Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Φιλιππησίους
Φιλιππησίους 2 — με τον Ουέσλεϋ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα στρεφόμαστε στις Επεξηγηματικές Σημειώσεις του Ιωάννη Ουέσλεϋ στο δεύτερο κεφάλαιο των Φιλιππησίων. Αυτά τα σύντομα σχόλια στίχο προς στίχο από τον ιδρυτή του Μεθοδισμού φωτίζουν την έκκληση του αποστόλου προς ενότητα και ταπείνωση. Οι σύντομες, εύστοχες παρατηρήσεις του Ουέσλεϋ μας καθοδηγούν μέσα από τον περίφημο ύμνο του Χριστού και την πρακτική εφαρμογή του στη ζωή της εκκλησίας. Καθώς ακούμε, ας μας οδηγήσουν τα λόγια του βαθύτερα στο νου του Χριστού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε αργά και προσευχητικά το δεύτερο κεφάλαιο των Φιλιππησίων. Προσέξτε τη μετάβαση από την αυτοκένωση του Χριστού στην έκκληση προς τους πιστούς να εργαστούν για τη σωτηρία τους. Αφήστε το κείμενο να εγκατασταθεί στην καρδιά σας πριν εξερευνήσουμε μαζί τις σημειώσεις του Ουέσλεϋ.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Ουέσλεϋ ξεκινά στρεφόμενος στον στίχο 6.
Στίχος 6. Ο οποίος, ενώ υπήρχε εν μορφή Θεού, δεν θεώρησε αρπαγή το να είναι ίσος με τον Θεό: Ο οποίος υπήρχε εν τη ουσιώδει μορφή — τη ακοινώνητη φύση. Του Θεού — από αιωνιότητας, όπως αργότερα υπήρξε εν μορφή ανθρώπου· αληθινός Θεός, όπως αληθινός άνθρωπος. Δεν το θεώρησε πράξη αρπαγής — αυτό είναι το ακριβές νόημα των λέξεων, όχι εισβολή στο προνόμιο άλλου, αλλά το δικό του αυστηρό και αναμφισβήτητο δικαίωμα. Να είναι ίσος με τον Θεό — η λέξη που εδώ μεταφράζεται ίσος, εμφανίζεται στον τύπο του επιθέτου πέντε ή έξι φορές στην Καινή Διαθήκη, Ματθαίος 20:12· Λουκάς 6:34· Ιωάννης 5:18· Πράξεις 11:17· Αποκάλυψη 21:16. Σε όλες αυτές τις θέσεις εκφράζει όχι γυμνή ομοιότητα, αλλά πραγματική και κυριολεκτική ισότητα. Εδώ υπονοεί τόσο την πληρότητα όσο και το υπέρτατο ύψος της Θεότητας· προς τα οποία αντιτίθενται, εαυτόν εκένωσε και εαυτόν εταπείνωσε. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'Συνεχίζει απευθείας με τον στίχο 7.
Στίχος 7. Αλλά εαυτόν εκένωσε, λαβών μορφή δούλου, γενόμενος εν ομοιώματι ανθρώπων: Ωστόσο — ήταν τόσο μακριά από το να επιμένει πεισματικά, ώστε εκουσίως παραιτήθηκε από την αξίωσή του. Ήταν πρόθυμος να αφήσει τις δόξες του Δημιουργού, και να εμφανιστεί εν μορφή κτίσματος· μάλιστα, να γίνει εν ομοιώματι των πεσμένων κτισμάτων· και όχι μόνο να μοιραστεί την ατιμία, αλλά να υποστεί την τιμωρία, που οφείλεται στον ταπεινότερο και ευτελέστερο μεταξύ όλων. Εαυτόν εκένωσε — από εκείνη τη θεία πληρότητα, την οποία έλαβε πάλι κατά την έξαρσή του. Αν και παρέμεινε πλήρης, Ιωάννης 1:14, εντούτοις εμφανίστηκε σαν να ήταν κενός· διότι έκρυψε την πληρότητά του από την όραση ανθρώπων και αγγέλων. Ναι, όχι μόνο έκρυψε, αλλά, κατά κάποια έννοια, παραιτήθηκε από τη δόξα που είχε προ της συστάσεως του κόσμου. Λαβών — και με αυτή ακριβώς την πράξη εκκενώνοντας εαυτόν. Τη μορφή δούλου — η μορφή, η ομοιότητα, ο τρόπος, αν και όχι ακριβώς τα ίδια, είναι όμως στενά συγγενή μεταξύ τους. Η μορφή εκφράζει κάτι απόλυτο· η ομοιότητα αναφέρεται σε άλλα πράγματα του ιδίου είδους· ο τρόπος αφορά ό,τι φαίνεται στην όραση και την αίσθηση. Γενόμενος εν ομοιώματι ανθρώπων — αληθινός άνθρωπος, όμοιος με τους άλλους ανθρώπους. Διά τούτου έλαβε τη μορφή δούλου. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'Ο Ουέσλεϋ προχωρεί έπειτα στον στίχο 8.
Στίχος 8. Και ευρεθείς σχήματι ως άνθρωπος, εαυτόν εταπείνωσε, γενόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δε σταυρού. Και ευρεθείς σχήματι ως άνθρωπος — κοινός άνθρωπος, χωρίς καμία ιδιαίτερη αρετή ή ωραιότητα. Εαυτόν εταπείνωσε — σε ακόμη μεγαλύτερο βάθος. Γενόμενος υπήκοος — στον Θεό, αν και ίσος με αυτόν. Μέχρι θανάτου — το μέγιστο παράδειγμα τόσο ταπεινώσεως όσο και υπακοής. Ναι, θανάτου σταυρού — επιβαλλόμενου σε λίγους εκτός από δούλους ή δούλους. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Ουέσλεϋ ολοκληρώνει τη σειρά απευθυνόμενος στον στίχο 9.
Στίχος 9. Διά τούτο και ο Θεός αυτόν υπερύψωσε, και εχαρίσατο εις αυτόν όνομα το υπέρ παν όνομα: Διά τούτο — εξαιτίας της εκουσίας ταπεινώσεως και υπακοής του. Εαυτόν εταπείνωσε· αλλά ο Θεός αυτόν υπερύψωσε — ανταποδίδοντας έτσι την ταπείνωσή του. Και εχαρίσατο εις αυτόν — ανταποδίδοντας έτσι την εκκένωσή του. Όνομα το υπέρ παν όνομα — αξιοπρέπεια και μεγαλειότητα ανώτερη από κάθε κτίσμα. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή σας σας προσκαλεί ο Χριστός να αφήσετε κατά μέρος τη φήμη; Πώς θα μπορούσε το πρότυπο της ταπεινότητάς του να μεταμορφώσει μία σχέση σήμερα; Τι θα σήμαινε να αφήσετε τον νου του να κατοικήσει αληθινά μέσα σας;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ιησού, δεν προσκολλήθηκες στην ισότητα με τον Θεό αλλά εκκενώθηκες για χάρη μας. Μόρφωσε μέσα μας τον ίδιο νου που υπήρχε σε εσένα. Δίδαξέ μας να θεωρούμε τους άλλους ανώτερους από τον εαυτό μας και να υπηρετούμε χωρίς γογγυσμό. Διά του Πνεύματός σου, ενέργησε μέσα μας τόσο το θέλειν όσο και το ενεργείν κατά την καλή σου ευαρέσκεια, ώστε να λάμψουμε ως φώτα σε αυτή τη διεστραμμένη γενεά. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →