← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρούθ

Ρουθ 2 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ρούθ 2Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο σημερινό μάθημα στρεφόμαστε στο υπόμνημα του Ματθαίου Χένρι για το δεύτερο κεφάλαιο της Ρουθ, όπου ο σεβάσμιος ερμηνευτής εμμένει στην ήσυχη πιστότητα μιας ξένης χήρας και στην απροσδόκητη καλοσύνη που συναντά. Ο Χένρι δείχνει πώς οι συνηθισμένες πράξεις ταπεινοφροσύνης και επιμέλειας γίνονται νήματα στον ευρύτερο λυτρωτικό ιστό του Θεού. Οι σκέψεις του μας προσκαλούν να παρατηρήσουμε την κρυμμένη πρόνοια που εργάζεται στα χωράφια και στις συνομιλίες. Καθώς ακούμε, μας υπενθυμίζεται ότι καμία λεπτομέρεια δεν είναι πολύ μικρή για τον Κύριο που συγκεντρώνει τους ξένους στην οικογένειά του. Ας αφήσουμε τις προσεκτικές παρατηρήσεις του Χένρι να οδηγήσουν τις καρδιές μας στην ίδια εμπιστοσύνη και ευγνωμοσύνη που επέδειξε η Ρουθ.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ανοίγουμε τώρα το δεύτερο κεφάλαιο της Ρουθ και ακούμε τη φωνή του Πνεύματος μέσω του κειμένου. Αφιερώστε χρόνο για να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο αργά, παρατηρώντας το αίτημα της Ρουθ να μαζέψει στάχυα, την άφιξη του Βοόζ και τις γενναιόδωρες οδηγίες του, καθώς και την αναφορά που φέρνει η Ρουθ στο σπίτι στη Ναομί. Αφήστε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη. Σκεφτείτε πώς κάθε ανταλλαγή αποκαλύπτει χαρακτήρα διαμορφωμένο από την πίστη. Όταν τελειώσετε, σταματήστε για να ευχαριστήσετε τον Θεό που διατήρησε αυτή την ιστορία ήσυχης πρόνοιας και διαπολιτισμικής καλοσύνης.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας τη χαμηλή κατάσταση της Ρουθ και το αίτημά της να μαζέψει στάχυα. ΙΙ. Για την πτωχή νύφη της, τη Ρουθ. 1. Η κατάστασή της ήταν πολύ χαμηλή και πτωχή, που ήταν μεγάλη δοκιμασία για την πίστη και την επιμονή μιας νέας προσηλύτου. Οι Βηθλεεμίτες θα έκαναν καλά αν είχαν προσκαλέσει πρώτα τη Ναομί και τη νύφη της σε ένα καλό σπίτι και μετά σε άλλο (θα ήταν μεγάλη υποστήριξη για μια ηλικιωμένη χήρα και μεγάλη ενθάρρυνση για μια νέα προσήλυτο)· αλλά, αντί να γευτούν τις λιχουδιές της Χαναάν, δεν έχουν τρόπο να αποκτήσουν απαραίτητη τροφή παρά μόνο μαζεύοντας σιτάρι, και διαφορετικά, όσο φαίνεται, μπορεί να είχαν πεθάνει από την πείνα. Σημείωσε, ο Θεός έχει εκλέξει τους πτωχούς αυτού του κόσμου· και πτωχοί είναι πιθανό να είναι, γιατί, αν και ο Θεός τους έχει εκλέξει, συνήθως οι άνθρωποι τους παραβλέπουν. 2. Ο χαρακτήρας της, σε αυτή την κατάσταση, ήταν πολύ καλός (εδ. 2): Είπε στη Ναομί, όχι, «Ας πάω τώρα στη γη του Μωάβ πάλι, γιατί δεν υπάρχει ζωή εδώ, εδώ υπάρχει έλλειψη, αλλά στο σπίτι του πατέρα μου υπάρχει άφθονο ψωμί.» Όχι, δεν θυμάται τη χώρα από την οποία βγήκε, αλλιώς είχε τώρα μια δίκαιη ευκαιρία να επιστρέψει. Ο Θεός του Ισραήλ θα είναι ο Θεός της, και, αν και τη θανατώσει, όμως θα εμπιστευθεί σε αυτόν και ποτέ δεν θα τον εγκαταλείψει. Αλλά το αίτημά της είναι, Ας πάω στο χωράφι, και ας μαζέψω στάχυα. Εκείνοι που είναι καλά γεννημένοι, και έχουν ανατραφεί καλά, δεν γνωρίζουν σε ποιες στενοχώριες μπορεί να μειωθούν, ούτε σε ποιες ταπεινές απασχολήσεις μπορεί να υποχρεωθούν να κερδίσουν το ψωμί τους, Θρ. δ΄ 5. Όταν η περίπτωση είναι έτσι μελαγχολική, ας θυμηθεί η Ρουθ, που είναι μεγάλο παράδειγμα, (1.) Ταπεινοφροσύνης. Όταν η Πρόνοια την έκανε πτωχή δεν είπε, «Να μαζέψω, που είναι στην ουσία να ζητιανέψω, ντρέπομαι,» αλλά χαρούμενα σκύβει στην ταπεινότητα των περιστάσεών της και προσαρμόζεται στη μοίρα της. Υψηλά πνεύματα μπορούν πιο εύκολα να πεινάσουν παρά να σκύψουν· η Ρουθ δεν ήταν από αυτούς. Δεν λέει στη μητέρα της ότι ποτέ δεν ανατράφηκε να ζει με ψίχουλα. Αν και δεν ανατράφηκε για αυτό, έχει μειωθεί σε αυτό, και δεν είναι ανήσυχη γι' αυτό. Μάλιστα, είναι δική της κίνηση, όχι εντολή της μητέρας της. Η ταπεινοφροσύνη είναι ένα από τα λαμπρότερα στολίδια της νεότητας, και ένα από τα καλύτερα οιωνούς. Πριν από την τιμή της Ρουθ ήταν αυτή η ταπεινοφροσύνη. Παρατήρησε πώς ταπεινά μιλάει για τον εαυτό της, στην προσδοκία της άδειας να μαζέψει: Ας μαζέψω μετά από αυτόν στον οποίο θα βρω χάρη. Δεν λέει, «Θα πάω και θα μαζέψω, και σίγουρα κανείς δεν θα μου αρνηθεί την ελευθερία,» αλλά, «Θα πάω και θα μαζέψω, με την ελπίδα ότι κάποιος θα μου επιτρέψει την ελευθερία.» Σημείωσε, Οι πτωχοί δεν πρέπει να απαιτούν καλοσύνη ως χρέος, αλλά ταπεινά να τη ζητούν, και να την παίρνουν ως εύνοια, έστω και σε τόσο μικρό θέμα. Ταιριάζει στους πτωχούς να χρησιμοποιούν ικεσίες. (2.) Επιμέλειας. Δεν λέει στη πεθερά της, «Ας πάω τώρα να επισκεφθώ τις κυρίες της πόλης, ή ας πάω μια βόλτα στα χωράφια για να πάρω αέρα και να χαρώ· δεν μπορώ να κάθομαι όλη την ημέρα σκυθρωπή μαζί σου.» Όχι, δεν είναι παιχνίδι, αλλά δουλειά, που έχει την καρδιά της: «Ας πάω και ας μαζέψω στάχυα, που θα αποδώσουν κάποιο καλό λογαριασμό.» Ήταν μία από εκείνες τις ενάρετες γυναίκες που δεν αγαπούν να τρώνε τον άρτο της αργίας, αλλά αγαπούν να κοπιάζουν. Αυτό είναι παράδειγμα για τους νέους. Ας μάθουν νωρίς να εργάζονται, και, ό,τι βρίσκει το χέρι τους να κάνει, να το κάνουν με τη δύναμή τους. Μια διάθεση για επιμέλεια προμηνύει καλά τόσο για αυτόν τον κόσμο όσο και για τον άλλο. Μην αγαπάτε τον ύπνο, μην αγαπάτε το παιχνίδι, μην αγαπάτε την αργοπορία· αλλά αγαπάτε τη δουλειά. Είναι επίσης παράδειγμα για τους πτωχούς να εργάζονται για τη ζωή τους, και να μην ζητιανεύουν αυτό που μπορούν να κερδίσουν. Δεν πρέπει να ντρεπόμαστε για καμία έντιμη απασχόληση, αν και είναι ταπεινή, έργον ουδέν όνειδος—Καμία εργασία δεν είναι όνειδος. Η αμαρτία είναι κάτι κάτω από εμάς, αλλά δεν πρέπει να θεωρούμε τίποτε άλλο έτσι που η Πρόνοια μας καλεί. Ο Χένρι στρέφεται στη συνέχεια στην άφιξη του Βοόζ και στις οδηγίες που δίνει σχετικά με τη ξένη. ΙΙ. Ο Βοόζ ήταν πολύ ευγενικός προς τη Ρουθ, και της έδειξε μεγάλη εύνοια, παρακινημένος από την αφήγηση που είχε για αυτήν, και ό,τι παρατήρησε σχετικά με αυτήν, ο Θεός επίσης κλίνοντας την καρδιά του να την υποστηρίξει. Ερχόμενος ανάμεσα στους θεριστές του, παρατήρησε αυτή τη ξένη ανάμεσά τους, και πήρε πληροφορίες από τον επιστάτη του ποια ήταν, και εδώ είναι μια πολύ συγκεκριμένη αφήγηση για ό,τι πέρασε σχετικά με αυτήν. Ο Χένρι καταγράφει στη συνέχεια τον σεβαστό και ευγνώμονα τρόπο με τον οποίο η Ρουθ δέχεται την καλοσύνη του Βοόζ. 3. Η Ρουθ δέχθηκε τις εύνοιές του με μεγάλη ταπεινοφροσύνη και ευγνωμοσύνη, και συμπεριφέρθηκε με τόση ευπρέπεια στη θέση της όσο και αυτός στη δική του, σκεπτόμενη λίγο ότι σύντομα θα ήταν η κυρία εκείνου του χωραφιού που τώρα μάζευε. (1.) Απέδωσε κάθε δυνατό σεβασμό σε αυτόν, και του έδωσε τιμή, σύμφωνα με τη συνήθεια της χώρας (εδ. 10): Έπεσε στο πρόσωπό της, και προσκύνησε στη γη. Σημείωσε, Η καλή ανατροφή είναι μεγάλο στολίδι για τη θρησκεία· και πρέπει να αποδίδουμε τιμή σε όποιον οφείλεται τιμή. (2.) Ταπεινά ομολόγησε τον εαυτό της ανάξια των εύνοιών του: «Είμαι ξένη (εδ. 10) και όχι σαν μία από τις δούλες σου (εδ. 13), όχι τόσο καλά ντυμένη ούτε τόσο καλά διδαγμένη, όχι τόσο καθαρή ούτε τόσο επιδέξια.» Σημείωσε, Μας ταιριάζει όλους να σκεφτόμαστε ταπεινά για τον εαυτό μας, και να παρατηρούμε αυτό στον εαυτό μας που μειώνει, θεωρώντας τους άλλους καλύτερους από τον εαυτό μας. (3.) Ευγνώμονα αναγνώρισε την καλοσύνη του προς αυτήν· αν και δεν ήταν μεγάλη δαπάνη για αυτόν, ούτε πολύ περισσότερο από ό,τι ήταν υποχρεωμένος από τον θείο νόμο, όμως μεγαλύνει και θαυμάζει αυτό: Γιατί βρήκα χάρη στα μάτια σου; εδ. 10. (4.) Ζητά τη συνέχεια της καλής του θέλησης: Ας βρω εύνοια στα μάτια σου (εδ. 13), και ομολογεί ότι ό,τι είχε πει ήταν παρηγοριά για αυτήν: Με παρηγόρησες, γιατί μίλησες φιλικά σε μένα. Εκείνοι που είναι μεγάλοι, και σε υψηλές θέσεις, δεν γνωρίζουν πόσο καλό μπορεί να κάνουν στους κατώτερους με ένα ευγενικό βλέμμα ή μιλώντας φιλικά σε αυτούς· και τόσο μικρή δαπάνη, θα σκεφτόταν κανείς, δεν πρέπει να γκρινιάζουν, όταν θα τεθεί στο λογαριασμό της ελεημοσύνης τους. (5.) Όταν ο Βοόζ της έδωσε το γεύμα της με τους θεριστές της, έφαγε μόνο τόσο όσο θα της αρκούσε, και άφησε το υπόλοιπο, και αμέσως σηκώθηκε για να μαζέψει, εδ. 14, 15. Δεν έφαγε, με πρόφαση είτε της ανάγκης της είτε της εργασίας της, περισσότερο από ό,τι της ήταν βολικό, ούτε τόσο πολύ ώστε να την κάνει ακατάλληλη για εργασία το απόγευμα. Η εγκράτεια είναι φίλη της επιμέλειας· και πρέπει να τρώμε και να πίνουμε για να μας ενισχύουμε για τη δουλειά, όχι για να μας αδυνατίζουμε για αυτήν.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι ολοκληρώνει τις σημερινές σκέψεις σημειώνοντας τη συνεχιζόμενη επιμέλεια της Ρουθ μέχρι το βράδυ. Εδώ, Ι. Η Ρουθ τελειώνει την ημερήσια εργασία της, εδ. 17. 1. Φρόντισε να μην χάσει χρόνο, γιατί μάζεψε μέχρι το βράδυ. Δεν πρέπει να κουραζόμαστε από το καλό που κάνουμε, γιατί στην κατάλληλη εποχή θα θερίσουμε. Δεν έκανε δικαιολογία να καθίσει ακίνητη, ή να πάει σπίτι, μέχρι το βράδυ. Ας εργαστούμε τα έργα εκείνου που μας έστειλε, ενώ είναι ημέρα. Σχεδόν δεν χρησιμοποίησε, πολύ λιγότερο κατέχρησε, την καλοσύνη του Βοόζ· γιατί, αν και διέταξε τους υπηρέτες του να αφήσουν χούφτες για αυτήν, συνέχισε να μαζεύει τα σκορπισμένα στάχυα. 2. Φρόντισε να μην χάσει ό,τι είχε μαζέψει, αλλά το αλώνισε η ίδια, ώστε να μπορεί πιο εύκολα να το μεταφέρει στο σπίτι, και να το έχει έτοιμο για χρήση. Ο οκνηρός άνθρωπος δεν ψήνει ό,τι έπιασε στο κυνήγι, και έτσι χάνει το όφελός του, αλλά η ουσία του επιμελούς ανθρώπου είναι πολύτιμη, Παρ. ιβ΄ 27. Η Ρουθ το είχε μαζέψει στάχυ-στάχυ, αλλά, όταν τα είχε βάλει όλα μαζί, ήταν ένα εφά της κριθής, περίπου τέσσερα μέτρα. Πολλά λίγα κάνουν πολύ. Είναι ενθάρρυνση για την επιμέλεια ότι σε κάθε εργασία, ακόμα και σε αυτήν του μαζέματος, υπάρχει κέρδος, αλλά η ομιλία των χειλιών οδηγεί μόνο στη φτώχεια. Όταν είχε βάλει το σιτάρι της σε όσο μικρότερο χώρο μπορούσε, το πήρε η ίδια, και το μετέφερε στην πόλη, αν και, αν τους είχε ρωτήσει, είναι πιθανό κάποιοι από τους υπηρέτες του Βοόζ θα το είχαν κάνει για αυτήν. Πρέπει να μελετούμε να είμαστε όσο το δυνατόν λιγότερο ενοχλητικοί σε εκείνους που είναι ευγενικοί μαζί μας. Δεν θεώρησε ούτε πολύ σκληρή ούτε πολύ ταπεινή υπηρεσία να μεταφέρει το σιτάρι της η ίδια στην πόλη, αλλά μάλλον ευχαριστήθηκε με ό,τι είχε αποκτήσει με τη δική της επιμέλεια, και φρόντισε να το εξασφαλίσει· και ας φροντίσουμε έτσι να μην χάσουμε εκείνα τα πράγματα που έχουμε εργαστεί, που έχουμε κερδίσει, Β΄ Ιω. 8.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στις παρούσες περιστάσεις σας μπορεί ο Κύριος να σας προσκαλεί να ασκήσετε ταπεινοφροσύνη και σταθερή επιμέλεια σαν της Ρουθ; 2. Πώς η προστατευτική γενναιοδωρία του Βοόζ προκαλεί τον τρόπο που συμπεριφέρεστε σε εκείνους που υπηρετούν ή εργάζονται υπό τη φροντίδα σας; 3. Σε ποιες σχέσεις σας έχει δείξει πρόσφατα ο Θεός απροσδόκητη εύνοια που απαιτεί ευγνώμονα αναγνώριση;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὴν πιστὴν πρόνοιά σου, τὴν φανερωθεῖσαν εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς Ρούθ, ὅπου ὡδήγησας τὰ βήματά της εἰς ἀγροὺς προμηθείας καὶ ἐκίνησας καρδίας νὰ δείξουν εὐσπλαχνίαν, ἡ ὁποία ἀντανακλᾷ τὴν ἰδικήν σου λυτρωτικὴν ἀγάπην. Δίδαξον ἡμᾶς νὰ περιπατῶμεν ἐν ταπεινῇ ἐξαρτήσει, ἐργαζόμενοι ἐπιμελῶς, ἐνῷ ἐμπιστευόμεθα τὴν ἀόρατον κατεύθυνσίν σου ἐπὶ πάσης λεπτομερείας, καὶ πλήρωσον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός σου, ὥστε νὰ ἐκτείνωμεν πρακτικὴν συμπόνιαν εἰς τοὺς ἔχοντας ἀνάγκην. Εἴθε αἱ ζωαὶ ἡμῶν νὰ ἀναπαύωνται ἐν τῇ ἀσφαλείᾳ τῆς χάριτος τῆς διαθήκης σου, μέχρις οὗ ἴδωμεν τὴν πλήρη λύτρωσίν σου ἐπιτελεσθεῖσαν. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →