Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν
Λευιτικόν 27 — με τον Γουέσλι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα στρεφόμαστε στις Επεξηγηματικές Σημειώσεις του Τζον Γουέσλι για το Λευιτικόν κεφάλαιο 27, όπου ο ιδρυτής της Μεθοδιστικής Εκκλησίας προσφέρει σύντομα, εύστοχα σχόλια στίχο προς στίχο για τις ευχές, τις αφιερώσεις και τα ιερά πράγματα. Αυτές οι σημειώσεις μας καθοδηγούν μέσα από αρχαίες πρακτικές αφιέρωσης ενώ δείχνουν προς βαθύτερες πνευματικές πραγματικότητες. Το συνοπτικό ύφος του Γουέσλι προσκαλεί σε προσεκτικό στοχασμό για το πώς ο λαός του Θεού τιμά τις δεσμεύσεις του. Καθώς μελετούμε, είθε το Πνεύμα να φωτίσει αυτές τις οδηγίες για τις δικές μας ζωές αφοσίωσης και διαχείρισης.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Προετοίμασε την καρδιά σου για να ακούσεις το Λευιτικόν 27 ολόκληρο. Διάβασε το κεφάλαιο αργά, παρατηρώντας τις προσεκτικές οδηγίες σχετικά με τις ευχές, τις αποτιμήσεις και τα δέκατα. Άφησε το κείμενο να μιλήσει για ολόψυχη αφιέρωση στον Κύριο. Κάνε παύση μετά από κάθε ενότητα για να αισθανθείς τι μπορεί να τονίζει ο Θεός για σένα σήμερα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Γουέσλι ξεκινά αντιμετωπίζοντας τις μοναδικές ευχές στον στίχο 2.
Στίχος 2. Λάλησον προς τους υιούς Ισραήλ, και ειπόν προς αυτούς, Όταν τις ποιήση ευχήν ιδιαιτέραν, αι ψυχαί θέλουσιν είναι του ΚΥΡΙΟΥ κατά την εκτίμησίν σου. Ευχή ιδιαιτέρα-Ή, εξαίρετος, ή δυσχερής ευχή, ουχί περί πραγμάτων, τα οποία ήσαν συνήθη, αλλά περί προσώπων, τα οποία αυτός αφιέρου προς τον Κύριον, το οποίον ήτο ασύνηθες και δύσκολον· όμως δεν λείπουσι παραδείγματα προσώπων τα οποία αφιέρωσαν είτε εαυτούς είτε τα τέκνα αυτών, και τούτο είτε αυστηρότερον, ως οι Ναζιραίοι, και οι Λευίται, Α' Σαμουήλ 1:11, και διά ταύτα δεν ενηργείτο λύτρωσις, αλλά έπρεπε αυτοπροσώπως να εκτελέσωσι την υπηρεσίαν εις την οποίαν είχον αφιερωθή· ή ευρύτερον, ως τινές οι οποίοι δεν ήσαν Λευίται, ηδύναντο όμως διά ζήλου προς τον Θεόν, ή διά να λάβωσι την βοήθειαν του Θεού, την οποίαν εστερούντο ή επεθύμουν, να αφιερώσωσιν εαυτούς ή τα τέκνα αυτών εις την υπηρεσίαν του Θεού και του αγιαστηρίου, αν και ουχί κατά τρόπον ως οι Λευίται, το οποίον ήτο απηγορευμένον, όμως κατά τινα υπηρεσίαν προς αυτούς. Και επειδή ηδύνατο να υπάρξη υπερβολικός αριθμός προσώπων ούτω αφιερωμένων, το οποίον ηδύνατο να γείνη φορτικόν εις το αγιαστήριον, επιτρέπεται ανταλλαγή, και οι ιερείς οδηγούνται να λάβωσι φόρον διά την λύτρωσιν αυτών. Κατά την εκτίμησίν σου — Σου, ω άνθρωπε ο ευχόμενος, ως φαίνεται εκ Λευιτικόν 27:8, όπου η εκτίμησις αυτού αντιτίθεται προς την αποτίμησιν του ιερέως. Ουδέ υπήρχε φόβος μεροληψίας αυτού υπέρ της ιδίας αυτού υποθέσεως, διότι η τιμή είναι ιδιαιτέρως ωρισμένη. Αλλ' όπου η τιμή είναι αόριστος, εκεί, διά να αποφευχθή η δυσχέρεια αύτη, ο ιερεύς οφείλει να αποτιμήση αυτήν, ως Λευιτικόν 27:8· Λευιτικόν 27:12. Επιστροφή εις την 'Κορυφήν της Σελίδος'Ο Γουέσλι στρέφεται κατόπιν εις την αποτίμησιν των καθαρών ζώων εν στίχω 9.
Στίχος 9. Και εάν ήναι ζώον, εκ του οποίου προσφέρουσι προσφοράν εις τον ΚΥΡΙΟΝ, παν ό,τι δώση τις εκ τοιούτων εις τον ΚΥΡΙΟΝ θέλει είσθαι άγιον. Εκ του οποίου προσφέρουσι προσφοράν — Τουτέστι, καθαρόν ζώον. Δώση — Ευχηθή να δώση· Θέλει είσθαι άγιον - Αφιερωμένον εις τον Θεόν, είτε διά να θυσιασθή, είτε διά να δοθή εις τον ιερέα, κατά τον τρόπον της ευχής, και την πρόθεσιν του ευχομένου. Επιστροφή εις την 'Κορυφήν της Σελίδος'Ο Γουέσλι σχολιάζει αργότερον περί του δεκάτου της γης εν στίχω 30.
Στίχος 30. Και παν δέκατον της γης, είτε εκ του σπόρου της γης, είτε εκ του καρπού του δένδρου, είναι του ΚΥΡΙΟΥ· είναι άγιον εις τον ΚΥΡΙΟΝ. Το δέκατον — Υπάρχουσι διάφορα είδη δεκάτων, αλλ' αυτό φαίνεται να νοήται μόνον περί των τακτικών και ετησίων δεκάτων των ανήκοντων εις τους Λευίτας, ως υποδηλοί η ίδια η έκφρασις, και η προσθήκη του πέμπτου μέρους εν περιπτώσει λυτρώσεως αυτού το υπονοεί. Επιστροφή εις την 'Κορυφήν της Σελίδος'
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Γουέσλι ολοκληρώνει το κεφάλαιον αναλογιζόμενος τας εντολάς τας δοθείσας εν Σινά.
Στίχος 34. Αύται είναι αι εντολαί, τας οποίας ο ΚΥΡΙΟΣ προσέταξε τον Μωϋσήν διά τους υιούς Ισραήλ εν τω όρει Σινά. Αύται είναι αι εντολαί αι οποίας ο Κύριος προσέταξε τον Μωϋσήν διά τους υιούς Ισραήλ εν τω όρει Σινά — Τούτο αναφέρεται εις όλον το βιβλίον. Πολλαί εκ των εντολών τούτων είναι ηθικαί· άλλαι τελετουργικαί και ιδιάζουσαι εις την Ιουδαϊκήν οικονομίαν· αι οποίαι όμως είναι διδακτικαί εις ημάς, οίτινες έχομεν κλειδά των μυστηρίων των περιεχομένων εν αυταίς. Εν γένει, έχομεν αφορμήν να ευλογώμεν τον Θεόν, ότι δεν ήλθομεν εις το όρος Σινά, ότι δεν είμεθα υπό τας σκοτεινάς σκιάς του νόμου, αλλά απολαμβάνομεν το καθαρόν φως του ευαγγελίου. Η διδασκαλία της προς τον Θεόν συμφιλιώσεώς μας διά Μεσίτου, δεν επισκιάζεται υπό του καπνού των καιομένων θυσιών, αλλά διασαφηνίζεται διά της γνώσεως του Χριστού, και αυτού εσταυρωμένου. Και δυνάμεθα να τον αινέσωμεν, ότι δεν είμεθα υπό τον ζυγόν του νόμου, αλλά υπό τας γλυκείας και ελαφράς οδηγίας του ευαγγελίου, το οποίον ανακηρύττει αληθινούς προσκυνητάς εκείνους οίτινες προσκυνούσι τον Πατέρα εν πνεύματι και αληθεία, διά του Χριστού μόνον, όστις είναι ιερεύς ημών, ναός, θυσιαστήριον, θυσία, καθαρισμός και τα πάντα. Επιστροφή εις την 'Κορυφήν της Σελίδος'
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς αι παρούσαι δεσμεύσεις σου αντανακλούν το πνεύμα της ολοψύχου αφιερώσεως του κεφαλαίου τούτου; Εις ποίαν περιοχήν διαχειρίσεως σε προσκαλεί ο Θεός εις μεγαλυτέραν πιστότητα; Πού αισθάνεσαι την ανάγκην χάριτος όταν αι ευχαί ή αι αφιερώσεις φαίνονται δαπανηραί;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε φιλάνθρωπε, ὁ καλῶν ἡμᾶς ἵνα καθιερώσωμεν ἑαυτοὺς καὶ πάντα τὰ ἡμέτερα ὡς ἅγια εἰς σέ, ἐνέργησον ἐν ἡμῖν ἐκείνην τὴν ἁγιαστικὴν χάριν, ἥτις καθιστᾷ ἡμᾶς ἱκανοὺς νὰ τιμῶμεν πᾶσαν ὑπόσχεσιν μετὰ καθαρᾶς καὶ ἀδιαιρέτου καρδίας. Κάθαρον ἡμᾶς ἀπὸ παντὸς ὅ,τι δὲν εἶναι ἀφιερωμένον εἰς τὴν δόξαν σου, καὶ πλήρωσον ἡμᾶς ἀπὸ τελείας ἀγάπης, ἵνα ζῶμεν ὡς οἱ λελυτρωμένοι διὰ τὴν ὑπηρεσίαν σου μόνον. Ὅπου ἐλλείπομεν, σκέπασον ἡμᾶς μετὰ τοῦ ἐλέους σου καὶ ἀνανέωσον τὴν ἀφοσίωσιν ἡμῶν, ἕως ὅτου σε προσκυνήσωμεν ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →