Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Σαμουήλ
Β' Σαμουήλ 1-2 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάντερ Μακλάρεν πάνω στα κεφάλαια 1-2 της Β' Σαμουήλ. Ο Μακλάρεν μας καθοδηγεί μέσα από τη σημαντική μετάβαση μετά τον θάνατο του Σαούλ, δείχνοντας πώς ο Δαβίδ ανταποκρίνεται στην κλήση της βασιλείας με πίστη, υπομονή και εξάρτηση από τον Θεό. Οι σκέψεις του αναδεικνύουν την ήσυχη δύναμη της αναμονής του θείου καιρού εν μέσω αντιδράσεων και αβεβαιότητας. Καθώς εξερευνούμε αυτές τις αρχαίες σκηνές, ανακαλύπτουμε διαχρονικές αρχές για την ανταπόκριση στην καθοδήγηση του Θεού στις δικές μας περιόδους αλλαγής και ευθύνης.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρα τα κεφάλαια 1 και 2 της Β' Σαμουήλ. Προσέξτε τη μετάβαση από το πένθος για τον Σαούλ και τον Ιωνάθαν στα προσεκτικά βήματα που κάνει ο Δαβίδ προς τον θρόνο. Παρατηρήστε πώς ζητά την κατεύθυνση του Κυρίου, τιμά προηγούμενες πιστότητες και ανταποκρίνεται στην αναδυόμενη αντίδραση. Αφήστε την αφήγηση να εγκατασταθεί πριν στραφείτε στην έκθεση του Μακλάρεν για βαθύτερη κατανόηση.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ξεκινά θέτοντας τη συμπεριφορά του Δαβίδ σε τρεις όψεις.
Το χαμηλότερο σημείο της τύχης του μετατράπηκε ξαφνικά στο υψηλότερο, γιατί τώρα ο δρόμος προς τον θρόνο ήταν ανοιχτός. Αλλά τα νέα δεν τον κίνησαν σε χαρά. Η πρώτη του σκέψη δεν ήταν για τον εαυτό του, αλλά για τον Σαούλ και τον Ιωνάθαν, των οποίων η παλιά αγάπη προς αυτόν έλαμψε ξανά, δοξασμένη από τον θάνατό τους. Γρήγορη εκδίκηση από το χέρι του χτύπησε τον δολοφόνο του Σαούλ· η όμορφη ελεγεία για τον μεγάλο βασιλιά και τον γιο του ανακούφισε την καρδιά του. Έπειτα στράφηκε να αντιμετωπίσει τις νέες του συνθήκες, και αυτό το απόσπασμα δείχνει πώς ένας θεοσεβής άνθρωπος θα ανταποκριθεί στην πρόσκληση σε αξιοπρέπεια που είναι καθήκον. Θέτει τη συμπεριφορά του Δαβίδ σε τρεις όψεις—την ανάληψη της βασιλείας του, την αγαπητική φροντίδα για τη μνήμη του Σαούλ και τη στάση του μπροστά στην εξέγερση.Ο Μακλάρεν εξηγεί στη συνέχεια πώς ζητήθηκε και δόθηκε η θεία καθοδήγηση.
Οι υπηρέτες του Θεού γενικά βρίσκουν ότι η προαγωγή τους σημαίνει σκληρότερα καθήκοντα και πολλαπλές αμηχανίες. «Άβολα κοιμάται το κεφάλι που φορά στέμμα». Ο Δαβίδ έκανε αυτό που θα κάνουμε κι εμείς, αν είμαστε σοφοί—ζήτησε από τον Θεό να τον καθοδηγήσει. Πώς ζητήθηκε και δόθηκε αυτή η καθοδήγηση δεν μας λέγεται εδώ· αλλά η αναλογία με το Α' Σαμ. 30:7-8 υποδηλώνει ότι έγινε μέσω των Ουρίμ και Θουμμίμ, ερμηνευμένων από τον αρχιερέα. Η μορφή της ερώτησης φαίνεται να ήταν ότι μια πορεία δράσης, προτεινόμενη από τον ερωτώντα, αποφασιζόταν γι' αυτόν με ένα «Ναι» ή ένα «Όχι». Έτσι υπήρχε η άσκηση κοινής λογικής και κρίσης στη διατύπωση της προτεινόμενης πορείας, καθώς και η κατεύθυνση του Θεού στον καθορισμό της.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια αντιπαραβάλλει την υποταγή με την ιδιογνωμοσύνη.
Έτσι εξακολουθούμε να λαμβάνουμε θεία κατεύθυνση. Φέρτε τη δική σας σκέψη στη δράση σας, και έπειτα μην επιμένετε πεισματικά σε αυτό που σας φαίνεται σωστό, αλλά ζητήστε από τον Θεό να το αρνηθεί αν είναι λάθος και να σας επιβεβαιώσει σε αυτό αν είναι σωστό. Αν ταπεινά τον ρωτήσουμε, «Να πάω ή να μην πάω;» δεν θα μείνουμε αναπάντητοι. Σημειώνουμε την αντίθεση μεταξύ της υποταγής του Δαβίδ στην καθοδήγηση του Θεού και της ιδιογνωμοσύνης του Σαούλ που πήρε τον δικό του δρόμο, παρά τον Σαμουήλ. Άρχισε σωστά και, γενικά, συνέχισε όπως άρχισε. Η ιδιογνωμοσύνη είναι αμαρτία και καταστροφή. Η υποταγή είναι χαρά, ειρήνη και επιτυχία. Οι βασιλείς του Θεού είναι αντιβασιλείς. Πρέπει να κυβερνούν τον εαυτό τους και τον κόσμο, αλλά πρέπει να κυβερνώνται από το θέλημά Του. Αν συνεχίσουν πιστά ως υπηρέτες Του, είναι κύριοι όλων των άλλων.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μακλάρεν αντλεί το πρακτικό συμπέρασμα για την αναμονή στον Κύριο.
Η παθητικότητα δεν είναι πάντα οκνηρία. Υπάρχουν δύο τρόποι να επιτύχουμε τις επιθυμίες μας. Ένας είναι αυτός που ο ίδιος ο Δαβίδ μας λέει ότι είναι ο τρόπος των «νεαρών λιονταριών», του αγώνα και της μάχης, και που συχνά καταλήγει σε «έλλειψη και πείνα»· ο άλλος είναι αυτός της αναμονής στον Κύριο, και αυτός πάντα καταλήγει στο «να μην λείπει κανένα αγαθό». Αν είμαστε βέβαιοι ότι ο Θεός μας έχει υποσχεθεί κάτι, και αν δεν φαίνεται να έχει ανοίξει ακόμη τον δρόμο για την απόκτησή του, η «δύναμή μας είναι να καθίσουμε ήσυχοι». Αν μας έχει δώσει τη Χεβρών, μπορούμε να είμαστε υπομονετικοί μέχρι να ευαρεστηθεί να μας δώσει την Ιερουσαλήμ.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Σε ποιες από τις τρέχουσες συνθήκες σας μπορεί ο Θεός να σας προσκαλεί να ζητήσετε την καθοδήγησή Του πριν ενεργήσετε; Πώς η υπομονετική εμπιστοσύνη του Δαβίδ αμφισβητεί κάθε τάση προς ιδιογνωμοσύνη ή βιαστική προσπάθεια; Σε ποια σχέση ή κατάσταση σας καλεί ο Κύριος να επεκτείνετε τιμή και συγχώρεση όπως έκανε ο Δαβίδ;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Κύριε, Σε ευχαριστούμε για το παράδειγμα του Δαβίδ που ζητούσε την κατεύθυνσή Σου και περίμενε τον καιρό Σου. Δίδαξέ μας να φέρνουμε τα σχέδιά μας ενώπιόν Σου με ταπεινές καρδιές, έτοιμοι να δεχθούμε είτε επιβεβαίωση είτε ανακατεύθυνση. Βοήθησέ μας να τιμούμε εκείνους που προηγήθηκαν και να ανταποκρινόμαστε με υπομονή όταν προκύπτει αντίδραση. Ας βαθύνει η εμπιστοσύνη μας στις υποσχέσεις Σου, ώστε να αναπαυόμαστε ικανοποιημένοι στο μερίδιο που ήδη μας έχεις δώσει ενώ περιμένουμε αυτό που ακόμη πρόκειται να αποκαλύψεις. Ενίσχυσέ μας να περπατούμε πιστά ως υπηρέτες Σου σε κάθε εποχή. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →