← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν

Λευιτικόν 19-20 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ

Λευιτικόν 19-20Υπόμνημα της Βίβλου Haydock20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στην καθημερινή μας πορεία μέσα από την ιερά Γραφή, στρεφόμαστε στο Καθολικό Σχόλιο του Χάιντοκ για να φωτίσουμε τις βαθιές ηθικές διδασκαλίες των κεφαλαίων 19 και 20 του Λευιτικού. Αυτή η σεβάσμια συλλογή αντλεί από τη σοφία των Πατέρων της Εκκλησίας και των λογίων για να αποκαλύψει την κλήση του Θεού προς την αγιότητα εν μέσω του λαού του Ισραήλ. Καθώς ασχολούμαστε με αυτές τις αρχαίες εντολές, είθε οι παρεχόμενες γνώσεις να καθοδηγήσουν τις καρδιές μας προς μεγαλύτερη πιστότητα και αγάπη. Το έργο του Χάιντοκ χρησιμεύει ως γέφυρα που συνδέει τους νόμους της Παλαιάς Διαθήκης με τη χριστιανική μας ζωή σήμερα, δίνοντας έμφαση στο έλεος, τη δικαιοσύνη και την καθαρότητα σε όλες μας τις πράξεις.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοιμαστείτε τώρα να ακούσετε τον λόγο του Κυρίου όπως καταγράφεται στα κεφάλαια 19 και 20 του Λευιτικού. Αυτά τα αποσπάσματα παρουσιάζουν τη θεία πρόσκληση προς την αγιότητα, περιγράφοντας νόμους που διαμορφώνουν τη ζωή του λαού της διαθήκης του Θεού. Αφήστε το ιερό κείμενο να μιλήσει άμεσα στην καρδιά σας, προσκαλώντας σε στοχασμό για τη δικαιοσύνη, την καθαρότητα και τον χωρισμό από τα ειδωλολατρικά έθιμα. Διαβάστε αργά και προσευχητικά, ζητώντας από το Άγιο Πνεύμα να ανοίξει τον νου σας στην αιώνια σοφία που περιέχεται μέσα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χέιντοκ ανοίγει εξετάζοντας τις διατάξεις για τη συγκομιδή. Γη. Εβραϊκό και των Εβδομήκοντα, «το άκρο του αγρού σου». Οι Ραββίνοι λέγουν, ένα εξηκοστό μέρος όλων των προϊόντων της γης έπρεπε να αφεθεί για τους πτωχούς. (Σέλντεν, Ιουρ. στ΄. 6.) Ούτω ο Θεός διδάσκει τον λαόν αυτού να γυμνάζωνται εις τας πράξεις ελέους. (Ντυ Αμέλ) Επί της απαγορεύσεως του ψεύδους, η ερμηνεία συνεχίζει με παρατηρήσεις από τον Άγιον Αυγουστίνον και άλλους. Ψεύδος. «Όταν ουδεμία βλάβη γίνεται εις άλλον, είναι μέγα ζήτημα αν το ψεύδος δύναται ποτέ να δικαιολογηθή. Η περίπτωσις ίσως εύκολα θα ελύετο, αν εθεωρούμεν μόνας τας εντολάς, και ουχί τα παραδείγματα», των αγίων εκείνων ανδρών οι οποίοι φαίνονται να ενόμισαν ενίοτε τούτο νόμιμον. (Άγιος Αυγουστίνος, ερ. 68) Αλλά δεν είναι προτιμότερον να δεχθώμεν ότι ούτοι ήσαν υπό ακαταλογίστου πλάνης, παρά να υπερασπισθώμεν ένα σφάλμα, διότι δεν συνοδεύεται υπό της ενοχής άλλου, βλάπτοντος ετέρους; Ακόμη και ψεύδη αστεϊσμού και δικαιολογίας είναι αντίθετα προς την σοβαρότητα και την ειλικρίνειαν του χριστιανού· και ο Θεός ουδέποτε ομιλεί περί ψεύδους άνευ σημείων αποδοκιμασίας. (Χέιντοκ) — Εβραϊκό, «ουκ αρνηθήσεσθε, ουδέ ψεύσεσθε» εις την απόδοσιν όσων εμπιστεύθησαν εις υμάς· (Γκρότιος) «ούτε ψεύσεσθε, ούτε εαυτούς ελαττώσετε», προσποιούμενοι ότι δεν δύνασθε να δώσητε ελεημοσύνην. (Ολεάστερ) Ο Χέιντοκ κατόπιν πραγματεύεται την εντολήν κατά της φανεράς κακίας. Φανερώς, δεν ευρίσκεται εις το Εβραϊκόν ή εις άλλας μεταφράσεις. Αντί να φέρωμεν κακίαν εν τη καρδία, εξουσιοδοτούμεθα να απαιτήσωμεν το δίκαιον ημών νομίμως, ή να διορθώσωμεν αδελφικώς τον αδικήσαντα ημάς, ίνα μη υποστώμεν αμαρτίαν διά την αμέλειαν ημών, και ο αδικήσας παραμείνη αμετανόητος. Ο Ιησούς Χριστός διδάσκει ημάς να τούτο πράττωμεν μετά της ελαχίστης δυνατής ταραχής, Ματθαίος ιη΄. 15. Όμως αι δημόσιαι αμαρτίαι πρέπει να υποβάλλωνται εις δημοσίαν διόρθωσιν, Α΄ Τιμόθεος ε΄. 20. (Άγιος Αυγουστίνος, ομιλ. 82.) Η αγάπη πρέπει να ρυθμίζη τας παραπόνους ημών. (Άγιος Αυγουστίνος, ερ. 70.)
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χέιντοκ στρέφεται στην απαγόρευση των μικτών σπόρων και ενδυμάτων σημειώνοντας τη βαθύτερη σημασία της. Λευιτ. 19:19. Τα μουλάρια επομένως είτε εισάγονταν από άλλες χώρες (Γʹ Βασιλειών ιʹ 28) είτε παράγονταν από ορισμένα του ιδίου είδους όπως καλοί συγγραφείς βεβαιώνουν ότι συμβαίνει συχνά στη Συρία την Καππαδοκία κ.λπ. (Πλίνιος Φυσική Ιστορία ηʹ 44 Πινέδα) (Τιρίνους) Ο Σπένσερ (Νόμοι βʹ 20) λέγει χωρίς καμία απόδειξη ότι αυτός ο νόμος είχε αναφορά στις ακάθαρτες ενώσεις ζώων προς τιμήν της Αφροδίτης και του Πριάπου. Διαφορετικοί σπόροι κ.λπ. Αυτός ο νόμος τείνει να συστήσει απλότητα και ευθύτητα σε όλα τα πράγματα και να διδάξει τον λαό να μην ενώσει καμία ψευδή λατρεία ή αίρεση με τη λατρεία του αληθινού Θεού. (Τσαλόνερ) Μην τραβάτε τον ζυγό με απίστους Βʹ Κορινθίους στʹ (Θεοδώρητος ερ. 27). Αυτά τα διαφορετικά χρώματα δεν ήταν από μόνα τους κακά αφού χρησιμοποιούνταν στα ενδύματα των ιερέων. Υπαινίσσονται ότι πρέπει να αποφεύγουμε τα σχίσματα. (Γουόρθινγκτον) Η σπορά διαφορετικών σπόρων τείνει να εξαθλιώσει το έδαφος. (Πλίνιος ιηʹ 10.) Οι Αιγύπτιοι έσπερναν διάφορους σπόρους σε μια σανίδα καλυμμένη με λεπτό χώμα και παρατηρώντας ποιο είδος καταστρεφόταν από τη θερμότητα του ηλίου στις ημέρες του Κυνός απέφευγαν δεισιδαιμονικά εκείνο το έτος να σπείρουν οτιδήποτε από αυτό μήπως δεν παράγει καρπό. (Παλλάδιος) Είδη. Οι Ραββίνοι εννοούν λινάρι και μαλλί όπως στο Δευτερονόμιο κβʹ 11. Επιτρέπουν άλλα είδη. Ο Ιώσηπος (Αρχαιότητες δʹ 8) υποθέτει ότι ενδύματα της προηγούμενης περιγραφής προορίζονταν έτσι μόνο για τους ιερείς. Ο Φλάμην μεταξύ των Ρωμαίων δεν μπορούσε να φορέσει μάλλινο ένδυμα ραμμένο με νήμα χωρίς να διαπράξει αμάρτημα πιάκουλουμ έρατ λέγει ο Σέρβιος. Αυτές οι εντολές έπρεπε να τηρούνται κυριολεκτικά αν και έκρυβαν μια ηθική διδασκαλία μέγιστης σημασίας που υποδήλωνε ότι κάθε αφύσικη συνάφεια έπρεπε να αποφεύγεται. Ο Πυθαγόρας μετέδιδε τις οδηγίες του υπό παρόμοιες αινιγματικές εκφράσεις λέγοντας «δεν πρέπει να ανακατεύουμε τη φωτιά με σπαθί» κ.λπ. όπως κάνει και ο Σολομών. (Παροιμίες λʹ 15 Σοφία Σειράχ ιβʹ 3 6.) (Καλμέτ) Το σχόλιο εξετάζει περαιτέρω νόμους κατά των ειδωλολατρικών πρακτικών πένθους. Νεκρούς. Τον Άδωνι ή τον Όσιρι σαν να πενθούσατε γιʹ αυτούς με την οποία έννοια μπορεί να εξηγηθεί και ο προηγούμενος στίχος. Στις κηδείες ήταν σύνηθες να κόβουν τα μαλλιά. Ο Αχιλλέας και οι στρατιώτες του το έκαναν στον θάνατο του Πατρόκλου. (Όμηρος) Οι Πέρσες επίσης έκοβαν τις χαίτες των αλόγων τους για να δείξουν τη λύπη τους για την απώλεια του Μασίστιου (Ηρόδοτος θʹ 24) όπως έκανε ο Αλέξανδρος όταν πέθανε ο Ηφαιστίων. (Πλούταρχος) Οι Αιγύπτιοι οι Ασσύριοι κ.λπ. έκοβαν τα μαλλιά τους σε τέτοιες περιστάσεις και οι Εβραίοι έκαναν το ίδιο είτε παρέβλεπαν αυτόν τον νόμο είτε μάλλον προοριζόταν μόνο για να τους εμποδίσει να συμμετάσχουν σε δεισιδαιμονικό θρήνο για κάποιο είδωλο. Έκοβαν επίσης τα σώματά τους Γένεσις νʹ και Ιερεμίας μαʹ 5. Οι εθνικοί το έκαναν για να εξευμενίσουν την οργή των χθονίων θεοτήτων ώστε με αίμα να ικανοποιήσουν τους κάτω (Βάρρων Σέρβιος) ή για να ευχαριστήσουν τον νεκρό. (Πλούταρχος περί παρηγορίας.) Έτσι ο Βιργίλιος παρουσιάζει την Άννα Αινείας δʹ Αδελφή μου με νύχια ατιμάζουσα το πρόσωπο και με γροθιές το στήθος. Οι ρωμαϊκοί και αθηναϊκοί νόμοι περιόριζαν αυτή την ωμότητα των γυναικών προς τον εαυτό τους. Αλλά στην Περσία τα παιδιά και οι υπηρέτες μεγάλων ανδρών ακόμη κάνουν μια τομή στα χέρια τους όταν πεθαίνει ο πατέρας ή ο κύριός τους. Οι γυναίκες στην Ελλάδα επίσης τηρούν επίσημο πένθος με δυνατούς θρήνους σκίζοντας τα μάγουλα και τα μαλλιά τους και απαγγέλλοντας τις αξιομνημόνευτες πράξεις του νεκρού. Οι χριστιανοί και οι Εβραίοι της Συρίας προκαλούν ακόμη σοβαρότερα τραύματα στον εαυτό τους. Οι τελευταίοι πάντοτε θεωρούσαν νόμιμο να υιοθετούν τα έθιμα των εθνών με τα οποία ζούσαν υπό τον όρο ότι δεν συνοδεύονταν από δεισιδαιμονία γεγονός που μας οδηγεί να συμπεράνουμε ότι όσα απαγορεύει εδώ ο Μωυσής γίνονταν προς τιμήν κάποιου ειδώλου. Σημάδια που γίνονταν με καυτό σίδερο αντιπροσωπεύοντας ψεύτικους θεούς σαν να δήλωναν ότι θα τους υπηρετούν για πάντα. (Φίλων) Οι Ασσύριοι είχαν γενικά τέτοιους χαρακτήρες πάνω στα σώματά τους. Ο Φιλοπάτωρ διέταξε τους προσήλυτους από την ιουδαϊκή θρησκεία να σημαδεύονται με κισσό προς τιμήν του Βάκχου. (Γʹ Μακκαβαίων) Ο Θεοδώρητος (ερ. 18) αναφέρει ότι οι εθνικοί συνήθιζαν να κόβουν τα μάγουλά τους και να τρυπιούνται με βελόνες εγχέοντας κάποια μαύρη ουσία από σεβασμό προς τους νεκρούς και τους δαίμονες. Αναφορά γίνεται σε αυτά τα έθιμα Αποκάλυψη ιγʹ 16 και Ησαΐας μθʹ 15. Οι χριστιανοί έχουν μερικές φορές σημαδέψει τα χέρια τους με τον σταυρό ή το όνομα του Ιησού. (Προκόπιος εις Ησαΐαν μδʹ 5.) (Καλμέτ) Όπως έκανε η αγία Ιωάννα Φραγκίσκη ντε Σαντάλ στο στήθος της. (Βρεβιάριο 21 Αυγούστου.) Το όνομα εγχάραξε στο στήθος. Ο απόστολος Παύλος λέγει φέρω τα στίγματα του Κυρίου Ιησού στο σώμα μου Γαλάτας στʹ 17. Οι εκκλησιαστικοί ιστορικοί διηγούνται ότι ο άγιος Φραγκίσκος και η αγία Αικατερίνη έλαβαν θαυματουργικά τα αποτυπώματα των πληγών του. (Χέιντοκ)
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς η κλήση να αφήνουμε τα υπολείμματα για τους πτωχούς με προσκαλεί να ασκώ το έλεος στην καθημερινή ζωή; Με ποιους τρόπους μπορεί να φυλάξω τον λόγο μου από το ψεύδος ή τη συκοφαντία; Πού με ζητά ο Θεός να απορρίψω τα κοσμικά έθιμα που συγκρούονται με την αγιότητα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ καλῶν ἡμᾶς εἰς ἁγιότητα καθὼς καὶ Σὺ εἶ ἅγιος, χάραξον τὰς ἐντολάς Σου ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν, ἵνα ἀγαπῶμεν τὸν πλησίον ἡμῶν, πράττωμεν δικαίως, καὶ φεύγωμεν πᾶσαν μορφὴν εἰδωλολατρίας. Ποίησον ἡμᾶς λαὸν ἀφιερωμένον εἰς δόξαν Σου, ζῶντας τὰς ἀρχαίας ἐντολὰς ἐν ἁπλότητι καὶ ἀληθείᾳ. Διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, ἐνίσχυσον ἡμᾶς ἐν ταύτῃ τῇ ὁδῷ τῆς ἁγιότητος. Διὰ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.

Υπόμνημα της Βίβλου Haydock · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →