Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Τίτος
Τίτος 3 — με τον Σίμεων
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στις σελίδες των Horae Homileticae του Καρόλου Σίμεων στρεφόμαστε σήμερα στην έκθεσή του για το κεφάλαιο τρία της προς Τίτον. Με χαρακτηριστική σαφήνεια και ευλάβεια ο ιεροκήρυκας εκθέτει το μυστήριο της απολύτρωσης ως το ενωμένο έργο της Μακαρίας Τριάδος, ιχνηλατώντας κάθε ευλογία στην κατάλληλη πηγή της ενώ διατηρεί τη via media της Αγγλικανικής διδασκαλίας και λατρείας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας προσέξουμε τώρα τον λόγο του Θεού στο κεφάλαιο τρία της προς Τίτον, ακούγοντας τη φωνή του ιδίου Πνεύματος που, σύμφωνα με τον Σίμεων, εφαρμόζει το σωτήριο έργο του Πατρός και του Υιού στις καρδιές των πιστών.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σίμεων αρχίζει ιχνηλατώντας την απολύτρωση στην αγάπη του Πατρός ως την αρχική αιτία της.
Από αυτά τα λόγια θα λάβουμε αφορμή να ξεδιπλώσουμε το ένδοξο έργο της απολύτρωσης, από την πρώτη του αφετηρία έως την τελική του ολοκλήρωση· και εδώ να σας παρουσιάσουμε την αρχική της—προμηθευτική—ενεργητική—και τελική αιτία. Ι. Η αρχική της αιτία— Η αρχική αιτία της απολύτρωσής μας παρουσιάζεται στο κείμενό μου ως 'η χρηστότητα και η αγάπη του Θεού Πατρός'. Ο Θεός είναι αγάπη κατά τη φύση του· και κάθε μέρος της δημιουργίας φέρει τη σφραγίδα αυτής της τελειότητας· η γη όλη είναι γεμάτη από την αγαθότητά του. Αλλά ο άνθρωπος, η δόξα αυτού του κατώτερου κόσμου, έχει μετέχει τους καρπούς της χρηστότητάς του σε πολύ πιο άφθονο μέτρο· έχοντας προικιστεί με ευγενέστερες ικανότητες, και καταρτισμένος για ασυγκρίτως υψηλότερες απολαύσεις από κάθε άλλο πλάσμα. Σε μερικές απόψεις, ο Θεός έχει αγαπήσει τον άνθρωπο περισσότερο από τους ίδιους τους αγγέλους· διότι όταν εκείνοι έπεσαν, τους κατέβαλε στον άδη, χωρίς μία προσφορά ελέους· αλλά όταν ο άνθρωπος παρέβη, ο Θεός παρείχε Σωτήρα γι' αυτόν.Στη συνέχεια παρουσιάζει την προμηθευτική αιτία στον θάνατο και τη μεσιτεία του Χριστού.
Μπορούμε λοιπόν καλά να ομολογήσουμε, όπως στο κείμενο, ότι σωζόμαστε, όχι από έργα δικαιοσύνης που εμείς κάναμε. Η μόνη προμηθευτική αιτία της σωτηρίας μας είναι ο Ιησούς Χριστός. Κάθε τι που λαμβάνουμε έρχεται σε εμάς εξαιτίας αυτών που αυτός έκανε και υπέφερε· αν η αγάπη του Πατρός φανερώνεται σε εμάς, ή αν το Πνεύμα εκχέεται επάνω μας, είναι, όπως παρατηρεί το κείμενο, 'διά του Ιησού Χριστού'. Ο θάνατός του ήταν αυτός που αφαίρεσε τα εμπόδια στη σωτηρία μας· η δικαιοσύνη του Θεού απαιτούσε ικανοποίηση για τις παραβάσεις μας του θείου νόμου· η ατιμία που έγινε στον ίδιο τον νόμο έπρεπε να αποκατασταθεί· η αλήθεια του Θεού, που ήταν δεσμευμένη να τιμωρήσει την αμαρτία, έπρεπε να διατηρηθεί απαραβίαστη. Αν αυτά δεν μπορούσαν να επιτευχθούν, δεν θα υπήρχε χώρος για την άσκηση ελέους, διότι δεν ήταν δυνατόν μία τελειότητα της Θεότητας να ασκηθεί με οποιονδήποτε άλλο τρόπο παρά σε τέλεια συμφωνία με όλες τις υπόλοιπες.Ο Σίμεων έπειτα διακηρύττει το ανανεωτικό έργο του Αγίου Πνεύματος ως την ενεργητική αιτία.
—Το λουτρό της παλιγγενεσίας μπορεί εδώ να αναφέρεται στην τελετή του βαπτίσματος, με την οποία εισαγόμαστε στην ορατή Εκκλησία· και η ανανέωση του Αγίου Πνεύματος, στην εσωτερική αλλαγή με την οποία γινόμαστε πραγματικά μέλη του σώματος του Χριστού· ή, μπορεί και τα δύο να σημαίνουν το ίδιο πράγμα, το δεύτερο εξηγώντας το πρώτο· και αυτό μάλλον υποθέτω ότι είναι η αληθινή έννοια, διότι και τα δύο τίθενται σε αντίθεση με τα έργα δικαιοσύνης που έγιναν από εμάς· αλλά, όποιο και αν είναι, το Άγιο Πνεύμα εδώ διακηρύττεται ως η μόνη ενεργητική αιτία της σωτηρίας μας. Αυτός είναι που μας αναγεννά, και μας καθιστά μετόχους της θείας φύσεως· εμείς από μόνοι μας είμαστε νεκροί, και επομένως δεν μπορούμε να αποκαταστήσουμε τους εαυτούς μας στη ζωή· έχουμε μόνο γήινη και σαρκική φύση, και επομένως δεν μπορούμε να επιτελέσουμε τις ενέργειες ουράνιας και πνευματικής φύσεως· αυτό επιτελείται μόνο από 'το λουτρό της παλιγγενεσίας, και ανανέωση του Αγίου Πνεύματος'.Τέλος ξεδιπλώνει την τελική αιτία, τη δικαίωση και την αιώνια κληρονομία των απολυτρωμένων.
Μας λέει, ότι η τελική αιτία για την οποία έγινε τέτοια θαυμαστή πρόνοια, είναι, ώστε ο άνθρωπος να σωθεί· ή, με τα ρητά λόγια του κειμένου, 'ώστε, δικαιωθέντες διά της πίστεως, να γίνουμε κληρονόμοι κατά την ελπίδα αιωνίου ζωής'. Η δικαίωση του αμαρτωλού ανθρώπου ήταν υπόθεση τόσο αγαπητή στον Θεό, ώστε έδωσε τον μονογενή Υιό του για να την επιτελέσει· και τόσο πολύτιμες ήταν οι ψυχές μας ενώπιον του Χριστού, ώστε πρόθυμα κατέθεσε τη ζωή του γι' αυτές. Το Άγιο Πνεύμα επίσης πρόθυμα ανέλαβε το μέρος του στην οικονομία της απολύτρωσης. Αλλά ήταν ελεύθερη δικαίωση, δηλαδή δικαίωση εκ μόνης χάριτος, που κάθε Πρόσωπο της Τριάδος είχε κατά νου· θα απέκοπταν τελειότατα κάθε καύχημα εκ μέρους του ανθρώπου, και θα διατηρούσαν όλη τη δόξα στον Θεό μόνο. Γι' αυτό την προσέφεραν ελεύθερα από την αρχή έως το τέλος. Ο Πατήρ ελεύθερα προμήθευσε, ο Υιός ελεύθερα εκτέλεσε, και το Πνεύμα ελεύθερα εφαρμόζει, εκείνη τη σωτηρία.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Για την ασφάλεια κάθε πιστού ο Σίμεων αντλεί το πρώτο μεγάλο συμπέρασμα από τη διαθήκη των Τριών Προσώπων.
Μπορούμε να δούμε πόσο ασφαλής είναι η σωτηρία κάθε πιστού— Τα Τρία Πρόσωπα της Τριάδος είναι δεσμευμένα το ένα προς το άλλο, καθώς και προς εμάς. Ο Πατήρ έδωσε τους εκλεκτούς του στον Χριστό, υπό τον όρο ότι αυτός θα έκανε την ψυχή του προσφορά υπέρ αυτών· και ο Χριστός κατέθεσε τη ζωή του, υπό τον όρο ότι το Πνεύμα θα εστελλόταν στις καρδιές τους, για να τους καταστήσει κατάλληλους για τη δόξα του. Τώρα είμαστε βέβαιοι ότι ο Χριστός πέθανε για εκείνους που δόθηκαν σ' αυτόν· και ότι το Άγιο Πνεύμα θα ανανεώσει και θα αγιάσει εκείνους για τους οποίους ο Χριστός πέθανε. Η μόνη ερώτηση που μπορεί να προκύψει είναι αυτή· Μήπως ο Πατήρ με αγάπησε, και μήπως ο Χριστός πέθανε για εμένα; Σε αυτό απαντώ, Δεν μπορούμε να κοιτάξουμε στο βιβλίο των διαταγμάτων του Θεού, και επομένως μπορούμε μόνο να κρίνουμε από ό,τι είναι ήδη φανερό. Είμαστε αναγεννημένοι και ανανεωμένοι από το Άγιο Πνεύμα; αν είμαστε, μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι ό,τι είναι αναγκαίο θα γίνει για εμάς.Έπειτα πιέζει τη σοβαρή προειδοποίηση της καταδίκης σε εκείνους που παραμένουν στην απιστία.
Μήπως ο Υιός κατέθεσε τη ζωή του μάταια; Μήπως το Πνεύμα ανέλαβε τέτοιο έργο, χωρίς ικανότητα να το ολοκληρώσει; Και μήπως η σωτηρία των ψυχών μας είναι ο μεγάλος σκοπός που καθένα από αυτά τα Θεία Πρόσωπα είχε κατά νου, και μήπως στο τέλος θα αφεθούμε να απολεσθούμε; Έχετε θάρρος, αδελφοί! και μείνετε πεπεισμένοι, με τον Απόστολο παλαιά, ότι 'κανείς δεν θα μας χωρίσει από την αγάπη του Θεού που είναι εν Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών'. 2. Μπορούμε να δούμε από εδώ, πόσο μεγάλη πρέπει να είναι η καταδίκη εκείνων που παραμένουν στην απιστία— Αν συλλογιστούμε για μια στιγμή την πιο θαυμαστή πρόνοια που έγινε για εμάς στο Ευαγγέλιο, και την αξιοπρέπεια των Προσώπων που ενδιαφέρθηκαν για την ευημερία μας, δεν μπορούμε παρά να αναφωνήσουμε με τον Απόστολο, 'Πώς θα διαφύγουμε αν παραμελήσουμε τόσο μεγάλη σωτηρία;'
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η γνώση ότι ο Πατήρ, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα μαζί επιτελούν τη σωτηρία μας βαθαίνει την εμπιστοσύνη σας στις υποσχέσεις του Ευαγγελίου; Με ποιους τρόπους μπορείτε να παραδοθείτε πιο συνειδητά στο ανανεωτικό έργο του Πνεύματος αυτή την ημέρα; Πού αισθάνεστε την κλήση να διατηρείτε καλά έργα ως τον αρμόζοντα καρπό τόσο μεγάλης απολύτρωσης;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Θεὲ Σωτὴρ ἡμῶν, ὅστις κατὰ τὸ σὸν ἔλεος ἔσωσας ἡμᾶς διὰ λουτροῦ παλιγγενεσίας καὶ ἀνακαινίσεως Πνεύματος Ἁγίου, οὐκ ἐξ ἔργων δικαιοσύνης ὧν ἐποιήσαμεν ἡμεῖς, ἀλλὰ κατὰ τὴν σὴν χρηστότητα καὶ φιλανθρωπίαν· δὸς ἡμῖν, δικαιωθεῖσι διὰ τῆς σῆς χάριτος, νὰ ζῶμεν ὡς κληρονόμοι ζωῆς αἰωνίου, προσεκτικοὶ νὰ διατηρῶμεν τὰ καλὰ ἔργα καὶ νὰ κοσμῶμεν τὴν διδασκαλίαν τοῦ Θεοῦ ἐν πᾶσι· διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →