Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιουδίθ
Η Προσευχή του Ταπεινού και ο Καλλωπισμός εν Αρετή: Ιουδίθ 9-10
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Πριν ακόμη υψώσει χέρι εναντίον του εχθρού του λαού της, η Ιουδίθ πέφτει πρηνής με σάκκο και στάχτη και προσεύχεται. Το πρώτο και αληθινότερο όπλο της είναι η ταπείνωση. Σε αυτά τα δύο κεφάλαια παρακολουθούμε την αγία χήρα πρώτα να σκύβει χαμηλά ενώπιον του Κυρίου, και έπειτα να σηκώνεται και να στολίζεται με ομορφιά προτού εξέλθει για να συναντήσει το στρατόπεδο. Ο Άγιος Ραβανός Μαύρος, πατέρας της αδιαίρετης Εκκλησίας τον οποίο σέβονται τόσο η Ανατολή όσο και η Δύση, μας διδάσκει να διαβάσουμε και τις δύο κινήσεις ως ιδίες της ψυχής: την προσευχή του ταπεινού που ανατρέπει τους υπερήφανους, και τον καλλωπισμό της Εκκλησίας με την λαμπρότητα των αρετών.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε το κεφάλαιο 9 της Ιουδίθ αργά, εμμένοντας στην ικεσία της ότι η δύναμη του Κυρίου δεν βρίσκεται στο πλήθος ούτε στην ισχύ των ίππων, διότι η προσευχή του ταπεινού και πράου πάντοτε ευαρέστησε Αυτόν. Έπειτα αναγνώστε στο κεφάλαιο 10, όπου παύει να κλαίει προς τον Κύριο, σηκώνεται, αποθέτει το πένθος της χήρας και στολίζεται προτού εξέλθει. Προσέξτε πώς η προσευχή του ταπεινού έρχεται πρώτα, και μόνο έπειτα ο οπλισμός για τον αγώνα.
Μελετήστε
Μελέτη
Η κραυγή της Ιουδίθ ότι ο εχθρός της αιχμαλωτισθεί στην παγίδα των ιδίων οφθαλμών του δεν είναι κατάρα πικρής καρδιάς. Ο Άγιος Ραβανός φροντίζει να επιμείνει ότι
καθ' ουδένα τρόπο προήλθαν αυτά τα λόγια από όρκο κακίας (η οποία ουδαμώς δύναται να αναφυή εν ταις καρδίαις των αγίων), αλλά εκ του πνεύματος της προφητείας.Τα λόγια της δεν είναι όπλα οργής αλλά η αναγγελία εκείνου το οποίο η δικαία κρίσις του Θεού προγινώσκει.
Διότι το Άγιον Πνεύμα ηθέλησε δια του στόματος της αγίας γυναικός να προδηλώση ό,τι εγνώριζεν ότι ο ασεβής άρχων θα ηξίωνε δι' ιδίας πονηρίας. Εδώ είναι η βαθεία διδασκαλία της προσευχής της Ιουδίθ: οι υπερήφανοι καταλύονται ουχί υπό ισχυροτέρας υπερηφανείας, αλλά υπό της δυνάμεως του ταπεινού — το αυτό πρότυπον του Σταυρού, όπου η πραότης του Κυρίου καταρρίπτει τον αντίπαλον, και η δύναμις του Θεού τελειούται εν ασθενεία.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Όταν η Ιουδίθ αποθέτει το πένθος της και στολίζεται με σμύρναν και μίτρα και κοσμήματα, ο Άγιος Ραβανός βλέπει την ψυχήν και την Εκκλησία να στολίζεται προς μάχην εν ταις αρεταίς.
Χρίεται με την αρίστην σμύρναν όταν εν τη νεκρώσει της ιδίας σαρκός πληρούται του αρώματος της αγάπης και των λοιπών αρετών.Η μίτρα δεν είναι απλούν κόσμημα:
Περιτίθησι μίτραν επί της κεφαλής αυτής όταν περιβάλλει τον νουν αυτής με τον περικεφαλαίαν της σωτηρίας.Κάθε λίθος είναι εσωτερική χάρις. Ως συλλέγει ο Άγιος Ραβανός:
Με πάντα ταύτα τα κοσμήματα λοιπόν η αγία Εκκλησία στολίζεται, διότι σπεύδει να κοσμήση εαυτήν με το κάλλος πασών των αρετών.Το εξωτερικόν κάλλος είναι τύπος της εσωτερικής αγιότητος· η ψυχή καλλωπισθείσα υπό της αγάπης εξέρχεται εν τη δυνάμει του Θεού, ουχί τη ιδία.
Απαντήστε
Απόκριση
Διδόμεθα τας αυτάς δύο κινήσεις ως η Ιουδίθ. Πρώτον την πρηνή προσκύνησιν: προ παντός αγώνος, γονυπετήσατε και αφήσατε την ταπείνωσιν να είναι το όπλον, διότι ο υπερήφανος αντίπαλος καταρρίπτεται ουχί υπό της ιδικής μας ευφυΐας ή δυνάμεως αλλά υπό της ταπεινής προσευχής η οποία ευαρεστεί τον Θεόν. Έπειτα τον οπλισμόν: μη εξέλθητε εις την ημέραν αστολίστου. Περιθέσθε τον περικεφαλαίαν της σωτηρίας, χρίσατε τον νουν με την αγάπην, ενδύσατε την ψυχήν με τας αρετάς, ώστε οιοσδήποτε αγών συναντήση ημάς να τον συναντήσωμεν στολισμένοι εν Χριστώ. Όπου ο κόσμος ορέγεται πλήθους και ισχύος ίππων, η πιστή ψυχή ορέγεται ταπεινώσεως και αγιότητος — και εν τη ασθενεία ταύτη η δύναμις του Θεού τελειούται.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε ο Θεός ημών, ο μη ευαρεστούμενος εν τοις υπερηφάνοις αλλά ευαρεστούμενος εν τη προσευχή του ταπεινού και πράου: ένδυσον ημάς, δεόμεθά Σου, με τον περικεφαλαίαν της σωτηρίας και με το κάλλος πάσης αρετής. Ποίησον τας καρδίας ημών ταπεινάς ως την καρδίαν της δούλης Σου Ιουδίθ, ώστε διά της δυνάμεώς Σου και ουχί της ιδικής ημών η υπερηφάνεια του αντιπάλου καταρριφθή, και όπλισον ημάς με το άρωμα της αγάπης, ώστε στολισμένοι εν αγιότητι να εξέλθωμεν προς συνάντησιν παντός πειρασμού εν τη δυνάμει του Σταυρού Σου. Διότι Συ εί η ισχύς ημών και το καταφύγιον ημών, και Σοι απονέμομεν δόξαν, τω Πατρί, και τω Υιώ, και τω Αγίω Πνεύματι, νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →