← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μάρκος

Μάρκος 6 — με τον Μακλάρεν

Μάρκος 6Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα ανοίγουμε τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν στο κεφάλαιο 6 του Μάρκου. Η προσεκτική του ερμηνεία στίχο προς στίχο μας καθοδηγεί στην επιστροφή του Ιησού στη Ναζαρέτ, τα εκπληκτικά όρια που θέτει η απιστία στη δύναμή Του, και την πρώτη αποστολή των Δώδεκα. Ο Μακλάρεν δείχνει πώς η συνηθισμένη οικειότητα μπορεί να τυφλώσει τις καρδιές στην θεία παρουσία ενώ η εμπιστοσύνη απελευθερώνει νέα χάρη. Καθώς ακούμε, καλούμαστε να εξετάσουμε τις δικές μας αντιδράσεις στον Χριστό και να προετοιμαστούμε για βαθύτερη υπακοή. Ας σταθεροποιήσουν την πίστη μας οι μετρημένες γνώσεις του και ας διευρύνουν την προσδοκία μας για ό,τι ακόμα κάνει ο Κύριος ανάμεσα στον λαό Του.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε την Αγία Γραφή σας και διαβάστε το κεφάλαιο 6 του Μάρκου αργά και προσευχητικά. Προσέξτε την αντίθεση ανάμεσα στην απόρριψη που συναντά ο Ιησούς στην πατρίδα Του και την εξουσία που δίνει στους Δώδεκα καθώς εξέρχονται δύο δύο. Αφήστε την αφήγηση να εγκατασταθεί στην καρδιά σας πριν στραφούμε στην ερμηνεία του Μακλάρεν.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ξεκινά περιγράφοντας τη σκηνή στη συναγωγή της Ναζαρέτ. Παρατηρήστε την χαρακτηριστική αποφυγή επίδειξης και τον σεβασμό προς τα υπάρχοντα μέσα λατρείας, που φαίνεται στην αναμονή Του μέχρι το Σάββατο και έπειτα στην προσφυγή Του στη συναγωγή. Αυτός και οι ακροατές Του θα θυμούνταν και οι δύο την τελευταία εμφάνισή Του σε αυτήν· και Αυτός και αυτοί θα θυμούνταν πολλές φορές πριν από αυτό, όταν, ως νέος, είχε καθίσει εκεί. Η οργή που είχε εκραγεί στο πρώτο κήρυγμά Του έχει δώσει τη θέση της σε πιο ήρεμη, αλλά όχι λιγότερο πικρή, αντίθεση. Ο Μάρκος ζωγραφίζει τη σκηνή και παρουσιάζει τους ακροατές να συζητούν για τον Ιησού ενώ μιλούσε. Η ευπρεπής σιωπή της συναγωγής διακόπηκε από θόρυβο αμοιβαίων ερωτήσεων. 'Πολλοί' μιλούσαν ταυτόχρονα, και όλοι είχαν το ίδιο πράγμα να πουν. Η κατάσταση του νου που αποκαλύπτεται είναι περίεργη. Αναγνωρίζουν τη σοφία του Χριστού στη διδασκαλία Του και την πραγματικότητα των θαυμάτων Του, για τα οποία είχαν προφανώς ακούσει· αλλά το γεγονός ότι ήταν ένας από αυτούς τους έκανε θυμωμένους που είχε τέτοια χαρίσματα και καχύποπτους για το πού τα είχε αποκτήσει. Φαίνεται να είχαν την ίδια γνώμη με τον Ναθαναήλ — ότι κανένα 'καλό πράγμα' δεν μπορούσε να 'βγει από τη Ναζαρέτ'. Ο παλιός σύντροφός τους δεν μπορούσε να είναι προφήτης· αυτό ήταν βέβαιο. Αλλά είχε σοφία και θαυματουργή δύναμη· αυτό ήταν εξίσου βέβαιο. Από πού είχαν προέλθει; Υπήρχε μόνο μία άλλη πηγή· και έτσι, με πολλά κουνήματα κεφαλιών, προετοιμάζονταν να πιστέψουν ότι ο Ιησούς τον οποίο όλοι γνώριζαν, ζώντας τη σιωπηλή ζωή εργασίας ανάμεσά τους, ήταν σε συμμαχία με τον διάβολο, παρά να πιστέψουν ότι ήταν απεσταλμένος από τον Θεό. Στη συνέχεια εξετάζει την επίδραση της μακράς οικειότητας στους ακροατές. Πόσα κουρασμένα χέρια έχουν αρπάξει τα εργαλεία τους με νέα δύναμη και ικανοποίηση όταν σκέφτηκαν Αυτόν ως Πρότυπό τους στους στενούς μόχθους τους! Η δυσκολία των Ναζαρηνών ήταν μόνο μία περίπτωση μιας καθολικής τάσης. Κανείς δεν βρίσκει εύκολο να πιστέψει ότι κάποιο παιδί του χωριού, που έχει μεγαλώσει δίπλα του και του οποίου τη μη διακεκριμένη εξωτερική ζωή γνωρίζει, αποδείχθηκε ιδιοφυΐα ή μεγάλος άνθρωπος. Οι τελευταίοι άνθρωποι που αναγνωρίζουν έναν προφήτη είναι πάντα οι συγγενείς και οι συμπατριώτες του. 'Τα πουλιά μακριά έχουν ωραία φτερά.' Οι άνθρωποι το θεωρούν ως ένα είδος προσβολής προς τον εαυτό τους ότι ο άλλος, που ήταν ένας από αυτούς μόλις χθες, είναι σήμερα τόσο πάνω από αυτούς. Είναι ως επί το πλείστον πολύ τυφλοί για να κοιτάξουν κάτω από την επιφάνεια, και συμπεραίνουν ότι, επειδή είδαν τόσο πολύ την εξωτερική ζωή, γνώριζαν τον άνθρωπο που την έζησε. Οι πρεσβύτεροι της Ναζαρέτ είχαν δει τον Ιησού να μεγαλώνει, και γι' αυτούς θα ήταν ακόμα 'ο γιος του ξυλουργού'. Ο Μακλάρεν στη συνέχεια ανιχνεύει τα δύο άμεσα αποτελέσματα αυτής της απιστίας πάνω στον Ιησού. Τα αποτελέσματα αυτής της απιστίας στον Κύριό μας ήταν διπλά. Περιόρισε τη δύναμή Του. Ο Ματθαίος λέει ότι 'δεν έκανε πολλά θαυμαστά έργα'. Ο Μάρκος πηγαίνει βαθύτερα και λέει τολμηρά 'δεν μπορούσε'. Είναι λανθασμένη ζήλεια για την τιμή του Χριστού να προσπαθεί κανείς να περιορίσει τις ισχυρές λέξεις. Η ατμόσφαιρα της ψυχρής απιστίας πάγωσε το ρεύμα. Η δύναμη υπήρχε, αλλά απαιτούσε για την άσκησή της κάποιο μέτρο ηθικής ευαισθησίας. Η θαυματουργή ενέργειά Του ακολουθούσε, γενικά, τον ίδιο νόμο με την υψηλότερη άσκηση της σωτήριας χάρης Του· δηλαδή, δεν μπορούσε να επιβληθεί σε απρόθυμους ανθρώπους. Ο Χριστός 'δεν μπορεί' να σώσει έναν άνθρωπο που δεν Τον εμπιστεύεται. Εμποδιζόταν στην εκροή της θεραπευτικής Του δύναμης από την ασυμπαθή υποτίμηση και την απιστία. Ο άνθρωπος μπορεί να εμποδίσει τον Θεό. Η πίστη ανοίγει την πόρτα, και η απιστία την κλείνει στο πρόσωπό Του. 'Θα είχε συγκεντρώσει', αλλά αυτοί 'δεν ήθελαν', και επομένως 'δεν μπορούσε'.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Μακλάρεν εφαρμόζει την ίδια αρχή στη ζωή της πίστης σήμερα. Έχω πει ότι δεν υπήρχε τέτοια φυσική σύνδεση ανάμεσα στην πίστη και το θαύμα ώστε το θαύμα να είναι απολύτως αδύνατο απουσία πίστης. Αλλά όταν ανυψώνουμε τη σκέψη στην υψηλότερη περιοχή της θρησκευτικής και πνευματικής μας ζωής, συναντούμε μια απόλυτη αδυναμία. Εκεί, σε ό,τι αφορά την εσωτερική ζωή μιας ψυχής, ο Χριστός δεν μπορεί να κάνει θαυμαστά έργα, απουσία της πίστης μας. Με την πίστη εννοώ, φυσικά, όχι την απλή διανοητική αποδοχή των χριστιανικών αφηγήσεων ή των χριστιανικών δογμάτων ως αληθινών, αλλά εννοώ αυτό που εννοεί πάντα η Αγία Γραφή με αυτό, μια διαδικασία μετά από αυτή τη διανοητική αποδοχή — δηλαδή, την κίνηση της θέλησης και της καρδιάς προς τον Χριστό. Η πίστη είναι πίστη, αλλά η πίστη δεν είναι πίστη. Η πίστη είναι πίστη συν εμπιστοσύνη. Και αυτό είναι που αποτελεί την προϋπόθεση για να λάβει οποιοσδήποτε από εμάς όλα τα δώρα του Χριστού. Κλείνει το τμήμα δείχνοντας πώς το μέτρο της πίστης καθορίζει το μέτρο της ευλογίας που λαμβάνεται. Και πάλι, ας σας υπενθυμίσω ότι το μέτρο της πίστης μας είναι το μέτρο της κατοχής αυτών των δώρων. Ο Κύριός μας περισσότερες από μία φορές έθεσε ολόκληρη τη διδασκαλία αυτού του θέματος, όσον αφορά όμως το κατώτερο επίπεδο του θαύματος, όταν είπε, 'Κατά την πίστη σας ας γίνει σε σας', 'Άνοιξε το στόμα σου πλατιά, και θα το γεμίσω'. Έχουμε μια κληρονομιά όπως αυτή των ανθρώπων που παίρνουν ένα κομμάτι γης σε κάποια περιοχή εξόρυξης: όσο μπορούμε να οριοθετήσουμε και να διεκδικήσουμε είναι δικό μας, και όχι περισσότερο.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού έχει η οικειότητα αμβλύνει την αίσθηση του θαυμασμού σας για τον Ιησού; Σε ποια περιοχή της ζωής Του ζητάτε να εργαστεί ενώ σιωπηλά παρακρατείτε την εμπιστοσύνη; Πώς μπορεί η μεγαλύτερη ανοιχτότητα στον Λόγο Του να διευρύνει τη χάρη που λαμβάνετε αυτή την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ἰησοῦ, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὴν ὑπομονετικήν σου συμπεριφορὰν πρὸς τὴν ἀπιστίαν καὶ διὰ τὴν δύναμιν ποὺ πηγάζει ἀπὸ τὴν ἁπλῆν ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν Λόγον σου. Συγχώρησον ἡμᾶς ποὺ σὲ θεωροῦμεν δεδομένον λόγῳ τῆς οἰκειότητος, καὶ αὔξησον τὴν πίστιν μας ὥστε νὰ μὴ περιορίζωμεν πλέον τὸ ἔργον σου διὰ τῶν ἀμφιβολιῶν μας. Στείλε ἡμᾶς ὡς ἀγγελιοφόρους σου, ἐλαφρῶς ἐξοπλισμένους ἀλλὰ πλήρως ἐξαρτημένους ἀπὸ τὸ Πνεῦμά σου, διὰ νὰ συναντήσουν οἱ ἄλλοι τὴν χάριν σου. Ἀμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →