← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 125-126 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ψαλμοί 125-126Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στους Ψαλμούς 125 και 126 προσφέρει σταθερή ενθάρρυνση για τους πιστούς που εμπιστεύονται τον Κύριο μέσα στην αβεβαιότητα. Οι σκέψεις του τονίζουν την ασφάλεια που υπόσχεται ο Θεός στον λαό Του και τη χαρά που ακολουθεί εποχές θλίψης. Καθώς ακούμε σήμερα τη φωνή του Χένρι, καλούμαστε να αναπαυθούμε στην ίδια διαθήκη πιστότητας που στήριξε τους εξόριστους που επέστρεψαν και ακόμη αγκυρώνει την Εκκλησία. Τα λόγια του μας υπενθυμίζουν ότι ο Κύριος περιβάλλει τους δικούς Του σαν βουνά γύρω από την Ιερουσαλήμ και μετατρέπει την αιχμαλωσία σε γέλιο. Ας ανοίξουμε τις καρδιές μας για να δεχθούμε τόσο τις υποσχέσεις όσο και τις προσευχές που καταγράφονται σε αυτούς τους ψαλμούς.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε αργά τους Ψαλμούς 125 και 126. Προσέξτε τις εικόνες των ακίνητων βουνών και των ρέοντων ρευμάτων. Αφήστε την αντίθεση ανάμεσα στη σταθερή εμπιστοσύνη των δικαίων και την προειδοποίηση προς εκείνους που παρεκκλίνουν να εγκατασταθεί στο πνεύμα σας. Αφήστε την χαρούμενη έκπληξη των αιχμαλώτων που επέστρεψαν και την υπόσχεση της σοδειάς μετά τα δάκρυα να μιλήσει στις παρούσες περιστάσεις σας πριν στραφούμε στην έκθεση του Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά συνοψίζοντας το μήνυμα του Ψαλμού 125. Αυτός ο σύντομος ψαλμός μπορεί να συνοψιστεί με εκείνα τα λόγια του προφήτη (Ησ. γ΄ 10, 11): 'Πείτε στον δίκαιο, θα είναι καλά μαζί του. Αλίμονο στον πονηρό, θα είναι άσχημα μαζί του.' Έτσι τίθενται συχνά ενώπιόν μας η ζωή και ο θάνατος, η ευλογία και η κατάρα, στους ψαλμούς, όπως και στον νόμο και τους προφήτες. Ι. Είναι σίγουρα καλά με τον λαό του Θεού· διότι, 1. Έχουν τις υποσχέσεις ενός αγαθού Θεού ότι θα είναι σταθεροί (εδ. 1), και ασφαλείς (εδ. 2), και όχι πάντα κάτω από τα καταστρώματα, εδ. 3. 2. Έχουν τις προσευχές ενός αγαθού ανθρώπου, που θα εισακουστούν γι' αυτούς, εδ. 4. ΙΙ. Είναι σίγουρα άσχημα με τους πονηρούς, και ιδιαίτερα με τους αποστάτες, εδ. 5. Μερικοί από τους Ιουδαίους ραβίνους είναι της γνώμης ότι αναφέρεται στις ημέρες του Μεσσία· ωστόσο, εμείς που είμαστε μέλη της ευαγγελικής Εκκλησίας μπορούμε σίγουρα, ψάλλοντας αυτόν τον ψαλμό, να παρηγορηθούμε με αυτές τις υποσχέσεις, και ακόμη περισσότερο αν στεκόμαστε με δέος απέναντι στην απειλή. Ο Χένρι στη συνέχεια περιγράφει τον χαρακτήρα εκείνων που λαμβάνουν τις υποσχέσεις. Ι. Ο χαρακτήρας του λαού του Θεού, στον οποίο ανήκουν αυτές οι υποσχέσεις. Πολλοί αποκαλούν τον εαυτό τους λαό του Θεού που δεν έχουν μέρος ούτε κλήρο σε αυτό το ζήτημα. Αλλά εκείνοι θα έχουν το όφελος από αυτές και μπορούν να παρηγορηθούν με αυτές, (1.) Όσοι είναι δίκαιοι (εδ. 3), δίκαιοι ενώπιον του Θεού, δίκαιοι προς τον Θεό, και δίκαιοι προς όλους τους ανθρώπους, για χάρη Του δικαιωμένοι και αγιασμένοι. (2.) Όσοι εμπιστεύονται τον Κύριο, που στηρίζονται στη φροντίδα Του και αφιερώνονται στην τιμή Του. Όλοι όσοι συναλλάσσονται με τον Θεό πρέπει να συναλλάσσονται με εμπιστοσύνη, και Αυτός θα δώσει παρηγοριά μόνο σε εκείνους που δίνουν πίστη σε Αυτόν, και το αποδεικνύουν εγκαταλείποντας άλλες εμπιστοσύνες, και τολμώντας τα έσχατα για τον Θεό. Όσο πιο κοντά περιορίζονται οι προσδοκίες μας στον Θεό, τόσο υψηλότερα μπορούν να υψωθούν οι προσδοκίες μας από Αυτόν. Ο Χένρι αφηγείται στη συνέχεια την έκπληκτη απελευθέρωση που εορτάζεται στον Ψαλμό 126. Ενώ ο λαός του Ισραήλ ήταν αιχμάλωτος στη Βαβυλώνα, οι άρπες τους ήταν κρεμασμένες στα δέντρα ιτιάς, διότι τότε ο Θεός καλούσε σε κλάμα και πένθος, τότε πενθούσε προς αυτούς και αυτοί θρηνούσαν· αλλά τώρα που η αιχμαλωσία τους έχει στραφεί, ξαναπαίρνουν τις άρπες τους· η Πρόνοια τους σφυρίζει, και αυτοί χορεύουν. Έτσι πρέπει να προσαρμοζόμαστε σε όλες τις διατάξεις της Πρόνοιας και να επηρεαζόμαστε κατάλληλα από αυτές. Και οι άρπες δεν είναι ποτέ πιο μελωδικά συντονισμένες από μετά από μια τέτοια μελαγχολική αχρηστία. Η μακρά έλλειψη ελέους γλυκαίνει πολύ την επιστροφή τους. Εδώ είναι, 1. Η απελευθέρωση που ο Θεός έχει επιτελέσει γι' αυτούς: Αυτός έστρεψε πάλι την αιχμαλωσία της Σιών. Είναι δυνατόν η Σιών να είναι σε αιχμαλωσία για την τιμωρία της παρακμής της, αλλά η αιχμαλωσία της θα στραφεί πάλι όταν ο σκοπός απαντηθεί και το έργο που σχεδιάστηκε από αυτήν επιτελεστεί. Ο Κύρος, για λόγους κράτους, κήρυξε ελευθερία στους αιχμαλώτους του Θεού, και όμως ήταν έργο του Κυρίου, σύμφωνα με τον λόγο Του πολλά χρόνια πριν. Ο Θεός τους έστειλε στην αιχμαλωσία, όχι όπως η σκουριά μπαίνει στη φωτιά για να καταναλωθεί, αλλά όπως ο χρυσός για να καθαριστεί. Παρατηρήστε, Η απελευθέρωση του Ισραήλ ονομάζεται στροφή πάλι της αιχμαλωσίας της Σιών, του αγίου λόφου, όπου ήταν η σκηνή και η κατοικία του Θεού· διότι η αποκατάσταση των ιερών συμφερόντων τους, και η αναζωογόνηση της δημόσιας άσκησης της θρησκείας τους, ήταν τα πιο πολύτιμα πλεονεκτήματα της επιστροφής τους από την αιχμαλωσία. 2. Η ευχάριστη έκπληξη που αυτό ήταν γι' αυτούς. Έμειναν έκπληκτοι από αυτό· ήρθε τόσο ξαφνικά που στην αρχή ήταν σε σύγχυση, μη γνωρίζοντας τι να κάνουν με αυτό, ούτε προς τι έτεινε: 'Νομίσαμε τον εαυτό μας σαν ανθρώπους που ονειρεύονται· νομίσαμε ότι ήταν πολύ καλά νέα για να είναι αληθινά, και αρχίσαμε να αμφισβητούμε αν ήμασταν καλά ξύπνιοι ή όχι, και αν δεν ήταν ακόμη' (όπως μερικές φορές είχε γίνει στους προφήτες) 'μόνο μια αναπαράστασή του σε όραμα,' όπως ο Απόστολος Πέτρος για λίγο νόμισε ότι ήταν η απελευθέρωσή του, Πράξεις ιβ΄ 9. Μερικές φορές ο λαός του Θεού προλαμβάνεται έτσι με τις ευλογίες της αγαθότητάς Του πριν το αντιληφθούν. Ήμασταν σαν εκείνους που ανακτήθηκαν στην υγεία (έτσι το διαβάζει ο Δρ. Χάμοντ)· 'μια τόσο άνετη ευτυχής αλλαγή ήταν για εμάς, σαν ζωή από τους νεκρούς ή ξαφνική ανακούφιση από οξύ πόνο· νομίσαμε τον εαυτό μας σε έναν νέο κόσμο.' Και η έκπληξή του τους έβαλε σε μια τέτοια έκσταση και μεταφορά χαράς που μόλις μπορούσαν να συγκρατηθούν μέσα στα όρια της ευπρέπειας στις εκφράσεις της: Το στόμα μας γέμισε γέλιο και η γλώσσα μας ύμνο. Έτσι έδωσαν διέξοδο στη χαρά τους, δόξασαν τον Θεό τους, και έδωσαν ειδοποίηση σε όλους γύρω τους τι θαύματα είχε επιτελέσει ο Θεός γι' αυτούς. Εκείνοι που γελούσαν τώρα γελούν και ένα νέο τραγούδι μπαίνει στα στόματά τους. Ήταν γέλιο χαράς στον Θεό, όχι χλευασμός των εχθρών τους. 3. Η προσοχή που έδωσαν οι γείτονές τους σε αυτό: Είπαν μεταξύ των εθνών, ο Ιεχωβά, ο Θεός του Ισραήλ, έχει κάνει μεγάλα πράγματα για αυτόν τον λαό, τέτοια που οι θεοί μας δεν μπορούν να κάνουν για εμάς. Τα έθνη είχαν παρατηρήσει τη συμφορά τους και είχαν θριαμβεύσει σε αυτήν, Ιερ. κβ΄ 8, 9· Ψαλμ. ρλζ΄ 7. Τώρα δεν μπορούσαν παρά να παρατηρήσουν την απελευθέρωσή τους και να θαυμάσουν αυτό. Έβαλε φήμη σε εκείνους που είχαν χλευαστεί και περιφρονηθεί, και τους έκανε να φαίνονται σημαντικοί· επιπλέον, στράφηκε πολύ προς την τιμή του Θεού, και απέσπασε από εκείνους που έστησαν άλλους θεούς σε ανταγωνισμό με Αυτόν μια αναγνώριση της σοφίας, της δύναμης και της πρόνοιάς Του. 4. Οι αναγνωρίσεις που έκαναν οι ίδιοι γι' αυτό, εδ. 3. Τα έθνη ήταν μόνο θεατές, και μιλούσαν γι' αυτό μόνο ως θέμα ειδήσεων· δεν είχαν μέρος ούτε κλήρο στο ζήτημα· αλλά ο λαός του Θεού μιλούσε γι' αυτό ως συμμέτοχοι σε αυτό, (1.) Με εφαρμογή: 'Έχει κάνει μεγάλα πράγματα για εμάς, πράγματα στα οποία ενδιαφερόμαστε και έχουμε όφελος.' Έτσι είναι παρήγορο να μιλάμε για τη λύτρωση που ο Χριστός έχει επιτελέσει ως επιτελεσμένη για εμάς. Που με αγάπησε, και έδωσε τον εαυτό Του για εμένα. (2.) Με στοργή: 'Για τα οποία χαιρόμαστε.' Τα έθνη εκπλήσσονται από αυτό, και μερικά από αυτά θυμώνουν, αλλά εμείς χαιρόμαστε.' Ενώ ο Ισραήλ πορνευόταν από τον Θεό του, η χαρά ήταν απαγορευμένη γι' αυτούς (Ωσ. θ΄ 1)· αλλά τώρα που η ανομία του Ιακώβ καθαρίστηκε από την αιχμαλωσία, και η αμαρτία τους αφαιρέθηκε, τώρα ο Θεός τους κάνει να χαίρονται. Είναι ο μετανοών μεταρρυθμισμένος λαός που είναι, και θα είναι, ο χαρούμενος λαός. Παρατηρήστε εδώ, [1.] Οι εμφανίσεις του Θεού για τον λαό Του πρέπει να θεωρούνται ως μεγάλα πράγματα. [2.] Ο Θεός πρέπει να θεωρείται ως ο συγγραφέας όλων των μεγάλων πραγμάτων που γίνονται για την Εκκλησία. [3.] Είναι καλό να παρατηρούμε πώς οι απελευθερώσεις της Εκκλησίας είναι για εμάς, ώστε να χαρούμε σε αυτές.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι ολοκληρώνει το τμήμα για τον Ψαλμό 125 αντιπαραβάλλοντας την προσευχή για τους ευθείς με την προοπτική για τους αποστάτες. Εδώ είναι, 1. Η προσευχή που ο ψαλμωδός απευθύνει για την ευτυχία εκείνων που είναι ειλικρινείς και σταθεροί (εδ. 4): Κάνε καλό, Κύριε! σε εκείνους που είναι καλοί. Αυτό μας διδάσκει να προσευχόμαστε για όλους τους καλούς ανθρώπους, να κάνουμε ικεσία για όλους τους αγίους· και μπορούμε να προσευχόμαστε με πίστη γι' αυτούς, όντας βέβαιοι ότι εκείνοι που κάνουν καλά θα αντιμετωπιστούν σίγουρα καλά. Εκείνοι που είναι όπως πρέπει να είναι θα είναι όπως θα ήθελαν να είναι, υπό τον όρο ότι είναι ευθείς στην καρδιά, ότι είναι πραγματικά τόσο καλοί όσο φαίνονται. Με τον ευθύ ο Θεός θα δείξει τον εαυτό Του ευθύ. Δεν λέει, Κάνε καλό, Κύριε! σε εκείνους που είναι τέλειοι, που είναι αναμάρτητοι και άσπιλοι, αλλά σε εκείνους που είναι ειλικρινείς και τίμιοι. Οι υποσχέσεις του Θεού πρέπει να επιταχύνουν τις προσευχές μας. Είναι παρήγορο να ευχόμαστε καλά σε εκείνους για τους οποίους ο Θεός έχει δεσμευτεί να κάνει καλά. 2. Η προοπτική που έχει για την καταστροφή των υποκριτών και των λιποτακτών· δεν προσεύχεται γι' αυτήν (Δεν επιθύμησα την ημέρα της συμφοράς, εσύ γνωρίζεις), αλλά την προλέγει: Όσο για εκείνους, που έχοντας γνωρίσει τον δρόμο της δικαιοσύνης, από φόβο της ράβδου των πονηρών, απομακρύνονται δειλά από αυτόν προς τους πονηρούς δρόμους τους, χρησιμοποιούν έμμεσους τρόπους για να αποτρέψουν τον κόπο ή να βγουν από αυτόν, ή εκείνοι που, αντί να μεταρρυθμίζονται, γίνονται χειρότεροι και χειρότεροι και είναι πιο πεισματάρηδες και τολμηροί στις ασεβείες τους, ο Θεός θα τους αποστείλει, θα τους εκδιώξει, και θα τους οδηγήσει έξω με τους εργάτες της ανομίας, δηλαδή θα τους ορίσει το μερίδιό τους με τους χειρότερους αμαρτωλούς. Σημείωσε, (1.) Οι αμαρτωλοί δρόμοι είναι στραβοί δρόμοι· η αμαρτία είναι η διαστροφή εκείνου που είναι ορθό. (2.) Η καταδίκη εκείνων που παρεκκλίνουν σε αυτούς τους στραβούς δρόμους από τον ορθό δρόμο θα είναι η ίδια με εκείνων που περπάτησαν σε αυτούς όλη την ώρα, μάλιστα, και πιο οδυνηρή, διότι αν κάποιο μέρος στην κόλαση είναι πιο καυτό από άλλο, αυτό θα είναι το μερίδιο των υποκριτών και των αποστατών. Ο Θεός θα τους οδηγήσει έξω, όπως οι φυλακισμένοι οδηγούνται έξω προς την εκτέλεση. Πηγαίνετε, καταραμένοι, στο αιώνιο πυρ· και αυτοί θα φύγουν· όλη η προηγούμενη δικαιοσύνη τους δεν θα αναφερθεί σε αυτούς. Τα τελευταία λόγια, Ειρήνη επί του Ισραήλ, μπορεί να ληφθούν ως προσευχή: 'Ο Θεός διατηρεί τον Ισραήλ Του εν ειρήνη, όταν οι κρίσεις Του είναι έξω λογαριάζοντας με τους κακοποιούς.' Τα διαβάζουμε ως υπόσχεση: Ειρήνη θα είναι επί του Ισραήλ· δηλαδή, [1.] Όταν εκείνοι που προδοτικά εγκατέλειψαν τους δρόμους του Θεού συναντήσουν την ίδια τους την καταστροφή, εκείνοι που προσκολλώνται πιστά σε αυτούς, αν και μπορεί να έχουν κόπο στον δρόμο τους, θα έχουν ειρήνη στο τέλος. [2.] Η καταστροφή εκείνων που περπατούν σε στραβούς δρόμους θα συμβάλει στην ειρήνη και την ασφάλεια της Εκκλησίας. Όταν ο Ηρώδης αποκόπηκε, ο λόγος του Θεού αυξήθηκε, Πράξεις ιβ΄ 23, 24. [3.] Η ειρήνη και η ευτυχία του Ισραήλ του Θεού θα είναι η ενόχληση, και θα προσθέσει πολύ στο μαρτύριο, εκείνων που χάνονται στην πονηρία τους, Λουκ. ιγ΄ 28· Ησ. ξε΄ 13. Οι δούλοι μου θα χαρούν, αλλά εσείς θα ντραπείτε. Ο Χένρι κλείνει τις παρατηρήσεις του για τον Ψαλμό 126 δείχνοντας στην γενική υπόσχεση της χαράς μετά τη θλίψη. Αυτοί οι στίχοι κοιτάζουν μπροστά στα ελέη που χρειάζονταν ακόμη. Εκείνοι που είχαν βγει από την αιχμαλωσία ήταν ακόμη σε δυσχέρεια, ακόμη και στη δική τους γη (Νεεμ. α΄ 3), και πολλοί παρέμεναν ακόμη στη Βαβυλώνα· και επομένως χαίρονταν με τρόμο, και έφεραν στις καρδιές τους τις θλίψεις που έπρεπε ακόμη να διορθωθούν. Έχουμε εδώ, 1. Μια προσευχή για την τελείωση της απελευθέρωσής τους (εδ. 4): 'Στρέψε πάλι την αιχμαλωσία μας. Ας ανακουφιστούν εκείνοι που επέστρεψαν στη δική τους γη από τα βάρη κάτω από τα οποία στενάζουν ακόμη. Ας εγερθούν οι καρδιές εκείνων που παραμένουν στη Βαβυλώνα, όπως έγιναν οι δικές μας, για να λάβουν το όφελος της χορηγηθείσας ελευθερίας.' Οι αρχές του ελέους είναι ενθαρρύνσεις για εμάς να προσευχόμαστε για την ολοκλήρωσή του. Και ενώ είμαστε εδώ σε αυτόν τον κόσμο θα υπάρχει ακόμη ύλη για προσευχή, ακόμη και όταν είμαστε πιο εφοδιασμένοι με ύλη για δοξολογία. Και, όταν είμαστε ελεύθεροι και σε ευημερία οι ίδιοι, δεν πρέπει να ξεχνούμε τους αδελφούς μας που είναι σε κόπο και υπό περιορισμό. Η φέρουσα εκείνων που ήταν ακόμη σε αιχμαλωσία να ενωθούν με τους αδελφούς τους που είχαν επιστρέψει θα ήταν τόσο ευπρόσδεκτη και στις δύο πλευρές όσο ρέματα νερού σε εκείνες τις χώρες, που, κείμενες μακριά νότια, ήταν καμένες και ξηρές. Όπως κρύο νερό σε διψασμένη ψυχή, έτσι θα ήταν αυτά τα καλά νέα από εκείνη τη μακρινή χώρα, Παρ. κε΄ 25. 2. Μια υπόσχεση για την ενθάρρυνσή τους να περιμένουν γι' αυτό, διαβεβαιώνοντάς τους ότι, αν και είχαν τώρα μια θλιβερή εποχή, όμως θα τελείωνε καλά. Αλλά η υπόσχεση εκφράζεται γενικά, ώστε όλοι οι άγιοι να παρηγορούνται με αυτήν την πεποίθηση, ότι η σπορά δακρύων τους θα τελειώσει σίγουρα σε μια σοδειά χαράς στο τέλος, εδ. 5, 6. (1.) Οι πάσχοντες άγιοι έχουν μια σπορά δακρύων. Είναι συχνά σε δάκρυα· μοιράζονται στις συμφορές της ανθρώπινης ζωής, και συνήθως έχουν μεγαλύτερο μερίδιο σε αυτές από άλλους. Αλλά σπέρνουν εν δάκρυσι· κάνουν το καθήκον μιας θλιμμένης κατάστασης και έτσι απαντούν στις προθέσεις των προνοιών υπό τις οποίες βρίσκονται. Το κλάμα δεν πρέπει να εμποδίζει τη σπορά· όταν υποφέρουμε κακό πρέπει να κάνουμε καλά. Μάλιστα, όπως το έδαφος προετοιμάζεται από τη βροχή για τον σπόρο, και ο γεωργός μερικές φορές επιλέγει να σπείρει στο υγρό, έτσι πρέπει να βελτιώνουμε τους καιρούς της θλίψης, καθώς μας διαθέτουν σε μετάνοια, και προσευχή, και ταπείνωση. Μάλιστα, υπάρχουν δάκρυα που είναι τα ίδια ο σπόρος που πρέπει να σπείρουμε, δάκρυα λύπης για αμαρτία, δική μας και άλλων, δάκρυα συμπάθειας με την θλιμμένη Εκκλησία, και τα δάκρυα τρυφερότητας στην προσευχή και υπό τον λόγο. Αυτοί είναι πολύτιμοι σπόροι, όπως εκείνοι που ο γεωργός σπέρνει όταν το σιτάρι είναι ακριβό και έχει λίγο για την οικογένειά του, και επομένως κλαίει για να αποχωριστεί από αυτό, όμως το θάβει υπό γη, σε προσδοκία να το λάβει πάλι με όφελος. Έτσι κάνει ένας καλός άνθρωπος σπορά εν δάκρυσι. (2.) Θα έχουν μια σοδειά χαράς. Οι θλίψεις των αγίων δεν θα διαρκέσουν πάντα, αλλά, όταν έχουν κάνει το έργο τους, θα έχουν ένα ευτυχές τέλος. Οι αιχμάλωτοι στη Βαβυλώνα έσπερναν για πολύ καιρό εν δάκρυσι, αλλά στο τέλος εκφέρθηκαν με χαρά, και τότε θέρισαν το όφελος της υπομονητικής υπομονής τους, και έφεραν τα δεμάτια τους μαζί τους στη δική τους γη, στις εμπειρίες τους της αγαθότητας του Θεού προς αυτούς. Ο Ιώβ, και ο Ιωσήφ, και ο Δαβίδ, και πολλοί άλλοι, είχαν σοδειές χαράς μετά από μια θλιβερή σπορά. Εκείνοι που σπέρνουν στα δάκρυα της ευσεβούς λύπης θα θερίσουν στη χαρά μιας σφραγισμένης συγχώρεσης και μιας εδραιωμένης ειρήνης. Εκείνοι που σπέρνουν στο πνεύμα, σε αυτήν την κοιλάδα των δακρύων, θα θερίσουν από το πνεύμα ζωή αιώνια, και αυτό θα είναι πράγματι μια χαρούμενη σοδειά. Μακάριοι όσοι πενθούν, διότι θα παρηγορηθούν για πάντα.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στη ζωή σας χρειάζεστε περισσότερο τη διαβεβαίωση ότι ο Κύριος σας περιβάλλει σαν το Όρος Σιών; 2. Πώς μπορεί η εικόνα της σποράς εν δάκρυσι να μεταμορφώσει τον τρόπο που βλέπετε τις τρέχουσες δυσκολίες; 3. Ποιο βήμα εμπιστοσύνης μπορείτε να κάνετε σήμερα ώστε να μην παρεκκλίνετε σε στραβούς δρόμους;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ὁ Θεός, στερέωσον τὰς καρδίας ἡμῶν ὡς ὄρος Σιῶν, ἀκλόνητον ὑπὸ πάσης θυέλλης, καθὼς ἐμπιστευόμεθα εἰς τὰς ἀψευδεῖς σου ὑποσχέσεις. Περίβαλε ἡμᾶς πανταχόθεν διὰ τῆς προστασίας σου, ἐπίστρεψον τὴν αἰχμαλωσίαν ἡμῶν, καὶ πέμψον ῥεῦματα χαρᾶς εἰς πάντα ξηρὸν τόπον. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου ἐνδυνάμωσον ἡμᾶς νὰ σπείρωμεν ἐν δάκρυσιν, πεποιθότες ὅτι θὰ ἔλθῃ ἀσφαλῶς θερισμὸς ἀγαλλιάσεως. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →