Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Τιμόθεο
Α' Τιμοθέου 1 — με τον Gill
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα ανοίγουμε την Εξήγηση της Αγίας Γραφής του Ιωάννη Γκιλ, ιδιαίτερου Βαπτιστή, στο Α' Τιμοθέου κεφάλαιο 1. Η κατά στίχο πραγματεία του Γκιλ τοποθετεί τον αποστολικό χαιρετισμό και την εντολή να φυλάξουμε την υγιή διδασκαλία μέσα στη μεγαλύτερη ιστορία του σωτηριώδους σκοπού του Θεού. Η προσεκτική προσοχή του στο κείμενο μας προσκαλεί να δεχθούμε την επιστολή εκ νέου ως οδηγία για τον οίκο της πίστεως. Ακούμε το βάρος της αποστολικής αυθεντίας, την κλήση στην αληθινή αγάπη και την προειδοποίηση κατά των κενών εικασιών που ταράζουν την εκκλησία. Είθε το Πνεύμα που ενέπνευσε αυτά τα λόγια να ανοίξει επίσης τις καρδιές μας για να τα δεχθούμε.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε τη Βίβλο σας και διαβάστε το Α' Τιμοθέου κεφάλαιο 1 αργά και προσευχητικά. Προσέξτε τον εναρκτήριο χαιρετισμό, την εντολή που δόθηκε στον Τιμόθεο και την αντίθεση μεταξύ της ορθής χρήσης του νόμου και των ματαίων διαφωνιών που προκύπτουν όταν αυτός γίνεται κακή χρήση. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν πριν στραφούμε στην εξήγηση του Γκιλ.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Γκιλ ανοίγει θέτοντας τη θεία πηγή της αποστολής του Παύλου.
Πώς εισήλθε σε αυτό το αξίωμα ακολουθεί στη συνέχεια, όχι από τον εαυτό του ούτε από ανθρώπους, αλλά με την εντολή του Θεού· τον διορισμό και το διάταγμα του Θεού, με το οποίο χωρίστηκε σε αυτό το αξίωμα ακόμη και από την αιωνιότητα, και είναι το ίδιο με τη βουλή ή το θέλημα του Θεού, Εφεσίους 1:1· ή μπορεί να αναφέρεται στην εντολή που δόθηκε από το Άγιο Πνεύμα στην εκκλησία· να αφιερώσουν αυτόν και τον Βαρνάβα στο έργο της διακονίας, Πράξεις 13:2· αν και αυτή η εντολή ονομάζεται εντολή του Θεού του Σωτήρα μας· με τον οποίο εννοείται ο Θεός ο Πατέρας· και αυτός ο χαρακτηρισμός του αναφέρεται για να δείξει ότι η αποστολή για την οποία στάλθηκε ο απόστολος ως τέτοια, και στην οποία η εκπλήρωση του αξιώματός του σε μεγάλο βαθμό έγκειτο, ήταν το ζήτημα της σωτηρίας, να δημοσιεύσει και να διακηρύξει αυτό στους υιούς των ανθρώπων· και επίσης για να δείξει τη μέριμνα που έχει ο Θεός ο Πατέρας σε αυτό το έργο: αυτός αποφάσισε γι' αυτό, και διόρισε τον λαό του σε αυτό, και καθόρισε να τους σώσει μέσω του Υιού του, τον οποίο επέλεξε να είναι η σωτηρία του· αυτός σχεδίασε το σχέδιό του με την άπειρη σοφία του, και έστειλε τον Υιό του στον κόσμο για να το εκτελέσει· και στέλνει τους διακόνους του να δημοσιεύσουν το Ευαγγέλιο αυτού, και το Πνεύμα του να το αποκαλύψει και να το εφαρμόσει στις καρδιές των εκλεκτών του· και τους φυλάττει με τη δύναμή του σε αυτό, και τελικά θα τους βάλει στην πλήρη κατοχή του· έτσι ώστε αυτός ο χαρακτηρισμός ταιριάζει καλά με αυτόν, στον οποίο δίνεται επίσης, Τίτος 3:4· καθώς και με τον Υιό του Ιησού Χριστό, στον οποίο αποδίδεται πιο συχνά, και από τον οποίο διακρίνεται εδώ: γιατί ακολουθεί, και Κύριος Ιησούς Χριστός, ο οποίος είναι η ελπίδα μας· ο οποίος είναι τόσο ο συγγραφέας όσο και το έδαφος και το θεμέλιο της χάριτος της ελπίδας της σωτηρίας και της αιωνίου ζωής· όχι επίγεια απολαύσεις ούτε οποιοδήποτε εξωτερικό πράγμα οτιδήποτε· ούτε προνόμια γέννησης, σαρκική καταγωγή, θρησκευτική εκπαίδευση, ηθικότητα και ευπρέπεια, υπακοή στον νόμο του Μωυσή, ηθικό ή τελετουργικό· ούτε ομολογία του Χριστού, ούτε απλή υποταγή στις διατάξεις του, αλλά αυτός ο ίδιος: και υπάρχει καλός λόγος να ελπίζουμε για συγχώρεση μέσω του αίματός του, το οποίο χύθηκε γι' αυτό· και για δικαίωση από τη δικαιοσύνη του, η οποία γίνεται ελεύθερα και ελεύθερα λογίζεται· και για σωτηρία από αυτόν, αφού είναι σε αυτόν και σε κανέναν άλλο, και ολοκληρώνεται πλήρως από αυτόν, και αυτό για τους χειρότερους αμαρτωλούς, και είναι εξ ολοκλήρου από ελεύθερη χάρη, και την οποία όποιος πιστεύει σε αυτόν θα απολαύσει· και έτσι για αιώνια ζωή, με την οποία η ελπίδα ασχολείται· και καλός λόγος υπάρχει γι' αυτό στον Χριστό, αφού είναι σε αυτόν και στο δώρο του· αυτό που η χάρη του δίνει καταλληλότητα για, και η δικαιοσύνη του τίτλο σε· και το οποίο αυτός κατέχει στο όνομα του λαού του, προετοιμάζει για αυτούς, και θα τους εισαγάγει σε.Ο Γκιλ στη συνέχεια προσδιορίζει τον Τιμόθεο ως γνήσιο υιό στην πίστη.
Στίχος 2. Προς Τιμόθεο τον ίδιο υιό μου στην πίστη,.... Όχι κατά σάρκα ή κατά φυσική καταγωγή, αλλά με πνευματική έννοια, στην πίστη του Χριστού· διότι ο Τιμόθεος δεν σχετιζόταν με τον απόστολο κατά σάρκα, όπως έχουν σκεφθεί μερικοί, αλλά η σχέση ήταν πνευματική· αν και ο απόστολος δεν ήταν κυρίως πνευματικός πατέρας του, ή το όργανο της μεταστροφής του· διότι ο Τιμόθεος ήταν μεταστραμμένος άνθρωπος, και μαθητής του Χριστού, και καλά μαρτυρούμενος από τους αδελφούς, όταν ο απόστολος τον συνάντησε πρώτα, Πράξεις 16:1· αλλά τον αποκαλεί υιό του, είτε λόγω της ηλικίας του, όντας νέος άνδρας· είτε λόγω της αγάπης του γι' αυτόν, έτσι η Λατινική Βουλγάτα διαβάζει, 'αγαπημένος υιός'· ή μάλλον, επειδή διδάχθηκε πιο εκτενώς από τον απόστολο στη διδασκαλία της πίστεως· και ως υιός, με πατέρα, υπηρέτησε μαζί του στο Ευαγγέλιο του Χριστού.Ο Γκιλ στη συνέχεια στρέφεται στην εντολή που δόθηκε στον Τιμόθεο στην Έφεσο.
Στίχος 3. Όπως σε παρακάλεσα να παραμείνεις ακόμη στην Έφεσο,.... Όπου φαίνεται ότι ήταν τώρα, αφού αφέθηκε εδώ από τον απόστολο, και όπου του ζητήθηκε από αυτόν να συνεχίσει: όταν πήγα στη Μακεδονία· όχι όταν πήγε το πρώτο του ταξίδι εκεί, διότι ο Τιμόθεος ήταν τότε μαζί του, Πράξεις 16:3· και έτσι φαίνεται να είναι στο ταξίδι του μέσω αυτής, στις Πράξεις 20:3. Μπορεί αυτό να αναφέρεται σε ένα ταξίδι για το οποίο ο Λουκάς δεν έχει δώσει λογαριασμό: ώστε να διατάξεις μερικούς να μη διδάσκουν άλλη διδασκαλία· παρά τη διδασκαλία του Χριστού και των αποστόλων του· παρά αυτή που είχε κηρυχθεί από τον απόστολο στην Έφεσο, και οι άγιοι εκεί είχαν δεχθεί· παρά αυτή που συμφωνεί με τις Γραφές της αληθείας, και ήταν σύμφωνα με την ευσέβεια· διότι όλες οι άλλες διδασκαλίες πρέπει να είναι ποικίλες και ξένες: ούτε θα ήθελε να διδάσκουν με άλλο τρόπο, με νέα λόγια, αλλά να κρατούν σταθερά τον τύπο των υγιών λόγων· διότι νέα λόγια συχνά παράγουν νέες διδασκαλίες: ο απόστολος ίσως με άλλη διδασκαλία εννοεί κυρίως τη διδασκαλία της δικαίωσης από τα έργα του νόμου. Φαίνεται σαν να υπήρχαν μερικοί διδάσκαλοι σε αυτό το μέρος για τους οποίους ο απόστολος ήταν καχύποπτος, ή είχε ακούσει ότι άρχισαν να καινοτομούν στη διδασκαλία της πίστεως· γι' αυτό επιθυμεί ο Τιμόθεος να παραμείνει λίγο, για να είναι έλεγχος σε αυτά τα πρόσωπα, και να τους διατάξει να μην εισαγάγουν καμία νέα διδασκαλία· διότι ήταν μόνο 'μερικοί', και όχι όλοι που δίδασκαν εκεί, που έπρεπε να διατάξει έτσι. Μερικοί αναφέρονται αυτό στους ακροατές· και αποδίδουν τα λόγια, 'ώστε να μην ακολουθούν άλλη διδασκαλία'· αλλά φαίνεται καλύτερο να το κατανοήσουμε για διδασκάλους· οι Συριακές και Αραβικές μεταφράσεις αποδίδουν τα λόγια όπως εμείς. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'Ο Γκιλ προχωρά στον αληθινό σκοπό της εντολής.
Στίχος 5. Τώρα ο σκοπός της εντολής είναι η αγάπη,.... Με την 'εντολή' μπορεί να εννοείται η διαταγή που δόθηκε στον Τιμόθεο, ή η φροντίδα που του ανατέθηκε· βλέπε Α' Τιμοθέου 1:18· να απαγορεύσει τη διδασκαλία άλλης διδασκαλίας, και να αποφύγει μύθους και ατέλειωτες γενεαλογίες· ο σκοπός και ο σχεδιασμός των οποίων ήταν να καλλιεργήσει την ειρήνη, να διατηρήσει και να εξασφαλίσει την αδελφική αγάπη, η οποία δεν μπορεί να διαρκέσει πολύ, όταν εισάγεται και γίνεται δεκτή διαφορετική διδασκαλία· και να προωθήσει την ευσεβή οικοδομή, η οποία επιτυγχάνεται με την αγάπη ή την αγάπη, διότι η αγάπη οικοδομεί· αλλά εμποδίζεται πολύ από κερδοσκοπικές έννοιες, μυθικές ιστορίες και γενεαλογικές αντιπαραθέσεις και διαμάχες: ή με αυτή μπορεί να εννοείται η διακονία του Ευαγγελίου, που ονομάζεται η εντολή, Α' Τιμοθέου 6:14, επειδή επιτάχθηκε στους κήρυκες αυτής από τον Χριστό· ο σκοπός της οποίας είναι να φέρει πρόσωπα στην υπακοή της πίστεως, ή σε εκείνη την πίστη που εργάζεται με αγάπη, να πιστέψουν στον Χριστό, να αγαπήσουν τον Κύριο, τις αλήθειες του, τις διατάξεις του, τον λαό του και τους τρόπους του· ή μάλλον ο ηθικός νόμος σχεδιάζεται, ο οποίος συχνά ονομάζεται η εντολή, Ρωμαίους 7:8· αφού γι' αυτό ο απόστολος πραγματεύεται σε μερικούς επόμενους στίχους· ο σκοπός και ο σχεδιασμός, το άθροισμα και η ουσία, η ολοκλήρωση και η τελειότητα αυτού του νόμου είναι η αγάπη προς τον Θεό και η αγάπη προς τον άλλον· βλέπε Ματθαίος 22:36· η οποία αγάπη ή αγάπη, όταν είναι ορθή, πηγάζει από καθαρή καρδιά· την οποία κανείς δεν έχει φυσικά· η καρδιά κάθε ανθρώπου είναι φυσικά ακάθαρτη· ούτε μπορεί να την κάνει καθαρή· με τη δύναμη της φύσης, ή με οτιδήποτε μπορεί να κάνει: υπάρχουν μερικοί που είναι καθαροί στα δικά τους μάτια, και στην εκτίμηση άλλων, και όμως δεν είναι καθαρισμένοι από την ακαθαρσία τους, και είναι εσωτερικά γεμάτοι από κάθε είδους ακαθαρσία· αν και υπάρχουν μερικοί που έχουν καθαρές καρδιές, και αυτοί είναι τέτοιοι, που έχουν καθαρές καρδιές δημιουργημένες σε αυτούς από το Πνεύμα του Θεού· που αναγεννώνται και αγιάζονται από αυτόν· των οποίων οι καρδιές καθαρίζονται από την πίστη· και που έχουν τις καρδιές τους ραντισμένες από κακή συνείδηση από το αίμα του Χριστού· και που δεν είναι διπλοί στο νου, μιλούν με καρδιά και καρδιά, αλλά των οποίων οι καρδιές είναι ειλικρινείς και ευθείες, και χωρίς υποκρισία· έτσι ώστε η αγάπη ή η αγάπη, από τέτοια καρδιά, είναι αγάπη χωρίς προσποίηση, η οποία δεν είναι μόνο στη γλώσσα και στα λόγια, αλλά στο έργο και στην αλήθεια· είναι ανυπόκριτη αγάπη, ή αγάπη με καθαρή καρδιά θερμά.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Γκιλ ολοκληρώνει δείχνοντας τη νόμιμη χρήση του νόμου.
Στίχος 8. Αλλά γνωρίζουμε ότι ο νόμος είναι καλός,.... Ο απόστολος λέει αυτό για να αποτρέψει μια αντίρρηση που μπορεί να γίνει σε αυτόν, ότι βλέποντας ότι επέμενε τόσο σκληρά σε αυτούς που ήταν πρόθυμοι να είναι διδάσκαλοι του νόμου, ήταν ο ίδιος κατά του νόμου, και του κηρύγματος και της ορθής χρήσης αυτού· αλλά αυτό δεν θα ήθελε να συναχθεί, διότι αυτός και οι συνεργάτες του στη διακονία, και όλοι οι αληθινοί πιστοί γνωρίζουν, από τις Γραφές της αληθείας, από τη συμφωνία του νόμου με το Ευαγγέλιο, και από τη δική τους εμπειρία, ότι ο νόμος είναι καλός, υπό την προϋπόθεση ότι χρησιμοποιείται με νόμιμο τρόπο, και για νόμιμους σκοπούς: και αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό όχι για τον τελετουργικό νόμο, ο οποίος τώρα έχει καταργηθεί, λόγω της αδυναμίας και της αχρηστίας του, έτσι ώστε δεν υπήρχε νόμιμη χρήση αυτού· αλλά για τον ηθικό νόμο, ο οποίος πρέπει να είναι καλός, αφού ο συγγραφέας του είναι ο Θεός, ο οποίος είναι μόνο καλός· και τίποτα καλό δεν μπορεί να προέλθει από αυτόν: ο νόμος, αυστηρά ηθικός, είναι αντίγραφο της φύσης του, μεταγραμμένο από τον εαυτό του, καθώς και με τα ίδια του τα χέρια· και είναι δήλωση του θελήματός του, και φέρει τη σφραγίδα της αυθεντίας του, και επομένως πρέπει να είναι καλός: η ύλη αυτού είναι καλή, περιέχει καλά, ναι, μεγάλα και εξαιρετικά πράγματα· η ύλη αυτού είναι ειλικρινά και ηθικά καλή, όπως να αγαπάς το έλεος, να κάνεις δικαιοσύνη, και να περπατάς ταπεινά με τον Θεό: και είναι ευχάριστα καλός σε έναν αναγεννημένο άνθρωπο, ο οποίος τον αγαπά, και ευχαριστιέται σε αυτόν μετά τον εσωτερικό άνθρωπο, και τον υπηρετεί με το πνεύμα του· αν και ο σαρκικός νους δεν μπορεί να υποταχθεί σε αυτόν, αλλά τον απορρίπτει, και επαναστατεί εναντίον του: και είναι επίσης ωφέλιμα καλός· διότι αν και η υπακοή σε αυτόν δεν είναι ωφέλιμη για τον Θεό, όμως είναι για τους ανθρώπους· και αν και η αιώνια ζωή δεν αποκτάται έτσι, ούτε δίνεται καμία ανταμοιβή για τη φύλαξή του, όμως στη φύλαξή του υπάρχει ανταμοιβή· και απολαμβάνεται εκείνη η ειρήνη, την οποία οι παραβάτες αυτού είναι ξένοι.Ο Γκιλ κλείνει το τμήμα αντιπαραβάλλοντας τον δίκαιο άνθρωπο με εκείνους για τους οποίους δίνεται ο νόμος.
Στίχος 9. Γνωρίζοντας αυτό, ότι ο νόμος δεν έγινε για δίκαιο άνθρωπο,.... Κανείς δεν είναι φυσικά δίκαιος από τον Αδάμ, εκτός από τον άνθρωπο Ιησού Χριστό: μερικοί που είναι δίκαιοι στη δική τους γνώμη, και στην εκτίμηση άλλων, δεν είναι αληθινά και πραγματικά έτσι· κανείς δεν είναι δίκαιος, ή μπορεί να δικαιωθεί ενώπιον του Θεού από τα έργα του νόμου· εκείνοι μόνο είναι δίκαιοι άνθρωποι, που γίνονται έτσι μέσω της λογισμού της δικαιοσύνης του Χριστού σε αυτούς: και ένας τέτοιος δίκαιος άνθρωπος εννοείται εδώ, ο οποίος πιστεύει στον Χριστό με την καρδιά προς δικαιοσύνη, ο οποίος πιάνει τη δικαιοσύνη του Χριστού, και τη λαμβάνει με πίστη· ως συνέπεια της οποίας ζει σώφρονα, δικαίως, και ευσεβώς, αν και όχι χωρίς αμαρτία, αφού δεν υπάρχει τέτοιος δίκαιος άνθρωπος στη γη.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή μου πειράζομαι να μεταχειρίζομαι τον νόμο ως μέσο για να κερδίσω εύνοια παρά ως οδηγό για ευγνώμονα υπακοή; Πώς η ελπίδα που τίθεται ενώπιόν μας στον Χριστό διαμορφώνει τον τρόπο που μιλώ στους συναδέλφους πιστούς; Ποιες κενές εικασίες είμαι πιο επιρρεπής να διασκεδάζω αντί να επιδιώκω αγάπη από καθαρή καρδιά;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Πατέρα, σε ευχαριστούμε για τη σαφή μαρτυρία του λόγου σου που διατηρήθηκε για εμάς στο Α' Τιμοθέου. Δώσε ώστε η αποστολική εντολή να αναπαυθεί στις καρδιές μας και να κρατήσουμε σταθερά το πρότυπο των υγιών λόγων. Καθάρισε τις καρδιές μας, σε παρακαλούμε, ώστε η αγάπη να ρέει από αυτές χωρίς υποκρισία. Φύλαξέ μας από κάθε μάταιη φλυαρία που αποσπά από το ευαγγέλιο της χάριτός σου. Είθε ο νόμος να υπηρετεί τον ορθό σκοπό του στη ζωή μας, ωθώντας μας στον Χριστό και καθοδηγώντας μας σε ευγνώμονα υπακοή. Ενίσχυσε κάθε αληθινό υιό και θυγατέρα στην πίστη να αγωνιστούν σθεναρά για την αλήθεια. Το ζητούμε αυτό για τη δόξα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, στο όνομα του οποίου προσευχόμαστε. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →