Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Κορινθίους
Διάκονοι του Πνεύματος: Αλλαγμένοι από Δόξα σε Δόξα
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Οι ψευδαπόστολοι ήρθαν με επιστολές συστάσεως· ο Παύλος λέει ότι δεν χρειάζεται καμία, γιατί οι ίδιοι οι Κορινθίοι είναι η επιστολή του — «η επιστολή του Χριστού... γραμμένη όχι με μελάνι, αλλά με το Πνεύμα του ζώντος Θεού· όχι σε πλάκες λίθινες, αλλά σε σάρκινες πλάκες της καρδιάς.» Από αυτή την εικόνα ο Παύλος ξεκινά μία από τις βαθύτερες διαλογίσεις στις επιστολές του: την αντίθεση μεταξύ της παλαιάς διαθήκης και της νέας. Ο Νόμος ήταν ένδοξος — το πρόσωπο του Μωυσή έλαμπε τόσο που ο Ισραήλ δεν μπορούσε να το κοιτάξει — αλλά η δόξα του ήταν παροδική, γραμμένη σε λίθο, μια «διακονία θανάτου.» Η νέα διαθήκη είναι «του πνεύματος,» και «το πνεύμα δίνει ζωή.» Ο Χρυσόστομος ιχνηλατεί το επιχείρημα του Παύλου με προσοχή, ποτέ δεν αντιθέτει τον Νόμο προς τη χάρη ως εχθρό, αλλά δείχνοντας τη μικρότερη δόξα που καταπίνεται από τη μεγαλύτερη — μέχρι το κεφάλαιο να τελειώσει με τον πιστό, με ακάλυπτο πρόσωπο, «βλέποντας ως σε κάτοπτρο τη δόξα του Κυρίου,» και «αλλασσόμενος στην ίδια εικόνα από δόξα σε δόξα.»
Διαβάστε
Ανάγνωση
Διαβάστε Β΄ Κορινθίους 3 — «είσθε η επιστολή ημών... η επιστολή του Χριστού... γραμμένη όχι με μελάνι, αλλά με το Πνεύμα του ζώντος Θεού· όχι σε πλάκες λίθινες, αλλά σε σάρκινες πλάκες της καρδιάς»· η ικανότης ημών είναι εκ του Θεού, «όστις και ημάς ικανώσας διακόνους της καινής διαθήκης· ουχί γράμματος, αλλά πνεύματος· το γαρ γράμμα αποκτείνει, το δε πνεύμα ζωοποιεί»· η διακονία του θανάτου «εν λίθοις εγγεγραμμένη» ήτο ένδοξος, πλην η διακονία του πνεύματος είναι ενδοξοτέρα· το κάλυμμα το οποίον παραμένει επί της καρδίας του Ισραήλ όταν αναγινώσκεται ο Μωυσής, «καταργούμενον εν Χριστώ,» και αφαιρούμενον «όταν επιστρέψῃ προς τον Κύριον»· «όπου το Πνεύμα του Κυρίου, εκεί ελευθερία»· και «ημείς δε πάντες ανακεκαλυμμένω προσώπω την δόξαν Κυρίου κατοπτριζόμενοι, την αυτήν εικόνα μεταμορφούμεθα από δόξης εις δόξαν, καθάπερ από Κυρίου Πνεύματος.»
Μελετήστε
Μελέτη
Τι εννοεί ο Παύλος με το «το γαρ γράμμα αποκτείνει, το δε πνεύμα ζωοποιεί»; Όχι, επιμένει ο Χρυσόστομος, ότι ο Νόμος ήτο κακός — ήτο άγιος και πνευματικός — αλλά ότι μόνον ηδύνατο να ελέγχει και να τιμωρεί τον αμαρτωλό, ενώ η χάρις ανασταίνει τον νεκρό αμαρτωλό εις ζωήν. Αντιθέτει την αντίθεση εις το οξύτερον:
Ο Νόμος, αν συλλάβῃ φονέα, θανατώνει αυτόν· το Ευαγγέλιον, αν συλλάβῃ φονέα, φωτίζει αυτόν και δίδει εις αυτόν ζωήν.Ο Νόμος έλαβε τον άνθρωπον ο οποίος συνέλεγε ξύλα την ημέραν του Σαββάτου και τον ελιθοβόλησε· το Ευαγγέλιον λαμβάνει χιλιάδας φονέων και λῃστών, βαπτίζει αυτούς και καθιστά αυτούς δικαίους. Αύτη είναι η όλη διαφορά μεταξύ «της διακονίας του θανάτου, της εν λίθοις εγγεγραμμένης,» και «της διακονίας του πνεύματος.» Η παλαιά διαθήκη έδειξε την αμαρτίαν και απαίτησε την ποινήν αυτής· η νέα διαθήκη εξαλείφει την αμαρτίαν και χύνει ζωήν εις τον νεκρόν. Αι πλάκες της νέας διαθήκης δεν είναι λίθιναι αλλά καρδίαι σάρκιναι, γραμμέναι υπό του Πνεύματος αυτού.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Παύλος κλείει το κεφάλαιον με τον υψηλότερον τόνον αυτού: με «ανοικτόν πρόσωπον» — ουδέν κάλυμμα, ως είχεν ο Μωυσής — «ημείς πάντες... κατοπτριζόμενοι την δόξαν Κυρίου, μεταμορφούμεθα εις την αυτήν εικόνα από δόξης εις δόξαν.» Ο Χρυσόστομος θαυμάζει ότι τούτο δεν είναι μόνον μελλοντική ελπίς αλλά παρούσα μεταμόρφωσις, αρχομένη εν τῷ βαπτίσματι.
Διότι ευθύς ως βαπτιζόμεθα, η ψυχή ακτινοβολεί έτι μάλλον ή ο ήλιος, καθαιρομένη υπό του Πνεύματος· και ουχί μόνον βλέπομεν την δόξαν του Θεού, αλλά και εκ ταύτης λαμβάνομεν είδος τι λαμπρότητος.Παρομοιάζει την ψυχήν προς καθαρόν άργυρον στραμμένον προς τον ήλιον, ο οποίος αυτός ρίπτει οπίσω ακτίνας — ουχί εκ της ιδίας φύσεως μόνον, αλλά εκ του δανεισμένου ηλιακού φωτός. Ούτω η καθαρισθείσα ψυχή λαμβάνει ακτίνα εκ της δόξης του Πνεύματος και αντανακλά αυτήν οπίσω. Αύτη είναι η δόξα την οποίαν οι Ιουδαίοι δεν ηδύναντο να ίδωσιν ένεκα του καλύμματος επί της καρδίας αυτών· δεν είναι η φθίνουσα δόξα του προσώπου του Μωυσέως αλλά η μόνιμος δόξα του Πνεύματος, και δίδεται ουχί εις ένα μόνον μεσίτην αλλά εις πάντας τους πιστούς, αλλασσομένους αυτούς από ενός βαθμού δόξης εις τον επόμενον.
Απαντήστε
Απόκριση
Υπό ποίαν διαθήκην ζήτε εις την ιδίαν σας καρδίαν — του γράμματος ή του Πνεύματος; Είναι δυνατόν να μεταχειρισθήτε ακόμη και το Ευαγγέλιον ως κώδικα ο οποίος μόνον καταδικάζει, μετρώντας αιωνίως τας αποτυχίας σας έναντι ενός λίθινου προτύπου. Αλλά ο Παύλος λέγει ότι το Πνεύμα «δίνει ζωήν,» και ο Χρυσόστομος λέγει ότι ο Νόμος θα ελιθοβόλει τον φονέα τον οποίον το Ευαγγέλιον τώρα φωτίζει και ανασταίνει. Δεχθήτε τούτο — και έπειτα υψώσατε το πρόσωπόν σας. Η μεταμόρφωσις την οποίαν περιγράφει ο Παύλος δεν είναι επιφυλασσομένη διά τον μέλλοντα αιώνα· ήρχισε κατά το βάπτισμά σας, όταν «η ψυχή ακτινοβολεί έτι μάλλον ή ο ήλιος.» Αλλά ένα κάτοπτρον μόνον λάμπει ενώ είναι στραμμένον προς το φως. Στρέψατε το ιδικόν σας — διά της προσευχής, διά των Γραφών, διά των μυστηρίων — ώστε, «με ανοικτόν πρόσωπον βλέποντες,» να εξακολουθήτε λαμβάνοντες την ακτίνα και αντανακλώντες αυτήν οπίσω, και «αλλασσόμενοι εις την αυτήν εικόνα από δόξης εις δόξαν.» Μη επαναφέρετε το κάλυμμα μετά των μεριμνών του κόσμου· εξακολουθήσατε βλέποντες, και εξακολουθήσατε αλλασσόμενοι.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, όστις ημάς ικανώσας διακόνους της καινής διαθήκης, ουχί γράμματος αλλά πνεύματος, διότι το γράμμα αποκτείνει αλλά το Πνεύμα ζωοποιεί: γράψον τον νόμον Σου ουχί επί πλάκων λίθινων αλλά επί των σαρκίνων πλάκων της καρδίας μου. Άφαιρε το κάλυμμα το οποίον αι μέριμναι του κόσμου επιθέτουν επ' εμού, και άφες με, με ανοικτόν πρόσωπον, να βλέπω ως εν κατόπτρῳ την δόξαν Σου. Καθώς ο άργυρος στραμμένος προς τον ήλιον ρίπτει οπίσω τας ακτίνας αυτού, ούτω ας λάβῃ η ψυχή μου, καθαρισθείσα υπό του Πνεύματός Σου εν τῷ βαπτίσματι, ακτίνα της δόξης Σου και αντανακλάσῃ αυτήν οπίσω προς Σε. Άλλαξόν με εις την αυτήν εικόνα, από δόξης εις δόξαν· ας μη επιστρέψω εις την δουλείαν του γράμματος, αλλά ας σταθώ εν τη ελευθερίᾳ όπου είναι το Πνεύμα Σου. Εις Σε, όστις δίδεις ζωήν εις τους νεκρούς και κάλλος εις την καθαρισθείσαν ψυχήν, Πατέρ, Υιέ, και Άγιον Πνεύμα, δόξα νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →