Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Λουκάς 10 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής μαρτυρίας στρεφόμαστε σήμερα στο Commentary on the Old and New Testaments του Daniel D. Whedon, του οποίου η προσεκτική έκθεση του δέκατου κεφαλαίου του Λουκά ανοίγει την καρδιά της αποστολής του Κυρίου μας τόσο προς τον Ισραήλ όσο και προς τα έθνη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα το δέκατο κεφάλαιο του Λουκά, προσέχοντας την αποστολή των Εβδομήντα, την χαρούμενη επιστροφή τους, και την παραβολή του Καλού Σαμαρείτη, ώστε ο λόγος να μας ερευνήσει και να μας ενδυναμώσει.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινά εκθέτοντας τον δημόσιο διορισμό των Εβδομήντα.
Εδάφια 1-16. § 80. ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΕΒΔΟΜΗΝΤΑ, Λουκάς 10:1-16. Ο Κύριός μας, έχοντας τελικά αποσύρει την απορριφθείσα διακονία του από τη Βόρεια Παλαιστίνη, και έχοντας φτάσει στα βόρεια σύνορα της Ιουδαίας στην τελευταία του πορεία προς αυτή την κατεύθυνση, προχωρά να εκτελέσει, εν μέσω φαινομενικής απογοήτευσης, ένα δημόσιο σύμβολο μελλοντικού θριάμβου. Επιλέγει από τους αγγελιοφόρους που αναφέρονται στο τελευταίο κεφάλαιο, από τους υποψηφίους που είχαν εξεταστεί τόσο καλά στα τελευταία του εδάφια, και πιθανώς από μερικούς από τους φίλους του στην Ιουδαία, ένα σώμα Εβδομήντα για να εκτελέσει μια αποστολή κήρυξης του ονόματός του και κηρύγματος σε πόλεις και χωριά. Για την αποστολή των ΕΒΔΟΜΗΝΤΑ, ο Λουκάς δίνει τη μοναδική αναφορά· και η αφήγησή του περιορίζεται σε τρεις παραγράφους. Της συντομίας της αναφοράς, φαντασιόπληκτοι άνθρωποι, ειδικά μεταξύ των παπικών, έχουν επωφεληθεί, για να συμπληρώσουν τον αριθμό με ονόματα όπως ο Μάρκος, ο Ματθίας, και ο ίδιος ο Λουκάς, και έναν επαρκή κατάλογο πλασματικών ονομάτων.Στη συνέχεια αναπτύσσει την ιερή και συμβολική σημασία του αριθμού τους.
Στη Γιορτή των Σκηνών, όπου ο Ιησούς πήγαινε τώρα, οι Εβραίοι συνήθιζαν να θυσιάζουν εβδομήντα ταύρους για χάρη των εθνών των Εθνικών. Μπορούμε τώρα να δούμε τον λόγο για την επιλογή του αριθμού Εβδομήντα, και την πιθανή σημασία αυτού του σώματος. Αυτό το σώμα διακονίας, δεύτερο σε τάξη μετά τους δώδεκα, διορίστηκε για να κηρύξει τον δρόμο του Ιησού. Αλλά όπως οι δώδεκα αναφέρονταν στις φυλές των Εβραίων, έτσι και οι Εβδομήντα ήταν το σύμβολο του κηρύγματος του παγκόσμιου ευαγγελίου σε όλα τα έθνη της γης. Είναι αλήθεια ότι οι δώδεκα, ανεξάρτητα θεωρούμενοι, ήταν η διακονία για ολόκληρο τον κόσμο. Αλλά όπως ο Πέτρος, αν και παγκόσμιος διάκονος, ήταν ο απόστολος της περιτομής σε σύγκριση με τον Παύλο τον απόστολο των Εθνικών, έτσι και οι δώδεκα, αν και απολύτως μια παγκόσμια διακονία, ήταν μια εβραϊκή διακονία σε σύγκριση με τους Εβδομήντα.Ο Whedon στη συνέχεια στρέφεται στην ερώτηση του νομικού και στην επακόλουθη παραβολή.
Εδάφια 25-37. § 86. Ο ΙΗΣΟΥΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΤΟΝ ΝΟΜΙΚΟ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗ, Λουκάς 10:25-37. Αυτή η αφήγηση δίνεται μόνο από τον Λουκά, χωρίς προσδιορισμό χρόνου ή τόπου. Δεν έχει εμφανή σύνδεση με την προηγούμενη αφήγηση. Η παραβολή του καλού Σαμαρείτη, η οποία περιλαμβάνεται σε αυτήν, έχει δοξαστεί για αιώνες για την ομορφιά και την ηθική της δύναμη.
Σκεφτείτε
Σκέψου
Κατά την επιστροφή των Εβδομήντα πιέζει το αληθινό έδαφος της χαράς.
Εδάφιο 20. 20. Εν τούτω μη χαίρετε Αυτό λέγεται συγκριτικά. Μη χαίρετε τόσο πολύ σε μια πρόσκαιρη δύναμη όσο στη δική σας αιώνια σωτηρία. Τι χρησιμεύει να διώχνετε δαίμονες, αν τελικά απορριφθείτε με διαβόλους για πάντα; Τα ονόματα είναι γραμμένα στον ουρανό Το αρχείο ή η απογραφή των ονομάτων όλων των ζώντων πολιτών, όπως διαπιστώνουμε, τηρούνταν στην Ιερουσαλήμ. Ησαΐας 4:3. Έτσι, μεταφορικά, ένα βιβλίο ή κατάλογος απογραφής των ζώντων, ένα βιβλίο ζωής, μια ουράνια απογραφή, τηρείται στην Νέα Ιερουσαλήμ. '1 Ιωάννης είδε την αγία πόλη, Νέα Ιερουσαλήμ… Και δεν θα εισέλθει σε αυτήν κανείς… παρά μόνο αυτοί που είναι γραμμένοι στο βιβλίο της ζωής του Αρνίου'. Η καταγραφή των ονομάτων μας σε αυτή την απογραφή της Νέας Ιερουσαλήμ είναι απόδειξη της ουράνιας υπηκοότητάς μας. Τα ονόματά μας καταγράφονται εκεί όταν δικαιωνόμαστε με ζωντανή πίστη. Η διατήρηση των ονομάτων μας είναι υπό όρους· δηλαδή, τα ονόματά μας μπορεί να σβηστούν από την αμαρτία, και έτσι να χαθεί η υπηκοότητά μας. Ψαλμοί 69:19· Ψαλμοί 69:28· Έξοδος 32:31. 'Ο Θεός θα αφαιρέσει το μέρος του από το βιβλίο της ζωής και από την αγία πόλη'. Αποκάλυψη 22:19. Το να διώχνεις διαβόλους, να κατέχεις μεγάλη δύναμη, μπορεί να είναι ένα χαρούμενο προνόμιο· αλλά τι γίνεται αν το απολαμβάνεις με κόστος την απώλεια της υπηκοότητάς μας από τον ουρανό και το όνομά μας να σβηστεί από το Βιβλίο της Ζωής;Τέλος σημειώνει πώς οι Εβδομήντα αποσύρονται από την θέα ενώ τα ονόματά τους παραμένουν γραμμένα στον ουρανό.
Εδάφιο 24. 24. Προφήτες Όπως ο Μωυσής, ο Ησαΐας και ο Δανιήλ. Βασιλείς Όπως ο Δαβίδ, ο Ιωσίας και ο Εζεκίας. Οι ΕΒΔΟΜΗΝΤΑ, ως προσωρινό σύμβολο, αποσύρονται τώρα για πάντα από την θέα. Το συλλογικό τους όνομα δεν έχει καταγραφεί στην μεταγενέστερη αποστολική ιστορία· αλλά τα ατομικά τους ονόματα ήταν γραμμένα στον ουρανό, και η εκπλήρωση των προφητειών που συμβόλιζαν λαμβάνει χώρα τώρα στη γη. Συμβουλευόμενοι την Αρμονία, στη σελίδα 101, θα διαπιστωθεί ότι μετά την 'επιστροφή των Εβδομήντα', η οποία ακολούθησε την Εορτή των Σκηνών, ο Ιησούς 'ασκεί διακονία στην Ιουδαία' μέχρι την Εορτή των Εγκαινίων. Σε ποιο τμήμα της Ιουδαίας ασκήθηκε αυτή η διακονία δεν μας πληροφορείται, καθώς ο Λουκάς δεν αναφέρει τόπο. Αλλά καθώς γνωρίζουμε από άλλους ευαγγελιστές ότι η κατοικία των αδελφών του Λαζάρου ήταν στη Βηθανία, έτσι μπορούμε να συμπεράνουμε ότι η Ανατολική Ιουδαία, που βρίσκεται μεταξύ Ιερουσαλήμ και Ιορδάνη, ήταν η περιοχή ολόκληρης της περιόδου. Αυτή η ολόκληρη περίοδος, που εκτείνεται από την Εορτή των Σκηνών έως την Εορτή των Εγκαινίων, τελειώνει στο Λουκά 13:21. Αν και το περιεχόμενο δεν είναι εξίσου εντυπωσιακό με τα μαθήματα της Περαίας διακονίας, (Λουκάς 13:23 έως Λουκάς 17:10,) αυτή η περίοδος περιέχει μερικά λαμπρά πετράδια θείας σοφίας. Ξεκινώντας με την αξιομνημόνευτη παραβολή του Καλού Σαμαρείτη, (25-37,) έχουμε στη συνέχεια το σπίτι στη Βηθανία, (38-42,) την καθιέρωση της Κυριακής Προσευχής ως μόνιμης κληρονομιάς, (Λουκάς 11:1-13,) το κήρυγμα στις μυριάδες, με το παράρτημά του, (Λουκάς 12:1 έως Λουκάς 13:9.)
Απαντήστε
Απάντησε
Πού στην δική μου υπηρεσία πειράζομαι να χαίρομαι περισσότερο στην ορατή δύναμη παρά στην βεβαιότητα του ονόματός μου στο Βιβλίο της Ζωής; Πώς με καλεί η παραβολή του Καλού Σαμαρείτη να υπερβώ τα όρια της προκατάληψης με Ουεσλεϊανή αγάπη; Με ποιους τρόπους στέλνομαι, ακόμη και τώρα, ως κήρυκας της ερχόμενης βασιλείας του Χριστού;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ευλογημένε Πατέρα, Κύριε του ουρανού και της γης, σε ευχαριστούμε για τους πιστούς κόπους του δούλου σου Whedon και για τον ζωντανό λόγο που εξηγεί. Χάρισέ μας χάρη να πορευόμαστε δύο δύο σε αμοιβαία συμβουλή, να καταπατούμε τις δυνάμεις του εχθρού στο όνομα του Ιησού, και να αγαπάμε τον πλησίον μας χωρίς μεροληψία. Κράτησε τα ονόματά μας γραμμένα στο βιβλίο της ζωής του Αρνίου, και ας είναι η χαρά της σωτηρίας σου η κύρια χαρά μας, μέσω του Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →