνεστε όταν η αντίθεση προκύπτει αμέσως αφού αρχίσετε ένα καλό έργο; Ποια καθημερινή πρακτική προσευχής και νηστείας μπορεί να σας προετοιμάσει να ενεργήσετε με θάρρος και ταπείνωση;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε τῶν δυνάμεων, ὁ ἀκούσας τῆς προσευχῆς τοῦ δούλου σου Νεεμία καὶ στρέψας τὴν καρδίαν τοῦ βασιλέως ὥστε νὰ ἀνοικοδομήσῃ τὰ τείχη τῆς Ἱερουσαλήμ, δώρησαι ἡμῖν χάριν νὰ πενθοῦμεν ἐπὶ πάσῃ ἐρειπίᾳ ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ σου καὶ ἐν ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν, ζητοῦντες τὴν χάριν σου μετὰ ταπεινῆς νηστείας καὶ πεποιθήσεως. Διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, ἐνίσχυσον ἡμᾶς νὰ ὑπομένωμεν κατὰ παντὸς ἀντιπάλου, ἵνα αἱ χεῖρες ἡμῶν ἐργάζωνται ἐπιμελῶς ἐν τῇ δυνάμει σου, ἕως οὗ ἀνοικοδομηθῇ ἡ ἁγία σου πόλις. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →