Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας
Ησαΐας 7-8 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το μάθημα καθόμαστε με τον Ιωάννη Καλβίνο καθώς ανοίγει τα κεφάλαια 7 και 8 του Ησαΐα, καθοδηγώντας μας μέσα από μια στιγμή εθνικού τρόμου και θείας υπόσχεσης. Ο Καλβίνος δείχνει πώς ο Κύριος συναντά έναν άπιστο βασιλιά με υπομονετικά σημεία και σταθερά λόγια, προσκαλώντας κάθε αναγνώστη να αναπαυθεί στην διαθήκη που δεν μπορεί να αποτύχει. Η προσεκτική προσοχή του στο ιστορικό πλαίσιο και το πνευματικό μάθημα μας εισάγει στην ίδια επιλογή που αντιμετώπισε ο Άχαζ: θα εμπιστευθούμε τον Κύριο που μιλά ή θα υποκύψουμε στον φόβο; Καθώς ακούμε, η φωνή του Καλβίνου συνεχίζει να δείχνει προς τον Θεό που στηρίζει τον λαό Του ακόμη και όταν οι καρδιές τους τρέμουν. Ας ενισχύσουν αυτά τα αρχαία λόγια, φωτισμένα από τη διορατικότητα του Καλβίνου, τη δική μας εμπιστοσύνη σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στραφείτε τώρα στα κεφάλαια 7 και 8 του Ησαΐα. Διαβάστε αργά, παρατηρώντας την απειλή των εισβολέων βασιλέων, τον τρόμο του οίκου του Δαβίδ και την επαναλαμβανόμενη πρόσκληση να σταθείτε στερεοί στην πίστη. Αφήστε τα λόγια του προφήτη και την περιβάλλουσα αφήγηση να εγκατασταθούν στο νου σας πριν ακούσουμε την έκθεση του Καλβίνου στα ίδια χωρία.
Μελετήστε
Μελέτη
Καλβίνος ανοίγει θέτοντας το ιστορικό σκηνικό του δευτέρου πολέμου κατά της Ιερουσαλήμ.
Πρέπει να παρατηρηθεί ότι ο Προφήτης ομιλεί περί του δευτέρου πολέμου ο οποίος διεξήχθη υπό του Ρεσίν και του Φακεέ· και τούτο δύναται εύκολα να συναχθεί εκ της ιεράς ιστορίας· διότι εν τω προτέρω πολέμω ο Άχαζ ηττήθη, και πλήθος μέγα μετηνέχθη εις αιχμαλωσίαν, οι οποίοι απεκατεστάθησαν τέλος υπό των Ισραηλιτών, όταν ο Προφήτης, εν ονόματι του Θεού, προσέταξεν όπως τούτο γένηται. Συγκεντρώσαντες πάλιν στρατόν, (Βʹ Βασιλειών 16:5,) οι βασιλείς του Ισραήλ και της Συρίας επετέθησαν κατά του Άχαζ, διότι εφαντάζοντο ότι ούτος είχε καταπονηθεί υπό του προτέρου πολέμου, και δεν είχε δύναμιν να αντισταθεί. Η μνεία του δευτέρου τούτου πολέμου αποσκοπεί να δείξει το μέγεθος του θαύματος· διότι ο Άχαζ δεν είχε πλέον ισχύν προς αντίστασιν κατά τοσούτου πλήθους, του άνθους ολοκλήρου του έθνους έχοντος αφανισθεί υπό του προτέρου πολέμου, και των υπολοίπων του λαού όντων τελείως αθυμησάντων, και μη έχοντων ακόμη αναλάβει εκ του τρόμου ο οποίος προήλθεν εκ της προσφάτου ήττης. Τόσον μάλλον, λοιπόν, αναδεικνύονται η αγαθότης και η δύναμις του Θεού, ότι, ελεών τοσούτον θλίψιν, παρέσχεν βοήθειαν εις τον λαόν αυτού, και εν στιγμή διέσωσεν αυτούς εκ των σιαγόνων του θανάτου, ενώ πάντες εθεώρουν την κατάστασιν αυτών ως ανέλπιστον.Καλβίνος έπειτα αντλεί κάτοπτρον εκ του τρόμου του Άχαζ και της αυλής αυτού.
Το χωρίον τούτο προβάλλει ενώπιον ημών κάτοπτρον λίαν λαμπρόν, εν τω οποίω δυνάμεθα να θεωρήσωμεν την απερισκεψίαν των ασεβών, όταν δεν αισθάνονται την χείρα του Θεού· και, αφ’ ετέρου, τον φοβερόν τρόμον με τον οποίον αίφνης καταλαμβάνονται, όταν ο Κύριος προβάλλει ενώπιον αυτών οιανδήποτε απειλήν. Εν μέσω της ευημερίας αυτών είναι τόσον αμέριμνοι ώστε μόλις πιστεύουσιν ότι υπόκεινται εις την διακυβέρνησιν του Θεού, και αναμφιβόλως φαντάζονται ότι ευρίσκονται πέραν πάσης απειλής. Η συμφορά τους καταπλήττει κατά τρόπον ώστε αίφνης καταπίπτουσι, και αι αισθήσεις αυτών κατακυριεύονται τόσον πλήρως υπό του τρόμου ώστε κείνται ως άνθρωποι νεκροί ή στερημένοι των αισθήσεων αυτών. Τοιούτη είναι η τιμωρία δι’ ης ο Κύριος εξεγείρει αυτούς εκ του βαθέος ύπνου αυτών. Κατ’ αρχάς φαίνονται στερεοί και ακλόνητοι, ως εάν ουδέν ηδύνατο να τους καταρρίψει εκ της τάξεως αυτών· αλλά τώρα, εις τον ελάχιστον θόρυβον, αίφνης καταλαμβάνονται υπό τρόμου. Ο τρόμος ούτος είναι η δικαία εκδίκησις του Θεού, προς τον οποίον ουδέποτε αποδίδουσι τιμήν μέχρις ότου εξαναγκασθώσι.Επί του εδαφίου 9 ο Καλβίνος τονίζει την αναγκαιότητα του στηρίζεσθαι επί του λαλουμένου λόγου.
Εάν δεν πιστεύσητε. Το μόριον κι (κι) τίθεται εν τω μέσω της προτάσεως, προς δήλωσιν του λόγου ή του αιτίου· και, διά τούτο, τινές μεταφράζουσιν αυτό, «Εάν δεν πιστεύητε, ο λόγος είναι ότι δεν είσθε πιστοί.» Περιορίζουσι την πρώτην πρότασιν εις την προφητείαν του Ησαΐου, αλλά επεκτείνουσι την δευτέραν εις οιονδήποτε μέρος του λόγου του Θεού, ως εάν έλεγεν, «Εάν δεν έχητε πίστιν εις τας ρήσεις μου, τούτο παρέχει γενικήν απόδειξιν της απιστίας σας.» Αλλ’ ούτω, το ρήμα τ’αμινβ (θααμίνου), το οποίον είναι εν συζυγία Χιφίλ, δεν θα διαφέρει του ρήματος τ’αμνβ (θεαμένου), το οποίον είναι εν συζυγία Νιφάλ. Δεν είναι άνευ λόγου, όμως, ότι ο Προφήτης μετέβαλε την κατάληξιν· και, εκ πολλών χωρίων της Γραφής, είναι αφθόνως σαφές ότι το εβραϊκόν ρήμα αμν (αμάν), εν τη συζυγία Νιφάλ, σημαίνει ίστασθαι, ή, μένειν αμετακίνητον εν τη καταστάσει αυτού. Ερμηνεύω τούτο, λοιπόν, ως εάν έλεγεν, «Αύτη είναι η μόνη στήριξις επί της οποίας δύνασθε να στηριχθήτε. Αναμείνατε ησύχως και άνευ ανησυχίας διανοίας το όπερ ο Κύριος υπεσχέθη, τουτέστι την απελευθέρωσιν. Εάν δεν αναμένητε τούτο, τι άλλο απομένει υμίν ή καταστροφή;»
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Καλβίνος στη συνέχεια αντιπαραβάλλει τον φόβο των ευσεβών με τον φόβο των ασεβών.
Ας μάθουμε, ότι αν έχουμε κάποια σπίθα πίστης, δεν πρέπει να δυσπιστούμε στον Θεό όταν βρισκόμαστε σε οποιονδήποτε κίνδυνο. Είναι πράγματι αδύνατο να μην ταραζόμαστε και να μην ανησυχούμε όταν οι κίνδυνοι μας πιέζουν· αλλά δεν πρέπει να τρέμουμε τόσο ώστε να παρασυρόμαστε από την ανησυχία μας προς κάθε κατεύθυνση, και να μην μπορούμε να δούμε ένα λιμάνι προς το οποίο μπορούμε να κατευθύνουμε με ασφάλεια την πορεία μας. Πρέπει πάντα να υπάρχει αυτή η διαφορά μεταξύ του φόβου των ευσεβών και των ασεβών, ότι οι ασεβείς δεν βρίσκουν κανένα φάρμακο για να ηρεμήσουν τον νου τους· αλλά οι ευσεβείς αμέσως καταφεύγουν στον Θεό, στον οποίο, γνωρίζοντας ότι έχουν ένα πολύ ασφαλές λιμάνι, αν και ταράζονται από ανησυχία, παραμένουν ήρεμοι.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στις παρούσες περιστάσεις σας αισθάνεστε τον ίδιο πειρασμό να ταλαντευτείτε που αντιμετώπισε ο Άχαζ; Πώς θα μπορούσε η έμφαση του Καλβίνου στην ήρεμη αναμονή της υπόσχεσης του Θεού να μεταμορφώσει την απόκρισή σας στο άγχος σήμερα; Ποιο συγκεκριμένο βήμα μπορείτε να κάνετε αυτή την εβδομάδα για να ασκηθείτε στη σταθερή εμπιστοσύνη που συνιστούν και ο Ησαΐας και ο Καλβίνος;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Κύριε Δεσπότα, ὁ ἀναγγέλλων τὸ σημεῖον τοῦ Ἐμμανουὴλ ἐν μέσῳ τῆς μανίας τῶν ἐθνῶν, χάρισον ἡμῖν χάριν νὰ ἀπορρίψωμεν τὴν ἀπιστίαν τὴν τήκουσαν τὴν καρδίαν καὶ νὰ ἀναπαυθῶμεν ἡσύχως ἐπὶ τοῦ λόγου σου τοῦ λελαλημένου. Διὰ τοῦ Ἁγίου σου Πνεύματος στερέωσον τοὺς ὀφθαλμοὺς ἡμῶν ἐπὶ τὸν Χριστόν, τὸ ἐπηγγελμένον παιδίον, ἵνα ἐμπιστευθῶμεν τὴν πιστότητα τῆς διαθήκης σου, κἂν πᾶς ἐχθρὸς ἐγερθῇ κατ’ αὐτῆς. Στήριξον ἡμᾶς ἐν τῇ ἀσφαλείᾳ τοῦ ἀμεταβλήτου σου σκοποῦ, ἕως οὗ ἡ πίστις παραχωρήσῃ εἰς τὴν ὄψιν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →