← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις

Πράξεις 27 — με τον Brown

Πράξεις 27Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Το σχόλιο των Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη τη Βίβλο προσφέρει μια ακριβή, στίχο προς στίχο έκθεση της Γραφής που έχει εξυπηρετήσει επί μακρόν τους Προτεστάντες αναγνώστες. Στις Πράξεις 27 οι συγγραφείς παρακολουθούν το ταξίδι του Παύλου στη Ρώμη μέσα από καταιγίδα και ναυάγιο, τονίζοντας τόσο την ακλόνητη πίστη του αποστόλου όσο και τα συνηθισμένα μέσα με τα οποία ο Θεός διατηρεί τη ζωή. Η προσέγγισή τους συνδυάζει προσεκτική ιστορική λεπτομέρεια με ευλαβική προσοχή στη θεία πρόνοια, δείχνοντας πώς η ανθρώπινη φρόνηση και η ουράνια υπόσχεση συνεργάζονται. Το σημερινό μάθημα αντλεί απευθείας από τα λόγια τους για να καθοδηγήσει τον διαλογισμό σε αυτό το δραματικό κεφάλαιο.
Διαβάστε
Στρέψτε τώρα στις Πράξεις κεφάλαιο 27 και διαβάστε την πλήρη αφήγηση του ταξιδιού του Παύλου, του σφοδρού Ευροκλύδωνα και της τελικής σωτηρίας στη Μάλτα. Ακούστε τη σταθερή φωνή του αποστόλου μέσα στο χάος και σημειώστε πώς κάθε λεπτομέρεια της αφήγησης υπογραμμίζει την πιστότητα του Θεού. Αφήστε το κείμενο να θέσει τη σκηνή πριν στραφούμε στις παρατηρήσεις του σχολίου.
Μελετήστε

Μελέτη

Το σχόλιο ανοίγει την προσέγγισή του στο ταξίδι εισάγοντας τον εκατόνταρχο Ιούλιο. Στίχος 1. 1. επρόκειτο να πλεύσουμε, κ.λπ.—Το 'εμείς' εδώ επανεισάγει τον ιστορικό ως ένα από την παρέα. Όχι ότι είχε εγκαταλείψει τον απόστολο από την τελευταία φορά που συμπεριέλαβε τον εαυτό του ( :- ), αλλά ο απόστολος είχε χωριστεί από αυτόν λόγω της σύλληψης και της φυλάκισής του, μέχρι τώρα, που συναντήθηκαν στο πλοίο. παρέδωσε τον Παύλο και κάποιους άλλους κρατούμενους —Κρατούμενοι που επρόκειτο να δικαστούν στη Ρώμη, για τους οποίους υπάρχουν αρκετά καταγεγραμμένα περιστατικά. Ιούλιος —ο οποίος αντιμετωπίζει τον απόστολο καθ' όλη τη διάρκεια με τέτοια εμφανή ευγένεια ( Πράξεις 27:3 ; Πράξεις 27:43 ; Πράξεις 28:16 ), ώστε έχει θεωρηθεί [BENGEL] ότι ήταν παρών όταν ο Παύλος έκανε την απολογία του ενώπιον του Αγρίππα (βλ. Πράξεις 28:16- : ), και εντυπωσιάστηκε από την υψηλή του στάση. εκατόνταρχος της σπείρας του Αυγούστου —της Αυγουστιανής κοόρτης, τιμητικός τίτλος που δόθηκε σε περισσότερες από μία λεγεώνες του ρωμαϊκού στρατού, υποδηλώνοντας, ίσως, ότι ενεργούσαν ως σωματοφύλακες του αυτοκράτορα ή του procurator, όπως απαιτούσαν οι περιστάσεις. Ο Brown εξετάζει στη συνέχεια τη συνετή συμβουλή του Παύλου προς τους υπεύθυνους. Στίχος 10. 10. Κύριοι, βλέπω ότι το ταξίδι αυτό θα είναι με βλάβη και πολλή ζημιά, κ.λπ.—όχι με κάποια θεία επικοινωνία, αλλά απλώς με την άσκηση καλής κρίσης, υποβοηθούμενης από κάποια εμπειρία. Το γεγονός δικαίωσε την απόφασή του. Ο Fausset καταγράφει στη συνέχεια την εμφάνιση του αγγέλου τη νύχτα και την υπόσχεση που δόθηκε στον Παύλο. Στίχος 24. 24. λέγοντας, Μη φοβάσαι, Παύλε: πρέπει να παρουσιαστείς ενώπιον του Καίσαρα και, ιδού, ο Θεός σου έδωσε όλους . . . που πλέουν μαζί σου —Ενώ το πλήρωμα κοπίαζε στις αντλίες, ο Παύλος πάλευε στην προσευχή, όχι μόνο για τον εαυτό του και την υπόθεση για την οποία πήγαινε φυλακισμένος στη Ρώμη, αλλά με αληθινή μεγαλοψυχία για όλους τους συνταξιδιώτες του· και ο Θεός τον άκουσε, 'δίνοντάς του' (αξιοσημείωτη έκφραση!) όλους όσους έπλεαν μαζί του. 'Όταν ήρθε η άχαρη μέρα, συγκέντρωσε τους ναύτες (και τους επιβάτες) γύρω του στο κατάστρωμα του ταλαιπωρημένου πλοίου, και υψώνοντας τη φωνή του πάνω από την καταιγίδα' [HOWSON], ανέφερε τη θεία επικοινωνία που είχε λάβει· προσθέτοντας με μια ευγενή απλότητα, ' γιατί πιστεύω στον Θεό ότι θα γίνει ακριβώς όπως μου ειπώθηκε', και ενθαρρύνοντας όλους στο πλοίο να 'έχουν θάρρος' με την ίδια εμπιστοσύνη. Τι αντίθεση με αυτό είναι η ομιλία του Καίσαρα σε παρόμοιες περιστάσεις στον πιλότο του, παραγγέλλοντάς του να διατηρήσει το θάρρος του επειδή μετέφερε τον Καίσαρα και την τύχη του Καίσαρα! [ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ]. Ο Ρωμαίος στρατηγός δεν γνώριζε καλύτερο όνομα για τη Θεία Πρόνοια, από την οποία είχε σωθεί τόσες φορές, από την τύχη του Καίσαρα [HUMPHRY]. Από τις σαφείς λεπτομέρειες—ότι το πλοίο θα χανόταν, αλλά κανείς από όσους έπλεαν σε αυτό, και ότι 'έπρεπε να εκβραστούν σε ένα συγκεκριμένο νησί'—θα συμπεραινόταν μια οραματική αναπαράσταση ενός ολικού ναυαγίου, μιας μάζας ανθρώπων που πάλευαν με τα οργισμένα στοιχεία, και ένας προς έναν όλων εκείνων των οποίων οι μορφές και τα πρόσωπα είχαν συναντήσει καθημερινά το βλέμμα του στο κατάστρωμα, να στέκονται σε κάποια άγνωστη ακτή νησιού. Από όσα ακολουθούν, φαίνεται ότι ο Παύλος από αυτή τη στιγμή αντιμετωπιζόταν με σεβασμό που έμοιαζε με δέος. Οι συγγραφείς τονίζουν τις απαραίτητες ανθρώπινες συνθήκες ασφάλειας στην προειδοποίηση του αποστόλου προς τους στρατιώτες. Στίχος 31. 31. Ο Παύλος είπε στον εκατόνταρχο και στους στρατιώτες —τα μόνα μέρη που μπορούσαν τώρα να εμπιστευτούν, και των οποίων η δική τους ασφάλεια κινδύνευε τώρα. εκτός αν μείνετε στο πλοίο δεν μπορείτε να σωθείτε —Οι στρατιώτες και οι επιβάτες δεν μπορούσαν να αναμένεται να διαθέτουν την απαραίτητη ναυτική ικανότητα σε μια τόσο κρίσιμη περίπτωση. Η φυγή του πληρώματος, επομένως, θα μπορούσε κάλλιστα να θεωρηθεί ως βέβαιη καταστροφή για όλους όσους παρέμειναν. Με πλήρη βεβαιότητα τελικής ασφάλειας, δυνάμει μιας ΘΕΙΑΣ υπόσχεσης, σε όλους στο πλοίο, ο Παύλος μιλά και ενεργεί καθ' όλη αυτή τη σκηνή ασκώντας μια ορθή κρίση ως προς τις απαραίτητες ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ συνθήκες ασφάλειας· και καθώς δεν υπάρχει ίχνος οποιουδήποτε αισθήματος ασυνέπειας μεταξύ αυτών των δύο πραγμάτων στο μυαλό του, έτσι ακόμη και ο εκατόνταρχος, υπό τις εντολές του οποίου οι στρατιώτες ενήργησαν σύμφωνα με τις απόψεις του Παύλου, φαίνεται να μην έχει ποτέ αισθανθεί αμηχανία από τη διπλή όψη, θεία και ανθρώπινη, με την οποία το ίδιο πράγμα παρουσιάστηκε στο μυαλό του Παύλου. Η θεία ενέργεια και η ανθρώπινη παρέμβαση είναι σε όλα τα γεγονότα της ζωής εξίσου όπως εδώ. Η μόνη διαφορά είναι ότι το ένα είναι ως επί το πλείστον κρυμμένο από τη θέα, ενώ το άλλο είναι πάντα γυμνό και ανοιχτό στις αισθήσεις.
Σκεφτείτε
Το σχόλιο καταλήγει υπογραμμίζοντας την αποφασιστική ενέργεια του εκατόνταρχου και την απουσία θαύματος στη σωτηρία. Στίχος 43. 43. ο εκατόνταρχος, κ.λπ.—Μεγάλη πρέπει να ήταν η επιρροή του Παύλου στο μυαλό του εκατόνταρχου για να προκαλέσει ένα τέτοιο αποτέλεσμα. Όλοι ακολούθησαν τους κολυμβητές παραδίδοντας τους εαυτούς τους στα βάθη, και σύμφωνα με τη θεία υπόσχεση και τη σίγουρη διαβεβαίωση του Παύλου, κάθε ψυχή έφτασε ασφαλής στην ξηρά—χωρίς όμως θαύμα. (Ενώ η γραφική λεπτομέρεια αυτής της αφήγησης του ναυαγίου καθιστά αναμφισβήτητο ότι ο αφηγητής ήταν ο ίδιος επιβάτης, ο μεγάλος αριθμός ναυτικών φράσεων, που όλοι οι κριτικοί έχουν σημειώσει, μαζί με την μη επαγγελματική ατμόσφαιρα που φέρει όλη η αφήγηση, συμφωνεί ιδιαιτέρως με όλα όσα γνωρίζουμε και έχουμε λόγους να πιστεύουμε για τον 'αγαπητό ιατρό' βλ. στο :- ).
Απαντήστε
1. Πού στις παρούσες σας συνθήκες αισθάνεστε την ανάγκη τόσο για προσευχητική εμπιστοσύνη όσο και για σοφή δράση; 2. Πώς επηρεάζει η εμπιστοσύνη του Παύλου στον λόγο του Θεού τον τρόπο που αντιμετωπίζετε αβέβαια αποτελέσματα; 3. Σε ποιες σχέσεις σας έχει τοποθετήσει ο Θεός για να μιλήσετε έναν σταθεροποιητικό λόγο πίστης;
Προσευχηθείτε
Πάτερ φιλάνθρωπε, ἐν ταῖς τρικυμίαις τῆς ζωῆς ταύτης στερέωσον τὰς καρδίας ἡμῶν ὥστε νὰ ἀναπαυώμεθα ἐπὶ πάσης ὑποσχέσεως τὴν ὁποίαν ἐλάλησας, καθὼς καὶ ὁ Παῦλος προσκολλήθη εἰς τὸν λόγον Σου ἐν μέσῳ τῆς μαινομένης θαλάσσης. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ ἀλαζονείας καὶ ἀπογνώσεως, διδάσκων ἡμᾶς νὰ ἐκτελῶμεν τὰ καθημερινὰ καθήκοντα ἡμῶν μετὰ ἀκλονήτου πεποιθήσεως ὅτι πᾶν ὅ,τι εἶπες θέλει βεβαίως ἐκπληρωθῆ. Φέρε ἡμᾶς τέλος εἰς τὸν ἀσφαλῆ λιμένα τὸν ὁποῖον ἡτοίμασας, διὰ τοῦ τετελεσμένου ἔργου τοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.

Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →