← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μάρκος

Κατά Μάρκον 15 — με αλ.)

Μάρκος 15Περιθώριαι Σημειώσεις της Γενεβησίας Βίβλου (1599)20 λεπ
Άνοιγμα
Στη λιτή ζεστασιά της Μεταρρυθμισμένης ομολογίας ανοίγουμε τις Περιθωριακές Σημειώσεις της Βίβλου της Γενεύης του 1599 για το 15ο κεφάλαιο του Μάρκου, που ετοιμάστηκαν από τον Θεόδωρο Μπέζα, τον Γουίλιαμ Γουίτινγκχαμ και την ομάδα των σχολιαστών. Οι προσεκτικές τους παρατηρήσεις μας οδηγούν στο μυστήριο του σταυρού, δείχνοντας πώς κάθε λεπτομέρεια του πάθους υπηρετεί τη λύτρωση των αμαρτωλών. Καθώς ακούμε, το Πνεύμα μας χαρίζει μάτια για να δούμε τον Χριστό να φέρει την ενοχή μας ενώπιον επίγειων και ουράνιων δικαστηρίων εξίσου.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα το 15ο κεφάλαιο του Μάρκου στην Βίβλο της Γενεύης, κάνοντας παύση μετά από κάθε ενότητα για να λάβουμε το φως που ρίχνουν οι σχολιαστές στα πάθη του Κυρίου μας. Είθε το Άγιο Πνεύμα να ανοίξει το κείμενο ώστε να δούμε τον Αμνό να οδηγείται για χάρη μας.
Μελετήστε

Μελέτη

Οι σχολιαστές ανοίγουν το κεφάλαιο εξετάζοντας τη διαβούλευση του συμβουλίου. Στίχος 1. 15:1 Και {1} ευθύς το πρωί οι αρχιερείς έκαναν συμβούλιο με τους πρεσβυτέρους και τους γραμματείς και όλο το συμβούλιο, και έδεσαν τον Ιησού, και τον πήγαν μακριά, και {α} {α} τον παρέδωσαν στον Πιλάτο. (1) Ο Χριστός, δεμένος ενώπιον του δικαστηρίου ενός επίγειου Κριτή, καταδικάζεται ενώπιον της ανοιχτής συνέλευσης ως ένοχος για τον θάνατο του σταυρού, όχι για τις δικές του αμαρτίες (όπως δείχνουν τα λόγια του ίδιου του κριτή) αλλά για όλες τις δικές μας, ώστε εμείς που είμαστε πράγματι ένοχα πλάσματα, καθώς απελευθερωνόμαστε από την ενοχή των αμαρτιών μας, να αθωωθούμε ενώπιον του δικαστηρίου του Θεού, ακόμη και στην ανοιχτή συνέλευση των αγγέλων. (α) Δεν τους επιτρεπόταν να θανατώσουν κανέναν, διότι κάθε εξουσία να τιμωρούν με θάνατο τους είχε αφαιρεθεί, πρώτα από τον Ηρώδη τον Μέγα, και αργότερα από τους Ρωμαίους, περίπου σαράντα χρόνια πριν από την καταστροφή του ναού, και γι' αυτό παραδίδουν τον Ιησού στον Πιλάτο. Στη συνέχεια παρακολουθούν τον χλευασμό του Βασιλιά από τους στρατιώτες. Στίχος 17. 15:17 {2} Και τον έντυσαν με πορφύρα, και έπλεξαν ένα στεφάνι από αγκάθια, και το έβαλαν γύρω από το κεφάλι του, (2) Ο Χριστός, που επρόκειτο να αφαιρέσει τις αμαρτίες των ανθρώπων, οι οποίοι επρόκειτο να σφετεριστούν τον θρόνο του ίδιου του Θεού, καταδικάζεται ως κάποιος που αναζητούσε επιμελώς το βασίλειο, και χλευάζεται με μια ψεύτικη επίδειξη βασιλείου, ώστε εμείς από την άλλη πλευρά, που πράγματι θα είμαστε αιώνιοι βασιλιάδες, να λάβουμε τα στεφάνια της δόξας από το χέρι του ίδιου του Θεού. Στον δρόμο προς τον Γολγοθά οι σημειώσεις τονίζουν το βάρος που φέρει ο Χριστός. Στίχος 21. 15:21 Και {3} αναγκάζουν έναν Σίμωνα Κυρηναίο, ο οποίος περνούσε, ερχόμενος από την ύπαιθρο, τον πατέρα του Αλεξάνδρου και του Ρούφου, να φέρει τον σταυρό του. (3) Η οργή των ασεβών δεν έχει μέτρο· εν τω μεταξύ, ακόμη και η αδυναμία του Χριστού, ο οποίος πονούσε κάτω από το βαρύ φορτίο του σταυρού, δείχνει φανερά ότι ένα αρνί οδηγείται για να θυσιαστεί. Στη συνέχεια αναπτύσσουν το νόημα του σκοταδιού το μεσημέρι. Στίχος 33. 15:33 Και όταν ήρθε η έκτη ώρα, υπήρχε {6} σκοτάδι σε {γ} όλη τη γη μέχρι την ενάτη ώρα. (6) Πόσο οργισμένος ήταν ο Θεός εναντίον των αμαρτιών μας, τις οποίες τιμώρησε στον υιό του που είναι ο σίγουρος αντικαταστάτης μας, γίνεται φανερό από αυτό το φρικτό σκοτάδι. (γ) Με αυτή τη λέξη 'γη' εννοεί την Παλαιστίνη: έτσι ώστε η παραδοξότητα του θαύματος να εκτίθεται ακόμη περισσότερο στο ότι κατά την εορτή του πάσχα, και στην πανσέληνο, όταν ο ήλιος έλαμπε σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο, και το μεσημέρι, αυτή η γωνιά του κόσμου στην οποία διαπράχθηκε μια τόσο ασεβής πράξη καλύφθηκε με μεγάλο σκοτάδι.
Σκεφτείτε

Σκέψου

Τέλος, οι σχολιαστές σταθμίζουν τη δυνατή κραυγή από τον σταυρό. Στίχος 34. 15:34 Και την {7} ενάτη ώρα ο Ιησούς έκραξε με δυνατή φωνή, λέγοντας, Ελωί, Ελωί, λαμά σαβαχθανί; που σημαίνει, ο Θεός μου, ο Θεός μου, γιατί με εγκατέλειψες; (7) Ο Χριστός, αγωνιζόμενος σθεναρά με τον Σατανά, την αμαρτία και τον θάνατο, και οι τρεις οπλισμένοι με την φρικτή κατάρα του Θεού, βασανιζόμενος βαριά στο σώμα κρεμασμένος στον σταυρό, και στην ψυχή βυθισμένος στο βάθος της κόλασης, εντούτοις καθαρίζει τον εαυτό του, κραυγάζοντας με δυνατή φωνή: και παρά την πληγή που δέχτηκε από τον θάνατο, στο ότι πέθανε, εντούτοις πλήττοντας τόσο τα πράγματα πάνω όσο και τα πράγματα κάτω, με το σχίσιμο του καταπετάσματος του ναού, και με τη μαρτυρία που αποσπάστηκε από εκείνους που τον δολοφόνησαν, δείχνει φανερά στους υπόλοιπους εχθρούς του που είναι ακόμη επίμονοι, και τον χλευάζουν, ότι θα γίνει γνωστός χωρίς καθυστέρηση ως νικητής και Κύριος όλων.
Απαντήστε

Απάντησε

Πώς η δέσμευση του Χριστού ενώπιον του Πιλάτου αποκαλύπτει την αληθινή ενοχή που μας ανήκει; Με ποιον τρόπο το σκοτάδι την έκτη ώρα βαθαίνει την αίσθησή σου για την οργή που άξιζαν οι αμαρτίες μας; Πού βλέπεις τους σχολιαστές να σε οδηγούν να αναπαυθείς στην ολοκληρωμένη νίκη του Χριστού επί της αμαρτίας, του θανάτου και της κόλασης;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για τους πιστούς κόπους των σχολιαστών της Γενεύης που εξέθεσαν τα πάθη του Υιού σου με τόση σαφήνεια και ευλάβεια. Δώσε να εφαρμόσει το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε τις πένες τους τώρα τον σταυρό στις καρδιές μας, ώστε να φύγουμε από κάθε αμαρτία και να προσκολληθούμε μόνο στον Αμνό που σφαγιάστηκε. Ενδυνάμωσέ μας να ομολογούμε τον Χριστό με τόλμη ενώπιον των ανθρώπων όπως έκανε ο Ιωσήφ, και κράτησέ μας σταθερούς μέχρι να τον δούμε εν δόξη. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας, Αμήν.

Περιθώριαι Σημειώσεις της Γενεβησίας Βίβλου (1599) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →