Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους
Ιησούς Χριστός ο Αυτός: Φιλαδελφία και Θυσία Αίνου
Άνοιγμα
Η προς Εβραίους επιστολή δεν τελειώνει με δόγμα αλλά με την υφή μιας αγίας ζωής: «Ας συνεχίζη η φιλαδελφία. Μη λησμονήτε την φιλοξενίαν, διότι δι' αυτής τινές εφιλοξένησαν αγγέλους μη ειδότες.» Θυμηθείτε τους δεσμίους· διατηρείτε τον γάμον έντιμον· ας είναι η ζωή σας «άνευ φιλαργυρίας,» αρκούμενοι εις ό,τι έχετε, διότι ο Θεός είπεν, «Ου μη σε αφήσω, ουδ' ου μη σε εγκαταλείψω.» Εν τω κέντρω των οικείων αυτών προσταγών στέκει μία εκ των πλέον παρατεθειμένων γραμμών εν πάση τη Γραφή: «Ιησούς Χριστός χθες και σήμερον ο αυτός και εις τους αιώνας» — ο αμετάβλητος Αρχιερεύς, ο βράχος υπό πάσαν μεταβαλλομένην περίστασιν. Και η λατρεία την οποίαν ζητεί τώρα δεν είναι το αίμα ταύρων αλλά «θυσίαν αινέσεως τω Θεώ διαπαντός, τουτέστι καρπόν χειλέων ομολογούντων τω ονόματι αυτού.» Ο Χρυσόστομος, περατών το μακρόν αυτού σχόλιον επί της προς Εβραίους, συγκεντροί τα πάντα εις ζωήν αγάπης, φιλοξενίας, αυταρκείας και αδιαλείπτου ευχαριστίας, στηριζομένην επί Σωτήρος μηδέποτε αλλοιουμένου και Θεού ειρήνης όστις μόνος δύναται «να σας καταρτίση εις παν έργον αγαθόν.»
Διαβάστε
Αναγνώστε προς Εβραίους 13 — «ας συνεχισθεί η αδελφική αγάπη»· «μην ξεχνάτε να φιλοξενείτε ξένους, διότι έτσι μερικοί φιλοξένησαν αγγέλους χωρίς να το γνωρίζουν»· θυμηθείτε αυτούς που είναι δεσμώτες και αυτούς που υποφέρουν από αντιξοότητες· ο γάμος είναι τίμιος, η συναναστροφή χωρίς φιλαργυρία, «αρκείσθε με αυτά που έχετε,» διότι «δεν θα σε αφήσω ποτέ, ούτε θα σε εγκαταλείψω»· θυμηθείτε τους οδηγούς σας «που σας μίλησαν τον λόγο του Θεού,» ακολουθείτε την πίστη αυτών· «ο Ιησούς Χριστός ο ίδιος χθες, και σήμερα, και εις τους αιώνας»· μην παρασύρεστε από ποικίλες και ξένες διδασκαλίες, η καρδιά «εγκαθιδρυμένη με χάρη»· το θυσιαστήριο από το οποίο δεν έχουν δικαίωμα να φάνε αυτοί που υπηρετούν τη σκηνή· ο Ιησούς που υπέφερε «έξω από την πύλη»· «ας εξέλθουμε λοιπόν προς αυτόν έξω από το στρατόπεδο, φέροντας τον ονειδισμό αυτού»· «δι' αυτού λοιπόν ας προσφέρουμε θυσία αίνου εις τον Θεόν συνεχώς»· υπακούετε εις αυτούς που έχουν την εξουσία· και η ευλογία — «ο Θεός της ειρήνης… ας σας τελειοποιήσει εις κάθε καλό έργον διά να κάμετε το θέλημα αυτού.»
Μελετήστε
Παρατήρησε πόσο εὐγενικὰ δίνει ὁ Παῦλος τὶς τελευταῖες του ἐντολές. Δὲν λέει «ἄρχισε νὰ ἀγαπᾷς» ἢ «γίνου φιλόξενος», σὰν νὰ ἔλειπαν αὐτά — λέει ἂς συνεχισθεῖ αὐτὸ ποὺ ὑπάρχει ἤδη, καὶ ὁ Χρυσόστομος ἀντιλαμβάνεται τὴν τρυφερότητα αὐτοῦ.
Δὲν εἶπε, Γίνεστε ἀδελφικῶς ἀγαπητικοί, ἀλλὰ, Ἡ φιλαδελφία ἂς συνεχίζεται.Οἱ Ἑβραῖοι εἶχαν ἀγαπήσει καλῶς· ὁ κίνδυνος, κάτω ἀπὸ τὴ μακρὰ τριβὴ τῆς θλίψεως, ἦταν ὅτι ἡ ἀγάπη θὰ ψυχραινόταν ἥσυχα καὶ ἡ φιλοξενία θὰ λησμονιόταν. Ἔτσι ὁ Παῦλος φυλάττει αὐτὸ ποὺ ἔχουν ἀντὶ νὰ τοὺς ἐπιπλήττει γιὰ αὐτὸ ποὺ τοὺς λείπει. Καὶ τὸ ἐνισχύει μὲ μία ἀνταμοιβὴ ποὺ ἤδη δόθηκε, ὄχι ἁπλῶς ὑποσχεθεῖσα: ἐκεῖνοι ποὺ δέχθηκαν ξένους εἶχαν, χωρὶς νὰ τὸ γνωρίζουν, ὑποδεχθεῖ ἀγγέλους. Ὁ Χρυσόστομος θαυμάζει τὴν ἀνταλλαγή — ἕνα γεύμα δοθὲν σὲ ἄγνωστο ταξιδιώτη, καὶ ὁ οἰκοδεσπότης ἔχει φιλοξενήσει τὸν οὐρανό· πόση μεγάλη ἡ τιμή, ἐκφωνεῖ, πόσο μεγάλο τὸ κέρδος. Ἡ ἴδια ἡ μικρότητα τῆς πράξεως — ἄνοιγμα μιᾶς πόρτας, στρώσιμο ἑνὸς τραπεζιοῦ — εἶναι αὐτὸ ποὺ κάνει τὴν τιμὴ τόσο ἐκπληκτική. Αὐτὸς εἶναι ὁ τρόπος ποὺ θὰ ἤθελαν οἱ Πρὸς Ἑβραίους νὰ φαίνεται ἡ χριστιανικὴ ζωή: ὄχι ἡρωισμοί, ἀλλὰ ἀγάπη ποὺ συνεχίζεται καὶ μία πόρτα ποὺ μένει ἀνοιχτή.
Σκεφτείτε
Γιατί, στη μέση αυτών των πρακτικών εντολών, φυτεύει ο Παῦλος τη μεγάλη γραμμή «Ἰησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας»; Διότι η ἀγάπη καὶ ἡ αὐτάρκεια καὶ ἡ σταθερότης ὅλαι στηρίζονται ἐπὶ κάτι ποὺ δὲν κινεῖται. Οἱ Ἑβραῖοι ἐπειράζοντο ὑπὸ «ποικίλων καὶ ξένων διδασκαλιῶν», ὑπὸ διδασκάλων οἵτινες ἔλεγον ὅτι ἄλλος ἀρχιερεὺς θὰ ἔλθῃ· ὁ Χρυσόστομος ἀκούει τὸν Παῦλον ἀγκυρῶντα αὐτοὺς πρὸς τὸν Ἕνα ὅστις οὐδέποτε ἀποτυγχάνει.
Ἠκούσατε περὶ Ἀρχιερέως, ἀλλ᾽ οὐχὶ Ἀρχιερέως ἀποτυγχάνοντος. Αὐτὸς ἐστιν ἀεὶ ὁ αὐτός.Καὶ ἐκ τοῦ ἀναλλοιώτου τούτου Χριστοῦ ρέει ἡ νέα λατρεία τῆς Ἐκκλησίας. Ὅπου ὁ Ἰσραὴλ προσέφερεν ζῷα τῷ ἱερεῖ, ὁ πιστὸς προσφέρει κάτι ὅπερ τὰ χείλη δύνανται νὰ προσφέρουν πανταχοῦ, καθ᾽ οἱανδήποτε ὥραν.
Ἐκεῖνοι [οἱ Ἰουδαῖοι] προσήνεγκαν πρόβατα καὶ μόσχους, καὶ ἔδωκαν αὐτὰ τῷ Ἱερεῖ· ἡμεῖς δὲ μηδὲν τούτων προσφέρωμεν, ἀλλὰ εὐχαριστίαν.Αὕτη ἐστὶν ἡ «θυσία αἰνέσεως» — ὁ καρπὸς εὐχαρίστων χειλέων, προσφερόμενος διὰ τοῦ Χριστοῦ συνεχῶς. Ἡ ἐπιστολὴ ἥτις ἤρξατο μετὰ τῶν σκιῶν τῶν παλαιῶν θυσιῶν λήγει παραδιδοῦσα ἡμῖν τὴν μίαν προσφορὰν ἥτις ἀπομένει ἔτι νὰ γίνῃ· τὴν εὐχαριστίαν, διὰ τοῦ Ἀρχιερέως ὅστις ἐστὶν ὁ αὐτὸς εἰς τὸν αἰῶνα.
Απαντήστε
Τι στην πίστη σου έχει σταματήσει σιωπηλά το «συνεχίζει»; Οι τελευταίες λέξεις του Παύλου υποθέτουν ότι ήδη αγαπάς, ήδη ανοίγεις το σπίτι σου, ήδη δίνεις ευχαριστία — και ευγενικά ζητούν μόνο να μην αφήσεις αυτά να εκλείψουν κάτω από τη φθορά των δύσκολων χρόνων. Ας συνεχίσει η φιλαδελφία. Κράτα την πόρτα ανοιχτή στον ξένο· ποτέ δεν ξέρεις ποιον δέχεσαι. Κράτα τα υπάρχοντά σου χαλαρά, «αρκούμενος με αυτά που έχεις», επειδή ο Θεός που είπε «Δεν θα σε αφήσω ούτε θα σε εγκαταλείψω» είναι αρκετή εγγύηση ενάντια σε κάθε φόβο. Και στήριξε όλη την εμπιστοσύνη σου στον Ένα που δεν αλλάζει: όταν οι διδασκαλίες μετατοπίζονται και οι περιστάσεις γυρίζουν και οι δικές σου διαθέσεις ανεβαίνουν και πέφτουν, «Ιησούς Χριστός ο ίδιος χθες και σήμερα και στους αιώνες» στέκεται ακίνητος. Τότε κάνε τη μία θυσία που έχει απομείνει να προσφερθεί. Όχι ταύρους και κατσίκια, αλλά ευχαριστία — «τον καρπό των χειλιών μας που δίνει ευχαριστία στο όνομά Του» — στη φτώχεια και στην αφθονία, στη θλίψη και στην άνεση, συνεχώς. Με τέτοιες θυσίες ο Θεός ευαρεστείται, και ο Θεός της ειρήνης θα σε κάνει τέλειο σε κάθε καλό έργο για να κάνεις το θέλημά Του.
Προσευχηθείτε
Ω Κύριε Ιησού Χριστέ, ο αυτός χθες και σήμερον και εις τους αιώνας, ο αμετάβλητος Αρχιερεύς ημών ο παθών έξω της πύλης ίνα αγιάση τον λαόν Σου διά του ιδίου αίματος· στήριξον την καρδίαν μου εν χάριτι. Ας συνεχισθή εν εμοί η αδελφική αγάπη· κάμε με να μη λησμονώ τον ξένον και τον δεσμώτην· δίδαξόν με να κρατώ τα πράγματα του κόσμου τούτου άνευ πλεονεξίας, ευχαριστημένον εις την επαγγελίαν Σου ότι ουδέποτε θα με εγκαταλείψης ουδέ θα με απορρίψης. Φύλαξόν με από πάσαν ξένην και μεταβαλλομένην διδασκαλίαν, ηγκυρωμένον επάνω Σου τον μηδέποτε αποτυγχάνοντα. Και δι’ Υμών ας προσφέρω θυσίαν αινέσεως διαπαντός, τον καρπόν χειλέων ευχαρίστων, ευχαριστών εις το όνομά Σου εν πάσι. Νυν ο Θεός της ειρήνης, ο αναγαγών εκ νεκρών τον μέγαν Ποιμένα των προβάτων, τελειοποιήσατόν με εν παντί έργω αγαθώ προς το ποιήσαι το θέλημα Αυτού, ενεργών εν εμοί το ευάρεστον ενώπιον Αυτού· διά Ιησού Χριστού, εις ον μετά του Πατρός και του Αγίου Πνεύματος η δόξα, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →