← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 81-82 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ψαλμοί 81-82Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου στους Ψαλμούς 81-82 μας εισάγει στην καρδιά της λατρείας της διαθήκης και της σταθερής κλήσης του Θεού. Ο Καλβίνος δείχνει πώς τα εορταστικά τραγούδια και τα θεία διατάγματα διαμορφώνουν έναν λαό που θυμάται την απελευθέρωσή του. Οι γνώσεις του μας προσκαλούν να εξετάσουμε αν οι δικές μας συναθροίσεις αντηχούν την ίδια χαρούμενη υπακοή και ταπεινή ακρόαση. Μέσα από την ερμηνεία του στίχο προς στίχο ανακαλύπτουμε τόσο τα προνόμια όσο και τις προειδοποιήσεις που είναι ενσωματωμένες στην ιστορία του Ισραήλ. Σήμερα ακούμε ξανά ώστε ο έπαινός μας να ριζώνει στην ίδια χάρη της διαθήκης που ο Καλβίνος ξεδίπλωσε με τόση προσοχή.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοίμασε την καρδιά σου για να ακούσεις τους Ψαλμούς 81 και 82. Διάβασε τα κεφάλαια αργά, παρατηρώντας την χαρούμενη πρόσκληση στη λατρεία και τις επίσημες προειδοποιήσεις που ακολουθούν. Άφησε τα αρχαία λόγια να αντηχούν στη δική σου ζωή καθώς σκέφτεσαι πώς ο Θεός εξακολουθεί να καλεί τον λαό του να ακούει και να υπακούει. Πάρε μια στιγμή σιωπής πριν και μετά την ανάγνωση για να προσκαλέσεις τον φωτισμό του Πνεύματος.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά εξετάζοντας τον σκοπό αυτού του ψαλμού στη λατρεία. 1 Ψάλλετε με χαρά στον Θεό την δύναμή μας. Αυτός ο ψαλμός, είναι πιθανό, ορίστηκε να ψάλλεται στις εορταστικές ημέρες κατά τις οποίες οι Ιουδαίοι κρατούσαν τις επίσημες συνάξεις τους. Στο προοίμιο, εκτίθεται η τάξη της λατρείας που ο Θεός είχε διατάξει. Δεν έπρεπε να στέκονται κωφοί και άλαλοι στη σκηνή· διότι η υπηρεσία του Θεού δεν συνίσταται στην αδράνεια, ούτε σε ψυχρές και κενές τελετές· αλλά έπρεπε, με τέτοιες ασκήσεις όπως εδώ ορίζονται, να καλλιεργούν μεταξύ τους την ενότητα της πίστης· να κάνουν ανοιχτή ομολογία της ευσέβειάς τους· να διεγείρουν τον εαυτό τους σε συνεχή πρόοδο σε αυτήν· να προσπαθούν να ενώνονται, με μία συμφωνία, στην δοξολογία του Θεού· και, εν συντομία, να παραμένουν σταθεροί στην ιερή διαθήκη με την οποία ο Θεός τους είχε υιοθετήσει στον εαυτό του. Ο Καλβίνος στη συνέχεια αναστοχάζεται την απελευθέρωση από την Αίγυπτο και το νόημά της για εμάς. 6 Αφαίρεσα τον ώμο του από το βάρος. Εδώ ο Θεός αρχίζει να απαριθμεί τα αγαθά που είχε χαρίσει στους Ισραηλίτες, και τους πολλούς τρόπους με τους οποίους τους είχε θέσει υπό υποχρεώσεις προς αυτόν. Όσο πιο επώδυνη ήταν η δουλεία από την οποία είχαν απελευθερωθεί, τόσο πιο επιθυμητή και πολύτιμη ήταν η ελευθερία τους. Όταν, επομένως, βεβαιώνεται ότι τα βάρη τους ήταν τόσο βαριά που έσκυβαν κάτω από αυτά, και ότι ήταν καταδικασμένοι στον μόχθο της κατασκευής τούβλων, και σε άλλες δουλικές και κοπιαστικές ασχολίες, η σύγκριση αυτής της πρώτης τους κατάστασης με την κατάστασή τους αργότερα εισάγεται για να απεικονίσει πιο έντονα το μέγεθος της ευλογίας της απελευθέρωσής τους. Ας εφαρμόσουμε τώρα αυτό στον εαυτό μας, και ας υψώσουμε το νου μας σε ένα υψηλότερο θέμα, του οποίου αυτό ήταν εικόνα. Καθώς ο Θεός όχι μόνο απέσυρε τους ώμους μας από ένα βάρος τούβλων, και όχι μόνο αφαίρεσε τα χέρια μας από τους κλιβάνους, αλλά μας έχει επίσης λυτρώσει από την σκληρή και άθλια τυραννία του Σατανά, και μας έχει τραβήξει από τα βάθη της κολάσεως, οι υποχρεώσεις υπό τις οποίες βρισκόμαστε προς αυτόν είναι πολύ πιο αυστηρού και ιερού είδους από εκείνες υπό τις οποίες είχε φέρει τον αρχαίο λαό του. Για την απάντηση του λαού, ο Καλβίνος γράφει: 7 Εβόησες σε θλίψη, και σε ελευθέρωσα. Εδώ το ίδιο θέμα συνεχίζεται. Με το κλάμα τους όταν ήταν σε δυσχέρεια, εννοώ τις προσευχές που τότε πρόσφεραν στον Θεό. Συμβαίνει μερικές φορές ότι εκείνοι που φθάνουν σε ακρότητα θρηνούν τις συμφορές τους με συγκεχυμένο κλάμα· αλλά καθώς αυτός ο θλιμμένος λαός είχε ακόμη μέσα του κάποια υπολείμματα ευσέβειας, και καθώς δεν είχαν ξεχάσει την υπόσχεση που δόθηκε στους πατέρες τους, δεν αμφιβάλλω ότι κατεύθυναν τις προσευχές τους στον Θεό. Ακόμη και άνθρωποι χωρίς θρησκεία, που ποτέ δεν σκέφτονται να επικαλεστούν τον Θεό, όταν βρίσκονται υπό την πίεση κάποιας μεγάλης συμφοράς, κινούνται από ένα μυστικό ένστικτο της φύσης να καταφύγουν σε Αυτόν. Αυτό καθιστά πιο πιθανό ότι η υπόσχεση ήταν, ως ένας παιδαγωγός, για τους Ισραηλίτες, οδηγώντας τους να κοιτάζουν προς τον Θεό. Καθώς κανείς δεν επικαλείται ειλικρινά Αυτόν παρά μόνο εκείνος που εμπιστεύεται σε Αυτόν για βοήθεια· αυτό το κλάμα έπρεπε πιο αποτελεσματικά να τους πείσει ότι ήταν καθήκον τους να αποδώσουν σε Αυτόν μόνο την απελευθέρωση που τους προσφερόταν. Με τον μυστικό τόπο της βροντής κάποιοι, κατά τη γνώμη μου, με υπερβολική λεπτότητα ερμηνείας, κατανοούν ότι ο Θεός με βροντές έκανε τα στεναγμάτα του λαού ανήκουστα στους Αιγυπτίους, ώστε ακούγοντάς τους οι Αιγύπτιοι να μην γίνουν πιο εξαγριωμένοι. Αλλά το νόημα απλώς είναι, ότι ο λαός ακούστηκε με μυστικό και θαυμαστό τρόπο, ενώ, ταυτόχρονα, φανερά σημεία δόθηκαν με τα οποία οι Ισραηλίτες μπορούσαν να ικανοποιηθούν ότι βοηθήθηκαν από το χέρι του Θεού. Ο Θεός, είναι αλήθεια, δεν φάνηκε σε αυτούς πρόσωπο προς πρόσωπο· αλλά η βροντή ήταν φανερή ένδειξη της μυστικής παρουσίας του μεταξύ τους. [410] Για να τους κάνει να εκτιμήσουν περισσότερο αυτό το αγαθό, ο Θεός με παράπονο τους λέει ότι δεν ήταν άξιοι αυτού, έχοντας δώσει τόσο φανερή απόδειξη στα νερά της Μεριβά, [411] ότι ήταν κακής και διεστραμμένης διάθεσης, Έξοδος 17:7. Η κακία σας, σαν να έλεγε, έχοντας τότε φανερωθεί τόσο ανοιχτά, σίγουρα πρέπει από αυτό να είναι αδιαμφισβήτητο ότι η εύνοιά μου προς εσάς δεν προερχόταν από καμία εκτίμηση της καλής σας αξίας. Αυτή η επίπληξη δεν είναι λιγότερο εφαρμόσιμη σε εμάς παρά στους Ισραηλίτες· διότι ο Θεός όχι μόνο άκουσε τους στεναγμούς μας όταν ήμασταν θλιμμένοι υπό την τυραννία του Σατανά, αλλά πριν γεννηθούμε όρισε τον μονογενή Υιό του να είναι το τίμημα της λύτρωσής μας· και αργότερα, όταν ήμασταν εχθροί του, μας κάλεσε να γίνουμε μέτοχοι της χάριτός του, φωτίζοντας τον νου μας με το ευαγγέλιό του και το Άγιο Πνεύμα του· ενώ εμείς, παρ' όλα αυτά, συνεχίζουμε να επιδίδουμε σε γογγυσμό, ναι, ακόμη και υπερήφανα επαναστατούμε εναντίον του.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος στοχάζεται την συνεχιζόμενη κλήση στην υπακοή και τις συνέπειες της ανταρσίας. 8 Άκουσε, λαέ μου! Για να αγγίξει πιο αποτελεσματικά τις καρδιές του λαού, ο Θεός εδώ επενδύεται με τον χαρακτήρα ενός διδασκάλου, και εισάγεται ως ομιλώντας οικεία εν μέσω της συνάξεως· και αυτό γίνεται για τον σκοπό της διδασκαλίας τους, ότι όλες οι συνάξεις είναι άχρηστες και ασήμαντες στις οποίες η φωνή του Θεού που διεγείρει τους ανθρώπους στην πίστη και την αληθινή ευσέβεια δεν ακούγεται. Αλλά ας προχωρήσουμε στην εξέταση των λόγων. Αυτό το προοίμιο προοριζόταν να διδάξει με λίγα λόγια, ότι οι εορταστικές ημέρες δεν παρατηρούνταν καθαρά και ορθά εκτός αν ο λαός άκουγε με προσοχή την φωνή του Θεού. Για να αφιερώσουν τα χέρια, τα πόδια, τα μάτια, και ολόκληρα τα πρόσωπά τους στην υπηρεσία του, έπρεπε, πρώτα απ' όλα, να ανοίξουν τα αυτιά τους στην φωνή του. Έτσι διδάσκεται το μάθημα ότι αναγνωρίζει ως υπηρέτες του μόνο εκείνους που είναι διατεθειμένοι να γίνουν μαθητές. Με την λέξη διαμαρτύρομαι υπαινίσσεται ότι συνάπτει διαθήκη με επίσημο τρόπο, για να δώσει στα λόγια του μεγαλύτερη αυθεντία. Η πρόταση που ακολουθεί, Ισραήλ! αν θελήσεις να ακούσεις εμένα, είναι, κατά την γνώμη μου, μια απότομη έκφραση, παρόμοια με εκείνες που χρησιμοποιούνται συχνά σε παθητικούς λόγους, η έλλειψη που υπηρετεί για να εκφράσει μεγαλύτερη σπουδαιότητα. Κάποιοι το συνδέουν με τον επόμενο στίχο με αυτόν τον τρόπο, Ισραήλ! αν θελήσεις να ακούσεις εμένα, δεν θα υπάρχει ξένος θεός μέσα σου. Αλλά μάλλον πρέπει να θεωρηθεί ως γλώσσα λύπης εκ μέρους του Θεού. Έμμεσα υπαινίσσεται ότι δυσπιστεί σε αυτόν τον πεισματάρη και επαναστατημένο λαό, και δύσκολα μπορεί να τρέφει την ελπίδα ότι θα αποδειχθούν υπάκουοι και διδακτικοί.
Απαντήστε

Απάντηση

1. Πού στην ζωή της λατρείας σου αισθάνεσαι τον Θεό να σε προσκαλεί να ακούς πιο βαθιά παρά απλώς να εκτελείς; 2. Πώς η ανάμνηση της παρελθούσας απελευθέρωσης του Θεού διαμορφώνει την εμπιστοσύνη σου για τις παρούσες ανάγκες; 3. Σε ποια περιοχή μπορεί να αντιστέκεσαι στην κλήση της διαθήκης που ο Καλβίνος τονίζει;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐν τῇ κυρία σου διαθηκικῇ πιστότητι καλεῖς ἡμᾶς νὰ ἀκούσωμεν τὴν φωνήν σου καὶ νὰ μὴ σκληρύνωμεν τὰς καρδίας ἡμῶν ὡς ἐν τῇ Μεριβᾷ. Ἄνοιξον τὰ στόματα ἡμῶν πλατέα διὰ νὰ δεχθῶμεν τὸ πλήρωμα τῆς χάριτός σου ἐν Χριστῷ, καὶ διὰ τοῦ Πνεύματός σου ἀνακαίνισον τὴν μνήμην ἡμῶν τῶν κραταιῶν πράξεών σου τῆς λυτρώσεως, ἵνα ἡ εὐγνωμοσύνη ὑπερχειλίσῃ ἐν προθύμῳ ὑπακοῇ. Χάρισαι ἡμῖν τὴν ἐλευθερίαν νὰ σὲ προσκυνῶμεν μόνον, πρὸς ἔπαινον τοῦ ἐνδόξου ὀνόματός σου. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →