← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ

Ιώβ 1-2 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ιώβ 1-2Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στα κεφάλαια 1 και 2 του Ιώβ ανοίγει ένα παράθυρο στη ζωή ενός ανθρώπου του οποίου η πίστη θα δοκιμαζόταν πέρα από τα συνηθισμένα όρια. Ο Χένρι παρακολουθεί προσεκτικά την αλληλεπίδραση μεταξύ της ορατής ευημερίας και της αόρατης πνευματικής σύγκρουσης, δείχνοντας πώς η ακεραιότητα αποδεικνύεται όταν αφαιρούνται οι ευλογίες. Οι σκέψεις του τονίζουν την κυρίαρχη άδεια του Θεού και την αδιάκοπη αντίθεση του αντιδίκου. Μέσα από αυτές τις αρχαίες σκηνές καλούμαστε να εξετάσουμε τη δική μας εμπιστοσύνη στον Κύριο. Η ποιμαντική φωνή του Χένρι μας καλεί να σταθούμε σταθεροί, υπενθυμίζοντάς μας ότι η γνήσια ευσέβεια δεν εξαρτάται από τις περιστάσεις αλλά είναι αγκυρωμένη μόνο στον σεβασμό προς τον Θεό. Ας προετοιμάσουν οι γνώσεις του τις καρδιές μας για το ταξίδι που έρχεται.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ανοίγουμε τώρα τα δύο πρώτα κεφάλαια του Ιώβ και ακούμε καθώς ξεδιπλώνεται η ιστορία ενός δικαίου ανθρώπου. Προσέξτε την περιγραφή της οικογένειάς του, του πλούτου του και της καθημερινής του αφοσίωσης, έπειτα τη συγκλονιστική σκηνή στο ουράνιο δικαστήριο. Αφήστε το κείμενο να αποκαλύψει τόσο το βάθος του χαρακτήρα του Ιώβ όσο και την πραγματικότητα του πνευματικού πολέμου που περιβάλλει κάθε πιστό. Διαβάστε αργά, αφήνοντας την αφήγηση να εγκατασταθεί στο πνεύμα σας. Σκεφτείτε πώς αυτά τα γεγονότα μιλούν για τις δοκιμασίες που συναντούμε και την πιστότητα που απαιτείται για να τις υπομείνουμε.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά εντοπίζοντας τον Ιώβ στο ιστορικό και πνευματικό του πλαίσιο. Ι. Ότι ήταν άνθρωπος· επομένως υποκείμενος σε παρόμοια πάθη όπως εμείς. Ήταν Ις, ένας άξιος άνθρωπος, άνθρωπος σημαντικός και εξέχων, άρχων, άνθρωπος με εξουσία. Η χώρα που κατοικούσε ήταν η γη του Ουζ, στο ανατολικό μέρος της Αραβίας, που βρισκόταν προς τη Χαλδαία, κοντά στον Ευφράτη, πιθανώς όχι μακριά από την Ουρ των Χαλδαίων, από όπου κλήθηκε ο Αβραάμ. Όταν ο Θεός κάλεσε έναν καλό άνθρωπο από εκείνη τη χώρα, δεν άφησε όμως τον εαυτό του χωρίς μάρτυρα, αλλά ανέστησε άλλον σε αυτήν για να είναι κήρυκας δικαιοσύνης. Ο Θεός έχει το υπόλοιπό του σε όλους τους τόπους, σφραγισμένους από κάθε έθνος, καθώς και από κάθε φυλή του Ισραήλ, Απ. ζ΄ 9. Ήταν προνόμιο της γης του Ουζ να έχει τόσο καλό άνθρωπο όπως ο Ιώβ σε αυτήν· τώρα ήταν πράγματι η Ευτυχής Αραβία· και ήταν έπαινος του Ιώβ ότι ήταν εξαιρετικά καλός σε τόσο κακό τόπο· όσο χειρότεροι ήταν οι άλλοι γύρω του τόσο καλύτερος ήταν αυτός. Το όνομά του Ιώβ, ή Ιιόμπ, λένε μερικοί, σημαίνει μισητός και θεωρούμενος εχθρός. Άλλοι το κάνουν να σημαίνει αυτόν που λυπάται ή στενάζει· έτσι η λύπη που έφερε στο όνομά του μπορεί να ήταν έλεγχος στη χαρά του στην ευημερία του. Ο Δρ. Κέιβ το παράγει από το Γιαάμπ—να αγαπά ή να επιθυμεί, υποδηλώνοντας πόσο ευπρόσδεκτη ήταν η γέννησή του στους γονείς του, και πόσο πολύ ήταν η επιθυμία των ματιών τους· και όμως υπήρξε μια εποχή που καταράστηκε την ημέρα της γέννησής του. Ποιος μπορεί να πει τι μπορεί να αποδειχθεί η ημέρα που όμως αρχίζει με λαμπρό πρωινό; Στη συνέχεια επεκτείνεται στην υποδειγματική ευσέβεια και ειλικρίνεια του Ιώβ. ΙΙ. Ότι ήταν πολύ καλός άνθρωπος, εξαιρετικά ευσεβής, και καλύτερος από τους γείτονές του: Ήταν τέλειος και ευθύς. Αυτό προορίζεται να μας δείξει, όχι μόνο ποια φήμη είχε μεταξύ των ανθρώπων (ότι γενικά θεωρούνταν έντιμος άνθρωπος), αλλά ποιος ήταν πραγματικά ο χαρακτήρας του· γιατί είναι η κρίση του Θεού γι' αυτόν, και είμαστε βέβαιοι ότι είναι σύμφωνα με την αλήθεια. 1. Ο Ιώβ ήταν θρησκευόμενος άνθρωπος, αυτός που φοβόταν τον Θεό, δηλαδή τον λάτρευε σύμφωνα με το θέλημά Του, και κυβερνούσε τον εαυτό του με τους κανόνες του θείου νόμου σε όλα. 2. Ήταν ειλικρινής στη θρησκεία του: Ήταν τέλειος· όχι αναμάρτητος, όπως ο ίδιος παραδέχεται (κεφ. θ΄ 20): Αν πω ότι είμαι τέλειος, θα αποδειχθώ διεστραμμένος. Αλλά, έχοντας σεβασμό σε όλες τις εντολές του Θεού, στοχεύοντας στην τελειότητα, ήταν πραγματικά τόσο καλός όσο φαινόταν, και δεν υποκρινόταν στην ομολογία ευσέβειάς του· η καρδιά του ήταν υγιής και το μάτι του μοναδικό. Η ειλικρίνεια είναι η ευαγγελική τελειότητα. Δεν γνωρίζω θρησκεία χωρίς αυτήν. 3. Ήταν ευθύς στις συναλλαγές του τόσο με τον Θεό όσο και με τον άνθρωπο, πιστός στις υποσχέσεις του, σταθερός στις συμβουλές του, αληθινός σε κάθε εμπιστοσύνη που του ανατέθηκε, και έκανε συνείδηση όλα όσα έλεγε και έκανε. Δες Ησ. λγ΄ 15. Αν και δεν ήταν από τον Ισραήλ, ήταν πράγματι Ισραηλίτης χωρίς δόλο. 4. Ο φόβος του Θεού που βασίλευε στην καρδιά του ήταν η αρχή που κυβερνούσε όλη τη συναναστροφή του. Αυτό τον έκανε τέλειο και ευθύ, εσωτερικό και ολόκληρο για τον Θεό, καθολικό και ομοιόμορφο στη θρησκεία· αυτό τον κρατούσε κοντά και σταθερό στο καθήκον του. Φοβόταν τον Θεό, είχε σεβασμό για το μεγαλείο Του, σεβασμό για την εξουσία Του, και φόβο για την οργή Του. 5. Αποστρεφόταν τη σκέψη να κάνει κάτι λάθος· με τη μέγιστη αποστροφή και απεχθεια, και με συνεχή φροντίδα και επαγρύπνηση, απέφευγε το κακό, απέφευγε όλες τις εμφανίσεις αμαρτίας και τις προσεγγίσεις σε αυτήν, και αυτό εξαιτίας του φόβου του Θεού, Νεεμ. ε΄ 15. Ο φόβος του Κυρίου είναι να μισεί το κακό (Παρ. η΄ 13) και τότε με τον φόβο του Κυρίου οι άνθρωποι απομακρύνονται από το κακό, Παρ. ιστ΄ 6. Ο Χένρι στη συνέχεια αποκαλύπτει το ουράνιο συμβούλιο όπου επιτρέπονται οι δοκιμασίες του Ιώβ. Ο Ιώβ δεν ήταν μόνο τόσο πλούσιος και μεγάλος, αλλά ταυτόχρονα τόσο σοφός και καλός, και είχε τέτοιο ενδιαφέρον τόσο στον ουρανό όσο και στη γη, ώστε κανείς θα νόμιζε ότι το βουνό της ευημερίας του στεκόταν τόσο ισχυρό που δεν μπορούσε να μετακινηθεί· αλλά εδώ έχουμε ένα πυκνό σύννεφο που συγκεντρώνεται πάνω από το κεφάλι του, έγκυο με μια τρομερή καταιγίδα. Δεν πρέπει ποτέ να θεωρούμε τον εαυτό μας ασφαλή από καταιγίδες ενώ βρισκόμαστε σε αυτήν την κατώτερη περιοχή. Πριν μας ειπωθεί πώς τον αιφνιδίασαν και τον κατέλαβαν οι θλίψεις του εδώ σε αυτόν τον ορατό κόσμο, μας λέγεται εδώ πώς συνωμοτήθηκαν στον κόσμο των πνευμάτων, ότι ο διάβολος, έχοντας μεγάλη εχθρότητα προς τον Ιώβ για την εξέχουσα ευσέβειά του, ζήτησε και έλαβε άδεια να τον βασανίσει. Δεν μειώνει καθόλου την αξιοπιστία της ιστορίας του Ιώβ γενικά το να επιτρέψουμε ότι αυτή η συζήτηση μεταξύ Θεού και Σατανά, σε αυτούς τους στίχους, είναι παραβολική, όπως εκείνη του Μιχαία (Α΄ Βασ. κβ΄ 19, κ.εξ.), και μια αλληγορία σχεδιασμένη να αντιπροσωπεύει την κακία του διαβόλου εναντίον των καλών ανθρώπων και τον θείο έλεγχο και περιορισμό στον οποίο βρίσκεται αυτή η κακία· μόνο τόσο περισσότερο υπονοείται, ότι οι υποθέσεις αυτής της γης είναι πολύ το αντικείμενο των συμβουλίων του αόρατου κόσμου. Εκείνος ο κόσμος είναι σκοτεινός για εμάς, αλλά εμείς είμαστε πολύ ανοιχτοί σε αυτόν. Τώρα εδώ έχουμε,
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Αναλογιζόμενος την πρόκληση του αντιδίκου, ο Χένρι τονίζει την κατηγορία της υποκρισίας. Ε΄. Η βάση υπόνοια του διαβόλου εναντίον του Ιώβ, σε απάντηση στον έπαινο του Θεού γι' αυτόν. Δεν μπορούσε να αρνηθεί ότι ο Ιώβ φοβόταν τον Θεό, αλλά υπέβαλε ότι ήταν μισθοφόρος στη θρησκεία του, και επομένως υποκριτής (εδ. 9): Φοβάται ο Ιώβ τον Θεό για το τίποτα; Παρατηρήστε, 1. Πόσο ανυπόμονος ήταν ο διάβολος να ακούει τον Ιώβ να επαινείται, αν και ήταν ο ίδιος ο Θεός που τον επαίνεσε. Εκείνοι είναι σαν τον διάβολο που δεν μπορούν να αντέξουν να επαινείται κανείς άλλος εκτός από τον εαυτό τους, αλλά φθονούν το δίκαιο μερίδιο φήμης που έχουν οι άλλοι, όπως ο Σαούλ (Α΄ Σαμ. ιη΄ 5, κ.εξ.) και οι Φαρισαίοι, Ματθ. κα΄ 15. 2. Πόσο αμήχανος ήταν για κάτι να αντιταχθεί εναντίον του· δεν μπορούσε να τον κατηγορήσει για τίποτα κακό, και επομένως τον κατηγόρησε για δευτερεύοντες σκοπούς στο να κάνει το καλό. Αν το μισό από αυτό που οι θυμωμένοι φίλοι του, στη θερμότητα της διαμάχης, τον κατηγόρησαν (κεφ. ιε΄ 4, κβ΄ 5), ο Σατανάς θα το είχε σίγουρα φέρει εναντίον του τώρα· αλλά τίποτα τέτοιο δεν μπορούσε να προταθεί, και επομένως, 3. Δείτε πώς πονηρά τον κατηγόρησε ως υποκριτή, όχι ισχυριζόμενος ότι ήταν έτσι, αλλά μόνο ρωτώντας, 'Δεν είναι έτσι;' Αυτός είναι ο συνηθισμένος τρόπος των συκοφαντών, ψιθυριστών, καταλαλούντων, να υποβάλλουν με τρόπο ερωτήματος αυτό που όμως δεν έχουν λόγο να πιστεύουν ότι είναι αληθές. Σημειώστε, Δεν είναι περίεργο αν εκείνοι που εγκρίνονται και γίνονται δεκτοί από τον Θεό κατηγορούνται άδικα από τον διάβολο και τα όργανά του· αν είναι κατά τα άλλα ανεπίληπτοι, είναι εύκολο να τους κατηγορήσουν για υποκρισία, όπως ο Σατανάς κατηγόρησε τον Ιώβ, και δεν έχουν τρόπο να καθαριστούν, παρά μόνο να περιμένουν υπομονετικά την κρίση του Θεού. Όπως δεν υπάρχει τίποτα που πρέπει να φοβόμαστε περισσότερο από το να είμαστε υποκριτές, έτσι δεν υπάρχει τίποτα που χρειαζόμαστε να φοβόμαστε λιγότερο από το να καλούμαστε και να θεωρούμαστε έτσι χωρίς αιτία. 4. Πόσο άδικα τον κατηγόρησε ως μισθοφόρο, για να τον αποδείξει υποκριτή. Ήταν μεγάλη αλήθεια ότι ο Ιώβ δεν φοβόταν τον Θεό για το τίποτα· κέρδιζε πολλά από αυτό, γιατί η ευσέβεια είναι μεγάλο κέρδος· αλλά ήταν ψέμα ότι δεν θα φοβόταν τον Θεό αν δεν κέρδιζε αυτό από αυτό, όπως απέδειξε το αποτέλεσμα. Οι φίλοι του Ιώβ τον κατηγόρησαν για υποκρισία επειδή ήταν πολύ θλιμμένος, ο Σατανάς επειδή ευημερούσε πολύ. Δεν είναι δύσκολο για εκείνους να συκοφαντούν που αναζητούν αφορμή. Δεν είναι μισθοφορικό να κοιτάζει κανείς την αιώνια ανταπόδοση στην υπακοή μας· αλλά να στοχεύει σε προσωρινά πλεονεκτήματα στη θρησκεία μας, και να την καθιστά υποταγμένη σε αυτά, είναι πνευματική ειδωλολατρία, λατρεύοντας το πλάσμα περισσότερο από τον Δημιουργό, και είναι πιθανό να καταλήξει σε μοιραία αποστασία. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να υπηρετούν για πολύ τον Θεό και τον μαμωνά.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς η παράδειγμα του Ιώβ προκαλεί τη δική σας απόκριση σε απροσδόκητη απώλεια; Με ποιους τρόπους μπορεί η ευημερία να δοκιμάσει την ειλικρίνειά σας προς τον Θεό; Πού αισθάνεστε την ανάγκη για μεγαλύτερη επαγρύπνηση ενάντια στις κατηγορίες του εχθρού;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ουράνιε Πατέρα, στις δοκιμασίες που υπέμεινε ο Ιώβ, ενδυνάμωσέ μας με το Πνεύμα Σου να Σε φοβόμαστε και να αποστρεφόμαστε το κακό, εμπιστευόμενοι τη σοφή κυριαρχία Σου ακόμα κι όταν κάθε εξωτερική ευλογία αφαιρείται. Κράτα τη λατρεία μας ειλικρινή και τις καρδιές μας προσηλωμένες στον αμετάβλητο χαρακτήρα Σου, ώστε να μην υποκύψουμε στις κατηγορίες που επιδιώκουν να κλονίσουν την εμπιστοσύνη μας σε Σένα. Στήριξέ μας σε ακλόνητη αφοσίωση μέχρι να δούμε τους σκοπούς Σου εκπληρωμένους. Αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →